สถานะที่เกิดขึ้นกับแอนนี่นั้น ในเมื่อเกิดกับแอนนี่แน่นอนว่ามันก็ต้องเกิดกับคาร์ลอสด้วยพอหลังจากแยกกันมาเขาพึ่งสังเกตุเห็นว่าตัวเขาได้รับสถานะบางอย่างมา
สถานะ ผูกสัมพันธ์อันแน่นแฟ้น เป้าหมาย แอนนี่ ลาโทรี่
ระยะเวลา ไม่ระบุ
“เอ่อ นี่มัน…”
ท่านได้รับผลร่วมบทลงโทษจากการรักษาของ แอนนี่ ลาโทรี่ เพื่อฟื้นฟูร่างกายของท่าน
คาร์ลอสคิดหัวแทบแตก เขาเรียกบทลงโทษที่ไหนละแบบนี้… แต่เขาก็นึกไปถึงมหาโชคอีกรอบ นี่มันคงไม่ใช่ผลของมหาโชคใช่ไหม?
“ไม่ใช่ว่านายหรอกเหรอที่อยากให้ฉันจับเธอกินน่ะ”
“…..”
“ช่างเถอะ คงไม่มีเหตุผลที่เราจะต้องไปสานสัมพันธ์กับเธออีกจนถึงระดับนั้นหรอกมั้ง…”
คาร์ลอสพึ่งพูดไปยังไม่ทันจบดีเขาก็ประหลาดใจทันทีที่ตอนนี้เขาเห็นแอนนี่มายืนอยู่หน้าทางออกไปไม่ไกลจากเขาเท่าไหร่ แม้เขาจะสงสัยว่าเธอมายืนตรงนี้ทำอะไร แต่เขาก็ไม่ควรไปถามมากเกินไปเผื่อว่าเธอมีงานที่ต้องทำตรงนี้จริงๆ…
“ผมคงต้องไปแล้วนะครับ” คาร์ลอสลากับแอนนี่ก่อนที่จะออกไป
“อืม” แอนนี่พยักหน้าเข้าใจ
คาร์ลอสไม่คิดอะไรมากเขาเดินผ่านแอนนี่ไป แน่นอนว่าตอนแรกคงไม่คิดอะไรหรอก…
จนกระทั่งเดินออกห่างจากฐานกลุ่มกุหลาบดำมาแอนนี่ก็ยังคงเดินตามเขามาอย่างเปิดเผย
“คุณแอนนี่ครับ มีอะไรรึเปล่า?”
“ก็ไม่นี่ ฉันแค่เดินไปทางเดียวกับนายก็เท่านั้น ไม่ต้องสนใจฉันก็ได้”
จะให้คาร์ลอสไม่สนใจก็ได้แต่ว่าคนรอบข้างไม่ใช่แบบนั้น เพราะแอนนี่สวยเกินไปจนดึงดูดสายตาของทุกคน ทั้งรูปร่างที่สมบูรณ์แบบ หน้าตา น้ำเสียง มันดูยอดเยี่ยมไปหมดเลย ไม่แปลกที่จะโดดเด่นมากๆ
คาร์ลอสพยายามลดความสนใจก่อนที่จะตั้งหน้าตั้งตากลับบ้านตัวเอง ที่ห่างไปพอควรเลย มันเป็ย่านที่เกือบเป็สลัมอีกแค่เพียงนิดหน่อยก็ถึงสลัมเข้าแล้ว
พอมาถึงที่บ้านของคาร์ลอสแล้ว
“บ้านของนายเป็แบบนี้เองเหรอ”
สภาพบ้านของคาร์ลอสคือบ้านไม้ปกติที่ชนชั้นคนธรรมดา เป็ที่ที่ครอบครัวธรรมดาขนาด 5-6 คนอยู่ได้สบายๆ แต่ที่น่าสนใจคือรอบๆบ้านนั้นมีพื้นที่ว่างสร้างบ้านได้อีกหลังได้เลยและมันก็อยู่เป็พื้นที่ของคาร์ลอสด้วย
ั้แ่ต้นจนจบคาร์ลอสเหมือนจะคิดว่าเธออาจมีอะไรให้ผ่านมากับทางที่เขากำลังไป แต่สุดท้ายก็ไม่พ้นที่คิดไว้แต่แรกคือเธอตั้งใจตามเขามา
“ผมว่าที่นี่มันไม่เหมาะกับคุณหรอกนะคุณแอนนี่มันทำให้คุณไม่สบายเอาได้นะ”
“ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ฉันอยู่ได้ แม้แต่ที่ที่แย่ยิ่งกว่านี้ฉันก็เคยอยู่มาแล้ว”
คาร์ลอสดูแปลกใจ ‘ที่ที่แย่เนี่ยนะ แต่ว่าภาพที่เห็นตรงหน้ามันเหมือนว่าเธอคือคุณหนูที่ไม่เคยัักับความลำบากเลยไม่ใช่เหรอ?’
