ตอนที่ 10 ตรวจสอบผลไม้
ความจริงกัวเทียนคิดไว้ว่ามู่เจ๋ออวี่คงจากไปในอีกไม่นาน สุดท้ายผ่านไปหลายวันแล้วแต่อีกฝ่ายก็ยังอยู่ที่บ้าน ตัวเขาก็ไม่ได้ถามว่าจะไปเมื่อไร ทางมู่เจ๋ออวี่เองก็ไม่ได้บอกว่าอยากจะจากไป จึงอยู่ต่อไปทั้งแบบนี้
กัวเทียนยุ่งอยู่หนึ่งสัปดาห์เต็มๆ จึงค่อยหาวันหยุดได้หนึ่งวัน ในหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ เขารู้สึกเหมือนตัวเองป่วยเป็โรคอะไรสักอย่าง มักจะปวดท้องอยู่เสมอ ต้องปวดวันละครั้ง แต่เพียงไม่กี่นาทีก็หาย
ดีที่มีเวลาว่าง เขาจึงพามู่เจ๋ออวี่เข้าไปในตัวเมืองั้แ่เช้าตรู่แล้วถือโอกาสไปหาหมอด้วย
“ที่นี่ไม่มีของแบรนด์เนม ใส่ไปก่อนแล้วกัน” กัวเทียนพามู่เจ๋ออวี่ไปยังร้านเสื้อผ้าบุรุษที่ค่อนข้างดูดีร้านหนึ่งในเมือง
มู่เจ๋ออวี่กลับไม่ได้ถือสา ในตำบลแบบนี้จะไปมีร้านขายของราคาแพงได้อย่างไร ดังนั้นเขาจึงทำตัวเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม
เขาเดินไปรอบๆ ภายในร้าน เลือกเสื้อผ้าที่พอดีตัวมาสองชุด จ่ายเงินแล้วเดินตามกัวเทียนออกไปจากร้าน
ทั้งสองเดินไปยังร้านขายชุดชั้นในผู้ชาย ซื้อกางเกงในมาสองสามตัว จากนั้นก็ซื้อของอื่นๆ อีกเล็กน้อย ใช้เวลาไปตลอดทั้งเช้า จนเมื่อพวกเขาจะกลับบ้านก็เป็เวลาสิบเอ็ดโมงแล้ว
ในใจของกัวเทียนยังนึกพะวงเื่ที่จะไปหาหมอและเื่ที่จะต้องตรวจสอบผลไม้ แม้จะเด็ดมาเก็บไว้ในบ้าน แต่ผลของมันกลับไม่เสียง่ายๆ ดังนั้นตอนนี้จึงยังอยู่ในสภาพที่ดีอยู่
ถ้าไม่ใช่เพราะงานยุ่ง เขาคงเข้ามาตรวจสอบในเมืองตั้งนานแล้ว
กัวเทียนให้มู่เจ๋ออวี่รออยู่ที่ปากทางเข้าตำบล ส่วนเขาก็ไปที่โรงพยาบาล ที่นี่ไม่ได้เป็สถานที่ที่มีไว้ตรวจสอบทางชีววิทยาโดยเฉพาะ แต่ถ้าแค่ตรวจดูว่าผลไม้ชนิดนี้มีพิษหรือไม่ โรงพยาบาลทั่วไปก็ทำได้
อย่างไรก็ตาม เมื่อหมอเห็นผลไม้ที่เขาถือมาก็ร่าเริงขึ้นมาทันที หมอบอกกับเขาว่า “นี่เป็ผลไม้ป่าที่พบได้ทั่วไป ไม่มีพิษหรอกครับ”
“แต่ตอนที่ผมกินเข้าไปมันปวดท้องแล้วก็เวียนหัวด้วย ไม่เกี่ยวกับผลไม้นี่เหรอครับ” กัวเทียนกล่าว
คุณหมอตอบ “เ้านี่อาจจะโดนงูพิษเลียก็ได้ ถ้าเป็อย่างนั้นก็อาจเกิดอาการอย่างที่คุณว่ามาได้ ซึ่งคงต้องบอกว่าคุณช่างโชคร้ายจริงๆ ถ้าคุณอยากตรวจสอบหมอก็ตรวจให้ได้นะครับ”
กัวเทียนคิดครู่หนึ่งก่อนเอ่ย “ตรวจสักหน่อยเถอะครับ แล้วก็ตรวจอาการผมหน่อยได้ไหม ่นี้ผมปวดท้องตลอดเลย”
คุณหมอพยักหน้าแล้วเรียกหมออีกคนเข้ามาเพื่อตรวจร่างกายให้กัวเทียน ส่วนเขาก็หยิบผลไม้ที่กัวเทียนนำมาด้วยแล้วออกไป
กัวเทียนจึงไปตรวจร่างกายกับหมออีกคน หลายนาทีหลังจากนั้น หมอคนนั้นก็ยิ้มแล้วพูดกับเขาว่า “สุขภาพเยี่ยมมากครับ ไม่มีปัญหาอะไรเลย”
“ไม่เป็ไรเลยเหรอครับ แล้วทำไม่นี้ผมปวดท้องทุกวันเลยล่ะครับ” กัวเทียนสงสัย
“เพราะนอนตากแอร์เกินไปหรือเปล่า วางใจเถอะ คุณไม่ได้เป็โรคอะไรจริงๆ” หมอตบบ่าของชายหนุ่มแล้วเดินจากไป
กัวเทียนมีสีหน้าสงสัย เขายืนรออยู่ประมาณสิบห้านาที คุณหมอที่มาต้อนรับเขาก่อนหน้านี้ก็เดินออกมา พร้อมถือผลตรวจแล้วบอกกับเขาว่า “หมอบอกแล้วว่าผลไม้พวกนี้ไม่มีปัญหาอะไร อาจเป็ไปได้ว่าที่คุณกินเข้าไปโดนสัตว์มีพิษเลื้อยผ่าน”
กัวเทียนรับผลตรวจมาดู จากนั้นก็เก็บผลตรวจ พูดขอบคุณแล้วเดินจากไป
หลังออกจากโรงพยาบาลแล้ว กัวเทียนก็อ่านผลตรวจซ้ำไปซ้ำมา แม้จะอ่านไม่เข้าใจ แต่ก็รู้ผลตรวจครั้งนี้แล้ว
ร่างกายไม่ได้ป่วย ผลไม้เองก็ไม่ได้มีอะไรผิดปกติ
อาจเป็อย่างที่หมอพูดจริงๆ ว่าเขาดันไปกินของที่มีสัตว์มีพิษเลื้อยผ่านเข้าละมั้ง
เมื่อไม่อาจเข้าใจได้กัวเทียนจึงเก็บผลตรวจไป จากนั้นก็เร่งฝีเท้าเพื่อไปหามู่เจ๋ออวี่
2K
