เกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์

เรือเหาะของไอวี่ก็ลอยอยู่เหนือฐานที่มั่นของกลุ่มมนุษย์ชุดดำแล้วและมันอยู่สูงชนิดที่ว่าไม่มีใครสามารถตรวจพบได้
“มันก็เยอะจริงๆนั่นแหละวัตถุตรวจจับแต่เรื่องแค่นี้ไม่ได้สร้างปัญหาให้กับฉันหรอก ตามฉันมาได้เลย”
ไอวี่กระโดดลงไปจากความสูงระดับนี้แบบไม่กระพริบตาแน่นอนว่าผม ชาร์ลอตต์ ไอริส เพย์ตันและอิซาเบลล่าก็ต้องกระโดดตามลงไปด้วย จากนั้นไอวี่ก็ดีดนิ้วหนึ่งครั้งเส้นใยมหาศาลก็ปรากฏออกมาจากอากาศธาตุก่อตัวกลายเป็นมังกรเส้นใยขนาดใหญ่บินมารับตัวของไอวี่ก่อนที่มันจะมารับตัวของผม ชาร์ลอตต์ ไอริส เพย์ตัน รวมถึงอิซาเบลล่าที่ตามมาด้วยในครั้งนี้ส่วนแนแธเนียลกับอีเมอร์สันก็อยู่เฝ้าเรือเหาะเอาไว้
มังกรเส้นใยพุ่งเร็วกว่าความเร็วแสง 2เท่าจนชนพื้นดินตรงใจกลางฐานที่มั่นลวงของกลุ่มมนุษย์ชุดดำตรงจุดนั้นก็คือทางเข้าของฐานที่มั่นที่แท้จริงของกลุ่มมนุษย์ชุดดำ เมื่อมันเข้าไปกระทบกับพื้นดินเส้นใยมหาศาลแตกกระจายออกไปไกลกว่าสามกิโลเมตรแบบชนิดที่ว่าไม่มีใครคาดคิดเพราะเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นในเวลาแค่สามวินาทีเท่านั้นเอง
ผู้ที่โชคร้ายทั้งหลายที่ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขมาโดยตลอดก็จะถูกเส้นใยพวกนั้นพันรัดตัวและสร้างบาดแผลจนร้องออกมาอย่างทรมานสุดท้ายก็ตายอย่างทรมานที่สุดไปด้วยเช่นกัน ส่วนผมกับห้าสาวก็เข้ามาข้างในทางเข้าฐานที่มั่นกันแล้ว ย้อนไปเล็กน้อยเผื่อทุกคนสงสัยกันในจังหวะที่มังกรพุ่งชนพื้นดินนั้นเส้นใยมากมายก็ห่อหุ้มตัวของผมกับห้าสาวเอาไว้ด้วยกันจากนั้นมันก็พุ่งทะลุลงไปในทางเข้าและตอนนี้มันก็เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง
ระหว่างทางลงไปก็จะมีประตูหลายบานที่จะเป็นกับดักหรือว่าเป็นกลไกแต่ว่าเส้นใยที่ห่อหุ้มพวกผมลักษณะเป็นทรงกลมไม่ต่างไปจากลูกบอลยักษ์มันไม่สนอะไรทั้งนั้นพุ่งตรงไปยังจุดที่เซล่ากับลูเชียโน่อยู่ การเข้ามาอย่างอุอาจของพวกผมแน่นอนว่ามันก็ต้องทำให้คนที่ดูแลฐานที่มั่นจัดการความเรียบร้อยล่วงรู้แน่นอนแต่แล้วมันจะทำไมกว่าที่พวกเขาทั้งหมดจะรู้กันผมกับห้าสาวก็ลงไปถึงหน้าทางเข้าห้องที่ขังเซล่ากับลูเชียโน่เอาไว้แล้ว
“เดี๋ยวก่อนอย่าพึ่งไปถ้าไปแบบนั้น เอ๊ะ!...”
ผมกับสี่สาวเดินเข้าไปในห้องที่ขังเซล่าเอาไว้ได้ห้าก้าวเสียงของอิซาเบลล่าที่พยายามจะพูดสื่ออะไรบางอย่างจึงทำให้การเดินไปต่อของผมกับสี่สาวหยุดลงและหันกลับมาหาอิซาเบลล่า
“มีอะไรเหรอคุณไวโอเล็ท”
“ทำไมนายถึงไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลยรวมถึงพวกเธอด้วย”
ผมแสดงสีหน้างุนงงเธอพูดถึงอะไรกันนะ
“ผลกระทบจากอะไร?”
