บทที่1
D.W.O.
“ปัญญาอ่อน...!”
ชายหนุ่มผมดำหน้าตาคมคายนั่งท้าวคางพูดกับกลุ่มเพื่อน“โตจะตายอยู่แล้วยังมาสนใจเกมออนไลน์อยู่ได้พรุ่งนี้ก็ปิดเทอมแล้ว หัดหาอะไรที่มันมีประโยชน์ทำบ้างก็ดีนะพวกแกน่ะ” เขาหรี่ตามองกลุ่มเพื่อน เอ บี และซีที่กำลังดูประกาศในหน้าอินเทอร์เนตของเกมฮิตที่เปิดบริการไปได้กว่าหกเดือน
“ใครเคลียร์ได้เงินรางวัลหนึ่งพันล้านเชียวนะเว้ยไอ้แทน...”เพื่อนเอนามสมมุติว่า
ตาที่หรี่อยู่เบิกกว้างทันที “พันล้าน! บ้าแล้วล่ะ เงินพันล้านบาทไม่ใช่น้อยๆ”แทนไทยที่มีประสบการณ์ด้านเกม
ออนไลน์อยู่บ้างพูดอย่างใ
“ดอล” เสียงจากเพื่อนซีพูด
“ดอล?” แทนไทยขมวดคิ้วถาม
“ดอลล่าว่ะ”
“เฮ้ย!” เขาะโอย่างใ แต่แล้วก็ถอนหายใจแล้วนั่งเท้าคางอย่างเอื่อยเฉื่อย “บ้า...แข่งกับคนทั้งโลก ใครจะไปชนะนี่ไม่นับถ้าบริษัทมันมีหน้าม้ามาเคลียร์เกมนะ”
“มันเชื่อมต่อกับข้อมูลจริงนะแถมมีประวัติการเล่นด้วย คงโกงยากอยู่” เพื่อนบีนามสมมุติว่า
“เหรอ...เลิศเลอจริงนะโฆษณาอย่างกับแกรับตังเขามางั้นล่ะ” เสียงพูดเอื่อยๆ ตาของเขากำลังจะปิดลงเหตุผลมาจากเมื่อคืนเขาท่องราตรีฉลองสอบไฟนอลของชั้นที่ปีสองในมหาวิทยาลัยเสร็จเรียบร้อยแต่ที่วันนี้ต้องมาที่มหาวิทยาลัยอีกครั้ง ก็เพื่อประชุมงานชมรม แต่มันก็จบลงไปั้แ่ครึ่งชั่วโมงก่อนแล้ว
“เออๆ ช่างมันเหอะไม่ได้เดือดร้อนเื่เงิน” แทนไทยพูด
ในขณะนั้นก็มีนักศึกษาหญิงสองคนเดินตรงเข้ามาที่กลุ่มของพวกเขาหญิงสาวสูงราว 159 เิเผิวขาวริมฝีปากสีแดงเอ่ยทักทั้งสี่คน
“ขอบใจมากนะที่มาช่วยงานกรรมกรใช้แรงงานของชมรมก่อนปิดเทอม”เธอว่า
“แหม...ลองถ้าไอรินขอร้องใครก็ช่วยจ้ะ”เพื่อนเอตอบกลับไป ส่วนแทนทำเป็ไม่สนใจ “โดยเฉพาะไอ้เ้านี่”เพื่อนเอเอามือคล้องคอแทนไทยก่อนจะชี้ให้หญิงสาวดู
“บ้าละ...หน้าที่น่ะถ้าไม่ใช่ไม่มาหรอก” แทนไทยพูดกระแทกเสียง
ไอรินขมวดคิ้วมองหน้าผู้ชาที่เพิ่งพูดออกมาเธอส่ายศีรษะก่อนจะเหลือบไปเห็นหน้าเพจที่ทั้งสี่กำลังคุยถึง
“พวกนายเล่นด้วยเหรอ!”เสียงเธอถามอย่างดีใจ
ทั้งสี่คนมองหน้ากันก่อนจะส่ายหัวปฏิเสธ...
