บทที่ 14 แผนของเจียงเยว่
เจียงเยว่รู้สึกมึนงงเล็กน้อยจากจูบ เธอกอดลู่อวี้แน่น
ไม่นาน ลู่อวี้ก็ผละออกจากเธอ
เขาจ้องมองใบหน้าแดงก่ำของเจียงเยว่ ก่อนจะก้มหน้าลงแตะหน้าผากของเธอเบา ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ทำไมคุณไม่หายใจล่ะ”
เจียงเยว่หน้าแดงยิ่งกว่าเดิมเมื่อได้ยินลู่อวี้พูดเช่นนั้น เธอจ้องเขาอย่างดุ ๆ ก่อนจะเหยียบเท้าเขาเบา ๆ
ลู่อวี้ไม่ได้หลบเท้าของเธอ เสียงครางเบา ๆ เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของเขา
เจียงเยว่ชะงักไปครู่หนึ่ง หรือว่าเธอจะเหยียบแรงไป
“คุณไม่เป็ไรใช่ไหม?”
ลู่อวี้ส่ายหัวพร้อมกับรอยยิ้มเมื่อได้ยินคำถามของเธอ เขายกผ้าขนหนูขึ้นมาเช็ดผมให้เธอต่อ
หลังจากนั้นไม่นาน ลู่อวี้ก็หยุดลง
“เรียบร้อยแล้ว” ลู่อวี้พูดพร้อมกับรอยยิ้ม “คุณกลับไปที่ห้องแล้วนั่งสักพัก ค่อยนอน จะได้ไม่ปวดหัว”
เจียงเยว่พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย เธอเดินกลับไปที่ห้องของเธอ ในอดีตเธอจะล็อคประตู แต่ตอนนี้เธอไม่ได้ทำ เธอเดินไปนั่งที่เตียงทันที
“ลู่อวี้ อากาศหนาวแล้ว คืนนี้คุณไม่ต้องนอนโซฟานะ นอนในห้องนอนนี่แหละ”
หลังจากพูดจบ เจียงเยว่รู้สึกว่าใบหน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นอีกครั้ง รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมหน้าตัวเองทันที
“โครม!”
เสียงของหนักหล่นลงพื้นดังขึ้นจากห้องนั่งเล่น
เจียงเยว่รีบเปิดผ้าห่มออก สวมรองเท้าแตะแล้วเดินไปที่ประตู
“เกิดอะไรขึ้น?”
“ไม่มีอะไร ผมกำลังจะเก็บ” ลู่อวี้ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
หัวใจของลู่อวี้เต้นแรง เขาตื่นเต้นจนทำถังหล่นพื้น น้ำกระจายไปทั่ว
เจียงเยว่มองไปที่ห้องนั่งเล่น เห็นน้ำเจิ่งนองเต็มพื้น
“คุณไม่โดนน้ำร้อนลวกใช่ไหม?”
เจียงเยว่เดินไปหาลู่อวี้ มองเขาอย่างสำรวจ
“ไม่เป็ไร คุณรีบกลับเข้าไปในห้องเถอะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา” ลู่อวี้พูดจบก็ใช้ผ้าเช็ดพื้นที่เปียกน้ำ
เจียงเยว่มองลู่อวี้แล้วอดหัวเราะไม่ได้ ถ้าเธอเดาไม่ผิด เขาคงจะเขินหูแดงไปหมดแล้ว ใบหน้าก็แดงด้วย
นึกถึงครั้งแรกที่ทั้งสองอยู่ด้วยกัน ใบหน้าของเจียงเยว่ก็แดงขึ้นมาอีกครั้ง เป็ครั้งแรกของทั้งคู่ แต่ผลลัพธ์มัน...
