ตอนที่ 6 ฝึกฝนร่างกายและจิตใจ
“คุณผู้หญิงทราบไหมครับว่าท่านจอมเวทที่เก่งกาจที่สุดของเมืองเริ่มต้นอยู่ที่ไหน?” เหินฟ้ากล่าวถาม ชายหนุ่มเป็คลาสนักเวทฝึกหัด หากจะเก็บเลเวลได้ไวก็ต้องพึ่งทักษะจากเวทมนตร์
“ถ้าท่านเตฟานนั้นอาศัยอยู่ข้างหลังตำหนักท่านเ้าเมืองนี้เอง เดินอ้อมไปจะเจอคฤหาสน์ของท่านเตฟาน ท่านเป็นักเวทฝึกหัดสินะเ้าคะ?” หญิงสาวถาม
“ใช่ครับ ผมสนใจอยากจะเรียนรู้เวทมนตร์กับท่านจอมเวท แล้วทำไมคุณผู้หญิงถึงมาเฝ้าหน้าประตูตำหนักกันละครับ ปกติต้องเป็ยามทหารเฝ้าประตูไม่ใช่เหรอครับ”
เมดสาวรับใช้ได้ยินดังนั้นพลันขมวดคิ้วมุ่น “เมืองเริ่มต้นไม่มีทหารหรืออะไรอย่างว่าหรอกนะเ้าคะ สถานที่แห่งนี้สงบสุขจนไม่จำเป็เ้าค่ะ” นางสำรวจมองเหินฟ้าั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้า “ที่ข้ามายืนอยู่นอกตำหนักเพื่อคอยต้อนรับแขกผู้มาเยือนท่านเ้าเมืองเ้าค่ะ ่นี้ท่านเ้าเมืองร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงด้วยเ้าค่ะ”
คำตอบนี้ทำเอาเหินฟ้าหางคิ้วกระตุก “ท่านเ้าเมืองเป็อะไรเหรอครับ?”
“ท่านเ้าเมืองถูกอสรพิษจู่โจมในป่าเ้าค่ะ พิษของมันร้ายกาจมาก จากคำบอกกล่าวของท่านเตฟาน ท่านเ้าเมืองจะป่วยและกล้ามเนื้ออ่อนแรงไปหนึ่งเดือนเต็ม เมืองเริ่มต้นไม่มีนักบวชด้วย ลำบากมากๆเลยเ้าค่ะ ยาสำหรับการรักษาท่านเ้าเมืองก็จำเป็ต้องใช้อุ้งเท้าหมีคลั่งจำนวนมาก หมดหนทางเลยเ้าค่ะ”
“ขอให้ท่านเ้าเมืองหายโดยเร็วนะครับ” เหินฟ้าส่งยิ้มให้
สาวรับใช้หน้าตำหนักเ้าเมือง ที่เมืองเริ่มต้นหมายเลข 9 มีความประทับใจต่อท่าน +10
“ท่านช่างเป็คนสุภาพนอบน้อมจริงๆ ข้าไม่เคยเห็นผู้เป็นิรันดร์แบบท่านมาก่อนเลย ส่วนใหญ่ล้วนเดินมาถามหาภารกิจ ไม่ก็เื่ราวเล็กๆน้อยๆแล้วจากไป” หญิงสาวตอบ
“ขอบคุณครับ”