“เปล่าน่ะ” เสียงใครสักคนตอบ
หญิงสาวมีสีหน้าผิดหวัง“โถ่...เรานึกว่าปิดเทอมจะได้มีเพื่อนเล่นเพิ่มเรากับเนตเล่นด้วยกันสองคน ตอนนี้เรามาทำธุระกันที่เมืองเริ่มต้นปิเอต้าอยู่พอดีเลย…คงอยู่ที่เมืองเริ่มต้นอีกพักหนึ่ง” เธอพูดพร้อมกับชี้ไปที่ผู้หญิงผมซอยสั้นหน้านิ่งที่ยืนอยู่ข้างเธอ
กลุ่มสี่หนุ่มมองหน้ากันอีกครั้งก่อนจะยิ้มแหยๆ“ถ้าเล่นจะไปทักละกันนะ”เพื่อนบีนามสมมุติตอบ
ดูเหมือนไอรินที่ดูท่าทางเป็มิตรกับทุกคนจะมีเื่พูดต่อแต่ถูกเนตเพื่อนสนิทของเธอดึงชายเสื้อเสียก่อน “อ้อ...! เดี๋ยวเราต้องไปก่อนแล้วล่ะ เรากับเนตต้องไปทำธุระกันก่อน”เธอพูดพร้อมโบกมือให้ทั้งสี่ก่อนเดินจากไป
“น่ารักจริงๆ ว่ะ...เคลิ้ม”เสียงเพื่อนเอว่า
“ใช่แล้วล่ะไอรินนี่น่ารักสมเป็ดาว”เพื่อนบีเสริม
“ดาวซินโดรม?” แทนพูดหน้านิ่ง
เพื่อนซีนามสมมุติหันขวับ“หมาในปากแกยังไม่ตายอีกหรือวะ”เขาเสียงเขียว
แทนหัวเราะชอบใจก่อนจะตอบออกไป“มันออกลูกครอกใหม่มาแล้วว่ะ”ชายหนุ่มตอบ เพื่อนที่ได้ยินส่ายหัวไปตามๆ กัน
หลังจากนั้นอีกเสียงก็พูดขึ้น“แต่ยัยเนตที่อยู่ด้วยแผ่ออร่าทะมึนชะมัดไม่รู้แอบคิดมิดีมิร้ายกับไอรินของฉันรึเปล่า” ซีพูด
“ของแกเลยเรอะ!”เอขึ้นเสียงสูง แต่ก่อนที่จะมีใครพูดอะไรต่อ
แทนไทยก็ลุกขึ้นยืน“กลับก่อนว่ะมีธุระมีอะไรเดี๋ยวโทรหา” เขาพูดพร้อมกับเดินออกไป ทิ้งให้เพื่อนเอ บี และซีนามสมมุตินั่งงงกับพฤติกรรมของเขา...
ไม่นานนักแทนก็มาอยู่ในร้านขายเครื่องเกมใหญ่ที่สุดในย่านนี้...ร้านขายเครื่องเล่นอิเล็กทรอนิกส์ใกล้กับมหาวิทยาลัยของแทนไทย
“สวัสดีค่ะ...” เสียงพนักงานต้อนรับของร้องทัก
“ซื้อเกมหน่อยครับ”ชายหนุ่มพูดขึ้นพร้อมกับกวาดสายตาไปรอบร้าน
“เกมอะไรดีคะตอนนี้เกมออนไลน์ที่กำลังดังมีหลายเกมเลยนะคะ” พนักงานขายยิ้มพร้อมกับแนะนำ
“ไอ้อะไร ดูเอลดูเอลน่ะครับ” แทนไทยว่า
“อ้อ....ดูเอลซอร์ดรึเปล่าคะเกมออนไลน์ฟันดาบเสมือนจริงที่ตอนนี้กำลังฮิตถลมทลาย” เธอถาม
แทนไทยขมวดคิ้วแล้วลองประมวลข้อมูลที่เขาได้มาจากเพื่อนทั้งสามและเมื่อสมองของเขาที่น่าจะเรียกได้ว่า ฉลาด...แต่ขาดความรอบคอบ ลองประมวลแล้วคำตอบที่ได้ก็คือ
มันไม่ใช่ล่ะ..
