บทที่ 1 ตัวร้ายในนิยายน้ำเน่า
ณ เมืองเสวี่ย ประเทศเป่ย
งานเลี้ยงสังสรรค์ที่ตระกูลลู่เป็เ้าภาพถูกจัดขึ้นกลางลานคฤหาสน์หลังใหญ่ คนดังในแวดวงต่าง ๆ มาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง บรรยากาศรอบ ๆ เต็มไปด้วยความครึกครื้นและสนุกสนาน
ที่มุมลับตาแห่งหนึ่ง ลู่เฉิงเหวินร่างสั่นสะท้าน ...เขาตื่นขึ้นมาแล้ว
ความทรงจำพลันหลั่งไหลเข้ามาในสมองอย่างรวดเร็ว ลู่เฉิงเหวินรู้สึกอึดอัดจนเกือบจะคลุ้มคลั่ง
ครั้งที่เจ็ดแล้วนะ!
เขาถูกรถชนขณะที่กำลังทำงานส่งอาหารดิลิเวอรี จากนั้นก็โดนลากเข้าไปในระบบทะลุมิติมาเป็ตัวร้ายในนิยายออนไลน์
ตามที่ระบบแจ้งเตือน เพียงแค่อยู่รอดจนถึงตอนสุดท้ายและไม่โดนพระเอกฆ่าตายก็จะได้รับรางวัลตามผลงาน อีกทั้งยังสามารถนำรางวัลเ่าั้กลับสู่โลกแห่งความเป็จริงได้
ด้านหนึ่งเป็เพราะไม่มีทางเลือกอื่น และอีกด้านหนึ่งเป็เพราะอาการป่วยของแม่เขาไม่อาจรั้งรอได้อีกต่อไปแล้ว ตนต้องรีบหาเงินให้แม่ผ่าตัด ดังนั้นลู่เฉิงเหวินจึงจำใจยอมเสี่ยง
ทว่าหกครั้งก่อนหน้านี้ เขาตายอนาถสิ้นดี!
พระเอกในนิยายออนไลน์เก่งเวอร์เกินไป!
เก่งเวอร์แบบไม่มีเหตุผลซะด้วย!
คนพวกนั้นเป็พวกมีพร์ไม่ธรรมดา เก่งเหนือชั้น ไม่ว่าจะเป็ด้านการแพทย์ วิทยายุทธ์ ฝึกเซียน เล่นพนัน ตาทิพย์... เก่งไปหมด! ไม่ว่าเื่อะไรก็ดีเลิศไปซะทุกอย่าง!!
ทว่าสิ่งที่เขาเกลียดที่สุดคือโชคดีมหาศาล!
ไม่ว่าตัวร้ายจะดิ้นรนอย่างไร สุดท้ายก็จะโดนพระเอกฆ่าตายจนได้ จากนั้นก็จะทิ้งท้ายด้วยคำพูดเท่ ๆ แล้วอุ้มสาวน้อยของพวกเขาเดินจากไป
และสาวสวยทุกคนก็ล้วนเป็ของพวกเขาด้วย ใช่! ขอแค่ดูดีสักหน่อยก็ล้วนตกเป็ผู้หญิงของพวกเขา สำหรับเื่นี้ไม่มีที่ว่างให้คนอื่นเจรจาต่อรองแม้แต่น้อย
มีอยู่ครั้งหนึ่ง ลู่เฉิงเหวินคุยกับผู้หญิงของหลงอ้าวเทียนมากไปหน่อย เลยโดนหลงอ้าวเทียนฆ่าตาย!
ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน?
ยังมีความยุติธรรมอยู่รึเปล่า?
ลู่เฉิงเหวินรีบหมุนตัววิ่งเข้าห้องน้ำ จากนั้นก็เริ่มวิเคราะห์
เขาต้องตายด้วยน้ำมือของเซียวเหยียน เย่เฟิง ฉู่เฟิง เย่เฉิน หลงอ้าวเทียน และจ้าวรื่อเทียนมาแล้ว!
