หลังจากที่เด็กหนุ่มกลับมาถึงบ้านนั้นเขาก็ได้ทำกิจวัตรประจำวันตามปกติกทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
1ชั่วโงต่อมา…
“อ๊าา สบายตัวจัง ฉันอยากแช่อ่างอาบน้ำแบบนี้ทุกวันจังเลย เห้ย!!ฉันเกือบลืมไปเลยว่านี้ฉันฟาร์มแต้มมาเยอะนิ ระบบฉันมีแต้มเท่าไหร่”
“ตอนนี้โฮตส์มี163,990 แต้ม”
“ฉันมีแต้มเยอะขนาดนี้เลยหรอเนี่ยงั้นตอนนี้ฉันก็รวยแล้วละสิไหนดูหน่อยสิว่าร้านค้าระบบมีอะไรบ้าง ระบบเปิดร้านค้าที”
“ระบบเปิดหน้าต่างร้านค้า”
<หน้าต่างร้านค้า>
[ทักษะกระบี่สายฟ้าระดับปฐี 200แต้ม] [มีดบินระดับมนุษย์ 50แต้มพลังงาน][กระบี่หยินหยางระดับปฐี250แต้มพลังงาน] [เสื้อกล้ามโง่ๆระดับ?? 10แต้มพลังงาน]
“โอ้ระบบนี่รู้ใจฉันจริงๆว่าฉัน้าอาวุธกับทักษะระดับที่ไม่สูงมาก แต่ว่าเสื้อกล้ามนี้ฉันจะเอาไปทำไรฟะระบบ!!!”
“หน้าต้างร้านค้าเป็การสุ่มสินค้าขึ้นมาและพึ่งดวงของโฮสต์ดังนั้นระบบจึงไม่เกี่ยวข้อง คิคิ^^”
“ไอ้ระบบนี่กวนทรีนฉันมากจริงไว้ค่อยจัดการทีหลังแล้วกัน ตอนนี้ฉัน้ากระบี่หยินหยินหยางและทักษะกระบี่สายฟ้าเพราะถ้าฉันใช้กระบี่เทพดาราผู้คนคงใกันยกใหญ่แน่ๆฉันเอา2อย่างนี้แหละระบบ”
“ระบบหักแต้ม 450แตัมพลังงาน คงเหลือ 163,540 แต้มพลังงาน”
“ติ๊ง! คุณได้รับทักษะกระบี่สายฟ้า ระดับปฐี”
“ติ๊ง! คุณได้รับกระบี่หยินหยาง ระดับปฐี”
ทักษะกระบี่สายฟ้าถูกส่งเข้าสมองโยตรงเป็ที่เรียบร้อยโดยทักษะนี้มีทั้งหมด3ขั้น สีหน้าของจุนเสี่ยวเหยาในตอนนี้พึงพอใจเป็อย่างมากเพราะว่าเขา้าอาวุธระดับต่ำเพื่อใช้ในการแข่งขันต่อสู้ที่จะมาถึง เด็กหนุ่มได้นำกระบี่หยินหยางออกมาจากช่องเก็บของ
รูปร่างของกระบี่หยินหยางนั้นงดงามเป็อย่างมากมีอาร่าพลังที่ปล่อยออกมาบางๆแต่ไม่อาจเท่ากระบี่เทพดาราเด็กหนุ่มไม่รอช้าเขานั้นฝึกฝนทักษะกระบี่สายฟ้าในทันที
5 ชั่วโมงผ่านไป…
‘เปี้ยง!!! เสียงสายฟ้าดังสนั่นไปทั่วห้องไม่ใช่เสียงใครที่ไหนมันคือเสียงจากทักษะกระบี่สายฟ้าของจุนเสี่ยวเหยานั่นเอง
“ฉันฝึกฝนทักษะนี้ถึงขั้นที่2แลัวทักษะนี้แข็งแกร่งเป็อย่างมาก แต่ตอนนี้มันดึกมากแล้วงั้นฉันเข้านอนดีกว่า”
พริบตาเดียวผ่านไปแสงตะวันก็มาเยือน
เช้าที่แสนสดใสและเด็กหนุ่มที่นอนตื่นสาย เสียงนาฬิกาปลุกที่ดังขึ้นเป็ระยะระยะ ‘ติ๊ดดด!!! ติ๊ดดด!!! ติ๊ดดด!!