“เอ่อ สุดท้ายคุณก็ตามผมมาไม่ใช่เหรอ ผมคง…”
“นายคิดไปเอง”
คาร์ลอสถอนหายใจก่อนจะเดินเข้าไปเปิดประตูบ้านของเขา
“เข้ามาก่อนสิครับ”
“…ฉันไม่ได้”
“ผมเข้าใจแล้วครับ แต่จะให้คุณอยู่ข้างนอกนั่น ผมคงถูกทุกคนรุมฆ่าพอดี ที่จะกล้าทิ้งเทพธิดาไว้แบบนั้นได้”
คำเรียกเทพธิดาของคาร์ลอสมันทำให้แอนนี่ไม่ได้รู้สึกว่ามันแย่ กลับกันมันทำให้เธอพอใจทั้งๆที่ก็ไม่ได้ชอบคำชมมาั้แ่ไหนแต่ไร แต่พอเป็คาร์ลอสกลับไม่รู้สึกว่ามันแย่อะไรเลย
ใช่ มันไม่แย่เลย…
แอนนี่เข้ามาในบ้านสภาพข้างในดูดีมากกว่าข้างนอกหลายเท่า
คาร์ลอสจัดที่นั่งให้แอนนี่แล้วนำชามาให้แอนนี่
“ไม่คิดเลยว่าจะดูดีไม่น้อย”
“แล้วนี่คุณซาร่าไม่ได้ว่าอะไรเลยเหรอครับ”
“ไม่ต้องห่วงหรอกซาร่าน่ะเธองานยุ่งจะตายไป แล้วอีกอย่างฉันก็แค่มีหน้าที่ช่วยเธอตัดสินใจนั่นนี่นิดหน่อยเท่านั้น”
“แล้วคุณแอนนี่ไม่งานยุ่งเหรอครับ”
“เรียกฉันว่าแอนนี่เฉยๆเถอะ ซาร่าเองก็ด้วย นายน่ะไม่จำเป็ต้องไปใช้คำยกย่องให้ต้องใส่คุณขนาดนั้นแล้ว เป็กันเองก็ได้”
“…ได้ แอนนี่แล้วเธอไม่ยุ่งเหรอ”
“ฉันฝากงานให้คนอื่นทำแล้วไม่ต้องห่วงหรอก แล้วอีกอย่างนายก็เป็คนสำคัญที่กุหลาบดำต้องเฝ้ามอง”
“อ่า นั่นสินะครับ”
แอนนี่นั่งดื่มชาไปเรื่อยๆนิ่งๆไม่ได้ถามอะไรคาร์ลอสต่อแต่ถ้าดูจากที่เธอดื่มมันไม่หยุดก็แสดงว่าเธอค่อนข้างชอบรสชาติมันไม่น้อย และยังเป็ชาที่นำไปให้แอนนี่ที่พร้อมด้วยของหวานอย่างช็อกโกแลตมันดูเหมือนแอนนี่จะชอบมันเอามากๆจนออกนอกหน้าเลย
ส่วนคาร์ลอสก็จัดของเข้าที่ก่อนที่เขาจะเตรียมชุดให้เรียบร้อย เขาอยากที่จะเริ่มต้นใหม่ ตามความฝันของเขาที่ไม่มีโอกาสมาเนิ่นนาน เพราะตอนนี้เขามีโอกาสแล้วเขาไม่ควรปล่อยมันผ่านไป
“จะไปแล้วเหรอ”
“ครับ ผมคงต้องไปเริ่มต้นสักหน่อย แล้วนี่คุณคงไม่ตามผมไปอีกหรอกนะ”
แอนนี่ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา คาร์ลอสก็เข้าใจว่ายังไงเธอก็จะตามมาแน่ๆ
คาร์ลอสไม่มีทางเลือกเพราะการตามมามันก็คือสิทธิ์ของเธอด้วย
