“อุบัติเหตุรถเสียริมทางเปลี่ยว... โอกาสทองที่เปิดทางให้ราคะดิบนอกสถานที่ะเิตัว...”
*****
่บ่ายวันจันทร์อันแสนอบอ้าวระอุแดดจัดจ้า ขณะที่ผมกำลังเดินตรวจความคืบหน้าของงานเทปูนฐานรากอาคารที่ไซต์งานก่อสร้างด้วยอารมณ์ที่ล่องลอยและเหม่อลอยเป็ระยะๆ ในหัวมีแต่เื่คำท้าทายในความมืดของเพื่อนบ้านสาว จู่ๆ โทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงยีนส์ของผมก็สั่นครืดคราดขึ้นมา หน้าจอแสดงเบอร์โทรศัพท์มือถือที่ไม่คุ้นเคยแต่หัวใจของผมกลับเต้นระทึกอย่างประหลาดเมื่อกดปุ่มรับสาย
"ฮัลโหล... คุณพัฒน์หรือเปล่าคะ?" น้ำเสียงหวานใสแฝงความแหบเสน่ห์เอ่ยดังขึ้นตามสายปลายทาง มันคือเสียงของเจนจิราอย่างไม่ต้องสงสัยและกระตุ้นชีพจรผมทันที
"ครับ... คุณเจน มีอะไรหรือเปล่าครับ?" ผมถามพยายามทำน้ำเสียงให้เรียบนิ่งที่สุด แต่ในใจกลับสั่นไหวและคอแห้งผากขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
"คือ... รถยนต์สปอร์ตของเจนจู่ๆ มันก็เกิดสตาร์ทไม่ติดและมีควันลอยขึ้นเบาๆ ที่ใต้กระโปรงหน้ารถน่ะค่ะ ตอนนี้เจนจอดเสียอยู่ริมถนนซอยแยกเปลี่ยวชานเมืองก่อนทางเข้าหมู่บ้านจัดสรรของเรา เจนติดต่อบริษัทประกันก็รอนานมาก ติดต่อใครไม่ได้เลย... วินเขาก็ติดประชุมงานธุรกิจด่วนช่วยไม่ได้ เจนเลยลองโทรมาหาคุณพัฒน์เผื่อจะช่วยแนะนำงานช่างไฟหรือเครื่องยนต์ได้บ้างน่ะค่ะ เจนกลัวมากเลย" เจนจิราอธิบาย น้ำเสียงของเธอแสร้งทำเป็สั่นเครือเล็กน้อยประหนึ่งกำลังตื่นตระหนกใกลัวอันตรายในซอยร้างเปลี่ยว
"คุณเจนส่งโลเคชั่นพิกัดมาในไลน์ผมเลยครับ เดี๋ยวผมขับรถกระบะของผมออกไปดูให้ตอนนี้เลยครับ รออยู่ตรงนั้นนะ" ผมรีบรับคำช่วยเหลืออย่างรวดเร็วโดยแทบไม่ต้องเสียเวลาคิด ลืมเื่งานไซต์ก่อสร้างที่ต้องสะสาง่บ่ายไปจนหมดสิ้น
หลังจากได้รับโลเคชั่นที่เธอส่งมาทางไลน์ ผมก็รีบสตาร์ทรถกระบะสี่ประตูคันใหญ่คู่ใจ ขับบึ่งออกจากไซต์งานก่อสร้างมุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางทันทีโดยใช้ความเร็วสูงอย่างไม่กลัวโดนจับความเร็ว ในหัวสมองคิดแต่ภาพใบหน้าสวยและเนื้อนุ่มขาวคัพเอฟของเธอ ใช้เวลาเดินทางประมาณยี่สิบนาทีผมก็ขับรถเลี้ยวเข้ามาในซอยแยกเปลี่ยวที่เป็ถนนดินลูกรังขรุขระ สองข้างทางรกชัฏไปด้วยต้นหญ้าและป่ากระถินสูงท่วมหัว ไร้ผู้คนสัญจรและไม่มีบ้านเรือนตั้งอยู่เลยสักหลัง