ชายหนุ่มเดินออกมาจากเขตตำหนักของเ้าเมือง เขาเดินตรงไปยังทิศที่สาวรับใช้บอก ข้างหลังตำหนักเ้าเมือง เหินฟ้าใช้เวลาเดินเท้าอยู่ราวสิบห้านาที ผู้เล่นส่วนใหญ่เดินทางออกไปจากเมืองเริ่มต้นแล้วจริงๆ ภาพที่ผู้คนคับคั่ง หากในสายตาของเหินฟ้าตอนนี้เหลืออยู่เพียงสามสิบถึงสี่สิบคน ตำหนักเ้าเมืองมีขนาดใหญ่มาก กว่าเขาจะอ้อมมาข้างหลังจนถึงจุดหมายได้ มันปรากฏเป็คฤหาสน์หลังหนึ่ง เป็คฤหาสน์หลังโตสไตล์ตะวันตก ชายหนุ่มพยายามครุ่นคิดว่าจะสามารถเจอเตฟานที่ว่าได้ยังไง
ทันใดนั้น สุ้มเสียงสายหนึ่งก็ดังแว่วเข้ามา “เ้ามาหาใคร?” เสียงนี้ดังมาจากข้างหลังของเหินฟ้า ชายหนุ่มหันขวับมองมาทางต้นเสียง เป็ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งสวมใส่เสื้อผ้าตัวใหญ่เกินขนาดตัว “ผมมาหาท่านจอมเวทเตฟานน่ะครับ”
“มาหาข้า? โอ้… เ้าคือผู้เป็นิรันดร์ เป็นักเวทฝึกหัดสินะ ้าเรียนรู้เวทมนตร์พื้นฐานอันไหนละ?” ชายวัยกลางคนที่บังเอิญพบกันหน้าคฤหาสน์เตฟาน แท้จริงแล้ว เขากลับเป็จอมเวทเตฟานเสียอย่างนั้น เตฟานเคลื่อนฝ่ามือไปในอากาศ ก่อนหน้าต่างสกิลจะปรากฏในสายตาของเหินฟ้า
มีสกิลที่ชายหนุ่มสามารถเรียนรู้ได้อยู่สี่ประเภท ได้แก่ ดิน น้ำ ลม ไฟ
เตฟานไม่พูดพร่ำอันใดมาก เมื่อเห็นเหินฟ้าคือผู้เป็นิรันดร์จึงเปิดหน้าต่างสกิลให้ชายหนุ่มในทันที เนื่องจากมีผู้เป็นิรันดร์ตรงมาหาเขามีจำนวนไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันคนแล้ว ทุกคนล้วนมาเพื่อเรียนรู้สกิลเวทมนตร์พื้นฐาน แน่นอนว่าเหินฟ้ามีเพียงหนึ่งแต้มสกิลสำหรับการเรียนรู้สกิลประจำคลาส
“ผมอยากทราบวิธีการรักษาเ้าเมืองน่ะครับ”
จอมเวทเตฟานได้ยินดังนั้นพลันเลิกคิ้วสูงขึ้นด้วยความประหลาดใจ “เ้ามีความปรารถนาจะรักษาท่านเ้าเมือง… อืม เอาเถอะ มันไม่ใช่ความลับอะไร คนทั้งเมืองก็ทราบกันดีว่าท่านเ้าเมืองต้องพิษ แต่มิอาจช่วยท่านเ้าเมืองได้ แต่การจะรักษาท่านเ้าเมืองจำเป็ต้องใช้อุ้งเท้าหมีคลั่งจำนวนมาก ผู้เป็นิรันดร์เลเวลหนึ่งแบบเ้าเอาชนะมันไม่ได้หรอก”
“ถึงตอนนี้ผมจะอ่อนแอ …แต่ผมต้องช่วยเหลือเ้าเมืองได้แน่ครับ! อย่างน้อย ผมมั่นใจว่าสามารถช่วยให้เ้าเมืองหายดีก่อนเวลาหนึ่งเดือน การที่เ้าเมืองหายได้ไวก่อนกำหนด นี่เป็เื่ดีไม่ใช่เหรอครับ…” เหินฟ้ากล่าวอย่างขึงขัง แววตาเปี่ยมด้วยพลังความุ่งมั่นอันแรงกล้า
