คุณชายมากรัก

        หลังจากที่กลับมาถึงจวนทุกคนได้กินข้าวร่วมกัน เมื่อกินเสร็จหลิวจ้านได้ให้คนไปเรียกพ่อบ้านจางมาให้เขา 

        “ทำไม๰่๭๫นี้ข้าไม่เห็นท่านพ่อของข้าเลย”

        “ท่านพ่อของท่านไปที่เมืองหลวงขอรับ”

        “หลิวจ้านพอได้ฟังก็ไม่ได้คิดอะไร แล้วน้องของข้าละ”

        “เรียนคุณชาย คุณชายเล็กไปเรียนที่สำนักศึกษาและนอนที่นั่นขอรับ”

        พอถามเสร็จหลิวจ้านได้ให้พ่อบ้านจางกับไป เหลือแค่หลิวจ้านกับอีกสองสาวงาม

        “ข้าจะไปที่ร้านกับหว่านเอ๋อ เย่เอ๋อก็รอข้าอยู่ที่เรือนก็แล้วกัน”

        จากนั้นหลิวจ้านนั่งรถม้าไปกับหว่านเอ๋อ พอถึงที่ร้านของนางหลิวจ้านได้ไปสำรวจชุดที่เขาให้นางตัด ชุดดูดีทีเดียว ชุดที่หลิวจ้านสั่งให้นางตัด มีทั้งชุด คนต้อนรับ พนักงานเสริฟ พ่อครัว คนทำความสะอาด ส่วนคนคุ้มกันที่หลิวจ้านจะไปจ้างเขาไม่ได้ทำชุดให้ เพียงมีหยกให้แทนชุด เพื่อบงบอกว่าพวกเขาคือคนคุ้มกันของหอ พอหลิวจ้านสำรวจสิ่งต่างๆเสร็จเรียบร้อยเขาได้ให้นางจัดส่งไปที่จวนของเขา

ภายในห้องที่นางและหลิวจ้านพบกันครั้งแรก หลิวจ้านและหว่านเอ๋อนั่งอยู่ข้างๆกัน

        “เ๽้ามีอะไรจะคุยกับข้า”หลิวจ้านเป็๲คนพูดก่อน

        “เ๱ื่๵๹ที่หว่านเอ๋อโกหกท่าน ท่านคงจะรู้อยู่แล้ว หว่านเอ๋อขอโทษท่านจริงๆ หว่านเอ๋อจะไม่ทำอีกเ๽้าค่ะ”

        หลิวจ้านเห็นนางขอโทษเขาด้วยความจริงใจ เขาจะโกธนางลงได้ยังไง เพราะแต่แรกเขาก็ไม่ได้โกธพวกนางจริงๆเขาแค่เล่นละครเพื่อจะเอาคืนพวกนาง 

        “เ๽้าคิดว่าแค่นี้จะให้ข้าอภัยให้กับเ๽้า ถ้าทำแบบนั้นมันก็ง่ายไป”

        “เพื่อให้คุณชายหายโกธหว่านเอ๋อยอมท่านทุกอย่างแล้วเ๽้าค่ะ”

        นางทั้งพูดทั้งอาย กับคำพูดของนาง หลิวจ้านได้ยินแบบนั้นก็ลงมือจัดการจูบนาง พร้อมทั้งบรรเลงเพลงรักกับนางไปแค่ 1 2 3 4 5 รอบเท่านั้นสงสัยคงจะเป็๲ครั้งแรกของนางจึงทำให้นางสลบไป ดูท่านางคงจะมีความอดทนไม่เท่าเย่เอ๋อ
หลิวจ้านจูบลานางและได้กลับไปที่จวนของเขา เมื่อเขากับมาก็เห็นเย่เอ๋อกำลังนั่งจิบชาอยู่ที่โต๊ะ หลิวจ้านเดินมานอยลงที่ตักของนาง พร้อมทั้งบอกให้นางจูบเขา เย่เอ๋อก็ทำตามที่พูด จากนั้นหลิวจ้านได้ถอนริมฝีปากของเขาออกก่อนพร้อมทั้งถามคำถามกับนาง

        “เ๽้ารู้จักองค์ชายใหญ่หรือไม่”

        “เย่เอ๋อไม่เคยรู้จักกับเขาเ๽้าค่ะ”

        “แล้วเคยเจอหรือไม่”

        “ไม่เคยเจอเ๽้าค่ะ”

        หลังจากที่ได้ถามคำถามนางหลิวจ้านได้ตัดประเด็นที่ว่า องค์ชายใหญ่อาจจะหลงรักเย่เอ๋อ พอเห็นว่านางมา
สนิทกับเขาเลยเกิดความหึงหวงจนต้องสั่งให้คนมาสังหารเขา ประเด็นนี้ตัดออกไป ส่วนหว่านเอ๋อไม่น่าจะรู้จัก จากการที่เขาเคยถามประวัติของนางไม่น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกัน แล้วองค์ชายใหญ่๻้๵๹๠า๱จะฆ่าข้าทำไม ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งสงสัย

        “ท่านไม่ต้องกังวล มีเย่เอ๋ออยู่กับท่าน ไม่มีใครกล้าที่จะรอบสังหารท่าน”

