ลงสนาม
รอบที่หนึ่งผ่านไปไม่ถึงสองนาที ัอีกสามตัวก็ลงสนามพร้อมผู้ฟูมฟักอีกสามคนในรอบนี้ผู้เข้าประลองเป็หญิงล้วนและัของทุกคนก็อยู่ในสภาพพร้อมเต็มที่ในขณะที่ัของไซรินเหลือปีกเพียงข้างเดียว
ทั้งสี่ยืนอยู่คนละมุมของฟากสนามการประกาศรายชื่อไม่ได้อยู่ในความสนใจของเนย่าเธอสังเกตลักษณะคู่ต่อสู้ของไซรินแต่ละคนนั้นดูแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ครั้งนี้พวกเขาเลือกจับคู่สู้กันก่อน โดยไซรินคู่กับผู้หญิงผมทองรูปร่างผอมสูงขอบตาดำคล้ำคล้ายคนอดนอนและซูบซีด ัของเธอก็เช่นกันสีเหลืองหม่นๆ ดูจืดชืดแต่แววตาดูเ้าเล่ห์ไม่ใช่น้อย
ส่วนอีกคู่หนึ่งนั้นเป็สาวผมดำท่าทางถือตัวและเย่อหยิ่งดูจากการปรายตามองคู่ต่อสู้ของเธอแล้ว เธอน่าจะเยียดหยันคนทั้งโลกได้ มองแล้วชวนให้หมั่นไส้ัของเธอสีเทาเกือบดำและตัวเล็กว่าัในสนาม ความไวน่าจะได้เปรียบเป็เลิศ
อีกคนเป็สาวเ้าเนื้อผมแดง ัของเธอสีแดงอมส้มมันก็ดูจะอุ้ยอ้ายไม่แพ้เ้าของเช่นกันเธอมีสีหน้าวิตกกังวลอยู่ตลอดเวลา สายตากลอกมองไปรอบทิศราวกับคนจิตหลอนแต่ัของเธอกลับดูขี้คร้านเสียเหลือเกิน
ไม่มีการให้สัญญาณทั้งสี่ลงมือทันทีการต่อสู้อุตลุดวุ่นวายแต่ใช้เวลาเพียงไม่นานก็มีหนึ่งคนต้องออกจากสนามเดาไม่ยากเพราะแม่สาวเ้าเนื้อดูจะไม่มีใจในการประลองในครั้งนี้เอาเสียเลย
จากนั้นสาวผมดำพุ่งไปหาสาวผมทองทันทีเปิดจังหวะให้ไซรินได้หายใจไซรินหลบรอจังหวะอยู่มุมหนึ่งแต่เธอก็ไม่ชิงโอกาสลงมือเพราะการทำเช่นนั้นสำหรับเธอมันเป็การเสื่อมเสียเกียรติอย่างที่สุด
ทั้งสองสู้ติดพันกันอยู่ไม่นานัสีหม่นก็ต้องยอมหมอบออกจากสนามไปแต่โดยดีเหลือแม่สาวจอมหยิ่งกับไซรินแล้ว
“ฉันเก็บเธอไว้สุดท้ายเพราะเธอกำจัดง่ายที่สุดหรอกนะไซริน”
“ถ้าจะมาหยามกัน ฉันว่าเธอเข้ามาเลยดีกว่าชีฟา” การพูดคุยกันในสนามถูกกระจายให้ได้ยินไปทั่วเพราะเต่าทองไมโครโฟนที่ปกเสื้อของผู้เข้าประลองทุกคนทำให้ผู้ชมไม่พลาดการสนทนาท้าทายในครั้งนี้นัยสำคัญอีกอย่างก็คือถ้ามีการนัดแนะโกงกันในสนามผู้ตัดสินจะได้ทราบได้
ชีฟาลงมือก่อนโดยพุ่งเข้าหาไซรินและร่ายกริชใบไม้ใส่ไซรินใช้แส้อัคคีควงเป็วงเพื่อปัดป้องกริชออกไปทางด้านัของทั้งคู่เนื่องจากัของชีฟาตัวเล็กและรวดเร็วจึงฉวยโอกาสใช้หางรัดคอัของไซรินไว้ได้
แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่ยอมแพ้ัของไซรินใช้กรงเล็บที่คมราวกับใบมีดฉีกกระชากหางัของชีฟาออกอย่างง่ายดายและใช้ปากคาบโคนหางเหวี่ยงร่างัและชีฟาลอยละลิ่วไปอีกฟากสนามก่อนจะพ่นไฟตามไปสร้างกรงอัคคีกักขังทั้งสองไว้
ชีฟาไม่ยอมแพ้เรียกรากไม้จากรอบสนามพุ่งเข้าใส่ไซรินและัพวกมันยึดร่างของทั้งสองให้หมอบต่ำลงกับพื้นแม้ว่าชีฟาและัจะยังถูกขังอยู่ในกรงอัคคีที่ค่อยๆ ลดกระแสความร้อนแรงลงเนื่องจากัของไซรินถูกจับ
“ว่าไงจะยอมแพ้ไหมไซริน” ชีฟาประกาศ เมื่อเห็นว่าไซรินและัของเธอขยับไม่ได้แล้ว
“ไม่มีทาง” ไซรินยกยิ้ม ัของเธอเปลี่ยนจากสีชมพูอ่อนเป็สีเข้มจัดจนเกือบแดงเกล็ดทั่วตัวของมันพองขึ้นโดยอัตโนมัติ ราวกับใบมีดแหลมคม เกล็ดัของไซรินตัดรากไม้เ่าั้ออกอย่างง่ายดายก่อนจะสลัดเกล็ดบางส่วนพุ่งออกไปหาชีฟาในกรงอัคคีที่กำลังจะมอดดับ
แต่ัของชีฟาก็เข้ามากันเธอไว้ได้ทำให้คมเกล็ดเ่าั้สร้างาแไปทั่วตัว
“พอแล้ว ฉันยอมหมอบ” ชีฟาเห็นัของเธอาเ็หนักเกรงอันตรายจึงรีบหมอบัทันทีแล้วหายออกไปจากสนามและไซรินชนะมาได้ในรอบที่สอง
“ดุเดือดจังเลย ัเจ็บขนาดนั้นจะตายไหมนะ” เนย่าเอ่ยถามพลางลูบแขนตัวเองอย่างขนลุกขนพอง
“ไม่หรอกอาจารย์อีรอสรักษาได้หมดแหละแต่ไอดอลของฉันนี่ก็สุดยอดเลยนะขนาดักับตัวเองถูกตรึงขนาดนั้นยังเอาชนะมาได้สมกับเป็ขวัญใจฉันจริง ๆ” รินรินตบมือผางอย่างได้ใจ
ในรอบที่ 3 ไซรินต้องพบกับผู้เข้าประลอง หมายเลข 7,8,9และ 10 ซึ่งเป็งานยากขึ้นสำหรับไซรินแม้อาการของเธอจะดูเหมือนปกติแต่ในการต่อสู้แต่ละรอบก็กินกำลังเธอไปไม่น้อย
การประลองในรอบที่สามเริ่มขึ้นในทันทีทั้งสนามชุลมุนวุ่นวายมากขึ้นเมื่อในสนามตอนนี้มีชายสองและหญิงสามฝ่ายชายหันมาเล่นงานกันเองก่อนจะหันมาเล่นงานฝ่ายหญิง
และเช่นเคยเก็บไซรินไว้คนสุดท้ายเพราะเธออ่อนแอสุด ไฟ ดิน น้ำ พืช และลมถูกโหมซัดอยู่ในสนามราวกับมหาวินาศครั้งใหญ่บ่อยครั้งที่ัถูกเหวี่ยงมาชนอัฒจันทร์จนะเืไปทั้งสนามเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวและเสียงท้าทายไปมาจากเหล่าผู้เข้าประลองยังคงดังอื้ออึงไปทั่วบริเวณ
เวลาผ่านไปนานพอสมควรเหลือเพียงสองแล้วที่ยังต้องต่อสู้กันและไม่น่าเชื่อว่าไซรินยังคงอยู่ในรอบนี้ด้วย
“เจอกันจนได้นะไซริน” เสียงห้าวเอ่ยขึ้นเขาเป็ชายรูปร่างสมส่วนผมสีน้ำตาลแดงหน้าตาคมคายแต่แฝงความเ้าเล่ห์อยู่ในทีส่วนัของเขามีสีเดียวกับผมของเขาเช่นกันดวงตาสีหมอกของมันบ่งบอกถึงความดุดัน
