ผู้คนมากมายเดินเรียงรายเต็มงานวัด...
บ้านนอกคอกนาต่างอำเภอที่ห่างไกลจากตัวเมืองใช้ชีวิตเรียบง่ายไม่หวือหวา เสียงดนตรีบรรเลงตลอดงาน ซุ้มขายของจัดตั้งเรียงรายเป็แถวยาวหลายสิบซุ้ม บรรยายกาศร่มรื่นเนื่องจากมีต้นไม้สูงใหญ่อยู่ทุกมุมของวัด ร่างสูงของชายหนุ่มคนหนึ่งได้รับความสนใจจากสาวน้อยสาวใหญ่กว่าใครๆ ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนเขาก็ถูกจ้องมองพร้อมกับรอยยิ้ม หน้าตาหล่อเหลาขาวใสเหมือนกับหลุดออกมาจากหน้าจอทีวี เสื้อผ้าเรียบๆสะอาดสะอ้านเสริมสร้างบุคลิคผู้ดีขึ้นไปอีกหลายเท่า
ยิ่งตอนที่เขาฉีกยิ้มตอบกลับการทักทาย ก็ยิ่งทำให้สาวๆบ้านนาใจละลายแทบจะลงไปกองกับพื้น!
“เคน เคนใช่มั้ย”
“ครับป้า”
“แหม ไม่ได้เจอกันตั้งนาน โตขึ้นหล่อจนป้าจำไม่ได้เลย”
“ขอบคุณครับ”
ชายหนุ่มยกมือไหว้ขอบคุณด้วยความเขินอาย
เคนเป็ลูกชายของผู้หลักผู้ใหญ่ในอำเภอแห่งนี้ ครอบครัวค่อนข้างฐานะดีจนสามารถส่งไปเรียนมหาลัยในเมืองหลวงได้อย่างสบาย ต่างจากลูกหลานชาวบ้านส่วนใหญ่ที่สัมมะเรเทเมาไม่เอาไหน เมื่อเรียนจบปริญญาตรี ชายหนุ่มก็เรียนต่อปริญโทโดยไม่รีรอ และด้วยความที่เรียนเก่งมาั้แ่เด็กๆ ทำให้บริษัทใหญ่ๆดึงตัวไปทำงานทันที
หลังจากที่ทำงานในเมืองหลวงมาได้แค่สองปี พ่อแม่ก็เรียกตัวมาช่วยดูแลธุรกิจที่บ้าน ความหล่อเหลาของเขาเป็ที่หมายปองจากเหล่าสาวๆทั้งหลาย แต่เคนมีผู้หญิงในใจเพียงแค่คนเดียว ไม่อย่างนั้นชายหนุ่มคงไม่เดินวนหาเธอทั่วงานวัดนานเป็ชั่วโมงขนาดนี้
“มะลิ”
“….พี่เคน”
หญิงสาวที่กำลังซื้อของหน้าร้านก็สวยหวานมากกว่าสาวชาวบ้านทั่วไป หลังจากที่มะลิได้เห็นรุ่นพี่รูปหล่อที่เคยชอบพอกันมาั้แ่สมัยเรียน แก้มขาวๆก็แดงระเรื่อทั้งสองข้าง มะลิพึ่งเรียนจบปริญญาตรีได้ไม่นานมานี้ และตอนนี้หญิงสาวก็เป็ครูฝึกสอนในโรงเรียนประจำอำเภออีกด้วย
ใครต่อใครก็รู้ว่าเคนชอบมะลิมาั้แ่ไหนแต่ไร ทั้งคู่เหมาะสมกันยิ่งกว่ากิ่งทองกับใบหยกเสียอีก แต่ไม่รู้ทำไมโชคชะตาถึงไม่ยอมให้ทั้งสองได้กันเสียที เพราะตอนนี้ต่างฝ่ายก็เริ่มเติบโตเป็ผู้ใหญ่และถึงวัยที่จะต้องคบหาดูใจเพื่อสร้างครอบครัวเป็ฝั่งเป็ฝาได้แล้ว!
“มะลิ!”
“จ…จ๊ะพ่อ”
“ทำอะไรของเอ็ง”
“มะลิ แค่มาซื้อของน่ะจ๊ะ”
เมื่อร่างสูงใหญ่ของกำนันสินธุ์โผล่ขึ้นมา โชคชะตาที่คอยกีดกันหนุ่มสาวทั้งสองก็ฉายแสงทันที ชายแก่วัยห้าสิบสองปีสูงโปร่งล่ำสัน ร่างกำยำหนาบึกบึนสมส่วนผิวแทนเข้ม หนวดสีขาวล้อมรอบตามริมฝีปากหนา เส้นผมดำบางเทาบ้างสลับกันไป ใบหน้าคมคายไทยแท้ทุกประการ แผ่นหลังเต็มไปด้วยรอยสักโบราณั้แ่ลำคอถึงก้นกก
เคนรีบยกมือไหวกำนันสินธุ์ด้วยความเคารพ
แต่สายตาปานจะฉีกเืฉีกเนื้อกลับจ้องเขม่งจนชายหนุ่มต้องก้มต่ำไม่กล้าสบตา!
“กลับบ้านกันได้แล้ว”
“แต่…”
“ข้าบอกให้กลับก็รีบกลับซะ”
“จ๊ะพ่อ”
มะลิหันมามองหนุ่มรุ่นพี่อย่างอาลัยอาวร ทั้งสองไม่เคยจะได้พูดคุยกันเกินห้านาทีเลยสักครา
กำนันสินธุ์หวงลูกสาวยิ่งกว่าไข่ในหิน โดยเฉพาะลูกสาวคนสุดท้ายอย่างมะลิชายแก่ยิ่งหวงกว่าใครเป็ไหนๆ ั้แ่ที่เมียตายไปเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว ชายร่างใหญ่ก็ดูแลลูกสาวทั้งสามมาเป็อย่างดีโดยหาที่ติไม่ได้ เมื่อเห็นผู้ชายเข้ามาวุ่นวาย ใบหน้าโเี้และสายตาอาฆาตก็ทำงานจนไม่มีใครกล้าแตะต้องลูกสาวพ่อกำนันสักคน!
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ไอ้เคน”
“สวัสดีครับลุงกำนัน”
“ได้ข่าวว่าเรียนจบสูงเชียว กลับมาที่นี่ทำไมล่ะ”
“ผม…มาดูแลธุรกิจช่วยที่บ้านน่ะครับ”
“ดีแล้ว ตั้งใจช่วยพ่อแม่ทำงานซะนะ ไม่ใช่มาทำตัวว่างเดินเหินเข้าหาลูกสาวข้าแบบนี้”
“ค…ครับ”
เคนรีบก้มหน้า
แต่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ชายหนุ่มถูกกำนันร่างสูงตักเตือนแบบนี้ ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็โดนผู้เป็พ่อกีดกันออกห่างจากลูกสาวตลอด แต่ไฟรักของหนุ่มสาวทั้งสองมันมากเสียเหลือเกิน และดูเหมือนครั้งนี้เคนจะไม่ยอมหยุดตามจีบลูกสาวกำนันสินธุ์ง่ายๆเหมือนกับ่วัยรุ่นอีกแล้ว!
980
