ไม่มีใครรู้หรอกว่าประเทศเรามีโรงเรียนฝึกสายลับ!!
ใช่ ฟังไม่ผิดหรอก ซึ่งจริงๆแล้วทุกประเทศเองก็ต่างมีสายลับ ซึ่งต้องแทรกซึมเพื่อเข้าไปจัดการในเื่ต่างๆ ของประเทศ โดยการฝึกสายลับแต่ละรุ่นจะมีผู้ได้รับคัดเลือกจำนวน 40 คน เป็ผู้หญิงและผู้ชายอย่างละครึ่ง เป็ประจำทุกปี
ผู้ที่เข้าคัดเลือกจะถูกคัดมาจาก ทหารและตำรวจ ซึ่งทุกคนอยากเข้าร่วมฝึกสปายนี้มาก เนื่องจากหลังจากสำเร็จจะมีเงินเดือนที่สูงกว่าเงินเดือนที่เคยได้รับถึง 3 เท่า นั่นคือสิ่งที่ทุกคนรู้แต่ไม่มีใครรู้ว่าการฝึก จะต้องเจอกับอะไรบ้าง เพราะไม่มีใครรู้เลยว่า รุ่นพี่ที่ผ่านการฝึกนี้เป็ใคร อาจจะเป็คนที่เรารู้จักก็ได้แต่เนื่องจากภารกิจ และการฝึก ทำให้คนที่เป็สายลับเก่งมากในการรักษาความลับต่างๆ
“น้องฟ้า” ผู้ที่ได้รับคัดเลือกเป็ 1 ใน 40 คนที่มาจากหน่วยงานหนึ่งของรัฐ ฟ้าจะต้องฝึกอยู่ที่โรงเรียนฝึกสายลับถึง 18เดือน หรือ 1 ปีครึ่ง ไม่ได้รับอนุญาตให้ติดต่อใครเลย แต่จะมีภารกิจต่างๆให้ไปทดสอบหลังฝึกสำเร็จ น้องฟ้าและเพื่อนผู้หญิงได้เก็บของเข้าเรือนนอน เป็ห้องนอนรวมแต่แยกหญิงและชาย ห้องนี้เป็ห้อ เตียง 2 ชั้น ขนาดประมาณ 8x10 เมตร ขนาดไม่ใหญ่ ไม่เล็ก เตียงนอน2 ชั้น จำนวน 10 เตียง ตั้งอยู่รอบผนังห้องเป็วงกลม ตรงกลาง เว้นว่างไว้ เพื่อสำหรับจัดแถวและรวมพล ฟ้าได้เตียงล่างตรงมุมห้อง ฟ้าเก็บของแล้วคุยทักทายกับเพื่อน ระหว่างคนอื่นกำลังทยอยเข้ามาในห้อง “ปรี๊ดดดดด!!!”เสียงนกหวีดของครูฝึก “จัดแถว” ครูฝึกสั่ง ทุกคนรีบลุกลงมายืนจัดแถวกลางห้องซึ่งมันดูตะขลุกตุขลักมาก เนื่องจาก เป็ครั้งแรก จึงไม่รู้ว่าจะจัดแถวก่อนหลังยังไง แต่ไม่ยากมากเนื่องจากทุกคนเป็ทหารและตำรวจกันมาอยู่แล้ว เมื่อจัดเสร็จ ครูฝึกสั่งให้เดินเรียงแถวออกไปที่ห้องเรียน ขณะออกจากห้องน้องฟ้าเห็นว่าห้องนอนของสายลับชายก็อยู่ฝั่งตรงข้ามกับห้องผู้หญิงนั่นเอง และกำลังเดินออกมาจากห้องเช่นกัน แต่ละคนหน้าตาเคร่งขรึม ไม่มีใครคุยกันเลย เพราะทราบดีกว่าต้องมีระเบียบวินัยมากในหน่วยงานนี้ มิฉะนั้นอาจจะถูกไล่ออกได้
ที่ห้องเรียน ทุกคนนั่งที่โต๊ะเรียนเป็โต๊ะแลคเชอร์พับที่เขียนได้ ผู้ชาย ถูกให้นั่งฝั่งหนึ่งและผู้หญิงนั่งอีกฝั่งนึง สามารถเดินผ่านได้ตรงกลางระหว่างทั้งสองเพศ ครูฝึกผู้ชายและครูฝึกผู้หญิงเดินมาแนะนำตัวหน้าห้อง เป็ครูฝึกในชุดทหารสองคน ดูมีอายุ ใจดีแต่มีรังสีที่น่าเกรงใจ ครูพูดไม่เร็วแต่น่าเกรงขามมาก ทั้งสองแนะนำตัวกับนักเรียน บอกกฏเกณฑ์ต่างๆ การอยู๋ที่นี่ ว่าที่นี่ไม่มีการลาออก การลาออก หรือโดนไล่ออก ก็หมายถึงออกแต่ร่างกายที่ไม่มีลมหายใจ “ฮืออออ ทุกคนฮือฮาเพราะไม่ทราบมาก่อน” ครูฝึกอธิบายว่า เพราะ้ารักษาความลับไว้ ทุกคนจึงต้องเรียนให้จบหลักสูตรเท่านั้น หลังจากพูดจบ ครูได้เอ่ยขอตัวแทน ผู้หญิง และผู้ชายออกมาอย่างละคน “แป๋ม” หญิงสาวคนที่นั่งข้างๆน้องฟ้า รีบยกมือ ครูฝึกชี้มือให้แป๋มเดินออกไปยืนหน้าห้อง ส่วนผู้ชาย ก็เป็น๊อต ชายหนุ่ม คนนึงในกลุ่มผู้ชาย ครูฝึกให้ทั้งสองคนยืนหน้าห้อง มีครูผู้ช่วย เดินถือเสื้อผ้าออกมาให้ เป็ชุดฝึกลายพราง เสื้อเชิ้ตแขนยาว กางเกงขายาว เสื้อคอกลม ถุงเท้า และรองเท้า รวมถึงหมวกผ้าใบหนึ่ง วางไว้บนโต๊ะหน้าห้อง
“ถอดเสื้อผ้า” ครุฝึกสาวบอกแป๋มและน๊อตที่ยืนอยู๋หน้าห้อง ทั้งสองคนทำท่าทางใ แป๋มยืนนิ่งมองหน้าครูน๊อตก็ยืนนิ่งมองหน้าครูเช่นกัน ครูพูดต่อว่า “ต่อจากนี้ไปร่างกายและจิตใจของพวกเราทุกคนเป็ของประเทศนี้ ขอให้คิดซะว่าเราทำเพื่อประเทศของเรานะคะ” แล้วครูก็หันไปมองหน้าทั้งสองคน ทั้งสองยังคงยืนนิ่งไม่มีทางแน่ที่จะถอดเสื้อผ้าต่อหน้าเพื่อนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก
“น๊อต” ครูผู้ชายยืนตรงหน้าน๊อตแล้วอ่านป้ายชือน๊อต “สุภาพบุรุษ ถอด” น๊อตจำใจค่อยๆ ถอดเสื้อและกางเกงเดิมออก จนเหลือแต่กางเกงในตัวเดียว ครูผู้ชาย ยืนข้างๆ สั่งน๊อตอีกด้วยเสียงดังว่า “ถอดหมด” น๊อตจึงก้มลงถอดกางเกงในออก จนทุกคนเห็นของน๊อตกันทั้งห้องเรียน “ตามระเบียบพัก” ครูฝึกสั่งด้วยเสียงดัง น๊อตจึงต้องยืนตามระเบียบพักด้วยร่างเปลือยเปล่าด้วยความอาย หน้าสีแดงแสดงถึงความอายของน๊อตเป็อย่างมาก
ครูผู้หญิงไปยืนข้างแป๋ม แล้วพูดด้วยเสียงเรียบๆว่า ยังไงเธอก็ต้องทำไม่เช่นนั้น ชั้นจะให้น๊อตเป็คนถอดให้เธอ “ถอด” สิ้นเสียงครู แป๋มค่อยๆปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ด น้ำตาไหลเป็ทาง หน้าแดงไปหมดตัวก็แดงเพราะแป๋มเธออายมากอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต การที่ถอดเสื้อผ้าต่อหน้า คนอื่นเป็อะไรที่เธอแทบจะรับไม่ได้เลย แต่เธอรู้ว่าถ้าเธอไม่ทำ ครูฝึกเอาจริงที่จะให้น๊อตถอดให้เธอ ซึ่งจะทำให้เธออายยิ่งกว่าเดิม เธอจึงต้องจำใจ หลังจากถอดเสื้อและกระโปรงตัวน้อยเสร็จ แป๋มในชุดชั้นในมองหน้าครูเหมือนจะขอร้องว่า ถอดแค่นี้ได้ไหม ครูฝึกพูดเบาๆ ว่า ถอดหมด ทางเรามีชุดให้ทุกชิ้น แป๋มเลยค่อยๆ ปลดบาร์ตัวน้อยของเธอออก เอาแขนปิดหน้าอก และค่อยๆ ก้มไปถอดกางเกงในของเธอ ตอนนี้ร่างเธอเปลือยเปล่าเธอยืนเอามือปิดหน้าอกกับปิดของสงวนของเธอ น้ำตาไหล สะอื้นดูน่าสงสารมาก แต่แบบนั้นก็ไม่ได้ทำให้ครูฝึกสงสารแต่อย่างใด “ตามระเบียบพัก” ครูฝึกผู้ชายสั่งแป๋ม แป๋มจึงต้องเอามือทั้งสองไขว้หลัง และแยกขาออกจากกันแบบไม่สามารถปิดบังอะไรได้ สายตาทั้งหญิงและชายมองไปที่ร่างกายแป๋ม เพราะแป๋มเป็ผู้หญิงขาวมาก หน้าอกเธอพอมีจึงดูย้อยสวยมาก ข้างล่างเธอ มีขนเป็ขยุมๆ เนินเธอช่างอวบนูน เป็ที่น่าดูยิ่งนัก
“ก็แค่นี้” ครูฝึกสอนต่อ “ต่อไปให้จำไว้ว่า ร่างกายของพวกเธอเป็ของประเทศนี้ ไม่ต้องหวงเธอกำลังเสียสละเพื่อประเทศ” แล้วครูฝึกก็หันไปสั่งทั้งสองคน ให้หยิบชุดใหม่ที่จัดไว้ให้ แล้วแต่งตัว ทั้งสองจึงทำตาม ซึ่ง ผู้ชาย ทางหน่วยงานก็มีกางเกงในให้ ส่วนผู้หญิง ก็เป็เสื้อชั้นใน และกางเกงในให้ อย่างดี เพื่อถนอมหน่วยงานนี้พนักงานจะได้รับแต่สิ่งดีๆ เพื่อประเทศชาติตามที่บอกจริงๆ แล้วครูฝึกก็สอนวิธีแต่งตัวสอนกฎต่างๆ แล้วจึงปล่อยทุกคนในห้องกลับห้องพักเพื่อไปเปลี่ยนชุดเป็การต่อไป ทุกคนจึงหยิบชุด แล้วแยกย้ายเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เตียงของตัวเอง แป๋มเดินกอดชุดเก่าของตัวเองร้องไห้กลับเข้าห้อง ไม่พูดกับใครเลย