“อย่ามัวพล่ามเลยกราวลงมือเลยดีกว่า” ไซรินท้าทาย จากการตะลุมบอนเมื่อครู่ ทำให้ไซรินได้รับาเ็ที่ขาขวามีเืไหลชุ่มอยู่ตลอดเวลาในขณะที่กราวและัของเขายังคงสภาพสมบูรณ์พร้อมเต็มร้อย
ตามคำเชิญกราวชิงลงมือก่อนเพราะกำลังได้เปรียบเวทย์ลมของกราวแข็งแกร่งมากและไม่คิดจะออมมือให้ไซรินเลยแม้แต่น้อยเขาลงมือเต็มกำลังธนูวายุของเขาพุ่งเข้าหาไซรินทันทีแต่แส้อัคคีก็ทำหน้าที่ปัดป้องและหักเหกระแสเวทย์ธนูวายุลงได้
แส้อัคคีกลายสภาพเป็หอกปลายหอกแดงฉานคล้ายกับแสงของปลายเทียนแต่ลำแสงคมปราบดุจสายฟ้าของเทพเ้า
“ทำไมไม่ใช้เวทย์สร้างโล่นะ แบบนั้นน่าจะกันธนูได้มากกว่านะฉันว่า” เนย่าออกความคิดลอย ๆ
“ไซรินเสียเปรียบและเธอก็ไม่คิดว่ากราวจะเข้ามาให้เธอใช้แส้ฟาดเอาได้ง่าย ๆสู้เอาตัวเองเป็เป้าล่ออาวุธมาท่าจะดีกว่าเพราะอย่างน้อยัของไซรินยังมีปีกอีกข้างที่ยังพาเธอขึ้นฟ้าได้ในระยะสั้นๆ” เซนดรินวิเคราะห์แทน
“ฉันไม่ได้ถามนาย” เนย่าหันกลับไปค้อนคนอวดรู้
“ก็นึกว่าอยากรู้” เซนดรินลอยหน้าตอบ
“เฮอะ!” เนย่าสะบัดหน้าไปอีกทาง
การจู่โจมจากกราวรุนแรง แม้ัของไซรินจะปัดป้องอาวุธและพลังลมจากัของกราวได้แต่ก็เพียงไม่นานทั้งคู่ก็ถูกต้อนจนมุมในที่สุด
“ไม่รอดแล้วนะไซริน ยอมซะ” กราวเหยียดยิ้มอย่างได้ใจ
“ไม่” สิ้นคำค้านของไซริน กราวก็ปล่อยลูกธนูอีกไซรินขึ้นขี่หลังัของเธอได้มันก็กระพือปีกประคองตัวให้บินขึ้นพร้อมกับที่ไซรินซัดหอกอัคคีลงมากราวและัเบี่ยงตัวหลบได้ทันไปอยู่ชิดกับกำแพงอัฒจันทร์
“ฮึ ๆ เ้าพลาดแล้วไซริน” กราวเอ่ย แต่ไซรินกลับเยียดยิ้มมุมปากัของเธอพ่นไฟใส่ทันทีกราวและัโดดหลบและทำท่าจะบินขึ้นแต่ปีกัของกราวกลับติดอยู่กับกำแพงเพราะถูกหอกตรึงไว้โดยที่ทั้งกราวและัไม่รู้ตัวเลยสักนิดทำให้ไม่สามารถบินขึ้นหลบเลี่ยงลูกไฟได้อีกหน
“เ้าเล่ห์นักนะ” สิ้นคำัของกราวก็ถูกไฟลวกเข้ามันร้องคำรามด้วยความเ็ป
“พอ ข้ายอมหมอบ” กราวยอมหมอบัและออกไปจากสนามในที่สุดชัยชนะอย่างสวยงามในครั้งที่สามเป็ของไซรินได้รับเสียงปรบมือไปทั่วสนามแต่สภาพของไซรินก็ดูจะย่ำแย่เหลือเกินเพราะเธอเสียเืมากแล้ว
“หมายเลข 11,12 ลงสนาม” เสียงประกาศของอีรอสดังขึ้นไม่มีโอกาสให้ได้พักหายใจ แม้ไซรินจะย่ำแย่มากแค่ไหนเธอก็ยังคงต้องสู้ต่อ แม้เธออาจจะไม่ใช่ผู้ชนะในเกมนี้ในรอบสุดท้าย