นิยายในครั้งนี้มีชื่อว่า ‘บันทึกาาทหารรับจ้างพิชิตเมืองฮวา’
แค่ได้ยินชื่อก็จะอ้วก!
และไอ้บ้าหลงอ้าวเทียนก็เป็พระเอกอีกแล้ว!
หลงอ้าวเทียนเป็าาทหารรับจ้างรักษาในเขตชายแดน เขากลับมาเพื่อรวบอำนาจทั้งหมดของประเทศเป่ย ตอนนี้ปกปิดชื่อแท้จริงมาเป็บอดีการ์ด และกำลังทำตัวตีสนิทกับเหลิ่งชิงชิว
ฉากในละครวันนี้เป็ตอนที่เก้า ่ที่เขากับเหลิ่งชิงชิวกำลังจะประกาศการหมั้น ทันใดนั้นหลงอ้าวเทียนก็จะเข้ามาแสดงตัวปกป้องเหลิ่งชิงชิว ส่วนเขาที่แสดงท่าทางอวดดีใส่เลยโดนหลงอ้าวเทียนตีจนขาหักไปข้างหนึ่ง จากนั้นก็ต้องหยุดพักรักษาตัวไปสี่ถึงห้าตอน
ส่วนหลงอ้าวเทียนเอาชนะใจเหลิ่งชิงชิวได้ นับแต่นั้นทั้งคู่ก็พะเน้าพะนอคลอเคลีย ไม่รู้จักอายบ้างซะเลย!...
ลู่เฉิงเหวินล้างหน้าแรง ๆ หลายที มองตัวเองในกระจกแล้วพูดพลางกัดฟันกรอด “คราวนี้ฉันจะต้องอยู่รอดจนถึงท้ายสุดให้ได้ แล้วก็จะเอารางวัลกลับไปรักษาแม่!”
หลังสงบสติอารมณ์ได้สักพัก ลู่เฉิงเหวินที่ตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะต้องอยู่จนถึงตอนสุดท้ายก็เดินออกจากห้องน้ำ
เมื่อออกมาเขาก็เห็นเหลิ่งชิงชิวยืนรอตัวเองอยู่ที่หน้าประตู
เธอสวมชุดราตรีสุดหรูราคาแพง ใบหน้างดงามเฉิดฉายไร้รอยตำหนิ เป็ความงามที่ดวงจันทร์ยังต้องอาย ดอกไม้ยังต้องหลบ อีกฝ่ายงดงามจนเหมือนไม่มีอยู่จริง
ทั้งรูปร่างก็ยังได้สัดส่วน ท่าทีดูสูงสง่า
ไม่ต้องถาม เธอคนนี้คือนางเอกแน่ ๆ ไม่มีผิดตัว!
เธอคือลูกสาวคนโตของตระกูลเหลิ่ง
ซีอีโอสาวสวยของเชียนเฟิงกรุ๊ป
สาวงามในฝันที่เขาตามตื๊อมาสามปีเต็ม ๆ
และที่สำคัญที่สุดก็คือเธอถูกตีตราว่าเป็ ผู้หญิงของหลงอ้าวเทียน!
ลู่เฉิงเหวินฝืนยิ้มออกมา ก่อนที่จะพูดอะไรออกมา เหลิ่งชิงชิวก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “ลู่เฉิงเหวิน ฉันไม่มีทางหมั้นกับคุณ คุณเลิกคิดเื่นี้ไปได้เลย!”
ชายหนุ่มหัวเราะ แอบคิดในใจ
‘ขอร้องเถอะพี่สาว หมั้นกับคุณเหรอ? ผมยังอยากมีชีวิตอยู่อีกนาน ๆ!’
