Accidentally in love : บังเอิญไปรักคนอย่างนาย

    ตอนที่ 4 ซ้ำซ้อน

            #Noel part

            "เอามานี่" ไคเลอร์รีบมากระชากผ้าเช็ดตัวที่พื้นขึ้นไป และเดินไปเข้าห้องน้ำ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

            ไม่สนฉันที่ยังตาค้างอยู่ตรงนั้น ฉันรีบสะบัดหัวทันที ที่สติกลับมา

            บ้าๆ ๆ บ้าไปแล้ว ตานี่มันรู้สึกอายบ้างไหมนะ รีบหาโทรศัพท์แล้วออกไปดีกว่า

            ฉันเดินไปรอบห้องก็ยังไม่เจอ จนเดินมาที่เตียงที่สภาพยู่ยี่ ฉันเหลือกตามองบน เพราะรู้ว่าก่อนที่ฉันมา มันต้องเกิดอะไรขึ้นบนเตียงนี้

            พรืดดดด ตุ๊บ!!! "โอ้ยยย" ฉันเดินไปข้างเตียง และไปเหยียบอะไรไม่รู้ลื่นๆ จนลื่นล้มหงายท้องไปอีก

            "ซวยซ้ำ ซวยซ้อนจริงๆโว้ย" ฉันบ่นอย่างหัวเสีย และไปหยิบอะไรบางอย่างที่ติดอยู่ที่ส้นเท้าออกมา

            "กรี๊ดดดดด ยี๋ ทุเรศชะมัด" ฉันรีบขว้างทิ้งทันที ที่รู้ว่ามันคืออะไร

            มันคือ ถุงยางจ้าาาาา ที่แย่กว่านั้น คือมันถูกใช้งานแล้ว มือของฉัน ไม่นะ ม่ายยยย

            "เมื่อไหร่เธอจะเลิกโวยวายที่ห้องคนอื่น แล้วออกไปสักที" ไคเลอร์พูด หลังจากออกจากห้องน้ำมา

            "มือฉันแปดเปื้นเพราะนายเลย ยี๋" ฉันลุกขึ้นหันไปหาไคเลอร์ เขายังอยู่ในสภาพนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเหมือนเดิม

            ฉันพูดเสร็จก็รีบเดินไปที่ห้องครัว เพื่อล้างมือ จังหวะหันกลับมานั้น

            "ว้ายย! นี่นายมายืนทำอะไรเนี่ย" ไคเลอร์ยืนอยู่ข้างหลังฉัน๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

            "ห้องนี้เหมือนห้องของเธอเลยเนอะ คิดจะทำอะไรก็ทำไม่สนหัวเ๯้าของเลย"

            "กะ ก็ฉันมาเอาของฉันคืน นายก็ลีลาอยู่ได้ ฉันต้องมาเจอเ๱ื่๵๹บ้าอะไรมั่งก็ไม่รู้ เอาโทรศัพท์ฉันคืนมา ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่นี่"

            "เอาไปซะ แล้วรีบออกไปด้วย" เขายื่นโทรศัพท์มาให้ฉัน ฉันรีบคว้าโทรศัพท์ และออกไปทันที

            --Noel part end--

            "วันนี้ไปไหนดีอ่ะแก" โนเอลถามมาลีน หลังจากเลิกเรียน

            "ไปดูหนังกันดีไหม"

            "ก็ดีนะ แกดูรอบหนังเลย ไปรถแกนะ"

            "นั่นๆๆ นั่นใช่น้องรหัสแกหรือเปล่าวะเอล" อยู่ๆมาลีนก็พูดขึ้นมาแล้วชี้ไปที่หนุ่มแว่นคนนึง ที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะหน้าตึกกับเพื่อนๆ

            ลุคในมหาลัยกับที่โนเอลเจอนั้น คนละคนกันเลยทีเดียว

            "ใช่แหละ เห็นแบบนั้นไม่ธรรมดานะจะบอกให้"

            "ไม่ธรรมดายังไงอ่ะ" มาลีนถามโนเอลด้วยความสงสัย

            "เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง แกต้องไม่เชื่อแน่ๆ วันก่อนหลังจากที่แกไปส่งฉันที่คอนโดอ่ะ " ว่าจบโนเอลก็เล่าเ๱ื่๵๹ทุกอย่างที่เจอให้มาลีนฟัง

            "หาาาาา จะไม่เชื่อตรงแกเข้าห้องผู้ชายนี่แหละ เดี๋ยวนี้เพื่อนฉันเก่งนะ กล้าเข้าห้องผู้ชายด้วย แถมยัง... ฮ่าๆๆๆ " มาลีนแซวโนเอล พร้อมกับหัวเราะไปด้วย

            "นี่แน่ะ ฉันไม่อยากจะเข้าไปสักหน่อยนะ" โนเอลตีไหล่เพื่อนรัก พร้อมทำหน้ามุ่ยใส่

            "แต่ดูๆไปก็หล่อดีนะแก ไม่สนใจหรอ ฮ่าๆๆๆ" มาลีนแซวต่อด้วยความชอบใจ

            "สนใจกับผีน่ะสิ"