“นั่น กริม ไอ้หมาดุจอมโหดนี่นา” รินรินเอามือทาบอกร้องขึ้นอย่างวิตก
“ใครเหรอรินริน” เนย่าเอ่ยถาม
“นั่นไงผู้ชายคนนั้นหมอนั่นน่ะโหดร้ายสุด ๆชอบทรมานคู่ต่อสู้ด้วยทุกครั้งที่มีการประลองไม่ว่าจะเป็การทดสอบแบบไหนในการสอบหมอนั่นก็ชอบแหกคอกทำร้ายผู้เข้าสอบทุกทีเลย” รินรินอธิบาย
“แล้วทำไมยังให้เข้าประลองอีกล่ะ”
“ก็นี่มันปีสุดท้ายที่จะจบแล้วนะสิ”
“แล้วนั่นก็อิงค์แม่สาวกระหายเื ยายนี่มีเืแวมไพร์แถมนิสัยเสียชอบทารุณเธอใช้เวทย์น้ำได้ดีมากแต่ที่ร้ายไปกว่านั้นคืออะไรที่เป็ของเหลวยายนี่เรียกใช้ได้หมดเลยเรียกเืจากตัวคู่ต่อสู้มาเป็อาวุธของตนใช้ทำร้ายคู่ต่อสู้ปางตายเลยข่าวยายนี่ดังไปทั่วทั้งเซนเทียน่าฯ เลยว่าอาวุธที่เธอมีอานุภาพร้ายแรงมากแม้จะเป็ตัวอันตรายแต่ก็ให้เธอออกจากที่นี่ไม่ได้เลยคุมการใช้พลังของเธอแค่ภายในเซนเทียน่าฯเท่านั้น”
“อย่างนี้รุ่นพี่ไซรินก็แย่น่ะสิ” เนย่ารู้สึกกังวลแทนรุ่นพี่
“แย่มากถึงมากที่สุดเลยล่ะแถมไอดอลฉันก็หมดแรงสู้แล้วด้วย ยอมหมอบแล้วปล่อยให้สองโหดนั่นสู้กันเองดีกว่าเฮ้อ...ดีนะที่กฎบอกว่าห้ามฆ่ากันถึงตาย” รินรินทำท่าเสียดายอย่างสุดซึ่งที่ขวัญใจเธออาจจะต้องออกจากการประลอง
“แต่อาจไม่แน่นะจอมทรมานทั้งคู่นี่นา” เสียงเรียบ ๆ เอ่ยขึ้น
“บ้าน่าฮาร์มอย่าพูดเพ้อเจ้อสินี่เขตภารกิจของอาจารย์อีรอสเชียวนะ” รินรินเถียง
“ทำเหมือนไม่เคยถูกแทรกแซงภารกิจเลยเนอะ” เนย่าเอ่ยลอย ๆ
“เนย่าก็อีกคนพูดให้ฉันใจเสียหมดยิ่งเป็ห่วงไอดอลของฉันอยู่ด้วยหยุดพูดเลยทุกคนดูการประลองต่อดีกว่า” รินรินตัดบททันที
นับว่าการมาของทั้งสองสร้างความหนักใจให้ไซรินไม่น้อยถ้าสภาพเธอดีกว่านี้ก็อาจจะสู้กับจอมทรมานทั้งคู่แบบไม่มีถอยแต่สภาพเธอตอนนี้เห็นทีคงต้องยอมหมอบเสียตอนนี้เลยดีกว่าก่อนที่ัเธอจะเป็อันตราย
และทั้งคู่ก็ไม่คิดจะหันมาเล่นงานกันเองก่อนเหมือนทีมอื่นๆ ที่มักเก็บเธอไว้สุดท้ายแต่หันมาร่วมมือกันกำจัดเธอก่อนเป็อันดับแรก
ก่อนที่ไซรินจะได้ตัดสินใจยอมแพ้ อิงค์ลงมือกับตัวไซรินก่อนเืที่ไหลนองออกมาจากขาของไซรินตอนนี้ราวกับมีชีวิตของมันเอง มันไหลย้อนกลับเข้าไปในร่างเธอก่อนจะผลิดันตัวออกมาจากร่างของไซรินทุกส่วนไซรินถึงกับกรีดร้องไม่เป็ภาษา
ัของไซรินเองเห็นเช่นนั้นก็พยายามจะหมอบลงเพื่อช่วยเหลือผู้ฟูมฟักตนแต่กริมกลับใช้โซ่สายฟ้าตรึงร่างัของไซรินไว้เพื่อไม่ให้ัหมอบลงมาได้
