อ่อนหัด?
เขากำลังจ้องมองเด็กสาวพร้อมกับใช้แววตาเ็าเล่นงานเธอ แต่ในแววตานั้นก็มีความเ้าเล่ห์และท้าทายซ่อนอยู่ นี่มันอะไรกันเนี่ย..
“พ..พี่ไต้ฝุ่น..อย่าแกล้งหนูแบบนี้นะคะ!!”
“ทำไมล่ะ”
“…..”
“ทีนี้เธอก็รู้จุดอ่อนของตัวเองแล้วใช่ไหม หื้ม..”
ใบหน้าขาวของหนุ่มหล่อเปรยยิ้มร้าย ก่อนที่จะขยับเข้าไปใกล้กับหูแดงๆของอีกฝ่าย ไต้ฝุ่นใช้ปลายจมูกคลอเคลียข้างหูจนเธอสะดุ้งเฮือกด้วยความใ แถมตอนนี้ร่างกายของเธอยังสั่นไหวจนห้ามไม่อยู่
“อย่าคิดที่จะมาเล่นกับฉันสายรุ้ง”
“อึ่ก..”
“เพราะถ้าฉันเอาจริงขึ้นมา เธอนั่นแหละที่จะร้องไห้”
ประโยคที่แฝงไปด้วยความจริงจังกับคำหนักแน่นเริ่มทำให้อีกฝ่ายใจคอไม่ดี เธอเม้มริมฝีปากตัวเองแน่นกับความทรงจำในอดีต
‘พี่ไต้ฝุ่นเขาเป็เสือผู้หญิงจะตาย เห็นเขาเงียบๆนิ่งๆ บ้างานแบบนั้นน่ะตัวดีเลย พี่เขาไม่สนใจผู้หญิงคนไหนที่มาจีบก็จริงนะ แต่พี่โก๋บอกฉันว่า.. พี่ไต้ฝุ่นไม่เคยขาดผู้หญิงเลย เวลาที่เขา้าเมื่อไหร่ เขาจะได้ตลอด’
กึก
และคำอธิบายของกลอยเมื่อนานมาแล้วก็เริ่มย้ำเตือน ผสมผสานกับคำพูดเอาจริงเอาจังของไต้ฝุ่น.. ใช่..ตอนนี้เธอกำลังวิ่งเข้าหากองไฟ
“แล้ว.. ทำไม.. น..หนูต้องร้องไห้ด้วยละคะ พี่จะต่อยหนูหรือไง”
แต่คนดื้อด้านยังคงไม่ยอม เธอแสร้งทำเป็ปากเก่งออกไปแม้ในใจจะไม่ไหวแล้วก็ตาม
“หึ.. แล้วเธอคิดว่าฉันจะทำอะไรล่ะ”
“พ..พี่ไต้ฝุ่น..”
“ฉันไม่ทำร้ายผู้หญิงอยู่แล้ว”
“…..”
“นอกจากเื่ใช้กำลัง มีอย่างอื่นที่ฉันชอบทำมากเลย”
“…..!!!”
“ลองดูไหมล่ะ”
“พี่ไต้ฝุ่น!!”
จวบจนหญิงสาวที่ถูกรุกล้ำหน้าร้อนผ่าวทนไม่ไหวอีกต่อไป สายรุ้งจึงออกแรงดันแผงอกแกร่งให้ห่างจากตัว นั่นจึงทำให้ผู้ชายที่ถอดเสื้อโชว์กล้ามล่ำถึงกับอมยิ้มด้วยความสะใจ เพราะในตอนนี้เขาสามารถทำให้เธอพ่ายแพ้ได้
ใบหน้าหวานของสายรุ้งซีดเซียวจนเห็นได้ชัด เธอออกอาการประหม่าอย่างที่ไม่เคยเป็ แม้ว่าจะเคยมีแฟนมาแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่มีใครสามารถทำให้ใจเธอเต้นแรงได้เท่ากับผู้ชายคนนี้..