ผมเห็นรถยนต์สปอร์ตหรูสีขาวคันงามของเจนจิราจอดกระพริบไฟฉุกเฉินอยู่ริมทางฝุ่นฟุ้ง ฝากระโปรงหน้ารถถูกแง้มเอาไว้เล็กน้อย ร่างระหงของเจนจิรายืนพิงขอบประตูรถรอคอยอยู่ คืนนี้เธอสวมเสื้อยืดคอกลมสีขาวพอดีตัวที่เนื้อผ้าบางเฉียบจนมองทะลุเห็นบราลูกไม้สีดำด้านในชัดเจน กางเกงยีนส์ขาสั้นกุดเผยเรียวขาขาวจั๊วะยาวสลวยสะท้อนความร้อนแดดยามบ่าย
"คุณเจน... เป็ยังไงบ้างครับ?" ผมจอดรถกระบะเทียบข้างแล้วรีบก้าวเท้าลงเดินตรงเข้าไปหาเธอทันทีด้วยความเป็ห่วงปนอารมณ์ปะทุ
"คุณพัฒน์... มาเร็วทันใจมากเลยค่ะ เจนใแทบแย่ กลัวว่าจะมีพวกมิจฉาชีพผ่านมาแถวนี้จังเลยค่ะ ซอยเปลี่ยวและมืดเงียบขนาดนี้" เจนจิราเอ่ยทักทายพลางคลี่ยิ้มพราวเสน่ห์ แววตาคมกริบระยิบระยับช้อนมองสบตาผมเหมือนเสือสาวเจอเหยื่ออันโอชะที่พร้อมจะขย้ำ
ผมเดินเข้าไปก้มหน้าก้มตาตรวจสอบเครื่องยนต์ใต้ฝากระโปรงรถยนต์สปอร์ตของเธอ พบว่าหม้อน้ำแห้งสนิทและมีรอยแตกของท่อน้ำยาหล่อเย็นทำให้น้ำยาไหลรั่วซึมหมดจนเครื่องยนต์ร้อนจัดจนเกือบพังพินาศคาซอยเปลี่ยว
"ท่อยางหม้อน้ำแตกฉีกขาดครับน้ำยาไหลรั่วจนแห้ง เครื่องร้อนจัดจนขับต่อไปไม่ได้แล้วครับคุณเจน ขืนขับต่อเครื่องยนต์พังแน่ ต้องตามรถสไลด์มายกเข้าอู่ซ่อมท่าเดียวเลยครับ" ผมบอกพลางใช้ผ้าขนหนูเช็ดคราบเขม่าดำและน้ำมันหล่อลื่นเปื้อนมือลวกๆ
"เอ๋... แย่จังเลยนะคะ กว่ารถยกจะมาคงอีกนานแน่เลย เจนร้อนแดดจะแย่อยู่แล้วค่ะคุณพัฒน์เหงื่อออกเต็มไปหมดเลย" เจนจิราบ่นออดอ้อนพลางยกมือเรียวขาวขึ้นมาโบกพัดดวงหน้าสวยที่แดงก่ำเพราะความร้อนระอุ เนินอกอวบอัดคัพเอฟขาวนุ่มของเธอขยับไหวขึ้นลงแรงๆ ตามจังหวะหายใจจนดึงสายตาผมให้จับจ้องแ่า
"งั้นคุณเจนไปนั่งพักรอในรถกระบะของผมก่อนเถอะครับ เปิดแอร์เย็นๆ รอ เดี๋ยวผมช่วยโทรศัพท์ติดต่อประสานงานรถสไลด์ของบริษัทประกันภัยให้เองครับ" ผมเสนอตัวช่วยเหลือด้วยน้ำเสียงสุภาพ
เจนจิราพยักหน้ารับอย่างว่าง่ายและเปิดประตูรถก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะข้างคนขับของรถกระบะสี่ประตูของผมทันที ผมโทรศัพท์ประสานงานกับประกันภัยเสร็จเรียบร้อยก็ก้าวเท้าขึ้นมานั่งบนฝั่งเบาะคนขับ ปรับช่องแอร์ให้เป่าตรงไปที่ร่างระหงของเธอเต็มๆ บรรยากาศภายในรถปิดสนิทมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศดังแ่เบาและกลิ่นน้ำหอมรสเชอร์รี่ขยี้ใจของเธออบอวลกระจายตัวหนาแน่นจนห้องโดยสารร้อนฉ่าไปด้วยแรงกิเลส
