ตอนที่ 10 ทางลับ
เพราะกะบี่ของหยางเฟิ่ง มีความคมอยู่แล้ว เมื่อใช้การเปลี่ยนคุณสมบัติอ่อนนุ่ม ก็จะทำให้กะบี่เหมือนกับผ้าผืนยาวๆ ที่ขอบผ้ามีความคมของกระบี่นั้นเอง จึงไม่จำเป็ต้องปะทะกับอาวุธฝั่งตรงข้ามตรงๆ
"แหม ท่านพี่นี้ช่างรอบรู้เสียจริง ข้าละเบื่อคนรู้มากเช่นท่านพี่จริง" หยางเฟิ่ง ที่นึกไม่ถึงว่าพี่ชายตัวเอง จะมองคุณสมบัติออกง่ายขนาดนี้
เฟี้ยวววว
ฉั่วววววววว
"อะไรกัน นี้ท่านพี่ก็บรรลุขั้น 3 ด้วยงั้นรึ" หยางเฟิ่ง ที่เห็นว่าตัวเองได้กะบี่ถูกฟันขาดในทีเดียว จึงใออกมา
"ขนาดน้องสาวพี่ยังบรรลุได้ แล้วพี่ชายคนนี้จะบรรลุบ้างไม่ได้รึไง" หยางหลง ตอบกลับออกมา
"ฮึ่ม ดาบของท่านพี่มีคุณสมบัติความคมขึ้นมาสินะ ถึงสามารถตัดกะบี่ของข้าได้น่ะ" หยางเฟิ่ง ที่กล่าวอย่างเจ็บใจ เมื่อกะบี่ตัวเองถูกตัด จนต้องสลายหายไป ทำให้ต้องสูญเสียลมปราณไปทันที
หากศาสตราวุธที่ใช้ปราณจิตสร้างขึ้นมาถูกทำลาย จะทำลมปราณที่ใช้สร้างขึ้นมาเสียไปทันที แล้วต้องใช้เวลาฟื้นฟูลมปราณสักระยะกว่าจะใช้ปราณจิตสร้างศาสตราวุธขึ้นมาใหม่อีกครั้งได้ ยิ่งใช้ลมปราณสร้างศาสตราวุธที่แข็งแกร่งมากเท่าใด ย่อมสูญเสียลมปราณมากเท่านั้น แต่จะแลกมาด้วยศาสตราวุธที่มีความแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น
"เอาละ พอแค่นี้ละกัน" หยางหลง ที่กล่าวบอกกับน้องสาวตัวเองออกมา เมื่อการประลองรู้ผลแล้ว
ตุบบบบ
เนื่องจากเกิดการประลองของทั้งคู่หลายครั้ง จนทำให้หินในถ้ำได้รับความเสียหาย จนเกิดการการพังทลายบางส่วนภายในถ้ำแห่งปราณที่ทั้งคู่อาศัยอยู่
"อะไรกัน ตรงนั้นมีทางลับด้วยท่านพี่" หยางเฟิ่ง ที่เห็นทางลับโผล่ออกมา จึงรีบวิ่งเข้าไปดูทันที
"เดี้ยวก่อน น้องเฟิ่ง อย่าเพิ่งเข้าไป" หยางหลง ที่รู้สึกแปลกๆจึงกล่าวเตือนออกมา แต่ไม่ทันการเสียแล้ว
เมื่อเห็นน้องสาวตนเองเดินเข้าไปทางลับ ตนเองจึงต้องตามเข้าไปด้วยทันที
"ที่นี้ที่ไหนกันแน่" หยางหลง ที่เดินเข้ามาเรื่อยๆ ก็โผล่ออกมาในสถานที่แปลกตาไม่คุ้นเคยออกมา
"น้องเฟิ่ง เ้าอยู่ไหนกัน" หยางหลง ที่เดินตามหา แล้วะโเรียกน้องสาวตัวเอง ที่ตอนนี้หายตัวไปแล้ว
"หึหึ ไม่นึกเลยว่าจะมีคนมาเยือนที่นี้อีกครั้ง"
"ใครน่ะ" หยางหลง ที่ได้ยินเสียงแปลกๆออกมา จึงะโออกมาทันที
หยางหลง ที่สำรวจรอบๆกับไม่พบใครเลย จึงเดินต่อไปเพื่อจะรีบตามหาน้องสาวตัวเองแล้วพาออกจากสถานที่แปลกๆแห่งนี้
"น้องเฟิ่ง เ้าไม่เป็ไรใช่ไหม" หยางหลง ที่เห็นน้องสาวตัวเองนอนสลบกับพื้น จึงรีบเข้าไปหาทันที
หยางหลง ที่มาถึงสถานที่น้องสาวตัวเองสลบกับพื้นอยู่ ก็พบว่าเป็เพียงโครงกระดูกเท่านั้น
"อ๊ากกกกก" หยางหลง ที่ถูกหมอกพุ่งออกมาจากโครงกระดูกเข้าใส่ตัวเองทันที จึงร้องออกมา
"นี้มันที่ไหนกัน" หยางหลง ที่หลงเข้ามาในสถานที่แปลกประหลาดอีกครั้ง จึงไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
หยางหลง ที่เห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ที่มีการต่อสู้กันมากมายระหว่างผู้ใช้ปราณจิตศาสตราวุธด้วยกัน ซึ่งฝั่งหนึ่งสวมชุดสีดำสนิทราวกับปีศาจ ยมฑูต และอีกฝั่งสวมชุดที่แตกต่างกัน เหมือนเป็การรวมตัวต่อสู้กันกับฝั่งผู้สวมชุดดำ มีการใช้วิชาที่แม้แต่หยางหลงไม่เคยเห็นมาก่อนในคัมภีร์ ทักษะใดๆของสำนักเลยมาก่อน ทุกอย่างที่หยางิเห็นล้วนแล้วแต่เป็การใช้ปราณจิตศาสตราวุธที่สุดยอดมาก จนไม่คิดว่าจะมีรูปแบบปราณจิตที่เหนือจินตนาการขนาดนี้ได้มาก่อน
"ท่านพี่ เป็อะไรไป ฟื้นสิ ท่านพี่"
หยางหลง ที่ได้ยินเสียงน้องสาวตัวเองเรียกขึ้นมาที่ไหนสักแห่ง จนภาพการต่อสู้ตนหน้าค่อยๆเลือนหายไป
หยางหลง ที่ค่อยๆลืมตาขึ้น จนมองเห็นภาพของน้องสาวตัวเองเบื้องหน้า
"เ้าหายไปไหนมา ข้าเป็ห่วงแทบแย่" หยางหลง ที่รีบลุกขึ้นมาจับสำรวจน้องสาวตน ดูว่าเป็อะไรมากไหม
"ไม่มีอะไรหรอกท่านพี่ ข้าแค่เดินหลงทาง จนมาเจอท่านพี่สลบตรงนี้น่ะ" หยางเฟิ่ง ที่ตอบออกมาด้วยความเป็ห่วง หลังจากมาเจอพี่ชายตัวเองสลบไป
1K
