โนอาห์: ใจเย็นๆน่าโซ เขตแถวนี่อาจจะมีคนอยู่ก่อนแล้วก็ได้นะ
โซ: แต่ที่นี่เรามาเจอกันก่อนนะ จะเป็ของคนอื่นได้ไง พวกมันอยู่ตรงไหนชู
ชาม: ปล่อยเถอะคนพวกนั้นคงจะเก่งมาก รำพังพวกเราคงสู้ไม่ได้หรอก
ชู: ฉันว่าพวกเรากลับกันเถอะ ฉันกลัวอ่ะพวกเรากลับกันเถอะนะ
โซ: พวกเรายังไม่ได้สร้างอะไรเลยนะ จะกลับได้ไง
โนอาห์: แต่ชามบาดเจ็อยู่นะ ถ้าเกิดเสียเืเยอะ หรือแผลติดเชื้อจะทำไง เอาเป็ว่าวันนี้กลับก่อนก็ได้พรุ่งนี้ค่อยมาทำละกัน รีบพาชามไปหาหมอก่อน
โซ: ก็ได้
โนอาห์: ลุกไหวไมชาม
ชู: (พยุงตัวชามขึ้นกับโนอาห์)
______ตัดภาพมาที่ กลุ่มDark shadow(เงามืด)
โรล: นี่อากาเนะจะไปไล่เด็กสองคนนั้นทำไมกัน น่าจะปล่อยให้เข้ามาในเขตเรา จะได้มีอะไรสนุกๆทำ อยู่เชยๆแบบนี้มันก็น่าเบื่อแย่ละสิ
อากาเนะ: หุบปากเน่าๆของแกไปได้ละ มันน่ารำคาญ ทำงานให้มันดีพอที่หัวหน้าจะยอมรับแกหน่อยดีกว่าไหม เอาเวลามาเห่าไปหาเหยื่อเถอะ
โรล: เ้าเด็กสองคนนั่นไงเหยื่อของฉันแกดันไล่มันไป
อากาเนะ: มันเหยื่อของฉันตั้งหากรีบไปไกลๆ เ้าคนปากดีน่าเอ่ย
โรล: ชิ! ใยนี้มาว่าฉันปากเน่า ค่อยดูเถอะ
อากาเนะ: หัวหน้าเรียกแก ยังไม่ไปหาอีก
หัวหน้า: งานที่ฉันให้ทำเป็ไงบ้าง เสร็จเรียบร้อยดีไม !
โรล: เออ!~~~ คืออออ...อออ ผมทำไม่สำเร็จขอรับ หัวหน้า คืออ..อออ มันมีคนมาช่วยก่อน
หัวหน้า: ไม่ต้องมาแก้ตัว ถ้ารอบนี้แกทำไม่สำเร็จ แกได้ตายแน่!
โรล: ขอรับหัวหน้า~~
_____ ภาพตัดมาที่ พวกโนอาห์_____
ถึงโรงพยาบาลแล้ว~~~~~~```
ชู: คุณหมอช่วยเพื่อนผมด้วยนะครับ(ร้องให้)
คุณหมอ: แผลใหญ่มาก เพื่อนเธอเสียเืเยอะมาก เอาเป็ว่าหมอจะพยายามช่วยละกันนะ
โนอาห์: โซ ชู พวกนายดูแลชามหน่อยนะ ฉันจะกลับไปที่บ้าน เผื่อจะพอดียาอะไรที่มันรักษาได้
คุณหมอ: นี่หนู เพื่อนเธอเสียเืเยอะ มันไม่มียาตัวไหนช่วยรักษาได้หรอกนะ
โนอาห์: มันต้องมีครับ ผมอยากเป็หมอ แค่เพื่อนของผมยังรักษาไม่ได้ จะไปรักษคนอื่นได้ไง ยังไงผมก็จะช่วยเพื่อนของผมด้วย
คุณหมอ: เห้อ~~~เด็กหนอเด็ก
___ ___ วิ่งออกไปจากโรงพยาบาลเพื่อที่จะไปหายามารักษาเพื่อนที่าเ็ ชามาเ็จากการโดนซุ่มโจมตี โดนดาวกระจายเข้าที่แขนทำให้เป็แผลใหญ่ จากถ้ำหลังหมู่บ้านมาโรงพยาบาล ทางค่อนข้างไกลพอสมควร จึงทำให้ชามเสียเืเยอะ
โนอาห์: (ค่อยๆย่องเพื่อที่จะขึ้นบ้าน)
