เจียงหวงหยิบสูทมาสวมเองพร้อมก้าวมายืนด้านหลังเทียนที่ไม่คิดจะหันหลังกลับไปประชันหน้ากับเขา
“นี่เหม่ยลี่ ภรรยาคนแรกของผมเรามีลูกด้วยกันหนึ่งคนชื่อฮวา และอีกสองคนด้านหลังคือ นิรากับรีญาเป็พี่น้องกัน คุณคือคนที่สี่ ถ้า้าผมจะให้คนจัดการให้สำหรับบ้านน็อคดาวน์”
“พูดได้หน้าตาเฉย ขอบคุณครับ” ได้มาแค่เสียงแต่ไม่ได้สบตาเพราะเทียนไม่ยอมหันมาหาเขาทำให้เจียงหวงจำต้องเดินออกไปขึ้นรถตู้กับลูกน้องออกจากคฤหาสน์ทิ้งไว้เพียงความอึดอัดให้แก่คนที่เข้ามาเป็สมาชิกใหม่ เทียนเหลียวหลังมองเล็กน้อยก่อนมองสบตาบรรดาภรรยาของเจียงหวง
“ไม่อยากอยู่แล้วเข้ามาเป็เมียคนที่สี่ทำไม” นิรา ภรรยารองหรือซ้อรองเอ่ยถามด้วยความสงสัยพร้อมยื่นแก้วน้ำผลไม้ที่รินไว้ส่งให้เทียน มือรับไว้แต่ไม่ได้ตอบกลับยืนอยู่ข้างกระเป๋าเพื่อรอบ้านที่ร้องขอ
“เฮียเคยบอกว่าจะไม่รับใครมาเลี้ยงดูเพิ่มแล้ว ซ้อสี่ทำยังไงถึงได้เข้ามา เฮียดุมากเลยนะ ขนาดเราสองคนพี่น้องร้องขอแทบตายกว่าจะได้เป็ภรรยา แถมเข้ามายังได้แค่การเลี้ยงดูไม่ได้หลับนอนด้วยกัน แต่อย่างว่าเงินทองมันหอมหวาน ซ้อสี่ทำยังไง” รีญา ภรรยาคนที่สามหรือซ้อสามเข้ามาจับแขนเทียนตีสนิทอย่างเป็มิตรถึงกับขมวดคิ้วมองมาทางภรรยาคนแรกที่มีลูกกับเจียงหหวงอย่างหาคำตอบ
“เฮียเจียงน่าจะถูกใจเลือกมาเอง” คำพูดของเหม่ยลี่ทำให้เทียนละสายตาไม่สนใจ
“ขอออกไปรอด้านนอกนะครับ” เธอรีบบอกพร้อมลากกระเป๋าเดินทางออกไปทันทีเพื่อตัดปัญหาในการสนทนากับบรรดาภรรยาของเจียงหวง เสียงมือถือดังขัดจังหวะทำให้ต้องรีบรับสายหลังจากออกมานั่งรอที่ศาลาข้างคฤหาสน์
“โอม (เป็ไงบ้างเข้าไปบ้านนั้นหรือยัง สรุปเขามีเมียไหม) คิดว่าไง (ไม่น่า) ไม่เหลือ (อะไรนะแต่คนรวยอะเนอะ ทำใจหน่อย แกตัดสินใจดีแล้วใช่ไหม) อืม กำลังแยกมาอยู่หลังเล็ก ปล่อยให้เมียสามคนเขาดูแลผัวตัวเองไป ก็แค่มาตามสัญญาไม่ได้มาด้วยใจ (มีอะไรไม่สบายใจโทรมาละ) อือ” ปลายสายตัดไปพร้อมลมหายใจผ่อนยาวของเทียนรอบ้านอยู่ครู่ใหญ่จนมีรถเฮี๊ยบหกล้อขับเข้ามาอย่างระวังด้านหลังบรรทุกบ้านน็อคดาวน์พร้อมรถยกขนย้ายขับตามกันมาปิดท้ายด้วยรถตู้ที่มีเจียงหวงก้าวลงมาคุมการย้ายด้วยตนเอง