แสงสีขาววาบและเสียงบดขยี้ของโลหะยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท...
พงศกรจำได้ว่าเขากำลังเดินข้ามถนนหลังปิดร้านอาหารตามสั่งเล็กๆ ของเขาที่กรุงเทพฯ ในใจยังคิดถึงแผนการเล่นในเกมFootball Managerที่เขาวางค้างไว้บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ แต่แล้วความมืดมิดก็ถาโถมเข้าใส่พร้อมกับแรงกระแทกมหาศาลที่พรากลมหายใจสุดท้ายของเขาไป
แต่ความตายกลับไม่เป็ไปอย่างที่เขาคิด...
เขาลืมตาขึ้นมาพบกับเพดานห้องสีขาวนวลที่มีคานไม้โบราณพาดผ่าน กลิ่นความชื้นของฝนจางๆ และอากาศที่เย็นะเืจนิัลุกซู่ทำให้เขาตระหนักว่านี่ไม่ใช่์ และไม่ใช่โรงพยาบาลในไทยแน่นอน
พงศกรค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนหนานุ่ม ความรู้สึกเวียนหัวแล่นเข้ามาพร้อมกับภาพความทรงจำที่เขาไม่รู้จัก มันเหมือนม้วนฟิล์มที่ถูกฉายกรออย่างรวดเร็ว—อพาร์ตเมนต์ในอัมสเตอร์ดัม, ห้องเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยไลเดน, และเสียงประกาศชื่อ "อเล็กซานเดอร์ แวน เดอ เบิร์ก" ในวันรับใบอนุญาตเอเย่นต์ฟุตบอลจาก FIFA
"นี่มัน... เื่บ้าอะไรกัน"
เสียงที่เปล่งออกมาไม่ใช่ภาษาไทย แต่มันคือภาษาดัตช์ที่ไหลลื่นราวกับเป็เ้าของภาษา เขาเดินตรงไปยังกระจกบานยาวที่ตั้งอยู่มุมห้อง
ภาพที่สะท้อนออกมาทำให้เขาต้องหยุดหายใจ ชายหนุ่มวัยประมาณ 30 ปีที่มีใบหน้าหล่อเหลาคมกริบ สันจมูกโด่งเป็แท่ง และแววตาที่ดูเด็ดเดี่ยวแต่มีความลึกลับซ่อนอยู่ ใบหน้าคู่นี้เหมือนกับ ทอม ครูซใน่ที่รับบทเ้าหน้าที่อีธาน ฮันท์ ไม่มีผิดเพี้ยน ชุดนอนผ้าแพรสีน้ำเงินเข้มขับให้ออร่าของชายคนนี้ดูเหมือนคนชนชั้นสูงที่มีระดับ
เขาสำรวจโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยกองเอกสาร ริมโต๊ะมีหนังสือพิมพ์ De Telegraafฉบับเช้าวันนี้วางอยู่... วันที่ 15 กรกฎาคม ปี 2000
พงศกร หรือในตอนนี้คือ อเล็กซ์ ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้บุหนัง เขาเปิดสมุดบัญชีที่วางอยู่ข้างกระเป๋าเอกสาร บนนั้นระบุยอดเงินคงเหลือล่าสุด 440,742 กิลเดอร์
"สีาแสนกิลเดอร์... เงินก้อนสุดท้ายที่เ้าของร่างเดิมทิ้งไว้ให้ก่อนจะหัวใจวายตายเพราะความเครียดสินะ" อเล็กซ์พึมพำกับตัวเอง
ความจำส่วนของอดีตเ้าของร่างบอกเขาว่า เงินก้อนนี้คือเดิมพันชีวิต เขาจ่ายค่าธรรมเนียมใบอนุญาต ค่าประกันภัย และค่าจดทะเบียนบริษัทไปจนแทบหมดตัวเพื่อแลกกับกระดาษที่มีตราประทับจาก FIFA เพียงไม่กี่ใบ เขายังไม่มีคอนเนกชั่น ไม่มีสโมสรในมือ และไม่มีนักเตะในสังกัดแม้แต่คนเดียว
อเล็กซ์ลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง มองลงไปเห็นลำคลองในอัมสเตอร์ดัมและผู้คนที่ขี่จักรยานผ่านไปมาในบรรยากาศยุคเปลี่ยนผ่านสหัสวรรษที่ยังไม่มีสมาร์ทโฟนครองเมือง เขาเริ่มหัวเราะออกมาเบาๆ
"ขอบคุณนะพงศกร... ขอบคุณที่นายบ้าฟุตบอลจนจำสถิติเด็กเทพได้ค่อนโลก"
เขาหยิบสมุดบันทึกเล่มหนึ่งขึ้นมา ปากกา Montblanc ราคาแพงถูกจรดลงบนหน้ากระดาษว่างเปล่า เขาไม่ได้จดรายชื่อซูเปอร์สตาร์ที่มีชื่อเสียงอยู่แล้ว เพราะคนพวกนั้นมีเอเย่นต์ขาใหญ่อย่าง จอร์จ เมนเดส หรือ ปินี ซาฮาวีคอยคุมบังเหียนอยู่
สิ่งที่เขา้าคือ "คนที่มีพร์แต่ยังไม่มีใครเห็น" หรือคนที่กำลังจะถูกสโมสรระดับกลาง "ขุด" ขึ้นมาเป็เพชรเม็ดงามในอนาคตอันใกล้
"เอาล่ะอเล็กซ์... ถ้าอยากมีชีวิตรอดในร่างที่หล่อขนาดนี้ นายต้องเริ่มหาเงิน"
เขาสวมสูทสีเทาเนี้ยบที่แขวนไว้ในตู้ หยิบกุญแจรถ Mercedes-Benz 190E สีดำสนิท แล้วเดินออกจากห้องพักด้วยความมั่นใจแบบที่เ้าของร่างคนเดิมไม่เคยมี
ในหัวของเขาไม่ใช่แค่แผนการเอาตัวรอด แต่เป็ฐานข้อมูลนักฟุตบอลจากอนาคตที่กำลังจะเริ่มทำงาน... ปี 2000 คือปีที่ประวัติศาสตร์ฟุตบอลกำลังจะถูกเขียนขึ้นใหม่ด้วยมือของเขาเอง
-----
กิลเดอร์ = ค่าเงินเดิมของประเทศเนเธอร์แลนด์