“ก็จากไอนั่นไง”
อิซาเบลล่าชี้ขึ้นไปบนเพดานของห้องที่สูงเฉียดฟ้ามันมีวัตถุทรงกลมกำลังหมุนอย่างช้าๆอยู่คล้ายกับสนามพลังอะไรสักอย่าง
“แล้วมันทำไม?”
“ก็มันมีความสามารถทำให้พลังโจมตีลดลงเหลือ 0 กับความเร็วในการเคลื่อนที่ลดลงเหลือ 0 ถ้าเข้าไปในอาณาเขตของมัน แต่ทำไมนายถึงไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลย”
หลังจากที่ฟังอิซาเบลล่าพูดมาผมก็เรียบเรียงเรื่องราวทั้งหมดได้ในทันที บางทีอาจเป็นเพราะมันไม่มีคุณสมบัติพอจะข่มพลังของแวมไพร์ก็ได้
“คุณไวโอเล็ทมาเถอะรีบไปช่วยพวกเขาก่อนเสร็จจากที่นี่ผมจะเล่าทุกอย่างให้คุณฟังเอง ว่ามันเป็นเพราะอะไร”
"เข้าใจแล้ว"
อิซาเบลล่าแม้จะตอบรับไปแล้วแต่ก็ยังคงไม่กล้าก้าวเท้าเข้าไปในเขตของมัน จนผ่านไปสักพักเธอก็ก้าวเข้าไปก่อนที่จะไม่ได้รู้สึกอะไรเลย มันแปลกมาก ก็ตอนที่พวกมันบุกไปเพื่อจับตัวเซล่าพวกมันก็เอามันมาด้วยและยังมีผลอย่างรุนแรงจนสิ้นหวังกันไปในทันทีและสุดท้ายทุกคนก็ถูกพวกมันฆ่าตายทั้งหมด
( นักอ่านหรือรีดเดอร์คงทำความเข้าใจกันได้นะคะ คำเรียกของเซล่าถ้าเป็น ลูเชียโน่ คุณป้าคาร่า คุณปู่ไบร์ท คุณย่าสมายแล้วก็ยังมองเซล่าว่าเป็นเอมิเลียอยู่ดีเพราะพวกเขายอมรับเซล่าที่เป็นเซล่าแต่คนที่พวกเขารักและผูกพันด้วยคือ เอมิเลีย มาเดลิน ส่วนคนที่มาทีหลังอย่างอิซาเบลล่านั้นไม่ได้ผูกพันกันมากไปกว่าเพื่อนที่พึ่งรู้จักกันเพราะฉะนั้นมันก็เลยไม่ลึกซึ้งแบบพวกเขาที่เจอเซล่ามาตั้งแต่ยังเด็ก )
เมื่ออิซาเบลล่าเดินเข้ามาจนถึงจุดที่ผมกับสี่สาวยืนอยู่พวกเราก็เดินทางกันต่อไปอีกห้าสิบเมตรก่อนจะพบกับกรงขนาดใหญ่สองกรงที่ภายในนั้นมีเซล่าที่กำลังผ่อนคลายไปกับการนวดของสาวใช้อยู่ ส่วนลูเชียโน่ก็กำลังลำบากของเขาเหมือนเดิม ทันทีที่ผมกับห้าสาวเดินเข้าไปถึงระยะมองเห็นของเซล่ากับลูเชียโน่ พวกเขาก็มองมาราวกับว่าเฝ้ารอการมาของพวกผมมานานแล้ว
พวกสาวใช้ที่กำลังนวดให้กับเซล่าก็เอามีดออกมาจ่อคอของเซล่าไว้ก่อนที่ทางฝั่งของลูเชียโน่ก็โดนเช่นเดียวกันแน่นอนว่ามีดที่ใช้ก็ต้องเป็นมีดที่มั่นใจว่าสามารถปลิดชีวิตคนที่จ้องจะเอาชีวิตได้
สาวใช้คนหนึ่งในพวกเธอทั้งหมดเดินออกมาก่อนที่จะจ้องมองกวาดผ่านทุกคนสุดท้ายก็มาหยุดที่ตัวผม
“นี่นะเหรอคนที่จะมาช่วยเหลือ พวกแกคิดว่าตนเองเป็นวีรบุรุษกันรึยังไง ฉันยอมรับว่าการเข้ามาที่นี่พวกแกทุกคนมีความสามารถมากพอแต่ว่าก็ไม่เพียงพอที่จะมาต่อสู้กับพวกเราได้หรอก”
สาวใช้คนนั้นกระทืบพื้นหนึ่งครั้งก่อนพื้นตรงหน้าออกไปสามเมตรจะกลายเป็นสภาพคล้ายน้ำหมึกสีดำจากนั้นอัศวินที่มีลักษณะโครงสร้างร่างกายคล้ายมนุษย์แต่ทั้งตัวเป็นสีดำก็โผล่ออกมา แต่ละตัวล้วนถืออาวุธแตกต่างกันไปตามประเภทนั้นๆและพวกมันก็จ้องมายังพวกผมราวกับว่าล็อคคู่ต่อสู้เอาไว้แล้ว