ทุกครั้งที่สั่งการลอบมองมาทางเทียนที่ยืนอยู่ข้างกระเป๋าเดินทางมองดูอยู่ห่างๆ จนการขนย้ายสำเร็จ เจียงหวงยื่นเงินจ่ายก่อนเดินเข้าไปสำรวจในบ้านที่วางไว้หลังคฤหาสน์ตามใจภรรยาใหม่ก่อนเดินออกมาคว้ากระเป๋าเดินทางของเทียนลากเข้าไปในบ้านให้โดยไม่ต้องร้องขอทำให้เทียนต้องรีบเดินตามเข้าไป
“ขอบคุณครับ” กล่าวเพียงสั้นๆ พร้อมยื่นมือจะคว้ากระเป๋าตนเองหลังจากตามเขาเข้ามาในห้องนอนที่มีตู้เตียงพร้อมใช้งาน กระเป๋าถูกเบี่ยงหลบหลังไม่ให้จับได้กลายเป็หยุดชะงักเมื่อหน้าเกือบชนอกเจียงหวง
“ต่อไปนี้ทุกคนจะเรียกคุณว่าซ้อสี่ คืนนี้ผมจะมานอนด้วย” เจียงหวงก้มหน้าลงมากระซิบข้างหูเทียนพลางเอียงหน้ามองสีหน้าเรียบนิ่งแสดงออกมา ท่าทีของเทียนนิ่งเสียจนไม่รับรู้ถึงความรู้สึกเกร็งหรือหวั่นไหวทำให้เขาต้องจำใจละออกก้าวเดินออกจากห้องก่อนหันมาจับแขนเทียนที่กำลังเอื้อมหยิบกระเป๋ากลายเป็ถูกดึงเข้าหาตัวชายที่ดูเหมือนจะเดินออกแต่ไม่ออก มือขวาจับแขนที่เซเข้ามาก้มหน้าหวังประกบริมฝีปากด้วยความเสน่หากลายเป็ริมฝีปากจรดลงที่แก้มแทนแทนสร้างความเร้าใจให้กับเจียงหวง หลุดยิ้มมุมปากยอมปล่อยมือออกจากแขนเทียนยืนเหยียดตัวตรงมองสายตาเ็า
“เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดี”
“คิดว่าคนเรามีรสนิยมเดียวกับคุณหรือไง คุณควรใส่ใจภรรยาทั้งสามคนมากกว่า”
“ใครๆ ก็ชอบของใหม่ทั้งนั้นเพราะกลิ่นหอมหวนชวนลิ้มลอง” คำพูดของเขาสร้างความอคติให้แก่เทียนอย่างมากแม้จะเตรียมใจมาแล้วครึ่งหนึ่งแต่ก็ไม่ใช่เต็มร้อยเหมือนเหล่าภรรยาทั้งสามที่ผูกมิตรใช้สามีร่วมกันได้อย่างราบรื่น เทียนใช้ความนิ่งสยบจนเจียงหวงยอมถอยออกจากบ้านเหลือเพียงตนเองเซไปนั่งลงบนเตียงหลับตานิ่งนึกถึงความผิดพลาดเพราะคิดว่าเขาจะมีแค่ตนไว้เป็คู่นอนชั่วคราวแต่ความเป็จริงคือกลายเป็ภรรยาคนที่สี่ ศักดิ์ศรีที่ไม่เหลือทำให้ยิ่งไม่เหลือสิ่งใดกดดันอารมณ์ให้ดิ่งมากกว่าเดิมจนต้องยกมือปิดหน้าปล่อยน้ำตาไหลออกมาจนเกิดเสียงสะอื้นทำให้คนที่กำลังจะเคาะประตูหยุดชะงักยืนถือชุดขาว