บ่ายวันหนึ่งภายในเกม พลอยใส แพร รวมถึงเพื่อนๆในปาร์ตี้อย่าง สา แจ็ค และเมย์ ได้มารวมตัวกันที่โรงอาหารของอาคารประลองPVP เพื่อสรุปผลการฝึกฝนทั้งหมดที่ผ่านมาตลอดสามวัน
หลังจากการลงประลองPVPเมื่อตอนนั้น สมิทและลิลี่ก็พบว่าพวกเขาและเธอไม่โชคดีตลอด มีแพ้บ้างชนะบ้าง ตลอดการประลองสามวันที่ผ่านมา
โดยวันต่อมาพวกเขาเจอกับคู่ประลองคนเดิม ที่ใช้มอนสเตอร์สิงโตวัชระ แต่ทว่ารอบนี้ไม่ได้ใช้ระบบค่าพลังสมดุล กำลังที่ปราศจากการแบ่งเท่าๆกันของอีกฝ่ายสูงมาก มากเสียจนตัวเขาติดสถาณะกระดูกหักแทบทั้งร่าง ทั้งที่ใช้โล่รับการโจมตีเอาไว้...ทำให้เขารู้แล้วว่าทำไมมอนสเตอร์อีกฝ่ายเน้นแต่กำลังอย่างเดียว เพราะพลังมันมากเหลือล้นนั่นเอง ถ้าไม่ติดว่าลิลี่กำจัดอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็ว และมาช่วยเขาไว้ได้ทัน เขาคงแพ้รอบนั้นไปแล้ว
“รอเพชรหน่อยนะทุกคน” พลอยใสกล่าวขณะที่เธอเห็นว่าทุกคนมารอกันอยู่ก่อนแล้ว “วันนี้ญาติมาเยี่ยมบ้าน เขาเลยต้องอยู่คุยน่ะ”
“ญาติมาบ้านพี่เพชรหรือคะ” แพรกล่าว “งั้นเราไปลงPVP รอกันก่อนสักคนละรอบสองรอบเถอะค่ะ นานแน่ๆ”
“สนิทกันนอกเกมด้วยสินะคะ” เมย์เอ่ยถามขณะยื่นกล้วยให้เจ้าลิงสี่แขนของเธอกิน ดูเหมือนว่าเจ้าลิงของเธอจะกลับมาเป็นปกติแล้ว ไม่มีอะไรเสียหาย หลังจากที่ถูกอัคนีแห่งมันดาลาโจมตีใส่
มอนสเตอร์ในเกมMRO จะมีแค่สามชีวิตเท่านั้น แต่ละครั้งที่ตายมีโอกาสที่จะสูญเสียความทรงจำทั้งหมด เพื่อเป็นบทลงโทษที่ผู้เล่นดูแลมอนสเตอร์ไม่ดี และเมื่อตายครบสามครั้ง มอนสเตอร์จะเกิดใหม่เป็นไข่ ตรงนี้ผู้เล่นสามารถเลือกได้ว่าจะเลี้ยงต่อ หรือปลดปล่อยกลับคืนสู่ธรรมชาติ
ยูกิ มอนสเตอร์กึ่งมนุษย์ของสา เมื่อเห็นอีกฝ่ายป้อนอาหารให้มอนสเตอร์ เธอจึงดึงแขนเสื้อของสาเบาๆ พลางส่งยิ้มและกระดิกหูแมวทันที
“คุณแม่คะ หนูหิวแล้วค่ะ”
“จ้า งั้นเราไปหาอะไรกินกัน” สากล่าวด้วยความเอ็นดูก่อนจะลูบหัวและหูแมวของเธอ ยูกินั้นทำหน้าฟินเหมือนทุกที พลางส่งเสียงร้องเล็กๆด้วยความสุข ทำเอามอนสเตอร์สาวผู้มาใหม่คนหนึ่งจ้องมองทันที
