" พวกมึงฟังกู มั่งดิวะ กูไม่ใช่พวกโจรนะโว้ยยยยยยย " ผมกล่าวขณะถูกโยน เข้าไปในซังเต ดีที่ถูกขังอยู่คนละห้องกับ หัวหน้าโจร และในห้องที่อับชื้นผมก็ต้องใที่ มีสาวงาม กำลังนั่งเล่นโอฮาโอ้อยู่( เครื่องดนตรีชนิดหนึ่งคล้ายกีต้า นิยมเล่นในอาณาจักร อิเดเรีย ) เธอชื่อ ซิลเวีย ทำไมผมถึงรู้ชื่อเธอนะเหรอ ก็ไอ้เหรียญทองที่พระเ้าให้มามันบอก
" เอ่อ ซิลเวีย ทำไมคุณถึงนุ่งสั้นจัง " ผมกล่าวถามเธอ เพราะตอนนี้เราแทบจะหายใจรดกัน เพราะห้องมันแคบ
ซิลเวีย หันมามองหน้าผมนิดนึง แต่เมื่อเห็นเป็คุณลุงหน้าบู้ เธอก็ส่ายหน้า และเล่นเครื่องดนตรีต่อไป โดยไม่สนใจผมที่เป็แขกมาใหม่
ผมทำอะไรไม่ได้ ได้แต่นึกโกรธหน้ากากที่พระเ้าให้ แล้วจู่ๆก็มีเสียงพระเ้าทีโอ ดังขึ้นมา
" ใช้เหรียญดิวะ ถ้าอยากถิอดหน้ากาก " พระเ้า ทีโอบ่น แล้วบ่นต่อ
" แกไม่อยากหล่อ แล้วให้ตรูทำหน้ากาก คุณลุงหน้าบู้ให้เองนะ แล้วเวลานี้กลับมาด่าตรู "
แล้ว พระเ้าก็ บ่น บ่น บ่น ต่อไป ซึ่งผมไม่สนใจฟัง
ผมกำเหรียญทอง แล้วภาวนา ขอให้เกิดเื่ดีๆขึ้น
และแล้วเหรียญทองก็เรืองแสง ทำให้ ซิลเวีย อยู่ๆก็รู้สึกปวดฉี่ขึ้นมา เธอทำหน้าอึดอัดบิดไปบิดมา และพยายามร้องเรียกยามให้พาไปห้องน้ำ แต่ยามกลับทำหน้าไม่สนใจ แถมยังะโด่าอีก
" อยากราดก็ราดในนั้น มันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของข้า ที่นี่มันไม่ใช่ห้างสรรพสินค้านะโว้ย ถึงปวดฉี่แล้วให้ข้าพาไปห้องน้ำ "
ซิลเวียทำหน้าอึดอัด ใจหนึ่งก็อาย อีกใจหนึ่งก็แทบทนไม่ไหว เธอจึงหันหน้ามาทางผม แล้วกล่าวว่า
" คุณลุง ช่วยหันหน้าไปที "
สิ้นเสียงซิลเวีย ผมก็หันหลังแล้วหลับตา ในไม่ช้า ที่เท้าของผม ก็รู้สึกถึงของเหลวอุ่นๆ ไหลออกมา
...ไม่นะ พระเ้า ตรูจะไม่ล้างเท้าเลยตลอดอาทิตย์นี้ ผมคิดทะลึ่ง
ในขณะที่ไม่รู้จะทำอะไรต่อไป ทหารยามคนเดิม ก็เดินเข้ามา พร้อมกับช๊อคโกแลต
" นี่คือสิ่งที่ องค์หญิงราเธีย ประทานเป็รางวัลให้เ้ารีบกินซะ " ทหารยามว่าอย่างนั้น แล้วยื่นช๊อคโกแตให้ ก่อนจะรีบหนีออกไปอย่างไวโคตร
...ช๊อคโกแลตไรฟระ ท่าทางน่าสงสัย
ในขณะที่ผมกำลังจะกินช๊อคโกแลต เ้าเหรียญทอง ก็เรืองแสงอีก แล้วช๊อคโกแลตก็หลุดมือผม กระเด็นไปอยู่ที่ขาของ ซิลเวีย
" นี่ นายไม่กินเหรอ " ซิลเวียกล่าวถาม
ผมเห็นใบหน้าอันสวยงามของเธอ แล้วคิดว่า ...ผู้หญิงสวยอุตส่าห์ขอช๊อคโกแลตเราถ้าเราไม่ให้ก็จะเสียน้ำใจ
ผมจึงพยักหน้า แล้วซิลเวียก็ไม่รอช้ารีบกินช๊อคโกแลตอันนั้นทันที เพราะเธอไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้ว
ตอนนี้ผมรู้สึกอยากมีอะไรกับเธอซักคืน แล้วจะยอมเป็มนุษย์ตู้ATM ให้เธอตลอดไป
ในขณะที่คิดไม่ถึงวินาที ซิลเวีย สาวเ้า ก็หน้าแดงแจ๋ เหมือนเธอโดนเวทย์มนต์อะไรบางอย่าง แล้วะโมาขึ้นคร่อมผม ราวกับคนบ้า
เธอ ฉีกทึ้งเสื้อผ้าตนเอง จนผมเห็นบราสีเขียว กับกางเกงในสีชมพูสุดน่ารักของเธอ
ซิลเวียไม่รอช้าบรรจง จูบและลูบไล้ส่วนสัดอันประกอบไปด้วยซิคแพคของผม เธอค่อยๆ ฉีกเสื้อผ้าผม ราวกับมันกำลังขวางทางสนุกของเธออยู่
และตอนนั้นเอง ผมก็คิดได้ว่า นี่คงเป็เหตุการณ์ที่์เป็ใจ และพระเ้าเบิกทางให้ผม
แต่แล้ว ไอ้เหรียญทองเ้ากรรม มันก็เปล่งแสงอีก
อุบ!!!! อุแหวะ!!!
จู่ซิลเวีย ก็อ้วกช๊อคโกแลตท่าทางน่าสงสัยออกมา แล้วเป็ลมสลบไป
...หนอยเ้าเหรียญทอง มาแกล้งตรูแบบนี้ คนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม แบบนี้เอาไปโยนทิ้งดีมั๊ย?
ผมคิดไม่คิดป่าว แต่โยนมันทิ้งไปข้างนอกคุก แต่ทว่า...
เหรียญทองเ้ากรรม มันก็ลอยกลับมาหาผมอีกครั้ง แล้วเปล่งแสง
จู่ๆ ผมก็รู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง และสลบไป...
ทำไมพระเ้าถึงแกล้งกู อย่างงี้
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
873
