เมื่อทำธุระฝากเงินจำนวนล้านหยวนเข้าบัญชีเสร็จเรียบร้อยแล้ว แม่ก็พาเด็กๆไปที่ร้านเครื่องเขียนกันต่อเลยไม่ได้แวะที่อื่นอีก
ร้านเครื่องเขียนนี้ใหญ่เป็อันดับต้นๆของเมืองชุนจี้เช่นกัน มีของครบทุกอย่างสำหรับเื่การเรียนของเด็กๆ มีราคาต่ำสุดยัง สูงสุด
พวกเด็กๆ พากันตื่นเต้นมากเพราะนี่เป็ครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่มาร้านเครื่องเขียนแล้วไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีเงินซื้อ และใช่ว่าจะได้เข้ามาบ่อยๆเพียงแค่ปีละครั้งเพียงเท่านั้น บางปีก็ไม่ได้ซื้ออะไรเลยเพราะว่ามีเงินไม่พอที่จะใช้จ่ายในส่วนนี้
แต่ว่าวันนี้ตอนนี้ได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว พวกเขาสามารถซื้อของได้ทุกชิ้นในร้าน เท่าที่พวกเขา้าเลย
“จอดรถเรียบร้อยแล้วจ้ะ เด็กๆ ลงได้เลยนะ”แม่
“ค่ะ” “ครับ” เด็กๆ
“ว้าว ร้านเครื่องเขียน”3ซิง
“พวกเราจะซื้ออะไรกันบ้างล่ะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“อย่างแรกเลยจะต้องมีกระเป๋าใส่สมุด หนังสือเรียนไงพี่ชาย”3ซิง
“ใช่ๆกระเป๋า”พวกพี่ชาย ต่างเห็นด้วย
“ร้านใหญ่มากเลย ตรงไหนวางกระเป๋าน๊า”3ซิง เมื่อเข้ามาในร้านแล้วก็มองหากระเป๋าใส่หนังสือก่อนเลย
“ทางนู้นล่ะน้อง3ซิง”พี่สาวเยว่ชิง
“ไปกันเลยพี่เยว่ชิง”3ซิง สองสาวพี่น้องพากันเดินจูงมือจุดที่วางกระเป๋าอยู่
“เราจะซื้อไปประมาณกี่ใบดีนะ ถึงจะเพียงพอพวกเพื่อนๆพี่ๆน้องๆเขาน่ะ”3ซิง
“สักประมาณ 300 ใบก่อนดีไหมลูก”แม่ ที่เดินตามหลังมาด้วยเอ่ยบอกจำนวนคร่าวๆที่พอจะคาดเดาจำนวนคนนอกเขตเมือง
“ก็ดีค่ะแม่ ไม่พอเราค่อยมาซื้อเพิ่มใหม่กัน”3ซิง
“สวัสดีค่ะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยเรียกหาได้เลยนะคะ”พนักงานร้านขายเครื่องเขียน
“โอ้…พี่สาวคนสวยมาพอดีเลยซิงซิงอยากได้กระเป๋าใส่หนังสือเรียนแบบนี้ 300 ใบ”3ซิง
“แค่ 300 ใบนะคะ…ห๊าาาาาา 300 ใบเหรอคะ”พี่สาวพนักงานร้านขายเครื่องเขียนที่ตอนแรกตอบรับเหมือนจะไม่มีอะไรแต่พอนึกทบทวนจำนวนใหม่ก็ใมาก เพราะไม่เคยมีลูกค้าคนไหนเลยที่จะซื้อทีเดียวจำนวนมากเป็ร้อยๆใบแบบนี้มาก่อน
“ใช่ค่ะ 300 ใบเดี๋ยวยังไงขอดูอย่างอื่นต่อเลยนะคะ มีการจัดส่งให้ด้วยไหมคะ???”แม่
“มะ…มี..มีค่ะทางเราจัดส่งสินค้าให้ลูกค้าฟรีค่ะไม่ทราบว่าจะส่งในเมืองหรือนอกเมืองคะ แจ้งบอกสถานที่ได้เลยค่ะ”พนักงานร้านขายเครื่องเขียน
แม่บอกรายละเอียดอาคารใหม่ที่เราพึ่งซื้อไปให้กับพี่พนักงานขายที่นี่ และพาเดินไปดูของใช้สำหรับเด็กไว้เรียนกันต่อเลย
“แม่ฮะ พวกเราดูพวกสมุด หนังสือไว้แล้วด้วย”พี่รองเยว่เลี่ยง
