11
แย่งชิง
เวลา23:50 ณลานกว้างที่พวกเซริน่าเคยมาทดสอบพลังเมื่อการสอบที่ผ่านมาที่ตรงกลางของลานกว้างนั้นมีน้ำพุที่มีรูปปั้นนางเงือกอยู่ตรงกลาง รูปปั้นนางเงือกที่บางครั้งก็เคลื่อนไหว ร้องเพลงหรือบางวันก็จะมีหยดน้ำไหลออกมาจากดวงตาของรูปปั้นนั้น เซริน่าสังเกตมาหลายวันแล้วั้แ่วันที่รุ่นพี่บอกให้พวกเขาทั้งหมดหาของมาสามอย่างเธอสงสัยั้แ่เห็นรายการสิ่งที่เธอต้องหาว่าน้ำตานางเงือกนั้นคือน้ำตาของรูปปั้นจนในที่สุดเธอก็มั่นใจเมื่อเธอเห็นว่าน้ำที่ไหลออกมาจากดวงตาของรูปปั้นนางเงือกนั้นเมื่อไหลลงสู่บ่อน้ำเบื้องล่างจะมีรูปร่างเป็ผลึกน้ำที่ไม่มีสีใดๆแต่การที่จะเก็บมันนั้นไม่ใช่เื่ง่ายเลยในตอนแรกที่เธอลองหยิบผลึกนั้นก็กระจายตัวออกจนไม่เป็รูปเป็ร่างจนเธอไปอ่านเจอข้อมูลในหนังสือของห้องสมุดว่าน้ำตานางเงือกนั้นสามารถเก็บได้ก็ต่อเมื่อถึงคืนที่พระจันทร์เต็มดวงและต้องเป็เวลาตอนเที่ยงคืนเท่านั้นและคืนนี้ก็เป็คืนที่พระจันทร์นั้นเต็มดวงพอดิบพอดี
ที่เซริน่ามาก่อนเวลานั้นเพราะ้าที่จะมาดูลานเลาก่อนเพราะว่าไม่ใช่แค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่้าน้ำตาของนางเงือกเธอซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้แถวนั้นพร้อมๆกับสโนว์เ้าแมวสีขาวที่เป็คู่หูของเธอ เซริน่ามองไปยังรอบๆบ่อน้ำพุจนใกล้จะถึงเวลาเที่ยงคืนแล้วแต่เธอก็ยังไม่ััถึงจิตของคนอื่นได้เลย
‘ระวังตัวด้วยนะคะเ้านาย’ เสียงปริศนาที่จู่ๆก็ดึงขึ้นภายในหัวของเธอสร้างความใให้เธอเป็อย่างมากแล้วทำไมเ้าเสียงปริศนานี้ถึงเรียกเธอว่าเ้านายกันละ
‘นั้นใคร ทำไมต้องมาเรียกฉันว่าเ้านายด้วย’ เซริน่าถามกลับ
‘ดิฉันสโนว์เองค่ะ สาเหตุที่เรียกเ้านายเป็เพราะท่าคือเ้านายของสโนว์ค่ะ’ เสียงปริศนาแนะนำตัวกลับ แต่นั้นยิ่งสร้างความแปลกใจให้เธอไปใหญ่
‘นี่เธอพูดผ่านกระแสจิตได้ด้วยเหรอ !?’ เซริน่าถามกลับด้วยน้ำเสียงที่ปกปิดความตื่นเต้นเอาไว้อย่างไม่มิด พร้อมกับหันไปมองหน้าเ้าแมวตัวสีขาวสะอาดของเธอ
‘ใช่ค่ะโดยปกติแล้วสัตว์ศักดิ์สิทธิ์แบบดิฉันสามารถพูดได้ทุกตัวอยู่แล้วแต่ในเวลาแบบนี้ดิฉันคิดว่าเราคุยกันผ่านกระแสจิตน่าจะปลอดภัยกว่านะคะ’
‘โอเค ฉันเข้าใจและแล้วเธอให้ฉันระวังอะไร’ เซริน่าพูดพร้อมพยักหน้าเป็เชิงว่าเข้าใจแล้ว