จากนั้นกำแพงสีดำก็แยกผมกับห้าสาวออกจากกัน ทุกคนแยกกันไปเหลือแค่ตัวคนเดียว ตรงหน้าของทุกคนที่ถูกแยกไปแล้วก็จะกลายมาเป็นการยืนประจันหน้ากับอัศวินตัวสีดำพวกนั้น อัศวินที่ว่าก็จะเป็นตัวตนที่เป็นลักษณะการแพ้ทางของคนที่เผชิญหน้าด้วย
เซล่าตกตะลึงกับความสามารถของพวกเธอสาวใช้พวกนี้มันเป็นระดับสุดยอดกันทั้งนั้นทำไมตอนแรกเธอใช้ทักษะตรวจสอบไปแล้วข้อมูลทุกอย่างที่แสดงออกมาพวกเธอก็ด้อยกว่าเซล่าตั้งหลายเท่าแต่ทำไมพวกเธอถึงเก่งกันขนาดนี้ เซล่าใช้ทักษะตรวจสอบพวกเธออีกครั้ง ครั้งนี้ถึงกับเอามือปิดปากของตนเองเอาไว้เพราะสิ่งที่เซล่าเห็นไปในตอนแรกมันคือข้อมูลลวงเพราะความสามารถที่แท้จริงของพวกเธอมันมากกว่าพวกที่เฝ้าต้นไม้โลกพวกนั้นซะอีก
“ไม่ต้องตกใจไปท่านหญิงเซล่า ท่านเป็นคนสำคัญจะให้แมลงน่ารำคาญพวกนี้มาวุ่นวายไม่ได้ มาๆมาให้พวกฉันนวดผ่อนคลายให้ท่านเหมือนเดิม แล้วก็นะอย่าได้คิดว่าสิ่งที่ท่านต้องการจะทำพวกฉันจะไม่รู้”
เซล่ากับลูเชียโน่กลับไปสงบเสงี่ยมเหมือนเดิมนี่มันเกินกว่าที่คาดการณ์เอาไว้ไปแล้วเพราะคนพวกนี้ไม่ใช่คนของโลกใบนี้
ผมที่เผชิญหน้ากันกับอัศวินตัวสีดำที่ใช้อาวุธปืนกระบอกหนึ่งที่ผมจำได้เป็นอย่างดีเพราะปืนกระบอกนั้นมันพรากชีวิตคนที่ผมนับถือว่าเป็นแม่อีกคนของผมไปต่อหน้าต่อตาของผมเองและคนที่ทำแบบนั้นก็คือคนที่ผมไว้ใจว่าเป็นหนึ่งในลูกน้องคนสำคัญของตนเองที่ดื่มสาบานเป็นพี่น้องกันไปแล้ว
จากเหตุการณ์นั่นเองทำให้ผมต้องลงมือปลิดชีวิตของเขาโดยที่ไม่มีทางเลือกก่อนที่จะลบตัวตนของเขาให้หายไปจากโลกใบนี้และจากกฎที่ตกลงกันไว้ในตอนแรกว่าใครก็ตามที่ทรยศหักหลังผม มันและครอบครัวต้องไม่ตายดีและผมก็ทำตามกฎที่ตนเองตั้งขึ้นมาจริงๆ จะว่าผมโหดร้ายก็ได้แต่ว่านะโลกความเป็นจริงก็เป็นแบบนี้แหละ
ความจริงที่ผมได้รู้หลังจากที่ได้ฆ่าเขาไปก็คือเขาเป็นคนของศัตรูหมายเลขหนึ่งของผมที่แฝงตัวเข้ามาจากนั้นก็พรากชีวิตคนสำคัญของผมไปและคิดจะปลิดชีวิตของผมในเวลาเดียวกันแต่โชคร้ายที่ผมมีความสามารถที่เจ้านั่นไม่รู้อีกมากมายทำให้แผนการที่จะฆ่าผมนั้นล้มเหลวไปแต่ก็สามารถฆ่าคนสำคัญของผมไปได้
ซึ่งเจ้าอัศวินตนนี้มันคิดผิดแล้วที่คิดว่านั่นคือจุดอ่อนของผมเพราะมันไม่ใช่แล้ว ผมคิดไตร่ตรองทุกสิ่งและปล่อยวางมันไปนานแล้วและเรื่องที่มันแสดงตัวตนแบบนี้ออกมามันก็ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกอะไรอีก
"เห็นแก่ความพยายามที่แสดงด้านที่เป็นจุดอ่อนของฉันออกมาแต่แกพลาดแล้ว เพราะมันไม่ใช่จุดอ่อนของฉันอีกต่อไป"