หวี่ ~ หวี่ ~ ~ ~
จังหวะเดียวกันนั้นเองก็เกิดบางสิ่งบางอย่างขึ้น เมื่อแมลงคล้ายผึ้งได้บินเข้าใกล้ม่านฟ้าจนเธอสะดุ้งโหยง จู่ๆเ้าแมลงน้อยก็บินเข้าไปด้านในเสื้อนักศึกษาของเธอ ท่ามกลางสายตาของไต้ฝุ่นที่กำลังหรี่ตาจ้องมองเหตุการณ์นี้ด้วยความงุนงง
ทันทีที่ปีกของมันได้ััลงบนิัด้านใน สายรุ้งก็ถึงกับแหกปากร้องลั่นด้วยความใ
“อ๊ากกกกกกกกก!!!! แมลง!! พี่ไต้ฝุ่น!! ช..ช่วยหนูด้วย!!”
หญิงสาวร้องลั่นพลางสะบัดแมลงนั้นให้หลุดออกไปจากตัว นั่นจึงทำให้เธอรีบถอดผ้ากันเปื้อนออก ก่อนจะดึงเสื้อนักศึกษาที่ทับในออกมาด้วย เธอหวังว่าจะให้เ้าแมลงร่วงออกมา
แต่มันก็ไม่เป็ผล..
เพราะตอนนี้แมลงยังคงกระพือปีกอยู่กลางท้องของเธอราวกับหาทางออก ซึ่งนั่นก็ทำให้สายรุ้งกระโจนเข้าหาไต้ฝุ่นอย่างทำอะไรไม่ถูก
“สายรุ้ง! เธออยู่นิ่งๆสิ!!”
“พี่ไต้ฝุ่นนนนนน!! เอามันออกไปให้หน่อย!! ฮืออออ หนูกลัว!!!”
“ฉันบอกให้อยู่นิ่งๆ!!”
แต่คนที่มีสติมากที่สุดอย่างไต้ฝุ่นกลับสั่งการเสียงแข็ง ก่อนที่หญิงสาวจะยอมเชื่อฟังคำสั่งด้วยความหวาดกลัว เธอยืนตัวแข็งทื่อเป็หิน ในขณะที่มือหนาของไต้ฝุ่นทำการเลิกเสื้อของเธอขึ้นจนถึงสะดือ
“อึ่ก..”
เพียงไม่นานเขาก็หยิบเ้าตัวแมลงปอออกมา ก่อนจะจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยรอยยิ้มบาง และในขณะนั้นเองเ้าแมลงปอตัวน้อยก็ได้บินว่อนออกไปจากห้องนี้
“อะเอ่อคือ..”
ทิ้งให้หญิงสาวที่ยืนหน้าแดงก่ำต้องหลบหลีกสายตาของรุ่นพี่หนุ่ม เธอรู้สึกเขินอายจนอยากจะมุดดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด เพราะเมื่อกี๊มือหนาข้างหนึ่งของไต้ฝุ่นก็ทำการดึงเสื้อนักศึกษาของเธอลงตามเดิม
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเห็นเสื้อชั้นในของเธอหรือเปล่า เพราะสายรุ้งก็รู้สึกว่าไต้ฝุ่นเลิกเสื้อเธอสูงมากเหมือนกัน
“แค่นี้ก็ต้องกลัวด้วย เธอโตแล้วนะไม่ใช่เด็กๆ”
“กะก็.. ใครจะไปรู้ว่ามันจะบินเข้ามาในเสื้อหนูละคะ”
“หึ.. ไอ้แมลงนั่นคงจะหื่นใช่เล่น”
พูดพลางหนุ่มหล่อก็ขยับเข้าใกล้เธอมากยิ่งขึ้น นั่นจึงทำให้หญิงสาวที่ไม่ได้ถอยหลังหนีเริ่มสั่นสะท้านอีกครั้ง
ครั้นดวงตากลมโตเลี่ยงลงด้านล่าง เธอก็ไปสะดุดเข้ากับกล้ามหน้าอกที่เด่นชัดของไต้ฝุ่นอีก สิ่งนี้ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ไม่รักดีให้พลุ่งพล่านมากกว่าเดิม
“ย..หยุดแกล้งหนูได้แล้วนะคะพี่ไต้ฝุ่น..”
