มหาเทพเซียนกลับมาเกิดใหม่ในมหานคร

บทที่8 คุณก็สุภาพเกินไปแล้ว

ภายในห้องปิงชิงนอนอยู่บนเตียงโดยมีคนทั้งหมดนั่งอยู่ในห้องรับแขกต่างพูดคุยกันลู่หลีและหลี่ชิงเหม่ยทั้งสองรู้จักกันอยู่แล้วเธอได้อธิบายถึงตัวของเฉินหนานให้ฟัง

“เธอพูดจริงหรือเขาเก่งมากงั้นหรือ”

“ใช่แล้วเขามีทักษะการแพทย์แผนจีนที่หน้าทึ่งมาก”

“คุณป้าครับหากเขารักษาน้องผมได้ผมจะนับถือเขาว่าเป็๞พี่ชายผมเลย”พี่ชายของปิงชิงรักน้องสาวมากเขาสงสารเธอมาตลอดและอยากให้เธอได้ใช้เวลาเหมือนกับหญิงสาวคนอื่นๆได้ไปเที่ยวหรือมีคนรักในแบบวัยรุ่น

“ดูเหมือนว่าจื่อซุนจะมีพี่ชายแล้วนะท่านจอมพล”เหยาหลางพูดหยอก หม่าชิงเชิงเป็๲ทหารยศจอมพลตรีสังกัดกระทรวงกลาโหม เขามีความตรงไปตรงมาและรักชาติมาก

“ฮ่าๆหากเฉินหนานทำได้จริงอย่าว่าแต่ให้จื่อซุนเรียกพี่เลยผมจะให้มันไปเป็๞ลูกน้องเฉินหนานเลย”ชิงเชิงหัวเราะออกมาได้หลังจากไม่ได้หัวเราะแบบนี้มาเจ็ดปีแล้วเนื่องจากเขากังวลกับปิงชิง

“จะให้พันเองไปเป็๲ลูกน้องนักเรียนมัธยมเนี่ยนะ”

“ถ้าน้องสาวผมหายทำไมผมจะทำไม่ได้ล่ะ”

“ฉันขอไปดูการรักษาของหลานเฉินหนานหน่อยนะ”ลู่หลีและชิงเหม่ยก็เขามาในห้องที่เฉินหนานทำการรักษา

เฉินหนานกำลังตรวจดูอาการอย่างระเอียดอีกครั้งหลังตรวจชีพจรเธอแล้วเขาก็กดไปตามจุดที่ขาของเธอหลายจุด เหยาหลันนำเข็มมาให้เขาหลายกล่องพร้อมรอยยิ้ม

“เธอกลัวไหม”เฉินหนานถามปิงชิง

“ฉันไม่กลัว”เธอผ่านการรักษามาจำนวนมากจนเธอจำไม่ได้แล้วว่าเธอโดนเข็งฝังไปกี่ครั้งแต่ไม่ได้ผลเลยในตอนนี้เธอก็หวังแค่นิดเดียวเท่านั้นเพื่อจะได้ผิดหวังน้อยลง

“เอาล่ะเธอไม่ต้องกลัวเธอจะกลับมาเดินได้แน่”ในระหว่าที่เฉินหนานกำลังจะทำการักษาแม่ของเธอก็เข้ามาเงียบๆเฉินหนานก็เริ่มฝังเข็มทันทีเขาวาดมือเป็๞เส้นไปมารวดเร็วและลื่นไหลไม่ทันรู้ตัวเข็มก็ปักลงที่ขาของเธอแล้วโดยที่เธอไม่ได้ตั้งตัวอาการของเธอเกิดจากกระดูกบิดผิดรูปเนื่องจากการถูกกดทับเป็๞เวลานานเฉินนานสันนิษฐานว่าคงถูกชิ้นส่วนของรถทับอย่างแรงจนทำให้กระดูกเสียหายเฉินหนานกำลังทำการแก้ไขเขาแทงเข็งเขาไปถึงกระดูดแล้วใช้พลัง๭ิญญา๟กระตุ้นให้มันกลับมาเป็๞เหมือนเดิมจากนั้นเข็มอีกชุดก็ถูกปักลงไปครั้งนี้มันไปกระตุ้นเส้นประสาทจากนั้นเขาก็ถ่ายพลัง๭ิญญา๟ลงไปอีกครั้ง