จอมเวทเตฟานครุ่นคิดขณะหนึ่ง การที่พวกเขาช่วยท่านเ้าเมืองไม่ได้ นี่ล้วนสืบเนื่องจากพวกเขานั้นถูกคำสาปรูปแบบหนึ่ง ทำให้ไม่สามารถเดินทางออกไปจากเมืองแม้เพียงครึ่งก้าว มีแค่ ท่านเ้าเมืองและผู้เป็นิรันดร์เท่านั้นที่ไม่ต้องคำสาปนี้ พวกเขาคนในเมืองจึงไม่สามารถรวบรวมอุ้งเท้าหมีคลั่งได้สักชิ้นเดียว นอกจากจะมีผู้เป็นิรันดร์มาขาย แต่กว่าจะถึงเวลานั้น ท่านเ้าเมืองคงจากไปเสียก่อน…
เห็นที จอมเวทเตฟานได้แต่ต้องเดิมพันกับการตัดสินใจนี้ แน่นอนว่าไม่ได้มีอะไรเสียหายเลย ยิ่งช่วยเ้าเมืองได้ยิ่งดี
“ผู้เป็นิรันดร์เอ๋ย ข้าจะบอกความลับให้เ้าฟังข้อหนึ่ง” น้ำเสียงของจอมเวทเตฟานกดเบาลงมาก “หากเ้าต้องสัญญากับข้าว่าจะไม่บอกความลับนี้กับผู้ใด ต่อให้เป็ผู้เป็นิรันดร์ด้วยกันก็ตาม”
“ผมสัญญา” เหินฟ้าตอบ
“ดีมาก” จอมเวทเตฟานกล่าว ทันใดนั้น วงเวทย์สีแดงฉานดั่งโลหิตวงหนึ่งพลันปรากฏขึ้น มันมีขนาดเท่าลำตัวของจอมเวทเตฟาน ซึ่งเป็เวทมนตร์พันธะสัญญาระดับสูง จอมเวทเตฟานเป็นักเวทระดับสูง เขาจึงไม่ลังเลที่จะใช้เวทมนตร์ที่โหดร้ายนี้เพื่อปกป้องความลับของท่านเ้าเมือง “นี่คือเวทมนตร์พันธะสัญญาระดับสูง มันสามารถกำหนดบทลงโทษหากอีกฝ่ายผิดสัญญาได้ เช่นนั้น บทลงโทษที่ข้าจะกล่าวถึง ถ้าเ้าผิดสัญญาแล้วความลับรั่วไหล ร่างกายของเ้าจะะเิกระจายเป็ชิ้นๆ ต่อให้เกิดใหม่ขึ้นมาล้วนต้องตกตายในลักษณะนี้กลายเป็วังวนความตาย และจะเป็เช่นนั้นตลอดหนึ่งปี”
บทลงโทษนี้ช่างโเี้อย่างถึงที่สุด ตายวนเวียนเป็ระยะเวลาหนึ่งปี? นั่นมันมากพอจะทำให้ตามหลังผู้เล่นทุกคนถึงหนึ่งปีในEmpty World!! อย่างไรก็ตาม เหินฟ้าเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ท่านจอมเวทเตฟาน บทลงโทษที่ท่านพูดมานั้นล้วนเป็ความจริง?”
จอมเวทเตฟานมองชายหนุ่มด้วยสายตาอันแหลมคมราวใบมีด “ข้าคือนักเวทระดับสูง ถ้าเ้ากล้าลองดีต่อเวทมนตร์ของข้าก็เชิญ บทลงโทษดังกล่าวนี้ ผู้เป็นิรันดร์เอ๋ย…เ้ายอมรับมันหรือไม่?”
