ณ มหาลัย...
“ดาริน”
“….”
“ดาริน!”
“ว…ว่าไงนะ”
“แกเป็อะไรเนี้ย ทำไมวันนี้เหม่อแปลกๆ”
“ค…คือ…เครียดเื่สอบนิดหน่อยน่ะ”
“โถ่ คนเรียนเก่งอย่างแกเนี้ยนะจะเครียด พวกฉันไม่กินยานอนหลับเป็กระปุกให้น็อคคาเตียงไปเลยหรอ”
เหล่าเพื่อนสาวไฮโซหัวเราะเอ่ยแซวร่างระหง บั้นท้ายกลมงอนพากันเดินออกมาจากห้องเรียนเพื่อเดินทางไปชอปปิ้งในห้างเหมือนเช่นเคย ตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณหนูดารินไม่อาจเอาความรู้เข้าสมองได้ สมาธิของเธอขาดหายโดยที่มีลำเอ็นแท่งใหญ่ของผู้ชายเข้ามาแทนที่
ตอนนี้ร่างอวบอิ่มเข้าใจสายตาที่จ้องมองมาที่เธอแล้ว สายตาของลุงยามหน้าคณะ สายตาลุงกวาดขยะ และสายตาของเหล่านักศึกษาชายทั้งหลาย มันบ่งบอกตามสัญชาตญาณว่าคนพวกนั้นอยากผสมพันธุ์กับเธอ จนแววตาล้วงเกินมาถึงจิติญญา!
“วันนี้เราไปชอปปิ้งด้วยไม่ได้นะ” เสียงหวานเอ่ย
“อ้าว ทำไมล่ะ แกบอกวันนี้จะไปกับพวกฉันไม่ใช่หรอ”
“วันนี้เพลียๆนิดหน่อยน่ะ”
“โอเคๆ ฉันก็เห็นแกเบลอๆมาทั้งวัน งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ”
“จ๊ะ”
ดารินโบกมือลาเพื่อนๆ
เมื่อเหล่าสาวไฮโซพากันออกจากคณะ ร่างระหงก็เดินลงมาจากบันไดและมุ่งตัวเข้าไปในห้องน้ำใต้ถุน ประตูบานเล็กปิดลงด้วยความร้อนรน ก่อนที่กระโปรงทรงเอรัดก้นจนถูกถกลงด้วยความเร่งรีบ ง่ามสวาทเปียกแฉะทำเอากางเกงในตัวน้อยเยิ้มเป็ยาง ดารินทนทรมานมาตลอดทั้งคาบจนตอนนี้หญิงสาวทนไม่ไหวอีกต่อไป!
“อื้อออ~”
ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่น
ระหว่างที่ล้วงนิ้วเข้าไปััยอดเม็ดเสียวให้ตัวเอง มือเรียวอีกข้างก็ขย้ำหน้าอกคาชุดนิสิตสีขาวจนยับยู่ยี่ไปด้วย ดารินกระสันทนความคันไม่ไหว แม้ว่าค่ำคืนที่ผ่านมาเธอจะเรียนรู้วิชาการละเลงสวาทเกือบเช้าก็ตาม แต่ดูเหมือนความร้อนรุ่มในเรือนร่างที่พึ่งเคยได้ััการเสร็จสมจะทำให้คุณหนูกลายเป็คนติดอารมณ์การขึ้น์ไปเสียแล้ว!
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
“อ๊ะ…อื้มมมม”
หญิงสาวพยายามเก็บเสียงครวญครางเอาไว้ เธอล้วงนิ้วเข้าไปขยี้โพรงรูพร้อมกับเชิดหน้ามองเพดานสีขาว ดวงตากลมโตเหม่อลอยเฝ้าฝันถึงลำเอ็นของคนไร้บ้านขี้เมา ร่างกายสูงใหญ่ดิบเถื่อนผิวดำกร้านมันช่วยให้จินตนาการไปถึงความเสียวได้ดีมากขึ้น
ภายในห้องน้ำเต็มไปด้วยความเงียบงัน...
แต่ก่อนที่คุณหนูผู้เก็บกดจะถึงสวง์ โทรศัพท์เ้ากรรมก็ดันมีคนโทรเข้ามาเสียก่อน!
ตื๊ดดดด...
“อึก…ค่ะ…คุณแม่”
“ดาริน ยังไม่เลิกเรียนอีกหรอลูก”
“ล…เลิกแล้วค่ะ”
“ถ้างั้นก็ออกมาหน้าคณะซะสิ แม่รออยู่บนรถแล้ว”
“คุณแม่มารับหนูหรอคะ”
“วันนี้แม่จะพาหนูไปบริจาคอาหารอีกนั่นล่ะ พอมีหนูอยู่ในภาพเรียกความสนใจจากสังคมได้ดีเชียวล่ะ”
“….บริจาค ที่เดิมมั้ยคะ”
“ใช่ รีบมาแล้วกัน แม่รออยู่”
“สักครู่นะคะ….คุณแม่”
นิ้วทั้งสองถอดถอนออกมาจากรูตัณหา ก่อนที่แววตาจะเปล่งประกายระยิบระยับเหมือนกับดีใจที่จะได้ของขวัญ หญิงสาวสวมเสื้อผ้าพร้อมกับรีบส่ายบั้นท้ายไปหาคุณแม่ เธออยากจะไปบริจาคอาหารให้คนไร้บ้านละแวกนั้น และอยากเห็นภาพแท่งลำดำเมี่ยมอันโสมมของลุงขี้เมาอีกครั้งด้วย!
962