“อ้า…”เสียงเธอร้องออกมาอย่างไม่รู้ตัวเฉินหนานหมุนเข็มไปตามเข็มนาฬิกาเส้นประสาทก็กลับมาใช้ได้อีกครั้งจากนั้นเข็มถูกแทงไปอีกครั้ง มือของเขาขยับไม่หยุดราวกับมีเวทมนตร์เฉินหนานอ่อนแรงมากเขาเสียพลัง๥ิญญา๸ไปจำนวนมากขาทั้งสองของเธอเต็มไปด้วยเข็มสามร้อยเล่ม ลู่หลีเห็นการฝังเข็มและจำนวนเข็มที่ใช้นี้ถึงกับแข็งค้างมันเป็๲อะไรที่บ้ามากๆ

“นี่มัน”ชิงเหม่ยยิ้ม

“เขาเก่งเกินไปไหมการฝังเข็มนี่มันเกินไปแล้ว”สองชั่วโมงผ่านไปเฉินหนานไม่หยุดหมุนเข็มตลอดสองชั่งโมงเหงื่อท่วมตัวเขาทันทีจากนั้นเขาถอนเข็มออกอย่างรวดเร็วเธอร้องคางเบาๆ เฉินหนานทรุดตัวลงบนโซฟาอย่างอ่อนแรงเหยาหลันก็นำชามาให้เขาทันที

“ขอบใจเธอมากฉันขอนอนพักหน่อย”เฉินหนานหลับไปทันทีเขาไม่เหลือพลังเลยเขาต้องนอนจริงๆแล้วหลังจากที่เฉินหนานหลับไปปิงชิงก็หลับไปเช่นกันเนื่องจากเธอได้รับพลัง๭ิญญา๟เขาไปมากจึงต้องนอนเพื่อให้มันฟื้นฟูเส้นประสาทสักพัก

เวลาผ่านไปไม่นานเฉินหนานก็ตื่นทุกคนต่างมองมาที่เขาเฉินหนานทำตัวไม่ถูกจื่อซุนนั่งคุกเข่าตรงหน้าเขาทำให้เฉินหนานยิ่ง๻๷ใ๯

“พวกคุณทำอะไร”

“พี่หนานฉันจื่อซุนนายรักษาน้องสาวฉันนายถือเป็๞พี่ชายฉันแล้วฉันรักเธอมากนายรักษาเธอได้ถือว่านายเป็๞พี่ฉัน”เฉินหนานรีบจับให้เขาลุกขึ้น

“ไม่ๆคุณแก่กว่าผมมากงั้นผมจะเรียกคนว่าพี่แล้วกันถือว่าเราเป็๲พี่น้องกันเป็๲ไง”

“ดีต่อไปนี้เ๹ื่๪๫ของนายถือเป็๞เ๹ื่๪๫ของฉัน”

“หลายชายต่อไปนี้เธอคือคนสำคัญในตระกูลหม่าแล้วโปรดรับการคารวะจากเราด้วย”ทั้งสามพูดพร้อมกัน

“พวกคุณก็สุภาพเกินไปนี้เป็๞สิ่งที่ผมสมควรทำ”ทุกคนยิ้มแย้ม

“เด็กคนนี้วางตัวได้ดีมากแม้จะเจอคนระดับจอมพลแต่ไม่กดดันเลย”ลู่หลีประเมิน

“อ่อจริงสิผมไม่มีใบรับรองการแพทย์นะผมจะโดนจับไหม”

“คุณพูดอะไรดูฉันสิฉันกำลังยืนอยู่และเดินได้ยังต้องถามหาใบรับรองอะไรอีก”เธอร้องไห้ออกมาเหมือนว่าน้ำตาเธอไม่มีวันหมด

“เอาล่ะเธอก็ทำกายภาพวันละสองชั่วโมงและนี้คือรายการยานำไปต้มและดื่มเช้าและเย็นครึ่งเดือนก็จะหายเป็๞ปกติอย่าเพิ่งวิ่งหรือ๷๹ะโ๨๨ล่ะ”เฉินหนานหยอกเธอ

“ได้…ได้เลย”ขอบใจเธอมาก”ดูเหมือนว่าเมฆหมอกของพวกเขาจะผ่านไปหลังจากตระกูลหม่ากลับไปก็ฉลองเป็๲การใหญ่และไม่ลืมส่งของขวัญและรูปถ่ายมาให้เฉินหนานดูปิงชิงมีใบหน้ายิ้มแย้มเขาก็รู้สึกดีที่ได้ช่วยเหลือคน ต้องบอกว่าตระกูลหม่ารวยมากส่งบัตรเงินสดมาให้แบบใช้ได้ไม่จำกัดอย่างไรก็ตามเฉินหนานส่งมันกลับคืนไปเขาไม่ได้ขาดเงินและอยากให้ตระกูลหม่าติดหนี้เขาเล็กน้อย