“แบบที่มันมีการ์ดมีอาชีพอะไรประมาณนี้น่ะพี่” เขาพยายามอธิบาย
“โธ่คุณน้อง…เกมออนไลน์ที่ไหนก็มีอาชีพมีการ์ดทั้งนั้นล่ะค่ะ” เธอถอนหายใจ
“ที่เคลียร์ได้แล้วได้รางวัลล้านดอลน่ะ” เขาพยายามนึกคำที่เพื่อนของเขาคุยกัน
“อ้อ...ดูเอลเวิล์ดน่ะหรือคะต้องสั่งจองค่ะ อีกหนึ่งเดือนจะได้รับของนะคะนี่ดิฉันเองก็เพิ่งจะได้ของที่ซื้อให้น้องชายมาเมื่อสักครู่นี้เองค่ะ” เธอชี้ให้ดูกล่องใส่อุปกรณ์เกมนี้
“ลงทะเบียนจองแล้วชำระเงินสามหมื่นห้าพันค่ะ”พนักงานสาวพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“สาขาอื่นมีไหมครับ”
“น่าจะหมดเหมือนกันนะคะ”
“เดือนหนึ่งนี่วืดแน่ๆ”แทนพูดกับตัวเอง
หลังจากนั้นเขาควักกระเป๋าสตางค์ออกมาก่อนจะนับเงินออกมาปึกใหญ่ ซึ่งก็ไม่ใช่เื่แปลกสำหรับทายาทเศรษฐีอย่างเขา
“นี่แสนหนึ่งผมขอซื้อต่ออันที่วางอยู่ตรงนั้นได้ไหมครับ”แทนไทยพูดพร้อมชี้นิ้วไปที่เครื่องเกมที่พนักงานบอกว่าจะเอาไปให้น้องชายของเธอ
พนักงานสาวมองไปที่เครื่องเกมที่ว่าและหันมองเงินที่วางอยู่ตรงหน้า สมองของเธอคิดถึงน้องชายที่ตั้งตารอเล่นเกมนี้อยู่ทุกวันคืนการตัดสินใจเริ่มยากลำบากสำหรับเธอ น้องชายที่รัก หรือเงินปึกตรงหน้า...
ไม่นานนักเงินหนึ่งแสนก็ชนะแทนไทยเดินออกจากร้านพร้อมเครื่องเกมที่เขา้า ...
แทนกลับมาบ้านที่เป็เหมือนคฤหาสน์เขาเดินตรงขึ้นไปบนห้องของตัวเองทันที “ปิเอต้า ปิเอต้า...” เสียงเขาบ่นพึมพำทำให้คนรับใช้ในบ้านมองอย่างสงสัย แต่ก็ไม่กล้าถามอะไรลูกชายคนเดียวของบ้านนี้
ด้วยมันสมองที่น่าจะเรียกได้ว่าฉลาดทำให้เขาต่อเครื่องเกมที่ได้มาสำเร็จ...จริงๆ แล็วก็ต่อตามคู่มือนั่นล่ะ “เอาเลยดีกว่า” เขาพูดพร้อมจัดการเสียบอุปกรณ์เชื่อมต่อกับระบบประสาทต่างๆตามคู่มือ หลังจากนั้นก็หลับตานอนราบลงบนเตียง...