เสี่ยวจุนลืมตาขึ้นมาด้วยความงัวเงียเมื่อเขามองไปที่นาฬิกาปลุกเขาถึงกับใยกใหญ่
“เห้ยยยยยย!! นี่มัน7โมง50แล้ว วันนี้ฉันต้องไปโรงเรียน ตายแล้วตายแล้วดันนอนตื่นสายสะได้” เด็กหนุ่มไม่รอช้าเขารีบลุกขึ้นจากที่นอนและรีบลงไปที่ชั้นล่างในทันที
หลังจากที่จุนเสี่ยวเหยาอาบน้ำแต่งตัวกินข้าวเสร็จเรียบร้อยเขาก็ได้รีบไปโรงเรียน
15 นาทีต่อมา…
“เห้อถึงสะทีฉันจะเลิกนอนตื่นสายแล้ว ฉันเข้าโรงเรียนก่อนดีกว่า วันนี้เป็วันประกาศกลุ่มการแข่งขันการต่อสู้ฉันอยากรู้จังว่าฉันอยู่กลุ่มไหน^>^”
ในระหว่างที่เสี่ยวจุนกำลังเดินเข้าไป ข่าวการบุกโจมตีของปีศาจในตอนนี้กำลังเป็ประเด็นร้อน มีการพูดถึงฮีโร่ทั้ง6ของเมืองFO1 ที่กำจัดปีศาจระดับนักรบ์ที่เป็หายนะลงได้ จุนเสี่ยวเหยาที่ได้ยินแบบนั้นเขาไม่ได้สนใจเเละรีบเดินต่อไป
จุนเสี่ยวเหยาเดินมาถึงและเดินเข้าไปที่อาคารที่มีนักเรียนรวมตัวกันอยู่ในทันที
เมื่อเด็กหนุ่มไปถึงก็พบกับนักเรียนมากมายการบ่มเพาะของแต่ละคนส่วนใหญ่อยู่ในระดับสร้างรากฐาน ขั้น3-7 ถือว่าโดดเด่นเลยทีเดียวแต่เมื่อเทียบกับจุนเสี่ยวเหยาที่อยู่ในระดับนักรบนภาขั้น1 นั้นต่างกันราวกับฟ้าและเหว แต่ถ้าเขาไม่มีระบบเขามาช่วยเขาก็อาจจะเป็แค่คนไร้ค่าในโรงเรียน
หลังจากที่จุนเสี่ยวเหยามาถึงได้ไม่นานอาจารย์หลานชีก็มาถึงเช่นกันและได้เดินขึ้นไปบนเวทีพร้อมกับพูดเื่การแข่งขันการต่อสู้ประจำปี
“การต่อสู้ประจำปีจะเริ่มขึ้นในอีก28วัน ขอให้นักเรียนที่ลงสมัครเตรียมตัวฝึกฝนให้พร้อม ส่วนการจัดกลุ่มนั้นสามารถดูประกาศได้ที่เว็บของโรงเรียน ปีนี้ถือว่าเป็ปีที่ลงสมัครน้อยที่สุดเลยั้แ่ที่ฉันรับหน้าที่มาสอนที่นี่ ลงสมัครแค่32คน แต่ก็เอาเถอะฉันไปละ”
สีหน้าของทุกคนในตอนนี้นั้นมึนงงเป็อย่างมากเพราะว่าปีนี้ลงสมัครแค่32คนถือว่าน้อยกว่าทุกปี
‘ปีนี้มีแค่32คนจริงหรอ
‘ทำไมคนลงสมัครน้อยขนาดนี้
ทุกคนต่างมึนงงกันยกใหญ่มีแต่จุนเสี่ยวเหยาที่หยิบมือถือขึ้นมาและเปิดเข้าไปที่เว็บโรงเรียนเพื่อดูว่าเขาได้อยู่กลุ่มกับใคร
“ฉันได้อยู่กลุ่ม F งั้นหรอ กลุ่มฉันมีจ้าวเฟิง หลินจาง ถังอิ๋น แต่มีไอ้โง่จ้าวเฟิงด้วยงั้นหรอ ฉันจะอัดแกให้เละเลย ส่วนอีกสามคนฉันต้องไปหาข้อมูลมาเพิ่มก่อนแล้วกัน โฮ๊ะๆๆ”
โดยการแบ่งกลุ่มของการต่อสู้ในครั้งนี้มีทั้งหมด8กลุ่มแบ่งเป็ A,B,C,D,E,F,H,G, แต่ละกลุ่มมี4คน และต่อสู้กันเพื่อ2คนเข้าสู่รอบต่อไป เมื่อจุนเสี่ยวเหยารู้แล้วว่าตนได้อยู่กลุ่มใดเขาก็รีบออกจากอาคารและไปยังที่พื้นที่ฝึกฝนของเขาในทันที