EP.4 กินอาหารกันเถอะ
ตรงหน้าของนิโคลและโนแลนด์ มีปลาแซลม่อนตัวใหญ่ นอนอยู่บนทรายเบื้องหน้าพวกเขาเมื่อเห็นปลาแซลม่อนตัวนี้กำลังดิ้นอยู่บนพื้นทราย โนแลนด์ก็ตกตะลึงไปสักพักหลังจากนั้นเขาก็เข้าใจว่านี่เป็นอาหารที่วิลสันนำกลับมาเขาหันไปมองทางทะเล!มีปลาตัวหนึ่งชูหัวของมันพ้นจากน้ำและกำลังจ้องมองมานิโคล เขารู้สึกว่าปลาตัวนั้นคือวิลสันและมันได้ทำการโยนปลาขึ้นมา"ปลา ... พุ่งขึ้นมาจากทะเล!! " นิโคลเอานิ้วจิ้มปลาแซลม่อนด้วยนิ้วของเธอด้วยความงุนงง และพบว่าปลาอยู่ในภาพดีไม่มีรอยขีดข่วนอะไรนอกจากลอยที่กระแทกเล็กน้อยจากที่กระทบกับหาดทราย“ผมไปไม่นาน คุณมีเพื่อนใหม่แล้วหรือ” วิลสันปิดตาของเขาด้วยคีบของเขาส่ายหน้าและเริ่มร้องไห้ "เจ้าของลืมผมแล้ว! ""หา? " นิโคลได้ยินเสียงจากปลาตัวนั้น มันต้องเป็นปลาตัวนั้นแน่ๆ"ปลาพูดได้!!! " นิโคลตกตะลึง นี่คือเกาะในประเทศไทยหรือหลุดมายังมิติอื่นเหมือนซีรีส์ฝรั่งเรื่อง LOST กันนะ?"ตามนั้น " โนแลนด์ยักไหล่ "ก็อย่างที่คุณเห็นนี่มันเป็นปลาประหลาดพูดได้! "ใช่แล้วมันถูกอัญเชิญมาจากโลกของคธูลูมันประหลาดและน่ากลัวมาจากรูปร่างภายนอก แต่ตัวจริงของมันค่อนข้างมึนๆ สักหน่อยว่าแต่ทำไมมันไม่ยอมเดินขึ้นมา“มันก็ปรกติไม่ใช่หรา ปลาที่ไหนก็สามารถพูดภาษามนุษย์ได้” วิลสันเงยหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจและพูดว่า "เธอนั้นหละประหลาดไม่เคยเห็นปลาพูดได้ ฉันว่าจะเรียกหมอมาตรวจสมองเธอเสียหน่อย""เออ คือ...." นิโคลไม่รู้จะพูดอะไรดี เธอโดนปลาพูดได้ดูถูก แถมโนแลนด์ก็ดูเฉยๆ ไม่แปลกใจ?"ฉันอยากถามว่าปลาตัวนี้มาจากไหน? " นิโคลวถามอย่างเจ้าเล่ห์ และดูเหมือนจะนึกอะไรได้"มัน ... " โนแลนด์ กำลังคิดว่าจะบอกอะไรสักอย่าง แต่ วิลสัน ได้แย่งเขาพูดก่อน“เธอไม่ฉลาดเลยจริงๆ นะ เจ้านายควรหาเพื่อนใหม่ ปลาก็ต้องมาจากทะเลซิ""...." นิโคลเงียบและไม่ถามอะไรเพิ่ม ปลาตัวนี้กำลังปั่นหัวเธอเพราะอิจฉาแน่ๆ"ขออภัยที่เอาปลามาให้ล่าช้าเจ้านาย ผมเตรียมปลามาสำหรับสองที่เท่านั้น! " วิลสันกล่าวอีกครั้ง"... " นิโคล กะพริบตาอย่างไร้เดียงสาและมองไปที่ โนแลนด์เพื่อขอความช่วยเหลือจากเขาปลาตัวนี้กวนประสาทและไม่สนใจเธอเลยจริงๆ?