ข้อความยาวยืดประมาณเกือบสิบหน้าปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของเขาที่กำลังออนไลน์ทันทีแทนไทยที่นิสัยขี้เบื่อไม่ได้อ่านมันสักตัวอักษร เขากดไปที่ช่อง…
‘ยอมรับ’ ทันที
แสงสว่างวาบเหมือนที่เห็นในหนังอวกาศตอนยานจะวาร์ปปรากฎขึ้นแล้วแทนก็มารู้ตัวอีกทีเมื่อเขามายืนอยู่ในห้องโล่งสีขาวกว้างสุดลูกหูลูกตา
“ยินดีตอนรับเข้าสู่เกมดูเอลเวิลด์ออนไลน์เกมออนไลน์ที่จะให้ผู้เล่นได้ผจญภัยไปกับการ์ดและสกิลอันหลากหลาย” เสียงชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเคาท์เตอร์สีขาวด้านหน้าพูดขึ้นด้านหน้าผู้ชายคนนั้นมีหน้าจอหลายสิบจอเรียงตัวอยู่
แทนเบ้ปากเมื่อเห็นพนักงานตอนรับเข้าสู่เกมที่เป็ชายหนุ่ม“ผู้หญิงดีกว่าไหมน่ะที่จะเป็พนักงานต้อนรับ สบายตากว่าเยอะ” เขาว่า
พนักงานต้อนรับผมทองหัวเราะเสียงขึ้นจมูก“บริษัทเราไม่อยากให้ซ้ำใคร”เขาตอบ
“สร้างเกมออนไลน์นี่มันก็ซ้ำจนไม่รู้จะซ้ำยังไงแล้ว”แทนพูดเบาๆ
แต่ดูเหมือนผู้ชายคนนั้นจะได้ยิน“เล่นดูก็รู้ครับว่าไม่เหมือน”เขาว่า “เอาล่ะเดี๋ยวจะเสียเวลาผู้เล่นท่านอื่น เวลาของเราเป็เงินเป็ทองครับตอนนี้เรามีผู้เล่นเกินกว่าสามล้านคนแล้ว มาเริ่มกันเลยดีกว่า”
แทนไทยหรี่ตามองชายตรงหน้า“นี่ลูกค้านะพี่ไม่ใช่กระถางโป๊ยเซียน ไม่คิดจะเอาใจเลยรึ” เขาถามเสียงขุ่นๆ
“ไม่ง้อครับ...นโยบายเราคือทำเกมให้สนุกที่สุดใครไม่พอใจก็ไม่ต้องเล่นครับ” พนักงานชายคนนั้นว่า
มันทำให้แทนรู้สึกหงุดหงิดอย่างมากแต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะถึงอย่างไรเขาก็ต้องเข้าเล่นเกมนี้เพื่อจุดประสงค์หลักของเขา
“เริ่มเลยก็ดี” แทนไทยตอบเสียงขุ่น
“สวัสดีครับคุณแทนไทย พิทยธนากูล อายุ 19 ปีถูกต้องไหมครับ” เสียงชายคนนั้นพูดขึ้นมันทำให้แทนรู้สึกใเพราะเขาไม่เคยบอกชื่อหรือรายละเอียดของตัวเองเลย
“นายรู้ได้ยังไง!”
“บอกแล้วเราไม่ธรรมดา” พนักงานหนุ่มว่า“เราใช้รูปประพันธ์สัณฐานของผู้เล่นแล้วประมูลร่วมกับฐานข้อมูลทั่วโลกั้แ่คุณเข้ามาแล้วล่ะครับ”
“นี่มันละเมิดสิทธ์แล้วนะ!” ชายหนุ่มเสียงเข้ม
ผู้แนะนำเกมมองหน้าเขาอย่างเหยียดๆ “นี่แปลว่าไม่ได้อ่านข้อตกลงล่ะสิ ‘ตกลงๆๆๆ’ ไปเรื่อยแน่ๆ” เขาว่า“จริงๆ เราชี้แจงในเอกสารเมื่อสักครู่แล้วนะครับ”
เมื่อได้ฟังดังนั้นแทนก็นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มเปลี่ยนเื่พูด “เอาล่ะๆๆๆ เริ่มกันเลยดีกว่า ขอตั้งชื่อตัวละครก่อน”
“ไม่มีระบบนี้ครับ”
“หมายความว่ายังไงไม่มีระบบนี้” แทนขมวดคิ้วมุ่น
“เราไม่มีการตั้งชื่อครับเราจะใช้ชื่อของคุณในการเล่นครับ ชื่อจริง นามสกุลจริง”
“เฮ้ย!”