ยังไม่ทันที่เขาจะออกจากหน้าบ้านของเขาก็มีคนกลุ่มหนึ่งเป็ชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งเข้ามาหน้าบ้านของคาร์ลอสทำท่าทางไม่ได้ต่างจากนักเลงข้างถนน
“เฮ้ คาร์ลอสหายไปไหนตั้งนานวะ ฉันตามหาซะทั่วเลย งานการก็ไม่มาทำเลยนะแกเนี่ย รู้ไหมพวกเราต้องเสียเวลาแล้วก็ยังต้องรับผิดชอบอะไรขนาดไหน”
คนที่พูดคือคนที่เป็หัวหน้ากลุ่มที่มา คาร์ลอสรู้จักเขาดีเลย เขาคือหัวหน้างานของคาร์ลอส ทาริส เดน ในที่ทำงานเขาคือหัวหน้าผู้เก่งกาจและมีอำนาจ ส่วนข้างนอกคือนักเลงที่ไล่ตามเก็บค่าคุ้มครองซึ่งในที่อยู่ของคาร์ลอสเขาอยู่ในเขตพื้นที่ปกครองของ ทาริสพอดีเลย ถ้าเป็เมื่อก่อนเขาจะจ่ายและไม่ไปสุงสิงเพราะมันเสียเวลาชีวิตเขาไปเปล่าๆ ถ้าจ่ายแล้วมันก็จบๆไป พวกทาริสก็จะไม่วุ่นวายด้วย
ในตอนนั้นเองแอนนี่ได้ตามคาร์ลอสออกมา
“เฮ้ๆ หายหัวไปนานไม่คิดเลยว่าจะพาสาวมาด้วย อุวะ สวยสุดๆไปเลยนี่หว่า นี่มันของดีมากเลย”
แม้แต่คาร์ลอสก็สั่นไหวตอนเห็นแอนนี่แรกๆ นับประสาอะไรกับทาริสที่เป็พวกหื่นกามอยู่แล้ว
คาร์ลอสรู้สึกไม่พอใจทาริสมากเพราะการที่ละลาบละล้วงแอนนี่มองเธอด้วยสายตาแบบนั้นมันทำให้เขาไม่พอใจอย่างแรงเลย
“ทาริส ฉันว่าแกหยุดมองเธอแบบนั้นได้แล้ว เธอเป็แขกที่มาหาฉัน เธอไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย”
“คาร์ลอสแบบนั้นก็แย่สิ จากสายข่าวพวกนายคุยกันสนิทสนมเกินกว่าที่จะเป็แค่คนรู้จักเท่านั้นนะ”
คาร์ลอสกำหมัดแน่น เขาอยากซัดหน้าเ้าบ้าตรงหน้าจริงๆ
ในตอนนั้นเองแอนนี่ก็เอ่ยขึ้น
“ที่นี่พวกนายเป็คนคุมงั้นเหรอ”
“แน่นอนสิครับ คุณหนู”
“ในพื้นที่ส่วนนี้ทั้งหมดฉันจำได้ว่าเป็พื้นที่ของกุหลาบดำที่อยู่นะ จะมีการเปลี่ยนมือได้ยังไงเร็วขนาดนี้ แม้แต่กุหลาบดำเองยังไม่รู้”
“แน่นอนสิว่าพวกเราแอบทำ ก็เข้าใจว่าเป็ของกุหลาบดำแต่พวกนั้นก็ไม่เคยมาตรวจตราที่นี่สักทีแล้วอีกอย่างก็ยุ่งในาเขตพื้นที่นี่น่ะ ยิ่งสบายเข้าไปใหญ่”
