" ท่านหญิงท่านหญิงตื่นได้แล้วนะเพคะ เหตุใดจึงมานั่งหลับอยู่เช่นนี้กัน "
///เสียงของหลินหลินนิ เช้าแล้วหรอ///
" ห่าววว...อือออนี่เช้าแล้วหรอ"
" เพคะแต่ว่าท่านเสิ่นหวังยังไม่มารึเพคะ "
" ยังไม่เห็นโผล่เลยจะมาแน่หรอหลินหลิน
สงสัยหมอนี่อยากขัดส้วมจริงๆสิท่า"
"เมื่อวานหม่อมฉันไปเน้นย้ำให้แล้วท่านเสิ่นหวังก็รับปากอย่างดิบดี
สงสัยคงยุ่งอยู่น่ะเพคะ "
" ข้าไปอาบน้ำก่อนนะเ้าเฝ้าไอ้เ้าผอมกะหร่องนี้ไว้แทนข้าที "
" เพคะ "
ทางด้านเสิ่นหวังที่กำลังจะไปตำหนักของเจน่าตามคำสั่ง
ก็บังเอิญมาเจอกับเฟยจินฟู่พอดี ด้านหน้าทางเข้าตำหนักโดยที่เขาไม่ได้จะเข้าไปหาเจน่าในร่างลี่จางิ่เพียงแต่ยืนเฝ้ามองอยู่อย่างเงียบๆ
" ท่านไม่เข้าไปรึ " เสิ่นหวังทักถามจากด้านหลัง
" ไม่…ข้าจะไปแล้ว "
เฟยจินฟู่ตอบพร้อมกำลังจะเดินหันหลังออกไป
"เหตุใดท่านถึงได้ทำเช่นนั้นกัน "
" เื่อะไร "
" เื่เมื่อวานที่เกิดขึ้นท่านทำให้องค์หญิงไม่พอใจและต้องมาเจ็บตัวซ้ำอีก
แต่ที่แปลกคือองค์หญิงไม่สั่งลงโทษเ้า"
" ข้าไม่จำเป็ต้องตอบคำถามคนอย่างเ้า "
เฟยจินฟู่เดินไปโดยไม่ได้สนใจคำถาม
" ผู้ที่ไม่เคยขัดใจและซื่อสัตย์ยิ่งกว่าสัตว์เลี้ยงของเ้านาย แม้แต่ตอนลับหลังก็ยังคงสั่นหางแห่งความจงรักภักดีไว้อย่างนั้นเช่นท่านถึงขั้นเข่นฆ่าผู้คนเพื่อที่จะให้องค์หญิงได้ในสิ่งที่ปรารถนาแต่กลับอ้างว่านั้นคือคำสั่งของท่านอ๋องเฉินอวี้เหลียน มันขัดแย้งกันอยู่นะ "
" เ้ากำลังจะกล่าวอะไร "
" ข้าเชื่ออย่างสนิทใจเลยว่าถึงเป็คำสั่งของฮ่องเต้สั่งให้มากำจัดองค์ชายจากถังซงแต่หากมันเป็การขัดพระทัยองค์หญิง เ้าก็จะไม่ทำ
แต่นี่เ้ากลับไม่สนและคิดจะฆ่าเขาทั้งๆที่ทราบเป็อย่างดีว่า องค์หญิงจะต้องทรงโกรธอย่างมากและเ้าคงได้รับโทษไม่น้อยเช่นเดียวกัน
ถึงอย่างนั้นเ้ายังชักดาบนั่นออกมาอีก
ข้าจึงมั่นใจเป็อย่างยิ่งว่าคงไม่ใช่เพราะเหตุผลที่ว่าเขาอาจเป็ภัยต่อองค์หญิงและเมืองนี้ แต่เพราะเ้ากลัวเขาจะมาแย่งความสำคัญระหว่างเ้ากับองค์หญิงไปต่างหาก"
"หึ...ถ้าข้าตอบว่าใช่...ทั้งหมดที่เ้าพูดมันถูกต้องแล้วจะยังไง
เฟยจินฟู่ยกยิ้มออกมาเหมือนคนละคนกับเมื่อกี้
และเดินเข้าหาเสิ่นหวังเอาหน้าหล่อคมของเขาเข้ามาใกล้จนแทบจะแนบชิดทำให้อีกฝ่ายต้องผละตัวออก
"เ้าอย่าทำอะไรให้องค์หญิงไม่พอใจไปมากกว่านี้เฟยจินฟู่เพราะหากทำให้ข้าเดือดร้อนไปด้วยคงจะปล่อยผ่านไปไม่ได้แล้ว"
"แล้วเ้าจะมาเดือดร้อนทำไมกันเ้าไม่ได้โดยแทงแทนใครสักหน่อย "
"ข้าได้รับหน้าที่มาดูแลองค์ชายจากถังซงั้แ่วันนี้เป็ต้นไป ตามคำสั่งขององค์หญิงเพราะฉะนั้น เ้าอย่าได้มาก่อกวนเด็ดขาด "
" ข้าต้องฟังเ้าด้วยรึเ้าคนเลี้ยงทาส "
" เช่นนั้นก็ลองดูสิเ้าองครักษ์มีหาง "
ทั้งสองต่างจ้องหน้ากันและกันตาไม่กระพริบจนมีเสียงเป็ประตูตำหนักออกมา
" อ้าว...ที่ประตูมีหนังกลางแปลงให้ดูหรือไง ไม่เข้ามากันล่ะ
และนี่..เสิ่นหวังมาพอดีเลยเ้าไปอาบน้ำให้เ้ากุ้งแห้งแทนข้าได้มั้ย "
เป็เจน่าที่เปิดประตูออกมาเพราะได้ยินเหมือนคนคุยกันอยู่ทำให้ทั้งสองต้องเก็บอาการที่ขุ่นเคืองเมื่อครู่ออกไปก่อน
" ว..ว่าไงนะขอรับ "
" อาบน้ำไง...อ า บ น ำ ้"
" เข้าใจขอรับแต่กระหม่อมไม่เคยยย..."