“เธอชอบไม่ใช่หรือไง หื้ม.. ไม่งั้นจะเสียเวลาวิ่งเข้าหาฉันทุกวันแบบนี้เหรอ”
“เปล่าสักหน่อยนะคะ หนู..ไม่ได้เสียเวลา”
ประโยคสุดท้ายเอ่ยออกมาพร้อมกับใบหน้าที่แนบชิดใกล้ ปลายจมูกโด่งเข้าไปสูดดมแก้มขาวเนียนของสาวสวย ก่อนที่แววตาหื่นกระหายตามฉบับผู้ชายจะเริ่มทำให้สายรุ้งอ่อนระทวย เธอแพ้สายตาแบบนี้ของไต้ฝุ่นเข้าแล้ว
ในวินาทีนี้เองที่ริมฝีปากของอีกฝ่ายได้โน้มเข้ามาััเธอเบาๆ มันเป็ััที่ทำให้สายรุ้งเบิกตาโพลงด้วยความใ แต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธหรือออกแรงผลักรุ่นพี่ให้ออกห่างจากตัวเลยสักนิด
จุ๊บ
ราวกับว่าเธอเต็มใจให้เขาจูบเธอแบบนี้ แม้จะรู้ดีว่านี่คือสิ่งที่ไม่ถูกต้องก็ตาม..
การที่ใจง่ายเกินไปมักจะมีผลเสียตามมาเสมอ เพราะสิ่งแรกที่เขามองเธอ เขาอาจจะคิดว่าเธอคือของตายที่ยอมแพ้พ่ายให้เขาอยู่ตลอดเวลา
จ๊วบ..
จากริมฝีปากที่ัักันอย่างเบาๆ ในตอนนี้มันกลับกลายเป็ความดูดดื่มอย่างที่ไต้ฝุ่นมอบให้ มันเป็รสชาติจูบที่เธอไม่เคยได้รับจากผู้ชายคนไหน มันทั้งเร่าร้อน สั่นสะท้าน และแสนจะอึดอัด แถมมือหนาทั้งสองยังโอบรัดไปที่เรือนร่างของเธอราวกับอยากจะ
หากว่าไม่รีบหยุดยั้ง..เื่ต้องเลยเถิดไปมากกว่านี้แน่ๆ
“เชี้ย!!!!”
“โอ้วววววววววว!!!”
“คุณพระช่วย!!!!”
แต่ยังไม่ทันที่สายรุ้งจะคิดแก้ไขปัญหาอะไร เสียงร้องด้วยความใก็ดังออกมาจากตรงประตู นั่นจึงทำให้ชายหญิงที่ยืนจูบกันอย่างดูดดื่มต้องรีบผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว
สายรุ้งรีบยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองทันที เธอเบิกตาจ้องมองทุกคนที่ยืนอ้าปากค้างกับภาพตรงหน้า ทั้งแป๋ว กลอย โก๋ นิว เบลท์ และก็มาวิน ทุกคนมีสีหน้าไม่ต่างกันเลย ก่อนหน้านี้พวกเขาแค่แอบย่องเข้ามาไม่ให้สองคนนี้รู้ แต่ใครจะไปคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์อันน่าเหลือเชื่อ
ในวินาทีนี้เธอก็รู้แล้วว่าตัวเองเผลอล้ำเส้นผู้ชายที่ชื่อไต้ฝุ่น.. จนเขาตั้งใจล้ำเส้นเธอกลับ..
“ว๊ากกกกกกกกกกก!!!”
“กรี๊ดดดดดดดดดดด!!!!”
“ฮืออออ.. พวกแกหยุดกรี๊ดกันสักทีเถอะ”
สายรุ้งที่นั่งอยู่เบาะหลังรถเอ่ยปรามเพื่อนรักทั้งสองด้วยสีหน้าใกล้จะตายเต็มที ทั้งกลอยกับแป๋วต่างก็กรี๊ดกร๊าดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกด้วยกันทั้งคู่ ผิดกับเ้าของเื่ที่นั่งเอามือกุมหัวใจตัวเองไว้แน่น
“แกรีบขับรถออกไปเลยกลอย ขืนอยู่ที่นี่ต่อฉันต้องเป็ลมแน่ๆ”
“คิกๆๆ รับทราบค่ะคุณเพื่อน แหม่..”
เ้าของรถคันหรูอย่างกลอยตอบรับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เพียงไม่นานเธอก็จัดการขับเคลื่อนรถยนต์นี้ออกไป แต่เื่ราวที่เพิ่งเกิดขึ้นก็ยังคงเป็ทอคออฟเดอะทาวน์ของวันนี้..
“สรุปแอบไปคบกันแล้วเหรอออออออ”
“ฮั่นแน่ยัยรุ้ง กิ๊วๆ แอบไปคบกับพี่ไต้ฝุ่นก็ไม่บอก คิกๆ”
“จริงยัยกลอย! เดินเกมเร็วเวอร์ เกินเบอร์มาก!!”