ผู้มาใหม่ที่ว่า คือหญิงสาวผมน้ำเงินยาวเป็นลอน ในชุดเดรสสีม่วง มอนสเตอร์กึ่งมนุษย์ประจำตัวตัวใหม่ของแพร มังกรแห่งบาปเลเวียธาน
“แม่คะ” มังกรแห่งบาปเลเวียธานเอ่ยเรียกแพรเสียงเรียบ “หนูเองก็อยากหาอะไรกินเช่นกันค่ะ”
“ได้ค่ะเลวี่จัง” แพรกล่าวเรียกมังกรแห่งบาปด้วยชื่อเล่นที่เธอตั้งให้ ก่อนจะเดินไปสั่งอาหารกับเลวี่จัง
“อิจฉาคนมีมอนสเตอร์กึ่งมนุษย์จึงเลยน้า” แจ็ค ซึ่งตอนนี้เป็นผู้ชายคนเดียวภายในกลุ่ม หากไม่นับสมิทกล่าวขึ้นมาลอยๆ “ถ้าฉันมีบ้าง และมอนกึ่งมนุษย์เป็นเพศหญิง จะให้เรียกว่าที่รัก...แต่พอมาคิดอีกที นี่ตูข้ากำลังอยู่ท่ามกลางฮาเร็มสินะ ฮ่าๆๆๆ”
พลอยใส เมย์ และลิลี่ซึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะสามคนมองตาขวางทันที เมื่อได้ยินแจ็คพูดเช่นนั้น ลิลี่คว้าเจ้าลูกมังกรภูเขามา ก่อนจะยกหางมันขึ้นเพื่อดูว่าเพศอะไร เจ้ามังกรส่งเสียงร้องแหลมแต่ก็ไม่กล้าขัดขืน
“ตัวผู้” ลิลี่กล่าวก่อนจะปล่อยให้มังกรบินไปหาแจ็ค “รู้สึกว่าจะชื่อเบรฟสินะคะ เจ้าเบรฟตัวผู้ค่ะ”
“ใช่แล้วล่ะ...ตัวผู้” แจ็คกล่าวด้วยน้ำเสียงผิดหวัง “อดมีมอนสเตอร์กึ่งมนุษย์สาวๆน่ารักๆอยู่ข้างกายซะแล้วสิ ทำไมตอนนั้นไม่เป็นตัวเมียว้า”
หลังจากนั้น แพร สา ยูกิ และเลวี่ก็เดินมาพร้อมถาดอาหารหลุมแบบที่โรงเรียนประถมชอบใช้ ในนั้นมีข้าวและกับใส่มาเป็นอย่างๆ จังหวะนั้นเองสมิทก็เดินเข้ามาในโรงอาหาร ลิลี่โบกมือทักเขาก่อนจะตบโต๊ะข้างๆเพื่อเรียกให้สมิทมานั่งใกล้เธอ
“ขอโทษที่มาช้า” สมิทกล่าวด้วยเสียงหอบ “อาม่าเล่นชวนคุยยาวเลย ปลีกตัวมาไม่ได้ ต้องรอกลับเท่านั้น”
“และทำไมเหนื่อยขนาดนั้นคะ” พลอยใสกล่าว “คงเข้าเกมในขณะที่ยังเหนื่อยอยู่ล่ะสิท่า”
“ประมาณนั้นแหละ” สมิทกล่าวจะรับน้ำดื่มจากลิลี่ ดูเหมือนเธอจะเตรียมเครื่องดื่มไว้ให้เขาแล้ว “ฉันพลาดอะไรสำคัญไปมั้ย”
“ไม่หรอกค่ะพี่” แพรกล่าว “พวกเรากำลังจะทานข้าวพอดีเลย มอนสเตอร์ของเราหิวกันนน่ะค่ะ...จริงสิ ลิลี่ของพี่ก็น่าจะหิวนะ”
