สายลมอ่อนพัดเข้ามาทั่วเมืองนภา์ ทุกคนอยู่กันอย่างผาสุก ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ถัง
ภายในตระกูลเทียน ซึ่งเป็ตระกูลใหญ่เเห่งเมืองนภา์ มีเสียงเด็กวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน
"ฮ่าฮ่า ิิจับพี่ให้ได้สิ"เสียงเด็กชหนุ่มวัย13ปีหัวเราะเเละวิ่งหนีเด็กหญิงวัย11ขวบ
"โถ่ นายน้อยหยุดก่อนได้หรือไม่ิิขอพักก่อนนายน้อยวิ่งเร็วเกินไปเเล้ว"เด็กหญิงที่ชื่ิอิิกล่าวพลางทำท่าเหนื่อยหอบ
"ฮ่าฮ่าหยุดก็โง่สิข้ารู้นะว่าถ้าข้าหยุดเ้าจะมาเเตะตัวข้าใช่มั้ย"เด็กหนุ่มกล่าวพลางยิ้มอย่างเ้าเล่ห์
"โถ่ นายน้อย!ท่านทันข้าตลอดเลย ิิไม่เล่นกับนายน้อยเเล้ว"เด็กหญิงกระทืบเท้าพลางบ่นอย่างอารมณ์เสีย ซึ่งท่าทางของเด็กหญิงนั้นทำให้เด็กหนุ่มอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
"เด็กๆพักมากินขนมกันได้เเล้ว"เสียงของหญิงสาวทีี่ดูใจดีเเละงดงามดังขึ้น
"ขอรับท่านเเม่/เ้าค่ะนายหญิง"เสียงของเด็กชายเเละเด็กหญิงดังขึ้นพร้อมกัน เด็กชายนั้นเป็บุตรของหญิงสาวนางนี้ ส่วนเด็กหญิงนั้นเป็ลูกของคนรับใช้ที่พ่อเเม่เสียชีวิตจากเหตุการสัตว์อสูรบุกเมือง เเต่หญิงสาวก็รักนางเหมือนลูกเเท้ๆของตัวเอง
บิดาของเด็กชายนั้นได้ตายลงไปเมื่อเด็กชายอายุได้ 3ขวบ เพราะพลาดท่าให้กับสัตว์อสูร ทำให้เด็กชายมีหญิงสาวที่คอยเป็ทั้งพ่อเเละเเม่ให้
เสียงของเด็กชายเด็กหญิงเเละหญิงสาว หัวเราะเเละพูดคุยกันอย่างมีความสุข มันคงจะเป็อย่างนี้เรื่อยไป
หากไม่ใช่เพราะ วิกฤตครั้งใหญ่ กำลังมาจะเยือน! เเละจะทำให้ทุกคนจดจำไปตลอดกาล
......
..............
เมืองนภา์เป็เมืองใต้ปกครองของราชวงศ์ถังมันควรเป็สถานที่ ที่สงบสุขเเต่ไม่ใช่กับวันนี้ วันที่เหล่าทวยเทพลงมา เข่นฆ่าสังหารเหล่ามนุษย์ โลหิตได้ย้อมท้องนภาจนเป็สีเเดง เป็ที่น่าสนุกของเหล่าทวยเทพยิ่ง
"ฮ่าฮ่าพวกมนุษย์ชั้นต่ำจงตายเพื่อสนองความสนุกเเก่พวกข้าซะ"บุรุษรูปงามคนหนึ่งกล่าววาจาออกมาอย่างหยิ่งยโส มันเป็บุรุษรูปงามเเต่การกระทำของมันนั้นเป็ดัั่งปีศาจ
"พวกเ้าเป็ทวยเทพหรือปีศาจกันเเน่!!! การกระทำต่ำช้ายิ่ง พวกเราไปทำ...."ชายชราสูงอายุคนหนึ่งกล่าวออกมาด้วยความโกรธพร้อมกับคำสาปเเช่ง เเต่ก่อนที่มันจะพูดจบก็มีคมดาบสายหนึ่งมาตวัดหัวมันจนขาดจากกัน ทำให้เืพุ่งกระฉูดออกมา
"มนุษย์ชั้นต่ำไม่มีสิทธิ์มาพูดกับข้า"บรุษรูปงามกล่าวออกมา
"เ้าจักไปสนใจคนเเก่เเค่คนเดียวทำไมกัน มาสนุกกับพวกมนุษย์หนุ่มสาวกันดีกว่าฮ่าฮ่า"บุรุษเทพอีกคนกล่าวออกมาพลางเเสยะยิ้มที่เป็ดั่งรอยยิ้มของปีศาจก็ไม่ปาน เเละเริ่มต้นการเข่นฆ่าอีกครั้ง
...........