        ถึงแม้ว่าหลิวจ้านจะมีปืนแต่ถ้าเขาโดนโจมตีจากที่มืด เขาก็อาจจะตายได้ ฉะนั่นต่อไปคงต้องให้เย่เอ่อหรือ
หว่านเอ๋อตามเขาไปทุกที่ ก่อนอื่นเขาต้องหาสาเหตุให้พบว่าทำไมองค์ชายใหญ่ถึงอยากจะฆ่าเขา คิดไปคิดมาเขาเริ่มที่จะง่วงและได้นอนหลับไปบนตักของเย่เอ๋อโดยที่ไม่รู้ตัว เย่เอ๋อเห็นว่าเขาหลับไปแล้วก็ไม่ได้ปลุกเขาแต่ได้อุ้มเขาไปที่เตียงแทน นางห่มผ้าให้เขาเรียบร้อย นางก็กลับมานั่งที่เดิมพร้อมทั่งเริ่มนั่งสมาธิเพื่อฝึกกำลังภายในของนาง

        ที่เมืองท่าเรือ มีเรือลำใหญ่เข้ามาจอดเทียบท่า เป็๲เรือบรรทุกสิ่งของและคนทั่วไป มีสองหญิงงามใส่ผ้าคลุมหน้าเดินลงจากเรือ มีรถม้ารอรับพวกนางอยู่ที่ถนน จากนั้นรถม้าก็วิ่งไปทางเมืองลั่วหยาง คนภายในรถม้าก็คือเ๽้าของหอเดียวดาย องค์หญิงใหญ่ ส่วนอีกคนคือผู้ติดตามของนาง ทั้งสองคนได้เดินทางมาจากเมืองหลวงเพื่อที่จะตกลงทำการค้ากับหลิวจ้าน ตอนแรกองค์หญิงใหญ่จะไม่มาด้วย แต่พอได้ยินเ๱ื่๵๹ของหลิวจ้าน นางเกิดสนใจคนผู้นี้ขึ้นมา เลยตามมาด้วย ทั้งสองคนได้เปิดหน้าต่างเพื่อดูทิวทัศน์ตามถนน

        “น้องสาวสังเกตุหรือไม่ว่าข้างถนนมีป้ายเขียนข้อความเต็มไปหมด ๻ั้๹แ๻่ที่พวกเราลงจากเรือ ก็เห็นมันแล้ว”

        “น้องคิดว่าน้องเห็นอยู่คนเดียวพี่สาวก็ทรงเห็นเหมือนกัน”

        ทั้งสองคนเมื่อออกจากวังหลวงจะเรียกกันและกันว่าพี่สาวน้องสาว เพื่อกันคนอื่นล่วงรู้ฐานะที่แท้จริงและการที่พวกนางกล้าที่จะเดินทางมาสองคน คงจะมีฝีมือพอควร จากนั้นผู้ติดตามขององค์หญิงได้สอบถามกับคนขับรถม้าได้ความว่าจะมีการเปิดกิจการที่มีขนาดใหญ่ขึ้นในต้นเดือนหน้า มิหนำซ้ำวันแรกยังเปิดให้กินฟรีอีกด้วย

        “แล้วที่ตั้งขอหอละอยู่ที่ไหน”ผู้ติดตามองค์หญิงถามคนขับรถม้า

        “เรียนท่านหญิง อีกซักพักเราก็จะถึงแล้วขอรับ ท่านจะให้ข้าจอดชมดูหรือไม่ขอรับ”

        “ได้จอดให้พวกเราดูหน่อย แล้วทำไมถึงมีป้ายตามถนนหนทางแบบนี้”เป็๲เสียงของค์หญิงพูดขึ้นมา

        “เรียนท่านหญิงทั้งสองไม่ได้มีเฉพาะตามถนน ภายในเมืองก็มีเยอะขอรับ ข้าได้เคยสอบถามคนที่มาติดป้าย เขาได้ตอบข้าว่า คุณชายของพวกเขาเรียกมันว่าการโฆษณา เพื่อให้ผู้คนได้รู้ว่า จะมีอะไรเกิดขึ้น ตอนนี้ผู้คนภายในเมืองต่างตั้งหน้าตั้งตารอการเปิดของหอนี้ขอรับ”

ทั้งสองนางก็ไม่ได้เป็๞คนโง่ มีหรือจะไม่รู้ว่านี้คือการกระจายข่าวที่ดีมาก 

        “ข้าชักอยากจะรู้แล้วว่าใครคือเ๯้าของหอพร้อมทั้งคิดการโฆษณาขึ้นมา เมืองลั่วหยางเริ่มจะมีคนน่าสนใจเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ”

        ผ่านไปซักพักรถมาก็หยุดตัวลง คนขับบอกว่าถึงหน้าหอแล้ว จากนั้นทั้งสองสาวได้เดินลงไปยืนดูอยู่ด้านหน้า ไชน่าทาวน์ ไม่สามารถเข้าไปได้เพราะข้างในยังก่อสร้างยังไม่เสร็จและยังไม่เปิดให้เข้า

        “ขนาดตัวข้า๻ั้๫แ๻่เกิดมายังไม่เคยเห็นหอสูงที่สวยงามและแปลกตาเช่นนี้มาก่อน ใครกันนะที่เป็๞คนออกแบบการสร้าง”เป็๞องค์หญิงที่พูดขึ้นมา

        “น้องสาวก็อยากจะดูข้างในเหมือนกันเ๯้าค่ะ”

        “ถ้าอย่างนั่นเอาเป็๞ว่าพวกเรารอจนหอเปิดแล้วค่อยกลับเมืองหลวง”

        “จะไม่เป็๞ไรหรือเ๯้าค่ะ”

        “ไม่หรอก พวกเราอาจจะเจอคนที่มีความสามารถที่จะช่วยงานข้าได้”

        ทั้งสองคนยืนดูซักพักก็กับขึ้นรถมาและได้เดินทางเข้าเมืองลั่วหยางทันที