Friend Zone ความสัมพันของเราไม่ใช่แค่เพื่อน

    ตอนที่2 ก็แค่บังเอิญ

    นี่แกไอ้ไก่ ฉันนึกว่าไอ้การรับน้องหาพี่ระหัสแม้งจะสนุกที่ไหนได้ห่วยแตกชะมัดเลยน่าเบื่อจะตายอยู่ละกลับบ้านนี้ทันไหมว่ะ

    เสียงไอ้จ้าบ่นพรึ่มพ่ำตามภาษาชะนีย์ขี้บ่นเสียงไอ้จ้าบ่นพรึ่มพ่ำตามภาษาชะนีย์ขี้บ่น ทนหน่อยนะแกฉันรู้ว่าแกเบื่อแต่ก็ต้องทนป่าววะแกจะโดดเรียน๻ั้๫แ๻่วันแรกของการเปิดเรียนไม่ได้ เสียงผมพยายามพูดปลอบใจมันไม่ให้คิดบ้าๆบอๆ

        จ.  โถ่ไก่ แกไม่เบื่อไงวะฉันเนี้ยโครตเฟลเลยแก 

        ก.ฟ เหอะน่ะแกทนหน่อยถือว่าฉันขอ       หลังจากกที่ผมพยายามพูดกล่อมอีจ้าก็มีผู้ชายคนหนึ่งถ้าตามที่ผมเดาก็คงจะอยู่ม.4เหมือนกันทันใดนั้นเค้าก็พูดขึ้น หวัดดีพวกเธอ พวกเธออยู่สายไหนหรอ

         จ.  ศิลปภาษาจ่ะพ่อหนุ่ม ละเธอละอยู่สายไหนชื่ออะไร   เอ่อเราชื่อทัตน์ อยู่ศิลปภาษาเหมือนกันพอดีเรามาสายน่ะ

    ละนายล่ะชื่ออะไร   เสียงทัตน์ถามชื่อผม

       ก.ฟ เอ่อเราชื่อ 

       จ. เราชื่อจ้านะ ส่วนเบอร์โทรเรา080015xxxx

       ท. อ่อละนายละ

    เสียงทัตน์ถามชื่อผมครั้งที่สองหลังจากที่อีจ้ามันเสนอหน้าไปตอบ

       ก.ฟ เราชื่อกาฟิวส์น่ะแต่ไอ้จ้าจะชอบเรียกว่าไก่เพราะมันไปเอามาจากไหนก็ไม่รู้ว่าไก่กาฟิวส์

       ท. อ่อพวกเธอตลกดีนะ5555

      เสียงทัตน์หัวเราะหลังจากผมพูดจบ 

    ระนี่พวกเธออยู่ห้องอะไรหันหรอ เสียงทัตน์ถามด้วยความอยากรู้ปนหวังนิดๆว่าเราสองคนจะอยู่ห้องเดียวกับเขา

          ก.ฟ เราสองคนอยู่ม.4/2น่ะละนายล่ะ

          ท  เราอยู่ห้องเดียวกันเลย 

          กฟ จริงหรอ 

          ท อื้ม

         กฟ งั้นดีเลยเนาะมีงอีจ้า 

         จ เอออออ

     เสียงอีจ้าตอบรับแบบไม่เต็มใจเพราะมันร้อนและหิวน้ำมาก ผมจึงอาษาเดินไปน้ำให้มันหลังจากที่ผมกลับมาผมก็ดันเดินไปชนกับชายคนหนึ่งซึ่งต้องยอมรับเลยว่าหน้าตาของเค้าไม่ตอนรับแขก ผมจึงกล่าวขอโทษและนำผ้าเช็ดหน้าของผมมาเช็ดให้เเต่เค้าดันผลักผมล้มลงไปกับพื้นแถมยังไม่ขอโทษผมอีกซึ่งทำให้ผมหงุดหงิด ''หมดกันน้ำกูไอ้ห่านี่กูอุส่่าขอโทษแต่ดันมาผลักกูโถ่เอ้ยไอ้หน้าxี อย่าให้เจอนะ