‘ดิฉันจับกระแสจิตได้สามจุดค่ะทางที่ดีเ้านายควรจะหลีกเลี่ยงการปะทะที่กำลังจะเกิดขึ้นน่าจะดีกว่านะคะ’ สโนว์ตอบด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดแต่เป็เพราะตอนนี้สโนว์นั้นอยู่ในร่างของแมวสีขาวนั้นกลับดูออกมาน่ารักซะมากกว่า
‘แต่เวลาเราเหลือไม่มากแล้วนะถ้าไม่มีทางเลือกฉันเองก็คงต้องเข้าร่วมกันต่อสู้ด้วยเหมือนกัน’
‘ดิฉันทราบดีค่ะ ถ้าอย่างนั้นเดี่ยวดิฉันจะให้สัญญาณเองนะคะ’
‘เข้าใจแล้ว’
หลังจากที่ทั้งคู่พูดคุยกันจบจนเวลาผ่านไปสักพักที่บริเวณบ่อน้ำพุชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีเส้นผมสีทองก็ปรากฏกายออกมาและเดินเข้าไปตรงรูปปั้นนางเงือกพร้อมกับเอื้อมมือจะไปหยิบผลึกใสนั้นออกมาในตอนนั้นเองที่ข้างหลังของเขาก็มีชายหนุ่มผมสีดำปรากฏตัวขึ้นและดึงตัวชายหนุ่มผมสีทองออกมาให้ออกห่างจากบ่อนน้ำพุนั้นและที่มือซ้ายของเขาก็ปล่อยพลังสีดำใส่ร่างของชายหนุ่มผมทองชายหนุ่มผมทองที่ไม่ทันได้ั้แ่ก็โดนพลังนั้นเข้าอย่างเต็มๆทันทีที่เขาโดนพลังนั้นเข้าไปก็เกิดอาการตัวงอและกระอักเืเมื่อชายหนุ่มผมทองตั้งสติได้แล้วจึงได้ทำการโต้ตอบทันที เขาเรียกดาบสั้นขึ้นมาอยู่บนมือและฟันไปที่ชายหนุ่มผมดำอย่างรวดเร็วแต่มันกลับไม่เป็อย่างที่เขาคิดเพราะชายหนุ่มตรงนั้นหลบความคมของดาบนั้นได้และสวนกลับไปอย่ารวดเร็วความแรงของพลังนั้นทำให้ชายหนุ่มผมทองสลบไปในทันทีและในทันทีที่ชายหนุ่มผมทองสลบไปหญิงสาวที่มีผมสีฟ้าก็ะโอกมาจากที่ซ่อนและเข้าจู่โจมชายหนุ่มผมสีดำทันทีแต่ชายหนุ่มคนดังกล่าวนั้นก็หลบได้ราวกับมีตาหลัง และหันกลับมาพร้อมสวนกลับเขาปล่อยพลังดำไปที่บริเวณท้องของหญิงสาวและทันทีที่หญิงสาวโดนพลังนั้นเข้าไปก็เกิดอาการจุกและสลบไปทันทีเซริน่าที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดตรงหน้าก็มีสีหน้าที่เคร่งเครียดขึ้นมาทันที
‘เอาไงดีสโนว์ถ้าไม่ออกไปตอนนี้มันจะไม่ทันเอานะ’ เซริน่าถามเสียงเครียดแต่ยังไม่ทันที่สโนว์จะตอบอะไร ชายหนุ่มผมสีดำก็พุ่งเข้ามาและต่อยเข้าที่ตัวเธออย่างเต็มแรงแต่เธอก็สามารถหลบได้อย่างฉิวเฉียดพร้อมๆกับที่สโนว์ะโออกไปอีกทาง แต่ทางที่เธอหลบออกไปนั้นทำให้เธอต้องเผยตัวให้อีกฝ่ายเห็นเพราะแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา
“ว้าวคุณหลบการโจมตีเมื่อกี้ได้ด้วย ทั้งๆที่ผมตั้งใจว่าจะไม่ทำให้คุณรู้ตัวแท้ๆแต่ผิดคาดเลยแฮะคุณเซริน่า” ชายหนุ่มพูดออกมาอย่างแปลกใจ