“ค..คบที่ไหนกันเล่า ฮือออออ..”
สายรุ้งเอ่ยพลางดิ้นพล่านอยู่บนเบาะรถด้วยใจสั่นเทา ร่างกายของเธอร้อนรุ่มราวกับคนเป็ไข้ เพราะััอันแสนเร่าร้อนยังคงติดอยู่ในริมฝีปากของเธออยู่เลย
“ฉันกำลังทำอาหารอยู่ในห้องครัว เอ่อ.. แล้วพี่ไต้ฝุ่นก็เดินเข้ามา ฉันพูดคุยกับเขาแค่แป๊บเดียว ไอ้เ้าแมลงบ้ามันก็บินเข้าเสื้อฉันอะ”
“ห๊ะ”
“แต่พอพี่ไต้ฝุ่นหยิบแมลงออกจากเสื้อฉันได้ เขาก็เอาหน้าเข้ามาใกล้แล้วก็.. เอ่อ.. จ..จูบ..”
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!”
“ว๊ายยยยยยยยยยยยย!!!!”
คำอธิบายด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อกับคำพูดตัวเองก็ทำให้ทั้งสองะโลั่นรถ ก่อนที่สีหน้ายิ้มแย้มของแป๋วจะหันมามองทางเพื่อนสาว ซึ่งรอยยิ้มนี้ก็ทำให้สายรุ้งรู้สึกเขินกับเื่ราวนี้อย่างบอกไม่ถูก
ใช่.. สิ่งที่เธอพยายามมามันไม่สูญเปล่าแล้ว
“ดีใจด้วยนะย๊ะยัยรุ้ง เดี๋ยวอีกหน่อยแกก็ได้ใกล้ชิดเขามากกว่านี้แน่ นี่ขนาดแค่เริ่มยังทำให้ทุกคนอึ้งเลย”
“ก็ใช่ไง! จูบเลยนะย๊ะ!! พี่ไต้ฝุ่นไม่จูบใครสุ่มสี่สุ่มห้าหรอกนะจะบอกให้”
“แล้วผู้หญิงเมื่อคืนอะ”
“เอ่อ.. อันนี้ฉันก็ไม่รู้” กลอยตอบรับแป๋วด้วยสีหน้าเหลอหลา
“เฮ้อ.. ฉันรู้ว่าเขาเป็เสือผู้หญิง เขาร้ายเงียบ แต่..ฉันเองก็ตัดสินใจแล้วว่าจะทำให้เขาเปลี่ยนใจให้ได้ ฉันแค่อยากเป็คนพิเศษสำหรับพี่ไต้ฝุ่น แล้วจูบนี้มันก็..”
พิเศษสำหรับเธอมากจริงๆ
“คิกๆ เอาเถอะ อย่างน้อยแกก็ทำสำเร็จไปอีกขั้นนะยัยรุ้ง พวกฉันดีใจกับแกมากเลย”
“ใช่! ยัยกลอยพูดถูก รู้งี้ฉันกับยัยกลอยตั้งใจกลับมาช้ากว่านี้ดีกว่า”
“ทำไมอะ”
“เอ้า.. เผื่อว่าความสัมพันธ์จะพัฒนามากกว่าจูบไง แบบว่า..ชายหญิงสองคนอยู่ในห้องครัว..แล้วทำอะไรที่มัน..”
“ว๊ายยยยย มากกว่านั้นพวกเราจะเป็ตากุ้งยิงกันนะยัยแป๋ว”
“หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลยยัยแป๋ว!! ฮืออออ~”
หน้าค่ายมวยพิชิตชัย..