“หิวมั้ย” สมิทเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงทันที เมื่อเห็นว่าลิลี่เป็นคนเดียวที่ไม่มีถาดอาหารบนโต๊ะ เมื่อเทียบกับมอนสเตอร์ตัวอื่น
“ไม่ค่ะ” ลิลี่กล่าวปฏิเสธ “หนูกำลังคิดอยู่ต่ะ ว่าสามวันที่พวกเราเอาแต่ประลองในลานPVP จนได้พ้อยของลานประลองมามากกว่าร้อยพ้อย จะเอาไปแลกอะไรดี”
การต่อสู้ในแต่ละครั้ง หากแพ้จะได้พ้อยสองพ้อย ชนะได้สี่พ้อย กรณีเสมอทั้งสองฝ่ายจะได้คนละสามพ้อย เมื่อมีคะแนนมากพอแล้ว จะสามารถไปแลกของรางวัลกับฝ่ายกิจกรรมของอาคารประลองได้
ซึ่งของที่มีให้แลกนั้น มีตั้งแต่ยาฟื้นพลังทั่วไป สกิลหายาก อุปกรณ์อาวุธและชุดเกราะชนิดที่สามารถได้จากลานประลองเท่านั้น
“อุปกรณ์ติดตัวของพวกเราส่วนใหญ่ก็จัดว่าดีในระดับหนึ่งแล้ว” สมิทกล่าว “คิดว่าเอาไปแลกสกิลหายากแทนดีกว่า ลิลี่ เธอมีสกิลอะไรที่สนใจมั้ย”
“อันที่จริงก็มีค่ะ” ลิลี่กล่าวก่อนจะโยนรายชื่อสกิลแลกเปลี่ยนจากหน้าต่างระบบของเธอให้สมิทดู “พิเศษเฉพาะหนู สกิลระดับSS มูน เกท (Moon Gate)”
“ต้องการหกพันแต้มในการแลก” สมิทแทบสำลักเมื่อเห็นแต้มสกิลที่ต้องใช้แลก “สู้จนตัวตายเลยมั้ยนั้น ใช้พ้อยขนาดนั้น”
“เป็นสกิลเผ่าพันธ์จันทรา ที่ใช้เปิดประตูช่องว่างมิติได้ค่ะ” ลิลี่กล่าวเสียงเศร้า “อันที่จริงแล้วมันเป็นหนึ่งในสกิลที่จะพาไปยังปราสาทแสงจันทร์ หากรวมหินพระจันทร์กับฆ่าบอสมืดจนหมดแล้ว”
“ท่าทางจะจำเป็นมากเสียด้วยสิ” สมิทเอ่ยถาม “นอกจากลานประลองPVPแล้ว มิวีธีอื่นที่จะได้กล่องมั้ยนะ”
“สุ่มกล่องสกิลค่ะ” พลอยใสกล่าวแทรกเมื่อเห็นสมิทเอ่ยด้วยความสงสัย “แต่กล่องสุ่มสกิลระดับSSแทบไม่เจอคนขายเลย แถมราคาขายก็มากกว่าห้าแสนพ้อยด้วย”
“ตีเป็นเงินบาทแล้วหลายแสนเลยสินะ” สมิทกล่าวพลางถอนใจ “งั้นคงต้องประลองจนครบหนึ่งพันห้าร้อยรอบ และต้องชนะรวดล้วน ถึงจะได้หกพันแต้มพอดี...ไม่มีทางสำเร็จในเร็วๆนี้แน่ๆ”
“ท่านอาทิตยาแจ้งมาแล้วนะคะ ว่าอีกสองวันจะต้องประลองกับกิลด์มันดาลา” พลอยใสกล่าวขณะเปิดหน้าต่างผู้เล่นของเธอเพื่อรับข้อความจากหัวหน้ากิลด์ “สองวันนี้ยังไงก็ไม่ทันแน่ๆเพชร”