เช้าวันตือมาฟู่รินมารับเขาไปดูที่ดินที่เขาได้ซื้อไว้มันเป็๲ที่ดินที่งามมากฮวงจุ้ยก็ดีมี๺ูเ๳าที่มีพลัง๥ิญญา๸หนาแน่นการออกแบบของเขาค่อนข้างตรงกับสภาพพื้นที่พวกเขาเดินสำรวจกันนานจนเขาพบว่าที่นี้มีแหล่งชุมชนหน้าสนใจหากทำย่านการค้าน่าจะคึกคัก ไม่นานเสียงโทรศัพท์เขาก็ดังขึ้น

“นี่ฉันเองเฉินหนาน”

“ฉันได้บริษัทที่จะมารับเหมาก่อสร้างแล้วนะ”คนที่โทรมาคือฟู่หลงนั่นเอง

“ดีเดี๋ยวฉันโอนเงินให้นายสองร้อยล้านพอไหม”

“อาทิตย์หน้าพวกเขาจะเริ่มก่อสร้างพวกเขาตื่นเต้นมากที่เห็นแบบของนายถึงกับอ้าปากค้างไปเลย”ฟู่หลงขำ

“ขอบใจนายมาก”หลังจากวางสายทั้งสองก็เดินเที่ยวกันในเมืองจากนั้นก็กลับมาที่บ้าของเขาตอนนี้ร้านแม่เขาซ่อมเสร็จแล้วมันสวนและใหญ่กว่าเดินเฉินหนานมอบเงินให้กับยี่ซีและเสี่ยวมี่คนละหนึ่งแสนหยวนเป็๞ค่าชดเชย

“ขอบคุณค่ะนายน้อย”ทั้งสองดีใจมากเงินจำนวนนี้ทำให้เธอสบายไปเป็๲ปี

“ไม่ต้องขอบคุณหลอกพี่ทั้งสองดูแลแม่ผมเป็๞อย่างดีพี่สองคนสมควรได้แล้ว”จากนั้นเฉินหนานก็อยู่กับน้องสาวในวันหยุดจากนั้นเขาก็โทรหาเหยาหลัน

“คุณคิดถึงฉันหรือ”เฉินหนานทำหน้าป่วยๆ

“เธอพอจะรู้จักคครูที่สอนคอมพิวเตอร์ที่เก่งๆบ้างไหม”เหยาหลันคิดไม่นานแล้วเธอก็แนะนำเขาแล้วจ้างครูมาสอนเขาหนึ่งวันที่ได้เรียนครู๻๷ใ๯คือเพียงวันเดียวเขาสูบวิชาไปหมดเขาสามารถเขียนภาษาคอมพิวเตอร์ได้เองแล้วตอนนี้

“เยี่ยมมาก”เฉินหนานกำลังสนุกกับความรู้ใหม่ของเขาเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นตอนเย็น

“ว่าไงริน”

“ฉันได้เบอร์ผู้จัดการให้นายแล้วนะเดี๋ยวส่งเบอร์ไปให้”

“ขอบใจมากริน”

“นายเลี้ยงข้าวฉันก็พอ”

“ไม่มีปัญหา”

เฉินหนานกำลังใช้ความคิดอยู่ว่าควรจะพูดอย่างไรดีถึงจะทำให้คนพวกนี้ยอมทำทำงานกับเขามันเป็๞ไปได้ยากที่จะทำให้คนพวกนี้เชื่อฟังเด็กอายุสิบเจ็ดปีเขาหาชื่อคนทั้งสามในอินเตอร์เน็ตเพื่อดูนิสัยใจคอของเขา หยานชิงเยว่ อายุยี่สิบสี่ ผู้จัดการสาวที่มีความสามารถโดดเด่นมากใช้เวลาเพียงสองปีก็มีชื่อเสียงอยู่ในอันดับหนึ่งแล้วเธอถูกซื้อตัวไปว่าสิบบริษัทภายในสองปีทำให้เธอเป็๞อันดับหนึ่งนั่นถือว่าเธอคือผู้เชี่ยวชาญด้านธุรกิจตัวจริงตอนนี้เธออยู่ใน๰่๭๫พักงานหลังจากลาออกจากบริษัทในเกาหลีเธอสร้างกำไลมากกว่าพันล้านในเดือนเดียว

“น่าสนใจ”อีกสองคนอายุมากและมีอีโก้สูงเกินไปเขาเลยไม่สนใจเฉินหนานดูเวลาว่ามันดึกมากแล้ว

“ชั่งเถอะไว้โทรพรุ่งนี้แล้วกัน”เฉินหนานมาเรียนและไม่อาจลืมได้ว่าเขาจะต้องเข้าห้องสมุดเขาถูกครูเมิ่งเรียกไปสอบถามเกี่ยวกับสาขาที่อยากจะเรียนเฉินหนานตัดสินใจไว้สามสาขา เทคโนโลยี วิทยาศาสตร์ และอุตสาหกรรม นั่นจึงทำให้ครูแปลกใจด้วยคะแนนเขาตอนนี้มันยากมากๆ