จนเวลาผ่านล่วงเลยไปถึงเย็นใกล้พลบค่ำ ดวงตะวันที่แทบจะถูกกลืนกินไปกับฟากฟ้าก็เริ่มมีสีส้มอมเหลือง หลังจากที่พวกสายรุ้งกลับไปก็มีแต่ความเงียบงัน ภายในค่ายมวยยังคงมีเสียงฝึกซ้อมดังออกมาอย่างต่อเนื่อง
อาหารฝีมือสายรุ้งที่ถูกทำค้างไว้ก็มีโก๋ช่วยกันทำจนเสร็จ ส่วนไต้ฝุ่นที่ไม่ได้อยากจะกินฝีมือของเพื่อนก็สั่งอาหารผ่านแอพให้มาส่งแทน
“เฮ้อ! รถมาเสียอะไรตอนนี้เนี่ย”
“นั่นดิ คนยิ่งรีบๆอยู่ด้วย โอ๊ยยยยยย!! ฉันจะบ้าตาย”
“พวกแกใจเย็นๆก่อน เดี๋ยวฉันจะขอความช่วยเหลือเอง ที่นี่เป็ค่ายมวย ฉันว่าน่าจะมีคนอยู่นะ”
“เอางั้นเหรอยัยขนม เออๆ ลองดู”
เสียงหวานของแก๊งสาวสวยดังขึ้นมาเป็ระยะ ก่อนที่เสียงฝีเท้าของหญิงสาวคนหนึ่งจะเดินเข้าไปตรงลานกว้าง ซึ่งมันเป็ด้านหน้าของค่ายมวยพิชิตชัย ค่ายมวยขนาดใหญ่ที่มีรถเก๋งจอดเรียงรายอยู่ด้านนอก
แต่จังหวะเดียวกันนั้นเอง..ร่างสูงโปร่งที่เดินถือโทรศัพท์ออกมาก็ปรากฏสู่สายตาของสาวสวย ซึ่งเธอมีชื่อว่า ขนม ดาวคณะบริหารธุรกิจที่ใกล้จะจบปีสี่แล้ว เธอรุ่นราวคราวเดียวกับสายรุ้ง แถมยังอยู่คณะเดียวกันอีกด้วย
“เอ่อ ขอโทษนะคะ”
“มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าครับ?”
ไต้ฝุ่นที่ชุดลำลองธรรมดาเลิกคิ้วถามสาวสวย ก่อนที่ดวงตาสวยหวานของเธอจะจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าตาไม่กะพริบ เพราะว่าขนมเองก็ใในความหล่อของผู้ชายคนนี้ไม่น้อย และเขาเองก็จ้องมองเธอด้วยความสนใจเช่นเดียวกัน
“คือว่า..รถที่ฉันขับมามันหยุดกะทันหันน่ะค่ะ พอดีว่าฉันดูรถไม่ค่อยเป็ด้วย รบกวน..คุณ..?”
“ผมชื่อไต้ฝุ่นครับ”
“คุณไต้ฝุ่นเหรอคะ.. ชื่อดูคุ้นๆจังเลยนะคะ”
“หึๆ ครับ..”
เป็เพราะเขาสนใจเธอั้แ่แรกเห็น ราวกับว่าถูกชะตามากเหลือเกิน ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำได้แบบนี้มาก่อน
“เรียกขนมว่าน้องเถอะนะคะ เพราะหนูอยู่ปีสี่เอง พี่น่าจะเป็นักมวยอาชีพอยู่ที่นี่.. เอ่อ.. พี่ไต้ฝุ่นเรียนจบแล้วใช่ไหมคะ”
คำถามที่ถูกปาออกไปก็ทำให้หนุ่มหล่อกระตุกยิ้มบาง เป็จังหวะเดียวกันกับที่ชายหญิงทั้งสองเดินตรงไปยังรถที่จอดอยู่ข้างถนนใหญ่ บรรดาเพื่อนๆของหญิงสาวก็เบิกตาโพลงด้วยความใ เพราะผู้ชายที่เดินมากับเพื่อนของเธอนั้นหล่อเกินต้านทาน
“หึๆ พี่เรียนจบแล้วล่ะครับ แต่ก็..เริ่มรู้สึกอยากกลับไปเรียนอีกจัง”
แต่ทว่า..เสียงฝีเท้าที่ชะลอลงพร้อมกับใบหน้าหล่อของไต้ฝุ่น ตอนนี้เขากำลังจ้องมองหญิงสาวที่เอียงคอมองเขาด้วยความสนใจ
“ทำไมเหรอคะ”
และรอยยิ้มหวานของเธอก็ปรากฏบนใบหน้า ราวกับว่าเธอรู้คำตอบนั้นดีอยู่แล้ว เพราะไม่ว่าผู้ชายคนไหนที่เข้าใกล้ขนม พวกเขาก็มีอาการแบบนี้ทุกราย ไม่เว้นแม้แต่ไต้ฝุ่น..
“หึ.. ไม่รู้สิครับ น้องขนมคิดว่ายังไงดีล่ะ?”
488