‘รูปร่างไม่เลว หน้าตาก็สวย แต่เสียดายดันเป็ผู้หญิงไร้สมอง โดนหลงอ้าวเทียนหลอกจนไอคิวต่ำลง ยอมไปเป็ผู้หญิงของมันซะได้’
‘หลงอ้าวเทียนชนะใจเหลิ่งชิงชิว ก็เท่ากับได้ตระกูลเหลิ่งไปแล้ว น่าสงสารธุรกิจตระกูลเหลิ่งที่สร้างมาหลายชั่วอายุคนจะต้องตกไปอยู่ในมือคนสกุลหลง’
ลู่เฉิงเหวินยิ้มพลางตอบ “ผมเห็นด้วยครับ”
“คุณเห็นด้วย?”
เหลิ่งชิงชิวใ
น่าแปลกใจจริง ทั้ง ๆ ที่เมื่อกี้ลู่เฉิงเหวินไม่ได้ขยับปาก แต่ทำไมจึงพูดออกมาเยอะแยะแบบนั้นได้?
ฉันเห็นเขาพูดว่า ‘ผมเห็นด้วย’ ออกมาจากปาก แค่สามคำนี้เท่านั้น แล้วคำพูดยาวเหยียดก่อนหน้านี้มันคืออะไรกัน?
นอกจากนี้เขายังตามตื๊อฉันสามปีเต็ม ๆ เลยนะ!
ใน่สามปีที่ผ่านมา ไม่ว่าวิธีการไหน ๆ ฉันก็ใช้มาหมดแล้ว เขาก็ยังไม่เลิกตอแย ตามติดแจเหมือนแผ่นแปะแก้ปวด
พอโดนด่าจนเสียชื่อก็งัดอิทธิพลของที่บ้านมาใช้ ให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายช่วยออกหน้า บีบคั้นให้ฉันต้องหมั้นกับเขาให้ได้ในวันนี้!
แล้วตอนนี้เป็อะไรไป?
ลู่เฉิงเหวินตอบพร้อมรอยยิ้ม “ชิงชิว ผมคิดจนรอบคอบแล้วครับ เราสองคนไม่เหมาะสมกันจริง ๆ นั่นแหละ ต่อไปเราเป็เพื่อนกันเถอะ”
แต่ในใจเขาแอบคิดว่า
‘รีบไปเป็ผู้หญิงของหลงอ้าวเทียนเร็ว ๆ เข้าเถอะน่า! เธอและผู้หญิงอีกเก้าร้อยเก้าสิบเก้าคน ไปประจบเอาใจผู้ชายคนนั้นด้วยกันทั้งหมดเลย ไปเลียรองเท้าเขา ไปสรรเสริญเขาจนลอยฟ้า! ไปเลย!’
‘ภารกิจสำคัญอันดับหนึ่งในตอนนี้คือต้องรีบจัดการกับยัยผู้หญิงบื้อคนนี้ เธอคิดว่าตัวเองเก่งไม่มีใครเกินรึไง ความจริงแล้วเธอก็เป็แค่ชิ้นเนื้อบนกระทะร้อนของหลงอ้าวเทียน สุกไปเก้าส่วนแล้ว เหลือแค่ให้ฉันคอยดันอีกหน่อยเท่านั้น’
คราวนี้เหลิ่งชิงชิวมั่นใจแล้วว่าตัวเองได้ยินเสียงพูดในใจของลู่เฉิงเหวิน!
ให้ฉันไปเลียรองเท้าหมายความว่ายังไง?
และยังมีผู้หญิงอีกเก้าร้อยเก้าสิบเก้าคน ไปรับใช้ผู้ชายคนเดียว?
ฉัน ‘เหลิ่งชิงชิว’ เป็ใคร? ฉันจะลดตัวไปทำลายตัวเองแบบนั้นได้ยังไง!
ในสมองห่วย ๆ ของลู่เฉิงเหวินกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่?
![[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1733423336_51487422.webp)
33K
