ตอนที่ 3 แผนมอมยา
“แยม”
“ค่ะคุณพ่อ”
“วันนี่นั่งรถไปพัทยาเป็เพื่อนพี่ขิมเขาหน่อยนะ”
“แต่วันนี้หนูมีเรียน” แยมที่กำลังจะใส่รองเท้าเตรียมไปเรียน ต้องคิ้วขมวดเมื่อพ่อบุญธรรมใช้ให้เธอไปทำกิจกรรมเป็เพื่อนลูกสาวเขาอีกแล้ว ในขณะที่เธอต้องไปเรียน
“ก็ลาหยุดไป”
“แต่หนูมีสอบสำคัญด้วยนะคะวันนี้” จะไปเธอไม่เคยบ่น แต่ต้องไม่ใช่วันสอบแบบนี้
“พ่อบอกให้ลาก็ลา ไม่ต้องเรียนเยอะ จบมาเดี๋ยวฉันหาผัวรวยๆ ให้”
“ห่ะ! เอ่อ…”
“เข้าใจไหม”
“ค่ะ” และมันก็เป็แบบนี้ทุกครั้ง เธอไม่เคยหาเหตุผลมาเพื่อตัวเองได้เลย
เพราะเธอเข้ามาอยู่ที่นี่ในตำแหน่งเพื่อนลูกสาว ที่ไม่ใช่ลูกแท้ๆ อะไรที่เธอต้องทำมักจะเป็เื่รองอยู่เสมอ และตอนนี้เธอก็อยากบนรถของพี่ขิมเรียบร้อยแล้ว โดยมีเธอนั่งหน้ากับคนขับรถและพี่ขิมนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ข้างหลัง นั่งไปไม่นานหนังจบไปหนึ่งเื่รถก็มาถึงพัทยา
“คมสันกลับไปได้แล้ว ทิ้งรถไว้ด้วย เดี๋ยวฉันขับกลับเอง”
“คุณหนูจะขับกลับเองเลยหรอครับ ให้ผมรอไหม”
“ไม่ต้องเสนอไม่ใช่หน้าที่แก ทำตามที่สั่งก็พอ”
“แต่คุณท่าน…” น้าคมสันหน้าเครียดเลยเพราะตอนก่อนจะออกมาพ่อย้ำแล้วย้ำอีก ว่าต้องขับรถพาลูกสาวทั้งสองคนกลับบ้าน เพราะพ่อรู้ดีกว่าพี่ขิมชอบเมา
“ฉันกลับกับแยม พ่อไม่ว่าหรอ ไปได้แล้ว”
“แต่…”
“เดี๋ยวฉันคุยกับพ่อเอง”
“ครับคุณหนู งั้นผมกลับเลยนะครับ”
“อืม แยม”
“ค่ะพี่ขิม”
“มาพัทยา อยากกินอะไร”
“???” เธอมองหน้าพี่สาวด้วยความมึนงงกับคำถาม
“ฉันถามว่าอยากกินอะไร” วันนี้พี่ขิมมาแปลกปกติร้อยวันพันปีไม่เคยพูดดีกับเธอ แล้วนี่ยังมาถามว่าเธออยากกินอะไรอีก
“แยมเลือกได้หรอค่ะ”
“ก็เธอเป็น้องฉัน เลือกได้สิ”
“น…น้องหรอคะ” น้ำตาเธอแทบไหลนี้พี่ขิมยอมรับเธอเป็น้องแล้วหรอ หรือที่ชวนเธอมาจะมาปรับความเข้าใจกัน ถ้าเป็อย่างนั้นก็ดีเลย ลาสอบไปก็ถือว่าคุ้ม
“ใช่อยากกินอะไร”
“กุ้งค่ะ กุ้งย่างก็ได้ พี่ขิมชอบหนูรู้”