พนักงานถอนหายใจอีกครั้ง “ในใบคำแนะนำเมื่อครู่ครับ”
คำตอบนี้ทำให้แทนต้องหยุดชะงักอีกครั้งและเมื่อเห็นเป็ดังนั้นพนักงานต้อนรับก็ถอนหายใจก่อนจะถามออกมา “ถ้าตั้งชื่อได้คุณจะตั้งว่าอะไรครับคุณแทนไทย”
“แทนไทย” แทนตอบกลับทันทีสีหน้าเขามุ่งมั่น
พนักงานต้อนรับมองหน้าเขาอีกครั้งก่อนจะถามออกมา“แล้วมันต่างกันตรงไหนครับคุณผู้เล่นมันก็ชื่อแทนไทยเหมือนกัน”
“อ่าว...ไม่เข้าใจรึ อย่างน้อยผมก็ได้กำหนดอะไรๆเองไงล่ะ” แทนไทยพูดเมื่อเห็นอาการชายตรงหน้า
“คุณต้องใช้ชื่อตัวเองเป็ชื่อตัวละครอันนี้ผ่านนะครับ”พนักงานคนเดิมใช้นิ้วััไปที่หน้าจอสองสามครั้ง “เรามาเลือกอาชีพกันดีกว่าครับ”
“อาชีพ?” แทนทวนคำ
“ครับ...ในเกม D.W.O. ดูเอลเวิล์ดออนไลน์นี้จะมีอาชีพในเลือก495 อาชีพ และมีสายทักษะให้เลือกอีก 1,819 สายครับคุณน่าจะรู้แล้วหากได้อ่านคู่มือเกม” พนักงานพูดพร้อมกับมองไปที่หน้าของแทนไทยแต่เมื่อเขาเห็นก็ต้องถอนหายใจถอนหายใจอีกครั้ง
“ไม่ได้อ่านสินะ” เขาว่า
“แล้วมันมีอะไรบ้างล่ะ” แทนถามขึ้น
“มันเยอะมากนะครับผมแนะนำว่าให้คุณไปศึกษาให้ดีก่อนนะครับ” พนักงานหนุ่มพูดออกมาโดยที่สายตายังมองหน้าจอ“ถึงเราจะมีระบบสุ่มก็เถอะ...”
ดวงตาชายตรงหน้าส่องประกายเมื่อได้ยินคำว่า‘สุ่ม’ “งั้นสุ่มมาเลย อาชีพไหนผมก็น่าจะเล่นได้ ข้อดีข้อเสียก็น่าจะพอกัน”แทนไทยพูดขึ้น
“แต่ว่า...”
“สุ่มโลด”
“มัน...”
“โธ่! ก็บอกให้สุ่มมา!”
พนักงานถอนหายใจ...ไม่รู้เป็ครั้งที่เท่าไรั้แ่เจอผู้ชายคนนี้“ก็แล้วแต่ผู้เล่นครับ แต่มีอีกอย่างหนึ่งที่ผมต้องแจ้วผู้เล่นไว้ก่อนอาชีพที่จะสุ่มออกมานั้นไม่ครบ 495 อาชีพและสายทักษะก็จะไม่ครบ 1819 สายเนื่องจากบางอาชีพและบางสายทักษะนั้นมีเงื่อนไขพิเศษ...” เขาพูดก่อนจะกดไปที่หน้าจอด้านข้างสามสี่ครั้งหลังจากนั้นก็ปรากฏภาพสวิชท์กดสุ่มเลือกอาชีพที่ด้านหน้าของแทนไทย
“แค่กด?” แทนไทยถามพร้อมมองหน้าพนักงาน
“ใช่ครับ...แค่กด”
เมื่อได้ฟังดังนั้นแทนก็เอื้อมมือไปกดที่ปุ่มตรงหน้า รายชื่ออาชีพ และสายทักษะหมดที่เขาสามารถเลือกได้หมุนด้วยความเร็วเกินกว่าสายตามนุษย์จะมองเห็นมันหมุนอยู่อย่างนั้นนานราวครึ่งนาที แล้วหลังจากที่การสุ่มเสร็จสิ้นเสียงประกาศจากระบบก็ดังออกมา
อาชีพ...