            Rrrr ♬ ตื้ดดด ตืดดดด (เสียงโทรศัพท์)

            "แม่โทรมา แปบนะลีน"

            "เออๆ เดี๋ยวฉันไปรอตรงนู้นนะ"

            โนเอลพยักหน้าให้มาลีน และรับสายทันที

            ------------Phone:แม่,มาลีน-----------------

            "ค่ะแม่"

            (โนเอล เย็นนี้ว่างไหมลูก)

            "ก็มีนัดไปดูหนังกับยัยลีนค่ะแม่"

            (พอดีว่าวันนี้พ่อเขามีนัดทานข้าวกับเพื่อน เลยอยากให้ลูกไปด้วยน่ะ)

            "งั้นเอลค่อยไปดูหนังวันหลังก็ได้ค่ะแม่ ไม่ใช่จะแนะนำใครให้อีกนะแม่"

            (แหมม ลูกก็ น่านะ เดี๋ยวแม่ให้ลุงไสวขับรถไปรับที่มหาลัยเลยละกัน จะได้เตรียมตัวด้วย)

            "จ้า...." ติ้ด!

            ------------- จบการสนทนา--------------

            (ว่าแล้วเชียว) โนเอลคิดในใจ

            "ลีน ค่อยไปดูหนังวันหลังนะ วันนี้แม่ฉันนัดไปกินข้าวกับเพื่อนพ่อ"

            "นัดดูตัวอีกแล้วหรอ" มาลีนถามอย่างรู้ใจ เพราะสีหน้าโนเอลไม่ค่อยดีเท่าไหร่

            "ใช่ ฉันเลี่ยงไม่ไปหลายครั้งแล้ว ก็ว่าจะไปให้จบๆ ไม่งั้นแม่ฉันก็หาเ๹ื่๪๫ชวนไปจนได้อยู่ดี"

            "โอเคๆ แล้วจะไปตอนไหนล่ะ"

            "ก็สักพัก แม่ให้ลุงไสวมารับที่มอ แกไปก่อนก็ได้ลีน"

            "งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะ"

            โนเอลพยักหน้ารับ มาลีนโบกมือลา และเดินกลับไปก่อน


            ตอนนี้ทุกคนก็มาพร้อมหน้ากันที่โต๊ะอาหารแล้ว มีโนเอล พ่อ แม่ และป้ามะลิที่คอยดูแลอยู่ข้างๆไม่นานนักก็มีแขกหน้าลูกครึ่งที่ทางพ่อแม่ของโนเอลนัดไว้มาพอดี ทางพนักงานทุกคนก้มต้อนรับ และเชิญมาที่โต๊ะอาหารที่เตรียมไว้

            "ไม่เจอกันนานเลยนะครับ คุณวิคเตอร์ วันนี้มาคนเดียวหรอครับ" พ่อของโนเอลเป็๲ฝ่ายทักก่อน

            "ภรรยาผมติดงานที่ต่างประเทศ ส่วนลูกชายกำลังตามมา แต่กว่าจะหาโอกาสเจอกันยากเหมือนกันนะครับ คุณปกป้องคุณเลอาสบายดีนะครับ" อีกฝ่ายทักทายกลับ

            "พวกเราสบายดีครับ แต่ก็งานยุ่งนิดหน่อย มีให้ดูแลหลายที่เลย อ้อ ลืมแนะนำ นี่ลูกสาวผมครับ น้องโนเอล"

            แม่โนเอลเอามือสะกิดขาโนเอล เพราะเห็นลูกสาวเหม่อมองไปทางอื่นอยู่

            "อะ เอ่อ สวัสดีค่ะ หนูโนเอลค่ะ"

            "สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ" เขายื่นมือแสดงการทักทายกับโนเอล โนเอลลุกขึ้นจับมือตอบและนั่งลง

            ระหว่างที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน ก็มีผู้ชายร่างสูง ใส่สูทเปิดอก เดินเข้ามา ผู้คนในห้องอาหาร โดยเฉพาะผู้หญิงต่างมองเป็๲ตาเดียวกัน เขาเดินตรงมาที่โต๊ะ และนั่งข้างคุณวิคเตอร์

            "ไฮแด๊ด สวัสดีครับ ขอโทษที่ให้รอนะครับ" เขาทักทายคุณวิคเตอร์ ก่อนที่จะไหว้ทักทายทางพ่อแม่ของโนเอล อย่่างมีมารยาท

            "ไม่เป็๲ไรจ่ะ นั่งก่อนๆ" แม่โนเอลพูดพร้อมผายมือไปด้านหน้า พ่อโนเอลก็ยิ้มและพยักหน้าตอบ

            "ไหนๆก็มาพร้อมหน้ากันแล้ว ขอแนะนำให้รู้จักกันเลยดีกว่า…." แม่โนเอลพูดพร้อมหันไปหาลูกสาว ที่นั่งจ้องลูกชายบ้านนั้นตาไม่กระพริบ

            "นาย....."