“กุหลาบดำน่ะจะไม่ยุ่งกับการใช้ชีวิตของผู้คนแม้แต่การเอาเงินของพวกเขาก็ตาม อีกอย่างกุหลาบดำน่ะไม่ได้ทุกข์ร้อนเื่เงินอะไรจะมาเก็บเงินอย่างกับพวกรัฐบาลพวกนั้นทำ”
“คุณหนูก็พูดไป รู้ดีอย่างกับเป็คนของกุหลาบดำเลยนะ”
“แน่นอนสิ ตัวฉันคือกุหลาบดำ กุหลาบดำก็คือฉัน”
ทาริสสะดุ้งคำว่า “กุหลาบดำก็คือฉัน” ของแอนนี่เพราะคำนี้บ่งบอกถึงอำนาจในคำพูดของเธอ แต่ตอนนี้แอนนี่แต่งตัวสบายๆไม่ได้มีอะไรให้ยืนยันว่าเธอคือกุหลาบดำเขาก็คิดได้ว่าแอนนี่ต้องกุเื่ขึ้นมาแน่นอน ถึงต่อให้เป็จริงๆก็แค่สมาชิกต่ำๆที่แอบอ้างอำนาจของตัวเองมาเท่านั้น
“ล้อเล่นแบบนี้ไม่สนุกเลยนะครับคุณหนู การจะเล่นตลกต้องอยู่ในระดับเดียวกันว่าไหม”
ลูกน้องของทาริสก็เข้ามากระซิบกระซาบ
“เอางั้นเหรอ ดีเลยในเมื่อคุณหนูอยากร่วมพูดคุยขนาดนั้นก็มาเถอะ”
ทาริสเลียปากส่งสายตาที่หื่นกามไปยังแอนนี่อย่างเปิดเผยไม่มีปิดไว้อีก
“อย่าคิดว่าตัวเองมีอำนาจก็จะมาวางท่าแถวนี้นะทาริส”
คาร์ลอสไม่พอใจมากเขาทนไม่ไหวแล้ว ที่เขาไม่ลงมือเลยเพราะมันเสียเวลาชีวิตของเขา แค่ปล่อยผ่านๆให้เงินไป พวกมันก็ไปๆกันแล้ว แต่ที่ถอยไม่ได้เลยเพราะมีแอนนี่อยู่ด้วย
“คาร์ลอสแกถอยไปก่อนที่ฉันจะลงมือกับแกก่อนใคร”
“ถ้าจะให้ฉันถอยก็ล้มฉันก่อนเถอะ”
คาร์ลอสยืนบังร่างของแอนนี่จนหมดจากสายตาของทาริส
“คาร์ลอสฉันจัดการเอง นายไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ ฉันไม่เป็ไร”
“ผมน่ะรู้ว่าคุณแข็งแกร่งมากๆ แต่ตอนนี้ผมมีเื่ต้องสะสางกับเ้านี่เหมือนกัน เพราะฉะนั้นปล่อยให้ผมจัดการเองเถอะ”
คาร์ลอสเขาไม่เชื่อว่าสิ่งที่เขาได้รับมาจะทำอะไรพวกทาริสนี่ไม่ได้ ถึงเขาจะบอกเสมอว่าปล่อยผ่านแต่ความรู้สึกที่เก็บไว้ในใจมานานวันนี้เขาจะเอาคืนพวกนี้ให้สาสม
แอนนี่พยักหน้าเข้าใจในขณะเดียวกันเธอเองก็้ารู้ว่าคาร์ลอสมีศักยภาพมากแค่ไหนด้วย
ตลอดมาคาร์ลอสฝึกการต่อสู้มาตลอดกับคนที่เขารู้จักหลายคนั้แ่เด็กๆ แต่ที่เขาสู้ใครไม่ได้เลยเพราะเขาไม่มีพลังเวทมีเพียงแค่กายเปล่าที่ฝึกมาเท่านั้นทำให้ไม่ต่างอะไรกับเด็กที่ยังไม่หัดเดินหาเื่ผู้ใหญ่ที่แข็งแรง