"ขอบคุณอีกครั้งนะคะคุณพัฒน์... คุณพัฒน์พึ่งพาได้ตลอดเวลาจริงๆ แตกต่างจากผู้ชายคนอื่นที่เจนเคยเจอเลยค่ะ แมนมาก" เจนจิราเอ่ยชื่นชมเสียงกระซิบพลางหันหน้ามาจ้องดวงหน้าผมและเลื่อนเบาะเข้ามาใกล้จนผิวกายอุ่นนุ่มของเธอเบียดเข้ากับท่อนแขนและบั้นเอวของผม สองเต้าคัพเอฟนุ่มหยุ่นเบียดบดแขนของผมแน่นจนเนื้อสั่นสะท้าน
"คุณพัฒน์คะ... เจนว่า เจนมีวิธีขอบคุณคุณพัฒน์ที่ดีกว่าคำว่าขอบคุณปากเปล่าแล้วล่ะค่ะ" เจนจิรากระซิบเสียงต่ำแฝงความแหบเสียวชิดใบหูของผม มืออุ่นเรียวสวยเลื่อนลงมาคว้าจับเป้ากางเกงยีนส์ของผมลูบคลำทันที
ผมสะดุ้งตัวโยน ขนลุกซู่ไปทั้งตัว แกนกายั์ขนาด 8 นิ้วขยายตัวแข็งเป้กเป็ลำเหล็กแกร่งพองตึงสู้ฝ่ามือของเธอในพริบตาเดียวยากจะหักห้ามใจกิเลสราคะ
"คุณเจน... อย่าทำแบบนี้เลยครับ เดี๋ยวอรจะกลับมาและ..." ผมฝืนทัดทานน้ำเสียงสั่นสะท้านแหบพร่าคุมไม่อยู่ทั้งที่ตัวสั่นเทิ้มอยากจะเสพสมเนื้อเธอใจจะขาด
"คุณอรยังไม่กลับมาตอนนี้หรอกค่ะ... และที่นี่ก็เปลี่ยวร้างไม่มีใครผ่านมาเห็นด้วยค่ะคุณพัฒน์" เจนจิรากระซิบเย้ายวน แววตาคู่คมเต็มไปด้วยกิเลสตัณหาอันดุเดือด
เธอขยับยกตัวพาดขาขาวเนียนคร่อมร่างของผมบนเบาะคนขับทันที สองเต้าคัพเอฟใหญ่โตล้นทะลักกดเบียดแผ่นอกของผมแน่นจนผมหายใจติดขัด มือเรียวขาวของเธอเลื่อนลงไปปลดกระดุมกางเกงยีนส์และดึงรูดซิปออกอย่างชำนาญ ก่อนจะสอดมือเข้าไปใต้กางเกงในดึงรั้งท่อนเนื้อั์ขนาด 8 นิ้วของผมที่แข็งเป๊กหัวหยักปูดสีเข้มชื้นน้ำหล่อลื่นออกมาโชว์เด่นในความสลัวของตัวรถ
"โอ้โห... อุ่นใหญ่เต็มมือขนาดนี้ เจนแทบไม่อยากเชื่อสายตาเลยค่ะ สมชื่อวิศวกรใหญ่จริงๆ" เจนจิราครางชมพลางเอื้อมมือรูดสาวขยับลำเนื้อยาวใหญ่ของผมขึ้นลงสองสามครั้งช้าๆ กระตุ้นต่อมเสียวซ่าน
ผมเกร็งสะโพกครางระเส่าในลำคอด้วยความเสียวซ่านเจียนบ้า สองมือหนาเลื่อนลงไปโอบบีบขยำสะโพกก้นใหญ่ผายขาวจั๊วะน่าฟัดใต้กางเกงขาสั้นกุดของเธอแน่น ขยำลึกจนเนื้อนุ่มติดนิ้วมือหนาอย่างกระหาย
เจนจิราก้มหัวลงต่ำช้าๆ ปล่อยเส้นผมหอมสลวยตกลงมาคลอเคลียหน้าท้องของผมจนสยิว เธอแลบเรียวลิ้นอุ่นชื้นแฉะเลียไล้ที่ปลายหัวหยักปูดแดงซ้ำๆ เรียกเสียงครางกระเส่าจากผม "ซี๊ดดด... คุณเจน... เสียวเหลือเกิน..." จากนั้นเธอกลืนอ้าปากอมครอบรวบลำเนื้อั์ของผมเข้าไปจนมิดด้ามถึงโคนลิ้นชื้นเยิ้มแฉะ
"อึ่ก... ซี๊ดดด! อูยยย... เสียวหัวชะมัดเลยคุณเจน..."