“สองวันหรือ” สมิทกล่าว “ลิลี่ ขอโทษนะ แต่สกิลมูนเกทที่เธอต้องการ คงต้องรอหลังประลองจบแล้วล่ะ”
“จริงๆยังพอมีทางอยู่นะคะ” แพรกล่าวก่อนจะโยนข้อความบางอย่างลงไปที่หน้าต่างผู้เล่นของสมิทและลิลี่ “ประลองด้วยกติกาสุดโหด แบทเทิ่ลรอยัลค่ะ”
“แบทเทิ่ลรอยัล...ยัยแพร แกบ้าไปแล้วหรือ” พลอยใสกล่าวค้านทันที “จะให้เพชรประลองบ้าๆแบบนั้นได้ยังไงกัน”
“แบทเทิ่ลรอยัลหรือ” สมิทกล่าวก่อนจะหาอ่านข้อมูลการประลองรูปแบบนี้ทันที “วางเดิมพันธ์แต้มของตัวเองในระบบห้าแต้ม และลงไปสู่สนามใหญ่พร้อมกันสูงสุดได้ถึงหนึ่งร้อยคน ผู้ที่เหลือรอดเป็นคนสุดท้ายจะได้แต้มทั้งหมดที่วางเดิมพันธ์...ผู้ชนะได้แต้มทั้งหมดของผู้แพ้”
ระหว่างนี้สา เมย์ และแจ็คเงี่ยหูฟังทันที เพราะพวกเขาก็พึ่งเคยได้ยินระบบนี้
“แต่มันมีข้อเสียร้ายแรงอยู่สองข้อ” พลอยใสกล่าว “อย่างแรก ของในตัวเราจะสุ่มตกหนึ่งอย่างและโดนระบบเกมลบทิ้ง กรณีที่ตายในนั้น อย่างที่สอง ถ้าไม่ใช่ที่หนึ่ง จะไม่ได้อะไรเลย มีแต่เสียกับเสีย”
“แบทเทิ่ลรอยัลก็เป็นแบบนั้นอยู่แล้วนี่คะ” แพรกล่าว “คนรอดชีวิตมีเพียงหนึ่ง ในชีวิตจริงก็เป็นแบบนั้น ผู้ชนะได้ทุกอย่าง ส่วนผู้แพ้ความพยายามที่ทำมาจะไร้ความหมายทันที”
พลอยใสแปลกใจกับคำพูดของแพร เธอจึงขอดูระดับการPVPของแพร และเธอก็ต้องตกใจ ที่พบว่าแพรนั้นมีอันดับการประลองPVPอยู่ที่ระดับS และมีสถิติการเข้าร่วมแบทเทิ่ลรอยัลกว่าสิบครั้ง ซ้ำในสิบครั้งยังชนะถึงแปดครั้ง อีกทั้งการประลองในหมวดอื่นๆของเธอยังไม่เคยมีประวัติแพ้เลยแม้แต่ครั้งเดียว
“แพร เธอเป็นใครกันแน่นี่ เป็นGMปลอมตัวมาหรือเปล่า ทำไมเก่งขนาดนี้ ทั้งๆที่เริ่มเล่นเกมพอๆกับเพชรแท้ๆ”
“หนูก็แค่เคยเล่นที่เซิฟเวอร์ใต้หวันมาก่อนค่ะ” แพรกล่าวพลางอมยิ้มและเอียงคอ “ผู้เล่นที่นั่นโหดกว่าไทยเยอะเลยล่ะ บอกตามตรง”
“เสี่ยงเกินไปจริงๆนั่นแหละ” สมิทกล่าว “เกิดอาภรสวรรค์ของลิลี่ หรืออาวุธที่ฉันได้รับมาจากหัวกิลด์ร่วงไป คงแย่ๆแน่ๆ”