" เอ่อน่าา หัดไปเดี๋ยวก็เก่งหลินหลินมาลากตัวเขาไป "
" รับทราบเพคะป่ะท่านเสิ่นหวังคนเก่งไปกับข้าซะดีๆ "
"เดี๋ยวก่อนองค์หญิงง....องค์หญิง..ช้าก่อน
หลินหลินเดี๋ยวข้ายังไม่ได้เตรียมตัวเลย"
" ฮ่าาาเ้าสิ้นหวังเอ้ยย สายไปแล้วที่จะหนี
เอ่อ...ละมีอะไรรึป่าวเฟยจินฟู่จะเข้าไปข้างในมั้ย"
" ไม่เป็ไรขอรับขอบพระทัยและขอโทษสำหรับเื่เมื่อวาน "
" อ้ออ..ข้าไม่คิดอะไรแล้วละอย่าได้คิดมากเลย แค่นี้ใช่มั้ย ข้าไปก่อนนะ จะต้องไปดูนายปลาตากแห้งอาบน้ำ "
" ไม่ได้นะขอรับ!! "
" หือ ทำไมล่ะ? "
" เอ่ออ..เขาเป็ชายนะขอรับ "
"ไม่เห็นเป็ไรเลยตอนพ่อป่วยข้าก็อาบน้ำให้เห็นหมดทุกอย่างแล้วล่ะ "
" ฮ่องเต้นะหรือขอรับข้าไม่ยักจะเคยรู้เลย "
"อ้อ...เอ่อนานแล้วตอนข้าเป็เด็กนะ
..แฮร่..ข..ข้าไปก่อนนะ "
เจน่าเผลอหลุดปากเล่าเื่ของตนในชาติก่อนให้เฟยจินฟู่ฟัง
จนมีอาการเลิ่กลั่กอย่างเห็นได้ชัด
" เดี๋ยวก่อนองค์หญิง!! "
" มีอะไร?อีกเล่าา"
" พึ่งนึกได้ว่าชินอ๋องอยากพบกับท่านและอยากพูดคุยกันสำหรับเื่องค์หญิงลี่เสี่ยวิ
น้องสาวของท่านที่ตอนนี้ฮ่องเต้นำตัวนางไปกักขังและไม่สามารถล่วงรู้ว่าอยู่ที่ใดขอรับ"
"ห้ะ...แล้ววทำไมต้องขังน้องข้าด้วยล่ะ "
"เพื่อไม่ให้ชินอ๋องก่อฏขึ้นได้อีกรอบขอรับ
และเพื่อเป็ตัวประกันว่าองค์หญิงจะไม่กล้าแตะต้องตำแหน่งจักรพรรดินี"
" ....พ่อข้าจริงๆนะหรอ นั่นลูกสาวเขาเลยนะ
นางจะเป็อย่างไรบ้างตอนนี้ "
" ขอรับกระหม่อมพลาดเองที่ไม่สามารถปกป้ององค์หญิงหรือใครได้เลย "
" หยุดเถอะมันไม่ใช่ความผิดเ้า ข้าจะจัดการเอง ข้าเป็พี่ข้าต่างหากที่ต้องปกป้องนาง "
สายสัมพันธ์ที่ว่าตัวเองนั้นมีน้องสาวถึงจะเป็น้องสาวของเ้าของร่างเดิมแต่กลับเป็ห่วงเหมือนเป็น้องสาวแท้ๆของตนเองเช่นกัน
" แล้วจะต้องทำเช่นไรท่านพ่อถึงจะยอมปล่อยน้องให้เป็อิสระ "
"เื่นี้ท่านต้องไปปรึกษากับชินอ๋องนะขอรับ
เพื่อจะได้หาทางร่วมกัน "
"เอ่อๆงั้นช่วยนำทางไปทีเฟยจินฟู่ข้าอยากจะไปเจอชินอ๋องเฉินอวี้เหลียน "
" ขอรับ...เชิญทางนี้องค์หญิง"
ทั้งสองมุ่งหน้าไปตำหนักของเฉินอวี้เหลียนอย่างเร่งรีบ
เจน่าที่ตอนแรกสนใจเื่ของเย่อเล่อไป่ตอนนี้กลับห่วงผู้เป็น้องสาวของลี่จางิ่เป็อย่างมากจนเ้าตัวก็รู้สึกแปลกกับความรู้สึกเช่นนี้เพราะไม่เคยเจอหน้ากันแม้แต่น้อย
" ชินอ๋องขอรับองค์หญิงมาขอเข้าพบแล้วขอรับ "
" ยินดีต้อนรับกลับมาหลานข้า "
246