พ่อของโนอาห์: นี่แกหายไปไหนมารู้ไมพวกตามหาแกทั้งบ้าน แกมันไอ้ลูกไม่รักดี ไอ้ลูกชั่ว ฉันจะจับแกขังที่ห้องใต้ดิน แกจะได้ออกไปไหนไม่ได้ คราวนี้แหละฉันจะตีแกให้ตายเลยค่อยดูสิไอ้ลูกเวร สารเลว (พ่อโนอาห์พูดด้วยเสียงที่โมโห น่ากลัว)
โนอาห์: พ่อไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน พ่อก็ดูสารรูปตัวเองซะบ้าง วันๆเอาแต่กินเหล้า งานไม่ทำรอแต่เงินแม่เคยคิดที่จะทำงานบ้างไม ฉันจะไม่อยู่ที่นี่แล้วจะหนีออกจากบ้านเลย (โนอาห์พูดทั้งน้ำตา)
แม่ของโนอาห์: นี่แกกล้าพูดอย่างนี้กับพ่อได้ไง
โนอาห์: แม่ก็เข้าข้างแต่พ่อไม่เคยที่จะสนใจลูกเลย ลูกจะกินอะไรก็ชั่ง พ่อกับได้กินแต่ของดีฉันก็ได้กินแต่กระดูกต่อจากพ่อ ของเหลือๆ (พูดทั้งน้ำตา)
แม่ของโนอาห์: แกมันไร้ค่า ไร้ประโยชน์จะกินของดีๆไปทำไม มีกินไม่อดตายก็บุญหัวแกละแกยังกล้ามาต่อปากต่อคำกับฉันอีกนะ ไอ้ลูกไม่รักดี(พูดน้ำเสียงโมโห)
โนอาห์: ฉันจะไม่อยู่ที่นี่แล้ว
แม่ของโนอาห์: แกจะไปไหนก็ไปอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าแกอีก ไอ้เด็กเหลือขอ ไร้ประโยชน์ไร้ค่าแกคิดหรอว่าจะอยู่รอด เด็กอย่างแกน่ะ
โนอาห์: (วิ่งขึ้นบ้านเพื่อที่จะเอาของติดไม้ติดมือไปด้วย แต่ก็ไม่ลืมที่จะวาดขวดยาต่างลงในกระเป๋าผ้า) (ร้องให้ปาดน้ำตาไปด้วย)
โซ: ทำไมโนอาห์ไปนานจัง
ชู: เดี่ยวก็คงมาแหละ
คุณหมอ: ฉันทำแผลให้เพื่อนพวกเธอเสร็จแล้วนะแต่เพื่อนต้องพักที่นี้ซักคืนสองคืนนะ
โซ: คร้าบบบบบ
______________โนอาห์ได้หนีออกจากบ้าน เนื่องจากทะเลาะกับพ่อและแม่ " ที่บ้านของโนอาห์นั้นเป็ผู้ดีมีสกุลชั้นสูง ตอนเด็กโนอาห์ได้เห็นเพื่อนๆคนอื่นเล่นอย่างสนุกสนาน จึงได้ออกไปเล่นด้วย พ่อและแม่ของโนอาห์มาเห็น เลยจับโนอาห์ให้อยู่แต่ในบ้านไม่ให้ออกไปไหน เพราะแม่ของโนอาห์บอกว่า อย่าไปยุ่งกับพวกคนชั้นต่ำ ขยะเน่า ไร้การศึกษาเราคนชั้นสูงก็อยู่คนชั้นสูง อย่าไปยุ่งกับพวกคนชั้นต่ำ
พ่อแม่ของโนอาห์จึงอยากที่จะให้โนอาห์เรียนแต่หนังสือ ไม่ให้ออกไปเล่นไหนกับใครวันๆเอาแต่เรียน แล้วก็เรียน โดยพ่อและแม่ บังคับให้เรียนโดนคุมตลอด ถ้าโนอาห์ตอบข้อไหนไม่ได้ โนอาห์ก็จะโดนตี โดนทรมาน
ที่บ้านโนอาห์มียาเยอะก็เพราะว่าพ่อของโนอาห์เป็หมอ แต่เกลียดพวกคนจนเวลามีคนจนๆมารักษา ก็จะเก็บค่ารักษาแพงๆ
โนอาห์จึงอยากที่จะเป็หมอเพื่อที่จะได้รักษาคนอื่นได้ แบบฟรีๆ
โนอาห์วิ่งไปโรงพยาบาลทั้งน้ำตา~~~~~
โปรดติดตามตอนต่อไป ~~~~~~~~
ขอบคุณที่มารับชมนะครับ