“มีเคล็ดลับดีๆแนะนำค่ะ” แพรกล่าว “พี่เพชรและลิลี่ลงทุนสักเล็กน้อย ซื้อหรือเช่าอาวุธPVPมาใช้ดีกว่าค่ะ การประลองในแบทเทิ่ลรอยัลคือรักษาชีวิตของตัวเอง และอยู่รอดเป็นคนสุดท้าย ไม่ใช่การมีพลังหรือของเหนือคนอื่น ของน่ะระดับกลางๆก็พอ เน้นอาศัยไหวพริบตัวเองให้ดีๆ”
“ใช้เงินสินะ” สมิทกล่าว “ตัวฉันยังติดเงินยัยพลอยอยู่เลย เซ็ตPVPราคาเท่าไหร่กันล่ะ”
“เซ็คละหกพันถึงเก้าพันพ้อยค่ะ” แพรกล่าว “อาวุธมีความสามารถระดับ CจนถึงB เพียงพอที่จะสังหารผู้เล่นและมอนสเตอร์แล้ว แต่ถ้าเช่าเป็นเวลาสามวัน จะตกเหลือเซ็ตละหกถึงเก้าร้อยพ้อย”
“เดี๋ยวนะ ถ้าใช้อาวุธเช่า ก็ไม่ต้องกลัวว่าอาวุธจะตกสิ” สมิทกล่าว “ฉันเข้าใจถูกใช่มั้ย อาวุธเช่าต้องคืนระบบ ไม่มีทางตกจากตัวต่อให้พลาดท่าตายในการแบทเทิ่ลรอยัล”
“ถูกค้องค่ะ” แพรกล่าวพลางอมยิ้ม “จากที่หนูไปลองสำรวจมา พบว่าผู้เล่นเกินกว่าครึ่งใช้อาวุธเช่า พวกเขาก็รู้เหมือนที่หนูรู้นี่แหละค่ะ เคล็ดลับที่ไม่ต้องสูญเสียอะไร”
“ฉันพึ่งรู้นะ ว่าเขาต้องทำกันแบบนี้” พลอยใสกล่าว “แพร เธอน่ะชำนาญจริงๆ และยิ่งทำให้ฉันรู้ว่าเกมMROมีแหล่งรายได้หลายทางจากผู้เล่น นอกเหนือจากการซื้อเครื่องเกม เพราะธนาคารเช่าเราต้องจ่ายเป็นร่ายเดือนอีกต่างหาก แถมใครที่ติดการแบทเทิ่ลรอยัลมากๆ อาจต้องแปลงค่าเงินบาทลงมาในเกม กรณีที่ซื่ออาวุธเช่าจนหมดตัว”
“หนูอยากลองลงแบทเทิ่ลรอยัลค่ะ” ยูกิกล่าวพลางกระดิกหูแมวของเธอด้วยความตื่นเต้น เมื่อได้ยินที่ทุกคนพูด “อารมณ์เหมือนได้ลงไปไล่จับหนูเลยล่ะ หนูชักสนใจล่ะสิ แม่สาคะ หนูอยากลง”
“ช่วยไม่ได้นะ” สาซึ่งนั่งฟังอยู่เงียบมาตลอดกล่าว “พวกเราทั้งหมดจะฝึกซ้อมลงแบทเทิ่ลรอยัลกันมั้ยคะ แน่นอนว่าจะเอาของและเงินฝากไว้ในคลังธนาคารเช่า เพื่อกันการของตกเวลาเราตาย พวกเราจะแอบช่วยกันกำจัดศัตรูก่อน พอเหลือแต่เราก็ลุยกันให้เต็มที่”
“เยี่ยมเลยค่ะ” เมย์กล่าวสนับสนุน “ฉันเคยได้ยินมาว่าการลงประลองแบทเทิ่ลรอยัล เป็นการเตรียมความพร้อมของสงครามชิงปราสาทกิลด์ เนื่องจากต้องตะลุมบอนคล้ายๆกัน อยากจะลองอยู่บ้าง”
“งั้นเอาตามนี้นะคะ” แพรกล่าวพลางยิ้มร่า “ช่วยกันจนเหลือแต่พรรคพวกของเรา ไม่ว่าใครจะชนะ ก็อย่าโกรธกันล่ะ”