เหินฟ้าไม่เคลือบแคลงสงสัยในบทลงโทษนี้อีก ชายหนุ่มกล่าวตอบ “ผมยอมรับในสัญญา”
สิ้นคำกล่าว วงเวทย์แดงฉานราวกับโลหิตนั้นได้อันตรธานหายไป “พันธะสัญญาถูกสร้างขึ้นแล้ว” จอมเวทเตฟานเอื้อนเอ่ย เขามองสำรวจชายหนุ่มตรงหน้า ซึ่งความแข็งแกร่งนั้นช่างอ่อนด้อยสิ้นดี “เมื่อครบหนึ่งเดือน ไม่ใช่ว่าท่านเ้าเมืองจะหายจากอาการเหนื่อยล้าและผลข้างเคียงจากพิษ แต่ท่านเ้าเมืองจะสิ้นชีพ”
ั์ตาของเหินฟ้าขยายโตกว้าง เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมจอมเวทเตฟานถึงได้สร้างพันธะสัญญาที่โหดร้ายขนาดนี้ เพราะความลับดังกล่าวสำคัญมากจริงๆ!! ถ้าข่าวนี้รั่วไหลออกไป NPC ภายในเมืองคงวิตกกังวลและโศกเศร้าเป็อย่างมาก จอมเวทเตฟานถึงไม่คิดปล่อยให้สถานการณ์เป็แบบนั้นได้เด็ดขาด บางทีอาจไม่ใช่แค่จอมเวทเตฟาน NPCระดับสูงบางตนอาจล่วงรู้ความลับนี้เช่นกัน
“เ้าคงเข้าใจระดับความสำคัญของเื่นี้แล้วสินะ ในการปรุงยารักษาจำเป็ต้องใช้อุ้งเท้าหมีคลั่งจำนวนหนึ่งหมื่นชิ้น หมีคลั่งมีระดับเลเวลอยู่ที่ 15 ความว่องไว ความแม่นยำและพละกำลังสูงมาก ทราบเช่นนี้แล้ว ผู้เป็นิรันดร์เอ๋ย เ้ายินยอมรับภารกิจหรือไม่?”
หมีคลั่งมีเลเวลอยู่ที่ 15 แล้วต้องเก็บรวบรวมอุ้งเท้าหมีคลั่งหนึ่งหมื่นชิ้นก่อนหนึ่งเดือน... ถ้าผู้เล่นที่เคยประสบพบเจอกับความโหดร้ายของหมีคลั่งคงกระอักเืตายกันตรงนี้แน่ นี่เป็ภารกิจที่มิอาจทำได้ด้วยตัวคนเดียว!!
ภารกิจ: รวบรวมอุ้งเท้าหมีคลั่ง ระดับความยาก: ยากมาก
เ้าเมืองป่วยหนักจากอสรพิษ มีเพียงยาวิเศษที่ปรุงขึ้นจากวัตถุดิบอุ้งเท้าหมีคลั่งจำนวนมากถึงสามารถช่วยชีวิตเ้าเมืองเอาไว้ได้
จำนวนที่้า: 0/10,000
รางวัล:ความประทับใจของ NPC แห่งเมืองเริ่มต้นหมายเลข 9 เพิ่มสูงขึ้น +50 การซื้อของจาก NPC ภายในเมืองเริ่มต้นหมายเลข 9 ถูกลง 20% การขายของให้ NPC ภายในเมืองเริ่มต้นหมายเลข 9 แพงขึ้น 20%
เหินฟ้าตื่นตระหนกกับรางวัลข้างต้นอย่างมาก กระนั้น ไม่น่าแปลกใจที่รางวัลจะสมน้ำสมเนื้อกับระดับของภารกิจนี้ จากข้อมูลพื้นฐานที่เขาทราบผ่านเสียงผู้เล่นในเมืองเริ่มต้น ระดับความยากภารกิจแบ่งออกเป็ 8 ระดับ ได้แก่ ง่ายดาย , ง่าย , ปานกลาง , ยาก , ยากมาก , ฝันร้าย , นรก , เป็ไปไม่ได้ ภารกิจนี้อาจสำเร็จถ้าทำงานร่วมกันเป็ปาร์ตี้ขนาดใหญ่ ย้ำว่าต้องใหญ่มากจริงๆ แล้วผู้เล่นทุกคนต้องยอมส่งมอบของดรอปอุ้งเท้ามือคลั่งให้แก่คนใดคนหนึ่งไปเพื่อรวบรวมให้ครบหนึ่งหมื่นชิ้นก่อนสิ้นเดือน