“นักเสี่ยงโชคฝึกหัด”
ทักษะสาย...
“คนจรจัด”
เมื่อแทนไทยมองเห็นอาชีพและทักษะที่สุ่มได้เขานิ่วหน้าทันที“สุ่มใหม่ดีกว่าอาชีพกับทักษะฟังดูอุบาทว์เกิน...” เขาว่า
“สุ่มได้ครั้งเดียวครับ”เสียงเรียบเย็นตอบกลับ
“เฮ้ย! ทำไมไม่บอก!” ชายหนุ่มโวยวาย
“จะบอกแล้วครับแต่คุณไม่ฟัง”
แทนส่ายหัวไปมา“งั้นเดี๋ยวสร้างตัวใหม่...”
“ผู้เล่นหนึ่งคนมีตัวละครได้ตัวเดียวครับ”เสียงพนักงานพูดพร้อมกับจ้องหน้าแทนไทยอย่างเอือมๆ
“แล้ว...”
“คำแนะนำเกมครับอยู่ที่นั่น” เสียงพนักงานย้ำคำไม่รู้ว่าแทนรู้สึกไปเองหรือเปล่า แต่เหมือนจะมีเสียงถอนหายใจตามมาด้วย
“แปลว่า...” แทนพูดขึ้น “ผมต้องใช้แค่อาชีพนี้และทักษะสายนี้เล่นเกมว่างั้น?”
“ไม่ใช่ครับ” พนักงานตอบทำให้สีหน้าแทนไทยดีขึ้นกว่าเดิม “คุณจะได้ชุดการ์ดหนึ่งชุดจำนวน 60 ใบเป็เด็คมาตรฐานไปด้วยครับ” สีหน้าพนักงานคนเดิมมีรอยยิ้ม
“สบายใจได้ครับ...เด็คนี้ทุกคนที่เริ่มต้นจะได้เหมือนกันหมด...เชิญเริ่มผจญภัยที่หมู่บ้านแรกได้เลยครับ”
เมื่อสิ้นเสียงนั้นแทนไทยก็ถูกวาร์ปไปในแสงที่เขาเคยเจอเมื่อครู่ และเสียงเตือนจากระบบก็ดังขึ้น
ผู้เล่นแทนไทยได้รับ...
การ์ดซัมมอนระดับ 1ดาว นักรบฝึกหัด จำนวน 15 ใบ
การ์ดซัมมอนระดับ1 ดาว จอมเวทย์ฝึกหัด จำนวน 13 ใบ
การ์ดซัมมอนระดับ1 ดาว นักบวชฝึกหัด จำนวน 10 ใบ
การ์ดอีควิประดับ1 ดาว มีดสั้น จำนวน 3 ใบ
การ์ดอีควิประดับ1 ดาว โล่เล็ก จำนวน 3 ใบ
การ์ดอีควิประดับ1 ดาว ไม้เท้า จำนวน 3 ใบ
การ์ดไอเทมระดับ1 ดาว น้ำยาเพิ่มพลังขั้นต้น จำนวน 9 ใบ
การ์ดเมจิกระดับ1 ดาว เวทย์ไฟขั้นต้น จำนวน 3 ใบ
และ...การ์ดซัมมอนระดับ3 ดาว ลูกหมาป่าน้ำแข็ง จำนวน 1 ใบ