แต่ตอนนี้เขามีมันมากพอแล้วและั้แ่ที่รับเข้ามามันก็กลายเป็ส่วนสำคัญและฝังลึกในร่างกายโดยไม่ต้องอาศัยความเข้าใจอะไรเลยเสมือนมันเป็พลังของเขามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
“ฮ่า ฮ่า… ไอ้เ้านี่ หาที่ตายรึไงคาร์ลอส อยู่ดีไม่ว่าดี แกทำตัวเงียบๆพยักหน้ารับปากอย่างเดิมดีแล้วไม่ใช่เหรอ แต่แกก็กลับทิ้งมันไปเพราะ้าทำตัวเท่รึไง แต่ก็เอาเถอะ ฉันจะให้โอกาสถ้าตอนนี้แกคุกเข่าลงดีๆแล้วขอโทษฉัน ฉันจะทำเป็ไม่เห็นสักครั้ง”
“เลิกพล่ามบ้าบอได้แล้วมั้งมันน่ารำคาญนะ”
“แก…”
“อ้อ แล้วก็ ถ้าคิดว่าการที่ ฉันเงียบๆเอาตัวรอดไปวันๆอย่างไร้จุดหมายเหมือนเดิมละก็คิดผิดแล้วเถอะ ตัวฉันน่ะก็แค่รอเวลาและมันก็มาถึงแล้ว”
“รนหาที่ตายจริงๆ ดีมาก คาร์ลอส” ทาริสหันไปหาลูกน้องของเขาก่อนที่จะเอ่ยขึ้น “เล่นมันซะ อย่าให้ตายเร็วนักละ ฉันจะเอามันมาให้ดูว่าผู้หญิงที่มันปกป้องจะโดนอะไรบ้าง”
“หัวหน้าไม่ต้องห่วง พวกเราจะจัดการให้สมกับที่ลงแรงแน่ๆ”
ทุกคนแทบจะนึกว่ากำลังได้ลิ้มรสร่างกายของแอนนี่ต่อจากหัวหน้าพวกเขาทั้งๆที่จริงแล้วพวกเขาหารู้ไม่ว่าการที่ทำแบบนั้นแอนนี่ได้จดจำขึ้นใจแล้วและถ้าไม่ใช่ว่าเธออยากเห็นความสามารถของคาร์ลอสเธอคงฆ่าพวกเขาไปตั้งนานแล้ว
ลูกน้องของทาริสกระจายกันออกล้อมคาร์ลอสเอาไว้ในขณะที่คาร์ลอสตั้งท่าโจมตีเอาไว้ซึ่งมันดูเหมือนท่าที่ทำไว้เล่นๆเลย
“ยอมแพ้ดีกว่ามั้งคาร์ลอส”
“พูดมากจริงๆ”
คาร์ลอสอัดเข้าที่เบ้าหน้าของคนที่พูดขึ้น
“ไอ้นี่”
คนอื่นก็พุ่งเข้าคนละทิศทันทีที่เห็นคนหนึ่งโดนเล่นงานไป
“มาเถอะ”
คาร์ลอสเอ่ยขึ้นไปพร้อมกับพลังเวทที่ขับไหลเวียนในร่างกายมันเต็มไปด้วยพลัง ทำให้เขาตื่นเต้นไปกับการต่อสู้ เขาจะใช้มันในการต่อสู้ครั้งนี้เพื่อขัดเกลาให้เข้าที่
หมัดของเขาพุ่งเข้าใส่คนแล้วคนเล่ามันเร็วมากและรุนแรงจนแต่ละคนรับหมัดเขาไม่ไหวร่างกายเหมือนไร้น้ำหนักพุ่งลอยละลิ่วไปคนละทาง บ้างก็อัดติดเข้ากับกำแพง บ้างก็ทะลุเข้าไปบ้านคนในระแวกนั้น สภาพของทุกคนคือสาหัสกันทุกคน