ความยากของระดับภารกิจนั้นอ้างอิงตามความสามารถของผู้รับ การที่ภารกิจเป็ “ยากมาก” สมมติฐานที่เหินฟ้าตระหนักถึงได้ในทันที 1.การเก็บเลเวลของEmpty Worldอาจเก็บได้ยากมากๆ ทำให้การรวบรวมอุ้งเท้าหมีคลั่งหนึ่งหมื่นชิ้นกลายเป็เื่ยาก 2.อัตราดรอปของอุ้งเท้าหมีคลั่งต่ำเตี้ยเรี่ยดิน 3.จำนวนของหมีคลั่งมีไม่มาก
หากความยากระดับนี้ เหินฟ้าเพียงแย้มยิ้มอย่างเป็มิตร “ผมยินยอมครับ”
หน้าต่างภารกิจเบื้องหน้าหายไป พร้อมกับมาปรากฏอยู่ในข้อความกล่องภารกิจของเหินฟ้าแทน ข้างในกล่องภารกิจนั้นมีระบุชื่อภารกิจอยู่หนึ่งภารกิจ “รวบรวมอุ้งเท้าหมีคลั่ง”
จอมเวทเตฟานส่งยิ้มให้เหินฟ้าอย่างชื่นชม “ผู้เป็นิรันดร์เอ๋ย เ้ากล้าหาญมาก แต่ด้วยความสามารถของเ้าตอนนี้คงมิอาจรับมือกับหมีคลั่งได้ ข้าแนะนำให้เ้าไปฝึกฝนร่างกายและจิตใจกับหัวหน้ากองอัศวินเสียก่อน มันสามารถช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งของเ้าได้อย่างมาก”
“ฝึกฝนร่างกายและจิตใจ?” เหินฟ้าเลิกคิ้วขึ้นสูง หรือนี่จะเป็ภารกิจต่อเนื่อง?
“ถูกต้อง ปราสาทตรงนั้นเป็สถานที่ตั้งของกองกำลังรบแห่งเมืองเริ่มต้น หัวหน้ากองอัศวินยังเป็คนสนิทชิดเชื้อกับเ้าเมืองคนก่อนและคนปัจจุบัน การฝึกฝนร่างกายและจิตใจจะช่วยเพิ่มคุณสมบัติพื้นฐานของเ้าเป็การถาวร ยิ่งระดับฝึกยากเท่าไหร่ คุณสมบัติพื้นฐานที่จะเพิ่มขึ้นก็สูงมากตามไปเท่านั้น” จอมเวทเตฟานอธิบาย
ชายหนุ่มอยากจะะโโลดเต้นด้วยความยินดี เหมือนเขาจะเจอข้อมูลสำคัญเข้าแล้ว “การฝึกฝนร่างกายและจิตใจ” จากหัวหน้ากองอัศวิน มันสามารถช่วยเพิ่มค่าคุณสมบัติพื้นฐานเป็การถาวรได้! เกรงว่าผู้เล่นส่วนใหญ่จะไม่ทราบกันในเื่นี้!
“ข้าเห็นความมุ่งมั่นที่จะช่วยท่านเ้าเมืองของเ้า จงรับสิ่งนี้ไป” จอมเวทเตฟานยื่นของสิ่งหนึ่งให้กับเหินฟ้า ชายหนุ่มเดินเข้าไปรับมันไว้
‘ท่านได้รับน้ำยาฟื้นฟูมานาขวดใหญ่ 20 ขวด , น้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตขวดใหญ่ 20ขวด จากจอมเวทเตฟานแห่งเมืองเริ่มต้นหมายเลข 9’
น้ำยาฟื้นฟูมานาขวดใหญ่: ฟื้นฟูมานาทันที 100 , ใช้เวลาในการคูลดาวน์ 3 วินาที
น้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตขวดใหญ่: ฟื้นฟูพลังชีวิตทันที 100 , ใช้เวลาในการคูลดาวน์ 3 วินาที