“ฉะ ฉัน...” ยังไม่ทันได้พูดอะไรเืสีแดงฉานก็ไหลทะลักออกจากปากไซรินไม่ยอมให้เธอได้เอ่ยคำยอมแพ้แต่อย่างใด
กริมและอิงค์ต่างเยียดยิ้มให้กันอย่างสะใจในขณะที่ัของไซรินถูกตรึงและช็อตด้วยกระแสไฟฟ้าแรงสูง ัของกริมก็ยังส่งสายฟ้าอีกละลอกไปสร้างาแให้แก่ัของไซรินอีกหลายแห่ง
“เกินไปแล้วสองคนนั่นรุ่นพี่อาจตายได้เชียวนะทำไมอาจารย์อีรอสไม่ทำอะไรสักอย่าง” เนย่าถึงกับอยู่ไม่สุขไม่ชอบเลยที่ต้องทนเห็นคนอื่นโดนรังแกแบบนี้
“ถ้าไม่มีการหมอบจากัหรือคำว่ายอมแพ้ก็ออกจากการประลองไม่ได้หรอก” เซนดรินเอ่ยขึ้นเรียวคิ้วขมวดมุ่น
“อาจารย์ซาร์เรีย” เนย่าลุกขึ้นะโเรียกเธอเพื่อให้ช่วยอะไรสักอย่างแต่ซาร์เรียก็ไม่ต่างจากเซนดรินเธอมองภาพความทุกข์ทรมานผ่านจอเวทย์คิ้วเรียวสวยขมวดกันแถบจะผูกเป็ปมแต่ก็ไม่มีคำเอ่ยใดหลุดจากปากเธอ
“อาจารย์อีรอสยกเลิกเถอะ พอเถอะนะคะ” เนย่าะโแข่งกับเสียงร้องทรมานของหนึ่งัหนึ่งผู้ฟูมฟักรินรินและเด็กปีหนึ่งต่างลุกขึ้นแล้วมองมาที่อีรอสอย่างเห็นด้วยกับความคิดของเนย่ายกเว้นเพียงฮาร์มที่ยังคงกอดอกด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“แต่ในาจริง ๆ ไม่มีคำว่าพอหรอกนะเนย่า” อีรอสหันมาเอ่ยกับเธอเสียงเรียบใบหน้าไม่ได้รู้ร้อนรู้หนาวไปกับเธอเลย
“แต่กฎคือต้องไม่ถึงตายนี่คะ” แต่นี่รุ่นพี่จะตายอยู่แล้ว
“ใช่แต่ไม่ได้ห้ามคนนอกเข้าไปช่วยนี่นา” อีรอสโปรยยิ้มหวานบาดใจอีกแล้ว
“อย่าทำบ้า ๆ นะเนย่าเธอไม่มีั” รินรินดึงมือเนย่าไว้เมื่อเห็นทีว่าเนย่าจะลงสนามแน่
“เห็นทีไม่ทำคงไม่ได้แล้วล่ะ” เนย่ายืนกราน เธอไม่ชอบเห็นใครถูกรังแกถ้าลงไปแล้วได้สั่งสอนทั้งคู่ก็คงดี
แต่จำไว้อย่างหนึ่งนะว่าเมื่อมีการแทรกแซงเกิดขึ้นไม่ว่าจากอะไรหรือใครก็ตามเขตภารกิจจะกลายเป็สถานการณ์จริงและสามารถฆ่าให้ตายได้โอ๊ะ!อันนี้ฉันคงลืมบอกในคาบเรียนของฉันสินะ” อีรอสทำทีเหมือนฉุกคิดขึ้นได้ แต่ก็ยังคงยิ้มละไมได้หน้าตายสุดๆ
“รีส ไปกัน” เนย่าขึ้นขี่หลังแล้วทะยานลงไปในสนามทันทีโดยไม่ฟังเสียงคัดค้านจากเพื่อนๆ เลยแม้แต่น้อย
![ราชาแห่งโป๊กเกอร์ [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683015581_92647167.webp)
6K
![[จบ] ย้อนยุคมาเป็นแม่สามีสุดโหด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1763706439_11816429.webp)
