ที่ผมโม้เสียยืดยาวถึงความชำชองเื่ผู้หญิงของผม ก็เพียงแต่อยากจะบอกท่านผู้อ่านว่าผมมี "ภูมิต้านทานเื่ผู้หญิง" มากขนาดไหน คิดว่าที่ตัวเองผ่านมาตลอดชีวิต คือผ่านมาหมดแล้วรอบรู้ถึงกับตั้งตัวเป็เ้าสำนักอบรมสั่งสอนเขาไปทั่ว "เหนือฟ้า ยังมีฟ้า" สองคำนี้ชัดเจน
วันนั้นเรานั่งคุยกันอยู่ 4 คน มีผม คูหูผมชื่อเอก กับเด็กของเข้าชื่อแหม่ม แล้วก็เพื่อนของคู่หูผมอีกคนชื่อเซ็ง ซึ่งเ้าชู้ท้งน้านแต่ละคน...
น้องแหม่มเอ่ยขึ้นเื่หนึ่งขณะที่คุยกันไปกันมาอยู่
" พี่ๆทั้งสองมีใครสนใจเพื่อนหนูปะ กำลังจะอกหัก เห็นมันวุ่นๆแล้วสงสาร"
"สวยปะผมถามลอยๆ" เพราะส่วนใหญ่10 คน ผ่าน1คน โม้ซะส่วนใหญ่
"สวยสิจ้าคุณพี่สุดหล่อ สูงขาวหน้าหมวยๆ แต่เื่เยอะหน่อยนะขอบอก" น้องแหม่มกล่าว
"เอาๆ นัดมาเลยๆ พี่ว่างพอดี่นี้" เซ็ง เพื่อนของคู่หูผมยื่นหน้าเข้ามากล่าว
"จริงนะพี่เซ็ง เดี๋ยวหนูนัดให้" น้องแหม่มพูดจริงจัง แล้วก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมา เดืนออกไปห่างโต๊ะหน่อยคุยกับเพื่อนมุ๊บมิ๊บๆอยู่ สักพักก็เดินกลับมา
" ตกลงน้องบี นัดวันพุธนะพี่เซ็ง เที่ยงร้านอาหารแถวสยาม ร้านไหนเดี๋ยวหนูบอกอีกที" อุ๊แม่เ้านัดสยามมันแหล่งช๊อบนึ่หว่าผมนึกในใจ แต่ก็ไม่เกี่ยวกับผมอยู่แล้วผมคงไม่ไป เห็นบอกเป็คนเื่เยอะผมไม่ค่อยชอบคนประมาณนี้ปวดหัว
"ตกลงโอเคตามนั้นแหม่มบอกพี่อีกทีนะร้านไหน" เซ็งกล่าวเป็มั่นเป็เหมาะ
"พี่แดงไปด้วยกันสิ สาวๆสวยๆ พี่ไม่สนใจรึ" เซ็งกระเซ้าผม เรียกพี่เพราะผมอายุมากกว่าสองคนนี้นิดหน่อย
"ผมว่างๆ ผมไปด้วยได้ " เ้าเอกโพร่งขึ้นมากลางป้อง
"เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก็ทุบซักแอ็กหลอกพี่เอก" แหม่มสาวเ้าโวยวายขวางคอแฟนตัวเองไม่ให้ซ่า
"โถ้ๆ ไปดูเล่นๆไม่เห็นจะเป็ไรเลย.....โถๆ เสียดาย ไม่ไปก็ได้โถ้" เ้าเอกโอดครวญด้วยความอยาก
ความจริงวันพุธผมก็ว่างอยู่ ไปดูเล่นๆก็ไม่เห็นจะน่าเสียหายอย่างที่เอกมันพูด คนดูไม่เจ็บตัวอยู่แล้วนิ
"เคๆ เซ็ง พี่ไปเป็เพื่อนก็ได้ เป็ผู้ชมเฉยๆนะเอ็งเลี้ยงข้าวพี่ด้วยนะน้องค่าไปเป็เพื่อน" ผมกล่าวอ้างบุญคุณ
สรุปนัดกันเป็มั่นเป็เหมาะก็โม้จิปาถะกันอีกพักใหญ่ก็ไปแรดกันต่อ เสร็จแล้วก็บ้านใครบ้านมัน....
วันพุธ 11 โมง ผมกำลังขับรถไปตามนัดพอรถถึงสยามกำลังจะเลี้ยวเข้าหาที่จอดรถอันแสนจะลำบาก เสียงมือถีอก็ดังขึ้น
"พี่แดงเหรอผม เซ็ง พูดนะ" เสียงเพื่อนผมลอยมาตามสายสำเนียงดูแปลกๆ
"มีไรน้องพี่ถึงแล้วกำลังหาที่จอด" ผมกล่าวในใจคิดว่าเพื่อนคงโทรมาตาม
"คือผมบังเอิญติดธุระด่วนมากเลยครับพี่ คงไปไม่ทันแล้ววันนี้พี่ช่วยกรุณาคุยกับน้องเค้าไปเลยได้ไม๊ครับ" น้องเซ็งโยนมาเต็มๆ
"เออ...คือพี่ช่วยคุยถ่วงเวลาให้ก่อนก็ได้ น้องรีบตามมาก็ได้มั้ง" ผมยังยื้อด้วยความงุนงง
"ติดประชุมยันเย็นเลยครับพี่ ขอโทษด้วยจริงๆ" น้องเซ็งยืนยันแล้วก็พร่ามพรรณาขอโทษขอโพยยืดยาว ก่อนจะบอกร้านที่นัดไว้กับน้องแล้วก็ว่างหูไป
"...." กรรมเจ้งๆ...เกี่ยวอะไรกับเราวะเนี้ยจะมาดูเขาชกมวยกัน ดันโดนถีบขึ้นเวทีเป็คนชกเสียเอง ผมพึมพำด้วยความหงุดหงึดโดนเพื่อนหลอกวันหลังต้องหาทางเอาคืนให้ได้...ผมจดบัญชีหนังหมาไว้ในใจด้วยความแค้นเพื่อน ...>:(
พอจอดรถเสร็จผมก็เดินไปที่ร้านดังกล่าว สายไปสิบห้านาที่ขณะที่เดินไปที่ร้านผมก็นึกในใจว่า
"..เดี๋ยวก็คุยนิดหน่อย ขอโทษแทนเ้าเซ็งมัน แล้วให้ค่ารถน้องกลับบ้าน คงไม่ด่าเรามัง เราไม่เกี่ยวนี่หว่า"... ผมนึกไว้เป็มั่นเป็เหมาะ
พอถึงร้านผมก็เปิดประตูเข้าไปมองกราดซ้ายไปขวา เห็นมีอยู่โต๊ะนึง เป็ผู้หญิงนั่งอยู่คนเดียว มองมาทางหน้าร้านเหมือนจะคอยใครอยู่ผมขยับเดินเข้าไปหา......เออ ไม่ใช่มั้งคือ...คือ.......?*"...&*..*
6K