บรรยากาศแสนเศร้าสร้างความกดดันให้เหม่ยลี่ต้องแขวนชุดไว้หน้าบ้านแล้วเดินกลับคฤหาสน์ อาทิตย์ตกดินเทียนเดินออกมาด้านนอกเมื่อมีคนรับใช้เคาะประตูเรียกเพื่อนำอาหารมื้อเย็นมาให้แต่สิ่งที่เป็จุดสังเกตกลับไม่ใช่อาหารที่ถูกนำมา ชุดกี่ชาว ที่แขวนอยู่ดึงดูดสายตาจนต้องเอื้อมหยิบมาดูเนื้อผ้าทำให้รู้ทันทีคัดสรรมาอย่างดีและแพงเอาเื่
“สีขาวเหมาะกับหญิงบริสุทธิ์มากกว่าคนอย่างเรา” สองมือพับชุดแล้วเดินสวนคนรับใช้เข้าไปด้านในมองอาหารมากมายเดินไปเก็บชุดใส่ตู้ให้เสื้อผ้าอื่นทับไว้เพราะไม่้าสวมใส่ เสียงเดินดังมาทางด้านหลังทำให้ค่อยๆ หันมองเจียงหวงเดินเข้ามาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตจนเม็ดกางมือให้เทียนจัดการต่อ
“ในเมื่อถอดสูทออกได้ที่หลังใหญ่แล้วทำไมถึงไม่จัดแจงตนเองที่นั่นเสียเลย”
“เพราะอะไรก็รู้ดี”
“ต้องเรียกตัณหาหรือรสนิยมทางเพศกัน” เสื้อถูกถอดออกด้วยมือของเทียนลงมือทำอย่างไม่มีข้อกังขาเมื่อถอดเสื้อเสร็จหันมาประชันหน้าเพื่อให้เทียนปลดกางเกงถอดอีกชิ้น สายตาคู่สวยมองไล่ั้แ่หน้าอกแสนขาวไล่ลงมายังกล้ามท้องก่อนหยุดสายตาที่เข็มขัดแล้วผ่อนลมหายใจจับเข็มขัดถอดออกโดยไม่พูดแม้แต่คำเดียว เจียงหวงก้มมองแก้มใสไล่มาที่ปลายจมูกหยุดลงที่ริมฝีปากจนต้องกลืนน้ำลายลงคอทำให้เทียนหยุดชะงักเมื่อสังเกตเห็นกระเดือกเลื่อนขึ้นลงทั้งที่รู้ตัวว่าต้องเกิดอะไรขึ้นและเขาคิดอะไรอยู่ต้องจำใจทำหน้าที่ต่อไป
“ใจเด็ดไม่เบา” มือขวาของเขารั้งมือเทียนไว้หลังจากที่รูดซิปกางเกงของเขาลงเผยให้เห็นขอบกางเกงในชาย “ถอดเสื้อ”
“อาบน้ำกินข้าวก่อนไม่ดีกว่าหรือไง” ต่อให้พยายามเ็าใจสู้แค่ไหนก็สั่นกับคำสั่งนี้เช่นกันยกมือจับชายเสื้อตนเองไว้แน่นเงยหน้ามองเจียงหวงจ้องหน้าราวกับเหยื่ออันโอชะรอให้ขย้ำ
“ถอดเสื้อ” สิ้นคำสั่งย้ำครั้งที่สองเทียนกัดฟันตัดสินใจหลับตาถลกเสื้อที่สวมใส่อยู่ถอดออกสายตาคมดุจเหยี่ยวลอบกลืนน้ำลายอีกครั้งแต่ต้องเก็บอาการนิ่งสุขุมก้าวถอยเข้าห้องน้ำตัดอารมณ์ที่กำลังพลุกพล่านให้กับความขาวน่าลิ้มลองหากได้ััหนึ่งฝ่ามือไม่พอ
1K