เจียงเยว่ส่ายหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไป เธอหันหลังกลับไปแล้วเดินไปนั่งที่เตียง
เธอมองไปรอบ ๆ ห้อง ตอนกลางคืนมันช่างน่าเบื่อจริง ๆ ในอนาคตข้างหน้ายังพอมีโทรทัศน์ โทรศัพท์มือถือให้เล่น การคมนาคมก็สะดวกสบาย
บนโต๊ะเขียนหนังสือว่างเปล่า บนชั้นหนังสือไม่ไกลออกไปมีหนังสืออยู่ไม่กี่เล่ม เจียงเยว่เดินเข้าไปดู เห็นว่าส่วนใหญ่เป็หนังสือเกี่ยวกับการทหาร
เจียงเยว่พลิกหนังสือดูเล่น ในยุคนี้ นอกจากหนังสือประเภทนี้แล้วก็มีแต่หนังสือปกแดง*[1] กับหนังสือเกี่ยวกับการปลูกพืช ส่วนหนังสือประเภทอื่น ๆ ในตอนนี้ไม่สามารถนำออกมาวางโชว์หรืออ่านได้
หลังจากที่เธอย้อนเวลากลับมา เธอควรจะทำอะไรดี
เจียงเยว่ไม่อยากอยู่บ้านเฉย ๆ รอคอยลู่อวี้เลิกงาน เธอยังเด็กอยู่ ไม่อยากมีลูกเร็วขนาดนั้น ไม่อยากให้ชีวิตต้องวนเวียนอยู่แต่กับเื่พวกนี้
เมื่อนึกถึงมหาวิทยาลัยที่เธอเคยเรียน เจียงเยว่จึงตัดสินใจว่าจะตั้งใจอ่านหนังสือสอบเข้ามหาวิทยาลัย
แต่กว่าจะถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็อีกหลายปี
ถ้าจะทำธุรกิจในตอนนี้ก็เร็วเกินไป ตอนนี้เศรษฐกิจยังเป็แบบรวมกลุ่ม มีแต่ตลาดมืดเท่านั้นที่อนุญาตให้ซื้อขายกันได้ ถ้าจะแลกเปลี่ยนของกันก็ต้องแอบทำ
ชาวบ้านที่ตลาดผักก็แอบขายของกัน ไม่ได้ขายกันทุกวัน ถ้าถูกจับได้ก็จะถูกจับเข้าคุกไปหลายวัน
ปลูกผักขายงั้นเหรอ มันทั้งเหนื่อยทั้งเสียเวลา
……
ไปทำงานแปลเหรอ?
ที่นี่ห่างจากในเมืองประมาณหนึ่งชั่วโมง โอกาสมีแน่นอน แต่ตอนนี้การไปเมืองก็ไม่ใช่เื่ง่ายสำหรับเธอ
คราวหน้าที่ไปเมือง เธอจะลองไปหางานด้านนี้ดู ถ้าทำได้ เธอก็จะมีรายได้เพิ่มขึ้นอีกทาง
ส่วนเื่การเป็แพทย์ทหาร
นึกถึงงานเก่า เจียงเยว่ถอนหายใจ ตอนนี้เธอเป็แค่คนจบมัธยมปลาย ใครจะเชื่อว่าเธอมีความรู้ทางการแพทย์บ้าง ในสายตาคนภายนอกตอนนี้ ความรู้ทางการแพทย์ที่เธอเรียนมาคงเป็สิ่งที่เรียนจากย่าและป้า อาจจะใกล้เคียงกับหมอเท้าเปล่าในชนบทเท่านั้น
ถ้าตอนนี้เธออยากเป็แพทย์ทหาร ก็ไม่ใช่เื่ยาก แต่เธอเพิ่งกลับมาที่นี่ ยังอยากใช้เวลาอยู่กับลู่อวี้มากกว่า
ทันใดนั้น เจียงเยว่ก็นึกขึ้นได้
เมื่อไม่กี่วันก่อน ลู่อวี้ดูเหมือนจะออกไปทำภารกิจ
หลังจากนั้น กว่าหนึ่งเดือนต่อมา ลู่อวี้จึงกลับมา
ในตอนนั้น เธอหนีออกมาจากหมู่บ้านเล็ก ๆ เพื่อมาหาลู่อวี้ แต่กลับมีคนปล่อยข่าวลือว่าเธอไม่บริสุทธิ์แล้ว
ตอนที่เธอมาถึงเมืองเซียงเฉิง เธอได้ยกงานในคณะศิลปะการแสดงเซียงเฉิงที่ครอบครัวหามาให้ ให้กับฉินเซียง
เพื่อนสนิทของฉินเซียงในคณะศิลปะการแสดงต่างเคยเยาะเย้ยเธอ พูดจาไม่ดีใส่เธอมากมาย และยังคอยกลั่นแกล้งเธอด้วย เจียงเยว่รู้สึกไม่ชอบคณะศิลปะการแสดงอยู่บ้าง
ตอนนี้ฉินเซียงก็ได้รับผลกรรมที่ตัวเองก่อไว้แล้ว
ไม่รู้ทำไม เจียงเยว่มีลางสังหรณ์ว่าฉินเซียงคงไม่ถูกจัดการได้ง่าย ๆ อีกไม่นานฉินเซียงก็คงจะปรากฏตัวต่อหน้าเธอ