“เฮ้คุณผู้หญิง!” วิลสันพูดต่อ “ใครบังคับคุณมาเดตหรือเปล่า หรือไถทินเดอร์มาเจอเจ้านาย”"ในโลกคธูลู หมอนี้ทำอาชีพอะไรมาก่อนนะ " โนแลนด์มองไปที่ปลาที่กำลังพูดมากด้วยความประหลาดใจ"เฮ้เจ้านายที่รักฉันยังไม่สามารถขึ้นบกได้ตอนนี้ ต้องรอทักษะแปลงร่างของฉันพร้อมใช้งานอีกครั้ง ตอนนี้ฉันอ่อนแอมาก" วิลสันกล่าวไม่กี่นาทีต่อมา……ตอนนี้ทั้งสองคนเลยต้องนำวิลสันใส่อ่างอาบน้ำขึ้นมาใว้บนฝั่ง ป้องกันอันตรายตอนที่เขาแปลงร่างเป็นปลานิโคลอยู่กำลังตักน้ำทะเลมาใส่ในอ่างอาบน้ำแม้ว่าจะเป็นปลาแซลม่อนตายแล้ว แต่ความสดของมันทำให้ดูเหมือนมันแค่หลับไปเท่านั้นนิโคลเอาเปลือกหอยขนาดใหญ่ไปทุบทำเป็นมีดและทำการแล่ปลาแซลม่อนอย่างรวดเร็ว เธอชำนาญมากเพราะฝึกมาอย่างดี ก่อนหน้านี้เธอไปเรียนทำอาหารญี่ปุ่นมาหลังจากทริปล่องเรือนี้จบลงเธอจะกลับไปเปิดร้านอาหารญี่ปุ่นที่นครปฐมแต่ตอนนี้เธอต้องอาศัยอยู่บนเกาะร้างไม่มีอาหารและแหล่งน้ำจืดอย่างเพียงพอ เธออาจจะไม่รอดถ้าไม่เตรียมตัวให้ดีอาจจะมีทีมกู้ภัยมาช่วยเธอในอนาคตอันใกล้ แต่ไม่มีใครรู้ว่าการช่วยเหลือจะมาถึงเมื่อใด อาจเป็นพรุ่งนี้หรือมะรืน หรืออาจไม่มาเลยก็ได้ สิ่งที่ทำได้คือการวางแผนล่วงหน้าและต้อนรับอนาคตที่ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น!ในค่ายชั่วคราวนิโคลนั่งอยู่ข้างอ่างอาบน้ำจ้องมองไปที่ปลาประหลาดพูดได้ในอ่าง"คุณชื่ออะไร? " นิโคล ถามต่อ วิลสัน"วิลสัน! " วิลสันพูดอย่างมั่นใจ "! "“วิลสัน?” นิโคลรู้สึกว่า โนแลนด์ตั้งชื่อเจ้าปลานี้เหมือนลูกวอลเลย์ในเรื่อง Cast Awayชื่อนี้มันเหมาะกับตอนนี้จริงๆ!นิโคลเริ่มคิดแล้วว่านอกจากวิลสันแล้วในเกาะแห่งนี้อาจมีสัตว์อื่นที่พูดได้อีก! ตัวอย่างเช่นเต่าพูดได้มังกรพูดได้ ฯลฯ ...ถ้ารอดออกไปได้คนจะเชื่อเธอไหมนะ!หลังจากหยุดคิดเรื่องไร้สาระ นิโคลทำการแปรรูปปลาแซลมอน เป็นปลาแซลม่อนย่าง แล้วเอาไปเผาไฟให้สุก การกินปลาแซลม่อนที่ไม่มีเครื่องเคียงมันไม่อร่อยเท่าไหร่นัก การเผาจึงดีกว่ามากไฟร้อนกำลังดี เธอนำหอยที่เก็บได้ระหว่างตักน้ำทะเลมาวางไว้รอบกองไฟตอนนี้หอยที่อยู่รอบกองไฟเพราะความร้อนและมันก็สุกพร้อมรับประทานแล้วโนแลนด์กลืนน้ำลายอย่างหนัก กลิ่นหอมจากอาหารในตอนหิวนี้มันหอมสุดๆ ไปเลย เขาไม่ได้กินอาหารมาสามวันท้องแทบจะย่อยตัวเองแล้ว มันต้องการอาหารตอนนี้และเดี๋ยวนี้!