"ยี่เอ๋อ หนีไปลูกเเม่จะถ่วงเวลาเอาไว้ให้"หญิงสาวกล่าวกับเด็กหนุ่มอายุ13ปีที่หน้าขาวซีดด้วยความกลัว
"ทะ..ท่านเเม่ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้นข้าจะอยู่กับท่าน"เด็กหนุ่มส่ายหัว หญิงสาวถอนหายใจพลางมองเด็กหนุ่มด้วยสีหน้าจริงจัง"เเม่เสียพ่อไปเเล้วเเละเเม่ไม่อยากเสียลูกไปอีกคน ลูกไปก่อนเถอะเดี๋ยวเเม่จะตามไปทีหลัง"
"สัญญานะท่าน...เเม่"เมื่อเห็นเเม่ของตนกล่าวอย่างไม่ยอมเช่นนี้เด็กหนุ่มจึงได้เเต่ลังเล
"เเม่สัญญา"หญิงสาวพยักหน้า พอเห็นเเม่ของตนให้สัญญาเช่นนั้น เด็กหนุ่มจึงได้เเต่กัดฟันวิ่งไปทางหน้าผา์ซึึ่งที่นั่นเป็สถานที่เดียวที่พวกทวยเทพไม่ไป เเต่ขณะนั้นเขาได้ยินเสียงของเด็กหญิงที่อยู่ฟากตรงข้าม
"นายน้อยยย!!!"เด็กหญิงะโพลางร้องไห้
"ิิ"เทียนยี่เห็นดังนั้นจึงยิ้มเเละทำท่าจะวิ่งไปหาิิ
กรี๊ดดดดด!!!!!
เสียงกรีดร้องดังขึ้น เมื่อิิถูกดาบฟันจนตัวขาดออกจากกันจนโลหิตพุ่งกระฉูด
"ิิ!!!!"เทียนยี่หน้าขาวซีดเด็กหญิงตัวน้อยที่เป็เพื่อนเล่นกับมันมาตั้งเเต่ยังเด็กได้ตกตายลงไปทั้งอย่างนี้ เเละเมื่อหันไปอีกทางก็พบกับหญิงสาวถูกดาบฟันกระเเทกจนร่างเเทบเเตกกระจายย เเต่ก่อนที่จะตาย นางยังหันมายิ้มให้เทียนยีี่พลางพึมพำเบาๆ"จงมีชีวิตรอดต่อไปนะลูกรัก"
"ท่านเเม่!!!!!!!"เทียนยี่กรีดร้องเสียงดังเเละกล่าวะโออกมาด้วยความโกรธ
"ไอ้!พวกบัดซบพวกเราไปทำอ่ะไรให้พวกเ้ากันทำไมถึงทำกับพวกเราเช่นนี้!!!"
"ฮ่าฮ่าเห็นว่าเ้าที่ใกล้ตายข้าจะบอกให้เพราะพวกเเกมันเป็มนุษย์ชั้นต่ำยังไงล่ะ"เทพตนหนึ่งกล่าวออกมาอย่างหยิ่งยโสเเละอวดดี
"เพราะ...ชั้นต่ำ"เทียนยี่ได้ฟังก็ยิ้มออกมาอย่างขมขื่น สุดท้ายเหตุผลก็มีเเค่นี้ เเข็งเเกร่งเป็เ้า อ่อนเเอเป็ดั่งเศษสวะ
เทียนยี่ หลับตาเเละะโลงมาจากหน้าผา์พลางพึมพำ"ถึงข้าจะอ่อนเเอ เเต่ข้าก็ไม่มีวันยอมตายด้วยฝีมืออย่างเทพชั้นต่ำเช่นพวกเ้าหรอกเเละข้าขอสาบานว่าถ้าข้ารอดไปได้ข้าจะเข่นฆ่าเหล่าทวยเทพให้หมดทุกตน"
"หนอยไอ้เด็กเวร!!!!"เทพตนนั้นพูดด้วยความโกรธพลางจะตามเทียนยี่ลงไป เเต่เทพอีกตนมาห้ามไว้ก่อน
"เ้าอยากตายรึไงกัน!"เทพตนที่จะตามเทียนยี่ลงไปพลางได้สติเเละจ้องมองที่หน้าผา์อย่างหวาดกลัว เเละมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาที่หน้าผาก เเละคำสาบานของเทียนยีี่มันไม่เก็บมาใส่ใจ เเต่เพราะการที่ไม่ใส่ใจของมันนี่เเหละ จะเป็จุดเริ่มต้นาเเห่งการนองเืเเละสูญสิ้นของเหล่าทวยเทพ
........
..............
ณ กระท่อมหลังหนึ่ง ภายในหุบเขา ชายหนุ่มวัย16ปี ที่หล่อเหลาเเต่ว่าหน้าซีดขาวสะดุ้งตื่นขึ้นมา พร้อมกับเหงื่อที่ชุ่มตัว
ฝันร้ายในอดีต ยังคงตามหลอกหลอนมันตลอดเวลา 3ปีก่อนตอนที่มันะโลงมาจากหน้าผา มันได้ถูกช่วยไว้โดยชายชราคนหนึ่ง ใช่เเล้วชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เทียนยี่นั่นเอง ตลอด 3ปีที่ผ่านมานี้ บุคลิกของเขานั้นเปลี่ยนไปเป็อย่างมาก จากเด็กหนุ่มที่เคยร่าเริงกลายเป็ชายหนุ่มผู้นิ่งขรึม ไม่พูดไม่จากับใครเลย จนคนในหมู่บ้านเเห่งนี้ต่างเรียกเขาว่า "เ้าใบ้"
1K