ผมแหงนใบหน้าซบพิงพนักพิงเบาะรถเกร็งสะโพกแน่น สองมือหนาเอื้อมไปกุมขยุ้มกลุ่มเส้นผมสลวยของเธอเพื่อคุมจังหวะ เจนจิราขยับหัวชักขึ้นลงช้าๆ เน้นหนักๆ ในโพรงปากอุ่นร้อน สลับกับการใช้เรียวลิ้นระเลงเลียรอบหัวหยักปูดสั่นระริก เสียงจูบซอยดูดปากดังชื้นแฉะลั่นรถ *สวบ... สวบ... จ๊วบ...* ััรัดรึงในปากอุ่นบวกความแคบอึดอัดของตัวรถและไอความร้อนระอุแดดข้างนอกสร้างฝ้าบางๆ เกาะกระจกรถปานจะะเิราคะดิบ ผมเกร็งสะโพกสวนอัดแกนกายกระทุ้งสวนลึกเข้าปากเธอเน้นๆ หนักๆ สามสี่ครั้งซ้อนระบายความเสียว
"อึ่ก... ซี๊ดดด! จะเสร็จแล้วคุณเจน... แตกแล้ว... ซี๊ดดด!" ผมครางกระเส่าเสียงสั่นระทึกหลับตาพริ้มเสียวสะท้านสุดขีด
ผมเกร็งสะโพกกระตุกอย่างรุนแรง ปล่อยน้ำอสุจิอุ่นร้อนสีขาวขุ่นข้นจำนวนมากทะลักฉีดพุ่งทะยานพรั่งพรูนองเต็มช่องปากและเปรอะเปื้อนใบหน้าสวยแก้มใสและริมฝีปากอุ่นของเธอ เจนจิรากลืนน้ำรักลงคอพลางแลบลิ้นเลียขอบปากตัวเองหน้าระรื่นอย่างสะใจเคียดแค้น แววตาคู่สวยสะใจที่ปราบพยศชายชาตรีอย่างผมให้ยอมศิโรราบได้ด้วยปาก
เธอขยับตัวลุกกลับไปนั่งเบาะข้างคนขับ รูดซิปติดกระดุมกางเกงให้ผมเรียบร้อยพลางเอ่ยกระซิบสบตาจ้องลึกยั่วยวนชวนทำลายศีลธรรม
"นี่แค่ของหวานเบาๆ เป็ค่ามัดจำขอบใจนะคะคุณพัฒน์... คืนนี้สองทุ่ม ประตูบ้านของเจนจะเปิดปลดล็อกรอของจริงในห้องนอนนะคะ อย่าช้าล่ะ เจนไม่ชอบรอใครนานๆ และอยากเห็นความดุดันของคุณพัฒน์แบบเต็มที่กว่านี้แล้วด้วยค่ะ"
เธอยิ้มแย้มพราวเสน่ห์สะใจในพฤติกรรมชู้รัก ก่อนที่รถยกสไลด์จะแล่นเข้ามาจอดด้านหน้าพอดี ทิ้งให้ผมยืนสูดลมหายใจถี่ระรัวคุมตัวสั่นเร่าร้อนอยู่ในกระบินห้องโดยสาร กลิ่นน้ำหอมรสเชอร์รี่ปนรสรักของเธอมันฟุ้งกระจายจนผมแทบหยุดหายใจ ผมจับพวงมาลัยรถกระบะแน่นพยายามข่มอารมณ์บ้าคลั่งที่เตลิดลอยข้ามขีดจำกัดศีลธรรมไปแล้วอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อรอเวลาค่ำคืนนี้ที่จะได้เนื้อตัวของเธอเต็มเหนี่ยว
*****
“เสียงครางสู้เสียงฝนในรถยนต์มืดมิด...
นี่คือความสุขชั่วคราว หรือจุดเริ่มต้นของปมผูกมัดที่จะดึงเขาจมลึก?”