“สุกแล้วเหรอ”โนแลนด์จ้องมองอาหารในกองไฟ"น่าจะสุกแล้วมากินซีฟูดกันเถอะ"หอยในตอนนี้ร้อนมากพวกเขาต้องรอให้มันเย็นลงกว่านี้อีกสักนิด ตอนนี้ปูทะเลที่ถูกห่อด้วยใบตองสุกแล้ว เขาเปิดใบตองออกดูสีของปูเปลี่ยนเป็นสีส้มสวยงาม กลิ่นหอมของปูเรียกเสียงน้ำย่อยจากทุกคนทันที“เอาปูไหม” โนแลนด์ถามวิวสันที่นอนอยู่ในอ่างอาบน้ำ วิลสันต้องกินของพวกนี้เพื่อพัฒนาร่างกาย"ผมกินแต่อาหารดิบ อาหารสุกทานไม่ได้เจ้านาย! " วิลสันตอบกลับทันที"ตามนั้น"โนแลนด์แกะปูออกมารับประทานทันที!นิโคลทุบก้ามปูแล้วทำการกินส่วนนี้ก่อน รสชาติของปูสดหวานมากโดยไม่ต้องการน้ำจิ้มซีฟูดเลย เนื้อปูขาวนุ่มมากโนแลนด์กลืนเนื้อปูเข้าไปในคำเดียวรู้สึกได้ถึงความหวานในปาก แทบไม่มีกลิ่นคาวมีเพียงกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของใบตองเนื้อปูเนียนละเอียดละลายในปาก แค่วางบนลิ้นเบา ๆ ในปากก็เต็มไปด้วยความสุขเขาค่อยๆ เคี้ยวเบา ๆ และภายใต้แรงกดของฟันเนื้อปูที่นุ่มจะระเบิดด้วยความหวานแสนอร่อยโนแลนด์มองไปที่ไข่ปลาปูที่หลังกระดองเขางัดมันออกมากินอย่างรวดเร็ว ความหวินและความสดใหม่ของอาหารทำให้เขาลืมตัวตอนนี้นิโคลกำลังกินหอย แต่เธอก็ค้นพบว่ามันไม่อร่อยเหมือนปูปูและหอยหมดไปในพริบตา อาหารตอนนี้ยังน้อยจนเกินไป แต่ปลาแซลม่อนที่ย่างไว้ตอนนี้พร้อมรับประทานแล้วปลาแซลม่อนมีเนื้อที่อร่อยมากและรสชาติกลมกล่อมเหมาะที่สุดสำหรับเป็นเมนูปิดท้ายเมื่อกินข้าวเสร็จพวกเขาก็พักผ่อนกันยาว ๆจนเวลาผ่านไปสักพัก ตอนนี้เป็นกำลังจะมืดแล้ว!พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน นิโคลมาที่ชายหาดและสังเกตเห็นขวดที่มีใบโกงกางอยู่ด้านใน“ไม่รู้ว่าใบโกงกางอบตอนนี้มีน้ำออกมาหรือยัง?” โนแลนด์ยังคิดถึงใบโกงกางบนชายหาด ที่เขาตั้งใจบีบความชื้นภายในใบไม้ออกมาผ่านขวดแก้ว"จากเวลาและอุณหภูมิคาดว่าตอนนี้ควรจะมีน้ำออกมาให้ดื่มบ้าง"