หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

หยางจื่อมุ่งหน้าต่อไปจนกระทั่งถึงสุสานของราชันดาบอัคคีหยางจื่อกวาดตามองไปรอบ ๆก็พบกับผู้คนมากมายมีทั้งอัจฉริยะที่มาจาก วิหารสุริยันนิกายมารทมิฬ วิหารจันทรา นิกายอาคม นิกายกระบี่ราชัน และนิกายดาบเมฆาและไม่ใช่แค่นั้นยังมีอัจฉริยะจากแดนเทวะทิศอื่น ๆอีกด้วย

"นั่นมันไม่ใช่คุณชายหยางจื่อหรอกรึ" เสียงของหญิงสาวดังขึ้น

หยางจื่อหันไปมองตามเสียงก็พบกับหวงอี้ชิงและหวงเย่ ทั้งสองเดินมาทางหยางจื่อด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตรแต่หยางจื่อก็ไม่ประมาทและโคจรพลังปราณอย่างลับๆ

"คุณชายหยางจื่ออย่าพึ่งอารมณ์เสีย พวกข้ามาในครั้งนี้เพื่อมากล่าวขอโทษกับคุณชายในครั้งนั้นเป็นเพราะผู้อาวุโสของเรานั้นถูกความโลภบังตาจึงทำให้เขาทำอะไรโดยไม่คิด"หวงอี้ชิงกล่าว

"ใช่เเล้วในเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ท่านผู้อาวุโสสูงสุดของวิหารสุริยันรู้สึกเสียใจอย่างมากพวกเขาได้จัดเตรียมที่จะไปขอโทษคุณชายหยางจื่อที่ตระกูลหยางแต่ไม่คิดว่าจะได้มาเจอคุณชายหยางจื่อที่นี่" หวงเย่กล่าว

ทั้งสองต่างก็แสดงความสุภาพออกมาปกติแล้วพวกเขาคืออัจฉริยะของวิหารสุริยันพวกเขามีความภาคภูมิใจของตนเองแต่ว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าหยางจื่อพรสวรรค์ของพวกเขาก็ไม่นับว่าเป็นอะไร และที่สำคัญพวกเขาต้องการผูกมิตรกับหยางจื่อเอาไว้

"ไม่เป็นอะไร ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นเเล้วก็ไม่ต้องสุภาพกับข้าขนาดนั้นก็ได้เรียกข้าหยางจื่อก็พอ" หยางจื่อกล่าว

ถึงทั้งสองจะแสดงออกอย่างเป็นมิตรแต่หยางจื่อก็ยังคงระวังตัวเอาไว้เพราะเขายังไม่มีอะไรมารับประกันความปลอดภัย

เหลืออีก2 วันสุสานจะเปิด ผู้คนเริ่มมารวมตัวกันยิ่งขึ้นและอัจฉริยะจากดินแดนเทวะทิศ เหนือ ตะวันออก ตะวันตกก็มารวมตัวกันมากขึ้นจนทำให้เกิดบรรยากาศกดดัน เพราะอัจฉริยะทั้ง 4 ทิศย่อมมีการแข็งขันและโอ้อวดความแข็งแกร่งเป็นธรรมดา

แต่กลุ่มคนที่หยางจื่อระวังไว้มากที่สุดคือนิกายมารทมิฬและนิกายอาคม จากที่หยางเทียนอวี้กล่าว 2นิกายนี้กำลังคิดหาทางสังหารตนอยู่

หยางจื่อในตอนนี้ได้พักอยู่กับกลุ่มของหวงออี้ชิงและหวงเย่เพราะดูเหมือนทั้งสองจะเกาะติดกับหยางจื่ออย่างน่าเเปลกประหลาดแต่ในตอนนั้นเองก็มีผู้อาวุโสของนิกายดาบเมฆาเดินเข้ามาหาหยางจื่อ

"ท่านคือคุณชายหยางจื่อใช่หรือไม่ข้าต้องขอบคุณท่านที่ช่วยเหลือหลานชายของข้าจากเงื้อมมือของเจ้าพวกสารเลวนิกายกระบี่ราชันถ้าคุณชายต้องการสิ่งใดโปรดบอกมาได้เลยข้าจะทำให้ทุกอย่าง" ชายชรากล่าว

"ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นผู้อาวุโส ที่ข้าช่วยเหลือหลานชายของท่านไว้มันเป็นเพราะโชคชะตาที่ทำให้ข้าได้พบกับเขาแล้วข้าเองก็ไม่สามารถทนเห็นพวกเขาถูกกระทำอย่างโหดร้ายได้"หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"คุณชายหยางจื่อชั่งน่าเลื่อมใสยิ่งนัก ทั้งมีพรสวรรค์และไม่เย่อหยิ่งแต่ไม่ว่ายังไงข้าก็จะต้องหาทางตอบแทนบุญคุณนี้อย่างแน่นอน"ชายชรากล่าวเสร็จก็เดินจากไป

แต่ไม่นานหยางจื่อก็สัมผัสได้ถึงจิตชั่วร้ายหยางจื่อหันไปมองก็เจอกับกลุ่มคนที่สวมชุดสีดำทั้งตัวสีผิวของพวกเขานั้นซีดขาวราวกับไม่มีเลือดกลิ่นอายของพวกเขานั้นทำให้รู้สึกขยะแขยง

