Chapter 6
จังหวะนรก
"รึมึงอยากให้กูนอนด้วย?"
"บ้าเหรอ"
ฉันมองหน้ามัน ทะลึ่งใหญ่ละไอ้บ้าเฟย
"กูหยอกเล่น"
มันเลิกสนใจฉันแล้วหันไปเปิดข้อมูลเกี่ยวกับงานในไอแพด
เรานั่งทำงานกันไปสักพักก็เริ่มหิว
"หิวปะเฟย"
"ไม่อะ มึงหิวเหรอ"
เฟยเงยหน้าขึ้นจากงานแล้วมองหน้าฉันที่นั่งอยู่ข้างมัน
เราหันหน้าเข้าหากันพอดี และด้วยพื้นที่ที่มันแคบมากของโต๊ะญี่ปุ่นทำให้หน้าเราสองคนชิดจนเกือบจะชนกัน
"อะ เอ่อ โทษที"
ฉันรีบเขยิบตัวออกให้ไกลจากมัน ใกล้กันเกินไปแล้ว...
"มึงจะสั่งเดลิเวอรี่มั้ยล่ะ"
"อะ อื้ม กูว่าจะสั่งไก่ทอด ขอพักกินข้าวแปปได้มั้ย"
ฉันมองหน้ามันสลับกับกองงานบนโต๊ะญี่ปุ่นที่กางเอาไว้
"เออ จะกินก็กิน กูไม่รีบ"
"อื้ม"
เมื่อมันไม่ว่าอะไรฉันก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเข้าแอพเพื่อดูว่าจะสั่งอะไรดี
ดูไปดูมาก็ได้เซ็ตไก่ทอดจุใจพร้อมกับน้ำอัดลมและเฟร้นฟรายซ์
"มึงก็แปลก แดกเยอะเสือกไม่อ้วน"
เฟยมองหน้าฉันสลับกับมือถือของฉันที่กำลังเลือกสั่งไก่ทอดเซ็ตสำหรับสองคน
“นานๆกูถึงจะได้กินของดีๆเถอะ”
ปกติไม่ค่อยจะสั่งกินหรอกฉันน่ะ
“เดี๋ยวเอาการบ้านล่าสุดของกูไปทำด้วยละกัน”
เฟยบอก
“อีกละ มึงไม่ทำเองบ้างล่ะคะคุณชายเฟย”
“กลัวมึงขาดรายได้”
“แหม ถึงไม่รับจ้างทำการบ้านให้มึงกูก็ไปทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านอาหารก็ได้”
พ่อคนหล่อ พ่อคนรวย ฟังละหมั่นไส้อยากจะหยิก
“ร้านพวกนั้นจ่ายไม่หนักเท่ากูหรอก”
มันพูดพร้อมยักคิ้วกวนตีนข้างนึง
“จ้าา พ่อคนรวย”
ฉันพูดพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นเดินไปที่ตู้เย็นแล้วหยิบขวดน้ำออกมาดื่ม
ตอนนี้ฉันอยู่ในชุดนักศึกษากระโปรงพลีทยาวเลยเข่า ส่วนเฟยก็อยู่ในชุดนักศึกษา
“มึงร้อนปะเฟย กูไม่ได้เปิดแอร์อะ”
ฉันหันไปถามเพราะเห็นว่าหน้าขาวๆของมันเริ่มขึ้นริ้วแดงและมีเหงื่อไหลลงมา
ปกติอยู่หอฉันไม่เปิดแอร์เพราะประหยัดไฟ หาเงินใช้เองก็เลยค่อนข้างขี้งกนิดนึงอะเนอะ
“ไม่ร้อนหรอก”
“เดี๋ยวกูเปิดแอร์ให้ก็ได้”
เห็นมันแล้วก็สงสาร ฉันเดินจะไปหยิบรีโมตแอร์ที่หัวเตียงแต่เฟยก็ขัดขึ้นมาก่อน
“ไม่ต้อง กูอยู่แบบนี้ได้”
“แต่เหงื่อมึงไหลอะ มึงร้อนแน่ๆเฟย”
“ก็บอกว่าไม่ร้อนไง”
“ดื้อจริงๆ”
ฉันบ่นมันแล้วเดินมานั่งลงที่พื้นห้องข้างๆมัน เฟยกำลังไล่สายตามองข้อมูลในไอแพดที่ตั้งอยู่บนโต๊ะญี่ปุ่น
“เฟย”
“อะไร”
มันเริ่มรำคาญ
“กูว่ามึงร้อน”
“ไม่ร้อน”
“อาบน้ำมั้ย?”
“ฮะ?”
เฟยถึงกับชะงักมือที่กำลังเลื่อนไอแพดแล้วหันมามองหน้าฉัน
“ทำไมอะ? ใไร”
ทำไมมันต้องทำท่าใ ฉันถามงงๆ
“มึงบ้าปะไอ้เฟิร์น”
“...”
งงสิคะ ฉันมองหน้ามาด้วยแววตาบ้องแบ๊ว
“ชวนผู้ชายอาบน้ำในห้องตัวเองเนี่ยนะ”
“ก็กูเห็นมึงนั่งเหงื่อไหลซิกๆ”
“งั้นเหรอ..”
เฟยยกมือขึ้นลูบเหงื่อตัวเอง
“เปิดแอร์มั้ย?”
“ไม่อะ งั้นเดี๋ยวกูไปอาบน้ำก็ได้”
มันพูดจบก็ลุกขึ้น ฉันเดินไปหยิบผ้าขนหนูที่ไม่ได้ใช้ผืนสีขาวแล้วส่งให้เฟย
“ขอบใจ”
เฟยรับแล้วเข้าไปในห้องน้ำ
ส่วนฉันก็นั่งทำงานรออยู่สักพัก
ติ๊ดด!
เอ๊ะ เสียงอะไรหว่า
ฉันหันไปมองทางประตูเข้าห้องก็พบว่าประตูกำลังจะถูกเปิดออก
และคนเดียวที่มีกุญแจสำรองของห้องฉันก็คือ..
“เควิน!”
**********
เควินมาได้ยังไงเนี่ย ฮืออ เขาจะวางหมัดกันมั้ยคะทุกคน >.<
6K