“อย่ามารู้ดี อยากกินก็นำไป” นี้เป็ครั้งแรกเลยที่พี่ขิมพูดดีกับเธอ ทำเอาเธอยิ้มหน้าบานไม่หุบตลอดทางเดินไปร้าน หรือพี่เขาเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ นะ
ร้านอาหาร
“เอานี่ นี่ นี่และก็นี่ค่ะ เธอเอาอะไรอีกไหม” เข้ามาในร้านขิมก็จัดการสั่งโน้นนี้ตามที่ชอบ เธอมองภาพตรงหน้าแบบไม่ว่างตา ใครจะคิดคนที่เกลียดเธอมาตลอดชีวิต วันนี้จะมานั่งสั่งอาหารที่เธอชอบให้ทาน
“แค่นี้ก็เยอะแล้วพี่ขิม เอาแค่นี้ก่อนค่ะ”
“งั้นเท่านี้ก่อนค่ะน้อง” เพราะเป็ร้านอาหารที่มีระดับและคนไม่เยอะ ไม่นานอาหารทั้งหมดก็มาเสิร์ฟอยู่ตรงหน้า ทำเอาเธอน้ำลายสอเลย เมื่ออาหารถูกเสิร์ฟเสร็จเธอก็เอื้อมมือไปหมายจะตักกุ้งผัดน้ำมันหอยคำแรกทานแต่ก็ถูกพี่สาวเบรกไว้ก่อน
“เดี๋ยว!”
“คะ?”
“ไปล้างมือก่อน”
“แยมล้างมาแล้ว”
“ไปล้างใหม่ ฉันสั่ง!”
“ค่ะๆๆๆ” สงสัยพี่กลัวมือเธอสกปรก ไม่เป็ไรอ่างล้างมือไม่ไกลมาเท่าไหร่ เดินไปล้างก่อนก็ดี
หลังจากล้างมือเสร็จแยมก็ตรงมาจัดการอาหารมากมายที่พี่ขิมสั่งมาเต็มโต๊ะต่อ วันนี้พี่ขิมดูใจดีเป็พิเศษคอยแกะกุ้งแกะหอยให้แยมกินด้วย ใจดีจนเธอเองก็แปลกใจแต่ไม่อยากคิดอะไรมาก เพราะเธอกำลังมีความสุข
“กินเยอะๆ นะ”
“พี่ขิมอิ่มแล้วหรอคะ”
“อืม พี่อิ่มแล้วที่เหลือฝากด้วยนะ”
“ได้เลยค่ะ” แยกยกยิ้มตาหยีก่อนจะลงมือกินอาหารทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้า จนมันค่อยๆ หมดไปทีละจานๆ
จนทานเสร็จพี่ขิมก็อาสาเป็เ้ามือ และในตอนที่เราสองคนกำลังเดินไปที่ลานจอดรถ อยู่ๆ เธอก็หน้ามืดตัวชา เมื่อเจอแดดแรง ตัวเธอชาไร้เรี่ยวแรงไปหมดจนตัวเซไปพิงกับอกที่ขิมที่ยืนอยู่ข้างๆ
“เป็อะไรแยม”
“ป…เปล่าค่ะ” ตอนนี้ปากเธอเริ่มชาแล้ว นี้เธอเป็อะไร แพ้อาหารหรอ
“แต่สีหน้าดูไม่ค่อยดีนะ”
“หนู…”
“พี่ขุนทางนี้”
“พี่ขุนหรอ” เธอพึมพำเสียงเบา ตอนนี้ทั้งตัวเธอเอนไปซบกับพี่ขิมไปทั้งตัวแล้ว
“เอามันไปซะ”
“มามะน้องสาว”
พรึบ
“อืมมม พี่ขิม”
“จัดการด้วย อย่าให้มันมายุ่งกับผัวขิมอีก”
“ได้สิ พี่จะจัดการให้อย่างดีเลย”
522
![ซากเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668145_30143215.webp)