ความแค้นระหว่างเธอกับฉินเซียงนั้น ไม่มีทางที่จะคลี่คลายได้ตลอดชีวิตนี้ เมื่อนึกถึงคุณปู่คุณย่าที่ถูกทำให้โกรธจนเสียชีวิต พ่อแม่ทะเลาะกัน และเื่ราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวในภายหลัง
อาจกล่าวได้ว่าครอบครัวของเธอถูกทำลายจนย่อยยับ
ไม่เพียงเท่านั้น เจียงเยว่ยังสงสัยว่าเื่ราวที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเธอนั้น ไม่ได้มีแค่ฉินเซียงเท่านั้น น่าจะมีคนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ไม่เช่นนั้นแค่ฉินเซียงคนเดียวคงไม่สามารถก่อเื่ใหญ่โตขนาดนั้นได้
คิดได้ดังนั้น เจียงเยว่จึงตัดสินใจ
งานนี้ เธอจะไปขอถอนตัว
ได้ยินเสียงเคลื่อนไหว เจียงเยว่เงยหน้าขึ้นมอง เห็นลู่อวี้สวมกางเกงขาสั้นและเสื้อกล้ามเดินเข้ามา
ผมบนศีรษะของเขาเช็ดแห้งแล้ว
อากาศหนาวขนาดนี้ เขาใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นแบบนี้ ไม่หนาวเหรอ?
ลู่อวี้เห็นสีหน้าของเจียงเยว่ แต่กลับคิดว่าเธอเปลี่ยนใจไม่อยากให้เขานอน เขาหยุดฝีเท้าแล้วเอ่ยปาก
“ผมจะไปนอนที่โซฟา”
“ใครบอกให้คุณไปนอนโซฟากัน” เจียงเยว่จ้องลู่อวี้ตาขวาง ไอ้คนโง่นี่
ลู่อวี้ได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ ถึงได้รู้ว่าเขาเข้าใจผิด เขายิ้มแล้วพูดว่า
“ขอโทษ ผมคิดว่า” เห็นเจียงเยว่ยังจ้องเขาอยู่ ลู่อวี้รีบเปลี่ยนคำพูดทันที “คุณมีอะไรอยากจะคุยกับผมเหรอ?”
เจียงเยว่เล่าเื่ที่อยากจะถอนตัวจากงานในคณะศิลปะการแสดง
ลู่อวี้ชะงักไปครู่หนึ่ง เื่นี้เขาก็รู้เหมือนกัน และในนั้นก็มีการผลักดันจากเขาด้วย ก่อนหน้านี้เขาได้ทำความดีความชอบ ผู้บังคับบัญชาถามว่าเขา้าอะไร
งานของคณะศิลปะการแสดงเป็งานที่สวยงามและเป็ที่ชื่นชอบมากที่สุดในบรรดางานทั้งหมดที่นี่ แต่คนที่ไม่มีความสามารถจริง ๆ ก็ยากที่จะเข้าไปได้ เว้นแต่จะใช้เส้นสายหรือสิทธิพิเศษ
“หลังจากที่คุณถอนตัวจากงานคณะศิลปะการแสดงแล้ว คุณมีแผนอื่นอะไรบ้างไหม?”
ลู่อวี้กลัวว่าภรรยาของเขาจะเสียใจ
ชั่วชีวิตของเขา เขาไม่เคยใช้เส้นสายมาก่อน แต่เพื่อภรรยา เขายอมทำเป็ข้อยกเว้น แน่นอนนี่ไม่เรียกว่าใช้เส้นสาย เขาแลกมาด้วยผลงาน ยิ่งไปกว่านั้น ภรรยาของเขาก็เก่งทั้งร้องเพลงและเต้นรำ อีกทั้งยังมีความสัมพันธ์กับพ่อตาแม่ยายด้วย
หัวหน้าคณะศิลปะการแสดงก็รู้จักภรรยาของเขา เคยดูการแสดงของเธอมาก่อน
[1] หนังสือปกแดง มีชื่อเต็ม ๆ ว่า “คติพจน์จากประธานเหมาเจ๋อตง” ถูกจัดพิมพ์ครั้งแรกใน่เดือนมกราคม ค.ศ.1964 วัตถุประสงค์ของหนังสือเล่มนี้ คือการเผยแพร่อุดมการณ์และแิของประธานเหมาเจ๋อตง ให้เป็ที่แพร่หลายต่อประชาชนชาวจีน
495
![Tenmei do:ตำนานเจ็ดสี [ nanairo ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1588765165_46329432.webp)