ผมพุ่งตัวออกไปก่อนที่จะฟาดฟันด้วยดาบเล่มสีดำไปที่ตัวของอัศวินตัวสีดำพลังทำลายก็บดขยี้ร่างของมันสลายหายไปในพริบตาเดียว กำแพงสีดำก็ค่อยๆหายไปพร้อมกับปรากฏภาพของห้องที่ใช้ขังเซล่ากับลูเชียโน่อีกครั้ง ส่วนห้าสาวก็ออกมาจากกำแพงตามผมมาติดๆส่วนคนที่ใช้เวลานานที่สุดคงเป็นอิซาเบลล่า แน่นอนว่าของพวกนี้ทำอะไรพวกผมไม่ได้หรอก
หัวหน้าสาวใช้ที่กำลังได้ใจก็ตกตะลึงในความสามารถของผมกับห้าสาวก่อนที่จะเอามีดจ่อที่คอของเซล่ากับลูเชียโน่อีกครั้ง
"อย่าเข้ามานะ ไม่อย่างนั้นเธอและเขาต้องตาย"
ไอวี่ที่ทนดูละครน้ำเน่ามานานก็ทนไม่ไหวเธอกระดิกนิ้วเป็นจังหวะสองจังหวะจากนั้นอากาศธาตุรอบตัวของพวกสาวใช้พวกนั้นก็ถูกแช่แข็งก่อนที่เส้นใยสีแดงจะค่อยๆรัดพันรอบตัวของพวกเธอช้าๆพลังความกดดันของเส้นใยสีแดงพวกนั้นทำให้พวกเธอกระอักเลือดออกมาไม่หยุดจนกระทั่งพวกมันรัดตัวของพวกเธอแน่นก่อนที่จะค่อยๆเพิ่มแรงรัดที่มากขึ้นรวมถึงหมุนวนไปทั่วร่างกายของพวกเธอทั้งหมดเพียงแค่เส้นใยเสียดสีกับร่างกายของพวกเธอ
เลือดในร่างกายของพวกเธอก็ทะลักออกมาไม่ต่างไปจากน้ำที่รั่วออกมาจากภาชนะกักเก็บ พวกเธอส่งเสียงร้องออกมาอย่างทรมานจนเสียงพวกเธอหายไปจนหมด ความเจ็บปวดทรมานที่ได้รับก็ยิ่งมากขึ้นไปอีก สุดท้ายร่างกายของพวกเธอก็ถูกเส้นใยสีแดงสูบกินเป็นอาหารไปในที่สุด ส่วนกรงขนาดใหญ่ก็โดนเส้นใยสีแดงเสียดสีเล็กน้อยก่อนที่มันจะค่อยๆพังทลายลงไป
เซล่ากับลูเชียโน่ที่หลุดออกมาได้ทั้งเธอและเขาก็วิ่งมารวมกับกลุ่มของผมในทันที ส่วนการโจมตีที่เกิดขึ้นที่รวดเร็วขนาดนั้นทางผม ชาร์ลอตต์ ไอริส เพย์ตัน เซล่าก็ไม่ได้แปลกใจอะไรแต่เป็นทางฝั่งลูเชียโน่กับอิซาเบลล่ามากกว่าที่ตกตะลึงจนต้องร้องออกมา
“ไว้ฉันจะเล่าให้ฟังอีกทีเกี่ยวกับเธอ ตอนนี้ออกไปจากที่นี่...”
ก่อนที่ผมจะพูดจบเซล่าก็พูดแทรกขึ้นทันที
“ยังไปไม่ได้นะโรเบิร์ตพวกเราต้องไปนำต้นไม้โลกกลับไปด้วย”
“ต้นไม้โลก?”
เพื่อไม่ให้ผมสงสัยมากไปกว่านี้ชาร์ลอตต์ก็มากระซิบข้างหูของผมแล้วเล่าทุกอย่างให้ฟังอย่างละเอียดจากนั้นผมก็หันไปตอบรับคำของเซล่า
จากนั้นกลุ่มของผมก็เดินทางต่อไปโดยจุดหมายก็คือชั้นล่างสุดของฐานที่มั่น แน่นอนว่าภาพทั้งหมดย่อมไปปรากฏตรงหน้าของเบนจามินและคนจากโลกเบื้องบนที่ตอนนี้มารวมตัวกันไม่ต่างไปจากอัศวินโต๊ะกลม......... . . .

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 73 ช่วยเหลือ

คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์ ที่คุณอ่าน

เกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 73 ช่วยเหลือ

คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้