เหินฟ้าเหมือนจะได้รับของดีเข้าแล้ว “ขอบคุณครับ ผมจะต้องช่วยเ้าเมืองให้ได้”
“ข้าเห็นความพยายามของเ้า”
สิ้นคำกล่าวของจอมเวทเตฟาน เหินฟ้าเดินทางไปยังปราสาทกองกำลังรบแห่งเมืองเริ่มต้นหมายเลข 9 ชายหนุ่มใช้เวลาเดินเท้าอยู่ราวสิบห้านาที ค่าความหิวของเขาเพิ่มขึ้นมา 10 หากยังไม่จำเป็ต้องรีบร้อนหาอะไรมากิน เมื่อชายหนุ่มเดินทางมาถึงตัวปราสาท มันเป็ปราสาทหินสีเทาดำขนาดใหญ่ เบื้องหน้าของเขาเป็สะพานหินเทาดำในการข้ามแม่น้ำไปยังส่วนของปราสาท
นี่เป็ที่ฝึกฝนของนักรบแห่งเมืองเริ่มต้น และเป็สถานที่เรียนรู้สกิลนักรบ แม้ผู้เล่นจำนวนมากจะเดินไปทางเก็บเลเวลนอกเมือง ทว่า ขณะนี้ก็มีคนจำนวนหนึ่งราวหนึ่งร้อยถึงสามร้อยคนอยู่ในบริเวณปราสาท มีสุ้มเสียงของผู้เล่นบางกลุ่มดังแว่วผ่านเข้ามา
“เก็บเลเวลยากมาก คนแย่งที่ฟาร์มกันก็เยอะ แต่ระบบปาร์ตี้นี่มันโคตรสมจริงเลย”
“ฮะฮ่าฮ่า ตอนแรกฉันก็กังวลเกี่ยวกับความเ็ปที่อ้างอิงความจริง แต่พอรู้ว่ามียาระงับความเจ็บ 100% วางขายอยู่ก็ค่อยเบาใจไปเยอะเลย ครั้งแรกให้ฟรีแต่ครั้งต่อไปต้องจ่ายเหรียญซื้อ ผู้พัฒนานี่มันอัจฉริยะจริงๆ ผู้เล่นทุกคนแทบจะต้องบังคับซื้อยาระงับความเจ็บ ราคา สิบเหรียญทอง เป็การเอาเงินออกจากระบบวิธีหนึ่งที่ดีมาก”
“พวกที่คุยกันใน Empty World party เริ่มจะตั้งกลุ่มปาร์ตี้ล่ามอนเตอร์กันแล้ว บางพื้นที่กลายเป็พื้นที่ส่วนตัวของพวกนั้นไปด้วยนะ”
“ทำไงได้ละ ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ ออกนอกเมืองไปก็บังคับเป็เขตที่สามารถ PVP ได้ในทันทีด้วย อันตรายสุดๆ”
เหินฟ้าพยักศีรษะเบาๆขณะครุ่นคิด มีวิธีการรับมือเื่ความเ็ปด้วยยาระงับความเ็ปนี่เอง หากชายหนุ่มยังไม่เคยใช้งานจริง จึงยังไม่เข้าใจประสิทธิภาพของมันเท่าไหร่นัก เขาเดินตรงไปในส่วนลึกของปราสาทนักรบ จากจำนวนผู้เล่นหลักร้อยกว่าคน ตอนนี้กลับปราศจากผู้ใด มีชายวัยกลางคนผู้หนึ่งสวมเกราะหนักยืนอยู่ข้างเส้นทางออกทางหนึ่ง ทางออกนั้นมีขนาดเท่าบานประตูสูงสามเมตร เพียงแค่ไม่มีประตู
“ท่านคือหัวหน้านักรบใช่ไหมครับ?” เหินฟ้ากล่าวถาม
ชายวัยกลางคนผู้นี้รูปร่างกำยำสูงใหญ่ ส่วนสูงสองเมตรสิบเิเนิดๆ เสื้อเกราะที่สวมใส่ดูทรงพลังอย่างมาก ดาบที่พาดไว้ข้างเอวของเขาก็มีขนาดใหญ่พอสมควร หัวหน้านักรบสำรวจมองเหินฟ้าด้วยแววตาอันจริงจัง
“ผู้เป็นิรันดร์มีธุระอะไรกับข้า?”
“ผม้าเข้ารับการฝึกฝนร่างกายและจิตใจ”