"พวกนั้นคืออัจฉริยะจากนิกายมารทมิฬระวังตัวเอาไว้ด้วยพวกมันนั้นขึ้นจื่อในเรื่องชั่วร้ายอย่างมากมีข่าวลือว่าพวกมันชอบจับมนุษย์ไปเป็นวัตถุดิบในการปรุงโอรถและพวกมันก็นำเลือดของผู้ที่มีเส้นลมปราณพิเศษไปขายให้กับนิกายอาคมเพื่อสร้างอาคมที่ทรงพลังออกมา"หวงเย่กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงรังเกียจ

"เเล้วทำไมไม่มีใครทำลายนิกายมารทมิฬเลยละ" หยางจื่อกล่าว

"จริงอยู่ที่ประมุขของนิกายมารทมิฬในตอนนี้ยังอ่อนแอและพึ่งทะลวงผ่านปราณนักบุญเทวะแต่บรรพบุรุษของนิกายมารทมิฬนั้นแข็งแกร่งอย่างมากในตอนนี้พวกเราคาดว่าความแข็งแกร่งของเขาอย่างน้อยก็น่าจะอยู่ครึ่งก้าวสู่เซียนสวรรค์" หวงอี้ชิงกล่าว

"ถ้าแบบนั้นก็แข็งแกร่งกว่าท่านพ่ออีกนะสิ" หยางจื่อคิดในใจ

"ตูม!!!!"

ในตอนนั้นเองเกิดเสียงระเบิดขึ้นเมื่อหยางจื่อมองไปก็พบกับกลุ่มคนของนิกายดาบเมฆาถูกอัจฉริยะจากแดนเทวะทิศตะวันตกโจมตี

"พวกสวะที่อ่อนแอพวกนี้คิดว่าตนเองมีค่าพอจะเข้าไปรับมรดกของราชันดาบอัคคีอย่างงั้นรึ"ชายคนหนึ่งกล่าวด้วยความผยอง

"สุสารของราชันดาบอัคคีไม่ใช่ของเจ้าคนเดียวสักหน่อย"ชายหนุ่มจากนิกายดาบเมฆากล่าว

"เหอะชั่งเป็นสวะที่ไม่รู้ที่ต่ำที่สูงเสียจริง กล้าต่อปากต่อคำกับข้าตายซะ!!!!" ชายหนุ่มจากแดนเทวะทิศตะวันตกกล่าว

"เดี๋ยวก่อนพ่อหนุ่ม พวกเราไม่เห็นจะต้องมาต่อสู้กันเลยสุสานของราชันดาบอัคคีนั้นเปิดให้กับทุกคนได้เข้าไปเสี่ยงโชคดังนั้นการที่ศิษย์ของข้าจะเข้าไปก็ไม่เห็นจะเสียหายตรงใหน"ผู้อาวุโสของนิกายดาบเมฆากล่าว

"เจ้าแก่ใสหัวไปซะนี่ไม่ใช่ธุระอะไรของเจ้า" ชายหนุ่มจากแดนเทวะทิศตะวันตกกล่าว

"นี่มันชักจะทำเกินไปเเล้ว" หวงเย่กล่าวด้วยความไม่พอใจ

หยางจื่อมองไปที่ชายหนุ่มจากแดนเทวะทิศตะวันตกและตรวจสอบพลังดูก็รู้ว่าชายหนุ่มคนนั้นอยู่ปราณราชันสวรรค์ขั้นที่5 ซึ่งอาจจะแข็งแกร่งกว่าหยางฮัวเสียด้วยซ้ำ

"พวกเจ้าดินแดนเทวะทิศใต้นั้นมีแต่สวะชั้นต่ำข้าคิดว่าพวกเจ้าควรกลับไปยังที่ของตัวเองสะแล้วอย่ามาเสนอหน้าให้ข้าเห็นอีก"ชายหนุ่มจากแดนเทวะทิศตะวันตกกล่าวออกมา

"เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครถึงคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่ที่สุด"ชายหนุ่มชุดสีดำกล่าวออกมาอย่างเย็นชา

พลังปราณสีดำเริ่มลอยออกมาจากตัวของชายคนนั้นทำให้บรรยากาศรอบๆเริ่มกดดัน หยางจื่อจ้องมองชายคนนั้นอย่างไม่วางตา ชายหนุ่มคนนี้คือ ฝู่หลงเป็นศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในนิกายมารทมิฬ และยังอยู่ปราณราชันสวรรค์ขั้นที่ 6อีกด้วย

"คนๆนี้คือของจริง" หยางจื่อกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง

กับชายคนนี้หยางจื่อไม่มีความมั่นใจว่าจะเอาชนะได้แต่ทางด้านชายหนุ่มจากแดนเทวะทิศตะวันตกนั้นกลับตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเพราะปราณแห่งความมืดได้ล้อมรอบตัวเขาไว้ทำให้เขาหายใจไม่ออกและเริ่มที่จะหวาดกลัว

-----------------------------------------------------------------------------------------