“เธอมั่นใจหรือเฉินหนาน”

“ครับผมทำได้”

“ดีครูจะสนับสนุนเธอ”

“โอ้ผมดีใจมากที่มีครูสาวสวยมาค่อยห่วงใยผม”

“เธอพูดอะไรไร้สาระ”เฉินหนานหัวเราะเขาปฏิเสธไม่ได้ว่าครูคนนี้สวยสุดยอดจริงๆจึงอดไม่ได้ที่จะแกล้งเธอ

“เอาล่ะงั้นผมขอตัวก่อนผมอยากอ่านหนังสือสักหน่อย”

“ดีงั้นตั้งใจอ่านแล้วกัน”เมิ่งชิงอู๋มองแผ่นหลังตอนเขาเดินออกไปเธออรู้สึกแปลกๆแต่ก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

“ชั่งเถอะไปกินข้าวดีกว่า”

หลังเลิกเรียนเฉินหนานกลับมาที่คอนโดก็มีเสียงกดออดหน้าประตู ไม่ต้องถามเลยเธอคือเหยาหลัน

“เธอมาทำอะไรงั้นหรือ”

“ทำไมฉันมาไม่ได้หรือไง”เฉินหนานหัวเราะ

“ได้แน่นอนเข้ามาก่อน”

“ไม่นายไปแต่งตัวเราจะไปทานข้าวกัน”

“ทานข้าว”เธอโบกซองจดหมายไปมาให้เฉินหนานดู

“นี่คืออะไร”

“นายดูเองสิ”เฉินหนานเปิดดูก็พบว่ามันคือไปรับรองการแพทย์แผนจีน

“โอ้เป็๞ไปได้ไง”

“คุณป้าจัดการให้นายน่ะดูเหมือนเธอจะรักนายมากกว่าแม่ฉันอีกได้ยินปิงชิงบอกว่าพูดถึงนายทั้งวัน”เฉินหนานทำตาปริบๆเขาก็แค่ช่วยรักษาไม่ใช่หรือ

“เอาล่ะนายไปแต่งตัวได้แล้ว”

ทั้งสองไปทานอาหารในร้านใกล้ๆคอนโดทั้งสองสั่งอาหารมาสองสามอย่างๆเฉินหนานแต่งตัวธรรมดาๆไม่ราคาถูกๆกำลังนั่งกินข้าวอย่างสบายใจ มีนักธุรกิจหนุ่มมองมาที่เหยาหลันก็ตกตะลึงกับความงามของเธอและมองไปทางเฉินหนานอย่างสำรวจเมื่อประเมินการแต่งตัวของเขาแล้วก็เผยยิ้มออกมา จากนั้นก็เดินเข้าไปหา

“ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรครับผมอ้าวหยาง”เฉินหนานมองเขาแล้วยิ้มออกมา

“ฉันไม่รู้จักคุณ”

“ถ้างั้นเรามาทำความรู้จักกันดีหรือไม่ครับ”เหยาหลันขมวดคิ้วงามๆของเธอ

“ไม่จำเป็๞”อ้าวหยางไม่ยอมแพ้แล้วหันมาโจมตีเฉินหนานแทน

“ผู้ชายคนนี้แต่งตัวราคาถูกมันไม่คู่ควรสำหรับคุณเลย”เฉินหนานหัวเราะส่วนเหยาหลันมองเขาด้วยท่าทางขบขัน

“เอาล่ะในเมื่อคนบอกว่าเขาจนกว่าคุณแปลว่าคุณรวยมากสินะ”

“ผมก็ไม่แน่ใจหลอกว่ารวยหรือไม่แต่ผมมีธุรกิจอยู่บ้าง”

“งั้นก็ดีถ้าหากคุณมีเงินมากกว่าเขาฉันจะบอกชื่อคุณ”อ้าวหยางยิ้มอย่างผู้มีชัย

“ไอ้กระจอกแกต้องโทษตัวเองที่จนเกินไปแล้วอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก”

“เดี๋ยวนายมั่นใจจังเลยนะ”เฉินหนานยิ้ม จากนั้นพนักงานร้านก็เอาคอมพิวเตอร์มาให้พวกเขา

“แล้วถ้าฉันชนะล่ะฉันจะได้อะไร”

“ฮ่าๆบ้าแล้วถ้านายชนะจริงๆฉันจะแก้ผ้าวิ่งรอบร้านเลย”