“นายเป็ใครแล้วนายรู้ชื่อฉันได้ไง”เซริน่าถามกลับในขณะที่สายตาของเธอนั้นยังคงจับจ้องไปอยู่ชายตรงหน้าทุกความเคลื่อนไหว
“จริงสิผมควรจะแนะนำตัวเองก่อนสินะผมชื่อเนโร ฮาเซล แล้วก็คงไม่มีใครไม่รู้จักชื่อของคุณหรอกครับในเมื่อคุณน่ะดังจะตายไปในฐานะที่เป็ฝาแฝดชายหญิงคู่แรกในรอบหลายพันปีมานี้”ชายหนุ่มที่มีเส้นผมและดวงตาเป็สีดำสนิทและผิวที่ขาวซีดเมื่อยืนท่ามกลางแสงจันทร์แนะนำตัวอย่างสุภาพและโค้งคำนับให้
‘เ้านายหาทางถ่วงเวลาเขาไปก่อนนะคะดิฉันรู้สึกแปลกๆ’ เสียงของสโนว์ดังขึ้นภายในหัวของเธออีกครั้ง
‘เธออยู่ตรงไหนน่ะสโนว์แล้วที่ว่าแปลกนี่แปลกยังไง’เซริน่าถามกลับแต่สายตาของเธอนั้นก็ยังไม่ละจากศัตรูตรงหน้า
‘ดิฉันอยู่ตรงหลังน้ำพุค่ะเ้านายไม่ต้องพยายามมองหาดิฉันนะคะ ตอนนี้ดิฉันกำลังตรวจสอบบางอยู่เ้านายช่วยหาเื่คุยกับเขาไปก่อนนะคะ’
‘เฮ! แล้วฉันจะชวนหมอนี่คุยอะไรกันละ เฮ สโนว์ เฮ!’เมื่อเรียกเท่าไหร่เ้าแมวสีขาวก็ไม่ยอมตอบรับเสียงของเธอเลยเธอจึงได้แต่กัดฟันและเริ่มชวนหนุ่มตรงหน้าคุย
“ถ้างั้นแสดงว่านายรู้จักฉันอยู่แล้วสินะเนโร”
“ใช่ครับผมเฝ้ามองคุณมาหลายวันแล้ว” คำตอบของเนโรนั้นทำให้เซริน่ารู้สึกขนลุกทำไมใครๆก็ต้องมองเธอด้วยนะไม่เข้าใจจริงๆเซริน่าพยายามข่มความไม่พอใจเอาไว้ภายในจิตใจก่อนที่จะเปลี่ยนเื่คุย
“เราจำเป็ที่จะสู้กันด้วยเหรอน้ำตานางเงือกมันน่าจะมีมากพอที่จะแบ่งกับคนอื่นได้นะ”เซริน่าเริ่มเจราจาต่อรองเพราะตัวเธอเองก็ไม่ค่อยชอบการต่อสู้สักเท่าไหร่
“ใช่ครับมันมีมากพอที่จะแบ่งกันได้แต่คุณเซริน่า คุณรู้ไหมความสนุกของเกมนี้มันอยู่ตรงไหน” เนโรเริ่มมีสีหน้าน้ำเสียง และท่าทางที่เปลี่ยนไปราวกับคนละคน ตอนนี้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความบ้าความโรคจิตและความบ้าเื
“เกมนี้มันสนุกตรงที่ผมแย่งชิงความหวังเ่าั้มาจากคนอื่นอย่างไงละ!!”และทันทีที่เนโรพูดจบเขาก็เริ่มเข้าจู่โจมเซริน่าอีกครั้ง
เซริน่าหลบออกมาทางขวาเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะที่กำลังจะเกิดขึ้นแต่เนโรก็ยังคงไล่ล่าโจมตีเธออย่างไม่หยุดยั้งโดยที่เธอเองก็สามารถหลบการโจมตีพวกนั้นได้ทั้งหมดเซริน่าเริ่มคิดแผนการโต้ตอบกลับและเมื่อเธอเว้นระยะห่างได้มากพอเธอจึงเรียกดาบคู่สั้นและยาวของเธอออกมาบนมือและเริ่มการโจมตีกลับโดยที่เธอฟันดาบยาวฟันเข้าไปที่ลำตัวของ เนโรและเมื่อเนโรเข้ามาประชิดตัวเธอก็ใช้ดาบที่สั้นกว่าแทงสวนเข้าไปอีกทางแต่เนโรก็สามารถหลบการโจมตีนั้นได้เช่นกันเขาเริ่มใช้พลังเวทย์เข้ามาช่วยในการต่อสู้พลังเวทย์สีดำนั้นพุ่งออกมาเป็ลูกศรทั้งเจ็ดดอกจากฝ่ามือข้างซ้ายของ เนโร พุ่งตรงไปยังลำตัวของเซริน่าเธอใช้ดาบคู่ใจของเธอรับการโจมตีนั้นเอาไว้แต่นั้นก็ทำให้เธอต้องถอยหลังไปหลายก้าวและเสียหลักการทรงตัวเนโรที่เห็นโอกาสจึงได้ปล่อยพลังอีกเส้นออกจากมือขวาและนั้นทำให้เซริน่าไม่สามารถหลบการโจมตีหรือป้องกันได้ทันทำให้เธอได้รับการโจมตีนั้นเข้าไปเต็มๆจนร่างกายของเธอกระเด็นไปติดต้นไม้และเส้นพลังเ่าั้ก็รัดตัวเธอเอาไว้กับต้นไม้แรงรัดของมันทำให้เธอต้องปล่อยมือออกจากดาบคู่ที่เธอถืออยู่ให้ล่วงลงยังพื้นเบื้องล่าง
‘ยังตรวจสอบไม่เสร็จอีกเหรอสโนว์ฉันเริ่มจะทนไม่ไหวแล้วนะ!’ เซริน่าะโถามอย่างเกรี้ยวกราดด้วยความโมโหเพราะเธอไม่เคยเสียท่าขนาดนี้มาก่อน แม้แต่กับพี่ชายของเธอเอง
‘เสร็จพอดีเลยค่ะเ้านายเ้าหนุ่มเนโรคนนี้ได้รับพลังมาจากเครื่องรางที่เขาใส่อยู่ที่สร้อยคอค่ะแค่เ้านายเอาสร้อยนั้นออกจากคอของเขาได้เ้านายก็จะชนะได้แล้วค่ะแต่ดิฉันว่ามันแปลกๆอยู่นะคะปกติแล้วสร้อยเส้นนี้ไม่ได้หามาได้ง่ายๆถ้าเป็ไปได้เ้านายลองเค้นข้อมูลจากเขาก่อนก็ได้ค่ะว่าได้สร้อยมาจากไหนและใครให้มา’ สโนว์พูดอย่างสงสัยเพราะโดยปกติแล้วสร้อยเส้นนี้ถือเป็ของหายากที่โดยปกติแล้วคนทั่วไปไม่น่าจะสามารถมีมันในได้เลย
‘โอเคเข้าใจแล้ว’
“หึหึหึฮ่า ฮ่า ฮ่า ตอนแรกผมก็คิดอยู่ว่าคุณจะเก่งสักแค่ไหนกันเชียวฝีมือของคุณมีแค่นี้เองเหรอ !!” เนโรหัวเราะอย่างชอบใจกับชัยชนะของเขาและการที่เขาได้เห็นว่าหญิงสาวตรงหน้ากำลังทรมานกับพลังที่เขาได้รับมานั้นเขาก็ยิ่งชอบใจเข้าไปใหญ่
“เป็อย่างที่หมอนั้นบอกเอาไว้จริงๆด้วยแฮะแค่มีสร้อยนี้อะไรๆก็ดูง่ายไปหมด”เนโรพูดพร้อมกับหยิบสร้อยขึ้นมาดูและลูบคล่ำอย่างรักใคร่
“นายได้สร้อยเส้นนั้นมาจากไหนใครให้นายมาเนโร”
“ฉันไม่บอกเธอให้โง่หรอกเซริน่าเอาละหมดเวลาเล่นแล้วคุณเซริน่าที่รัก”คำพูดเย็นของเนโรที่ถ้าคนปกติทั่วไปได้ยินคงรู้สึกเสียวหลังวาบแต่เซริน่าในตอนนี้นั้นไม่มีความกลัวใดๆหลงเหลืออยู่เลย
“ใช่เนโรหมดเวลาเล่นของนายแล้ว” ตู้ม!!!
5K
![ทะลุมิติไปเป็นชายาฮ่องเต้ทรราช ขนสมบัติชาติหนีไปสร้างแคว้นใหม่ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737100969_43381964.webp)