“นี่มันบ้าอะไรวะ แก คาร์ลอส ตลอดมาแกซ่อนพลังไว้ตลอดเลยงั้นเหรอ”
“ฉันว่าฉันไม่ต้องตอบแกก็ได้นะ”
คาร์ลอสพุ่งเข้าหาทาริส
“คาร์ลอสแกอย่าได้มั่นใจมากนักเพราะเมื่อกี้แกอาจโชคช่วยก็ได้”
คาร์ลอสเกือบหลุดหัวเราะออกมาเ้าทาริสมันก็ยังเป็คนที่เข้าข้างตัวเองตลอดและไม่เคยมองความจริงเสมอเพราะแบบนั้น…
หมัดของคาร์ลอสพุ่งตรงเข้าที่หน้าของทาริสทำให้ทาริสต้องใช้แขนทั้งสองขวางป้องกันการโจมตีของคาร์ลอสเอาไว้
ทาริสยิ้มขึ้นมาเขาคิดว่าถ้าคาร์ลอสชกเข้ามาเขาจะสวนกลับในจังหวะนั้นพอดีแต่โชคร้ายเพราะว่าหมัดที่ชกเข้ามาทำให้แขนทั้งสองข้างหักและส่งร่างของทาริสลอยละลิ่วตามลูกน้องไปติดๆ
“อ๊ากกกก”
ทาริสร้องไม่ต่างจากหมูถูกเชือดก่อนที่จะหมดสติคาที่พร้อมกับใบหน้าที่ยุบเข้าไปตามแรงชกของคาร์ลอส
“ว้าว นายเนี่ยไม่ธรรมดาเลยนะคาร์ลอส” แอนนี่ปกปิดความตื่นเต้นไว้ไม่ได้ แม้จะดูเหมือนคนที่พึ่งปลุกพลังแต่พลังที่คาร์ลอสใช้ออกมามันเหมือนคนที่ต่อสู้มานานแล้ว
คาร์ลอสยังใที่เขาแสดงมันออกมาได้รุนแรงมาก เขารู้ได้เลยว่าเขาฝึกการสู้มาตลอดอย่างเงียบๆมันได้ผลจริงๆในตอนที่เขาได้พลังมา
“คุณก็ว่าเกินไป ถ้าเป็คุณพวกมันคงไม่มีโอกาสได้แหกปากกันนานขนาดนี้หรอก”
แอนนี่ยิ้มหวานก่อนจะตอบ
“นั่นสินะ”
“อ่า ตอนนี้ทั้งชุดเองก็…”
“ไม่ต้องหรอก ฉันจะดูแลมันเอง”
แอนนี่เรียกพลังออกมาเป็ลูกแก้วพลังสีน้ำเงินอ่อนๆมันลอยรอบตัวของคาร์ลอสทั้งคราบเืทั้งรอยเปื้อนมันหายไปทั้งหมดเลยอย่างกับชุดที่ซื้อมาจากร้านใหม่ๆ
คาร์ลอสใเพราะมันคือพลังที่สุดยอดมาก
“เป็พลังที่เหลือเชื่อมาก”
“เอาไว้ฉันจะสอนนายอีกทีนะ”
“อืม”
คาร์ลอสมองไปรอบๆที่ดูยังไงก็เละไปหมดแต่ถึงอย่างนั้นนั่นก็ไม่ใช่เื่ของเขาเพราะกฎการต่อสู้คือผู้แพ้ต้องเสียทุกอย่างและรับผิดชอบทุกอย่างด้วย
“ไปกันเถอะ”
“อืม”
….
265
![เสน่หาทาสซาตาน [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1674184519_10852493.webp)