“แต่ว่าพวกเราไม่รู้ว่าจะต้องซื้อไปกี่เล่มน่ะครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“อือ…ปรกติแล้วแม่จะเตรียมพวกสมุดให้พวกลูกคนละประมาณ 3-4 เล่มนะ”แม่
“งั้นเราซื้อไปให้พวกเขาคนละ 5 เล่มไหมฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง
“จ้ะ”แม่
“แล้วก็พวกพู่กัน หมึก ดินสอ ไม้บรรทัด ยางลบ ฯลฯ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“เดี๋ยวพวกพี่จะไปหาหยิบของที่เหลือให้เองนะ”พี่หนิงหวง
“ครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
ในขณะพวกพี่ชายพากันตรวจสอบของจำเป็ที่จะต้องนำเอาไปใช้ที่โรงเรียนอยู่กับแม่นั้น สองสาวน้อยของบ้านก็กำลังตระเตรียมของที่จำเป็จะต้องใช้ตอนอยู่ระหว่างโรงเรียนเช่นกัน
ใช่???ไม่ผิดกลุ่มพี่ชายเตรียมของที่จำเป็ต้องใช้ระหว่างเรียน ส่วนน้องสาวตระเตรียมของที่ใช้ระหว่างอยู่โรงเรียน มันแตกต่างกันแน่นอน!!
“เอ๋….แล้วน้องสาวสองคนไปไหนกันแล้ว”พี่หนิงหวง
“ผมเห็นน้องเดินไปทางด้านนู้นกันน่ะครับ ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทางนั้นวางขายอุปกรณ์อะไรบ้าง”พี่หนิงเฉิง
“งั้นเราก็ตามพวกน้องสาวลูกไปละกัน เผื่อว่าจะมีของขาดอะไรอีกนะ”แม่
“ครับ” พวกพี่ชาย
ในระหว่างพวกพี่ชายและแม่กำลังจะเดินไปหาสองสาวน้อยนั้น ทั้งสองสาวก็กำลังเลือกของที่จำเป็ระหว่างอยู่โรงเรียนกันอย่างละเอียด
“อือ…..กระติกใส่น้ำแบบนี้ กับแบบนี้มันต่างกันยังไงนะ”3ซิง ที่มองเห็นเขาวางขายกระติกใส่น้ำที่มันมีแค่สองแบบแต่ว่ามันดูแล้วน่าจะใช้งานแตกต่างกัน
“กระติกน้ำแบบนี้จะใส่พวกน้ำเย็นหรือน้ำธรรมดาตอนหน้าร้อนน่ะน้อง3ซิง ส่วนแบบนี้ที่เปิดยากมียางแน่นๆแบบนี้ใส่พวกน้ำร้อน หรือชาร้อนตอนหน้าหนาวหิมะตกล่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“อ้อ…..หน้าร้อนกับหน้าหนาว แล้วที่โรงเรียนเขาไม่มีน้ำให้เด็กๆกินเหรอ”3ซิง ถามอย่างสงสัยเพราะเธอเองก็ไม่เคยเห็นโรงเรียนในยุคนี้เสียด้วยสิ และจากความทรงจำเดิมก็ยังไม่เคยไปโรงเรียนด้วย
“เอ๋…..พี่สาวไม่แน่ใจเหมือนกันล่ะเพราะเรายังเล็กเกินไปที่จะได้ไปโรงเรียนนะ แต่ว่าพวกพี่ชายจะมีกระติกน้ำไปกินเสมอๆเลยนะ”พี่สาวเยว่ชิง
“ถ้างั้นเราก็ต้องซื้อทั้ง 2 แบบเนอะพี่สาว กระติกนี้เอาไว้ใส่น้ำหวานๆแสนอร่อยเย็นชื่นใจ ส่วนกระติกนี้เอาไว้ใส่น้ำชาผสมมะนาวใส่น้ำผึ้งเล็กน้อยแสนหวาน”3ซิง
“เราเอาขนาดไหนดีล่ะน้อง3ซิง แบบเล็กเท่ากับอายุพวกเราไม่ดีแน่ๆเลยนะ”พี่สาวเยว่ชิง
“ใช่แล้วล่ะพี่สาว ไม่ดีแน่ๆถ้าเราหยิบกระติกสะพายอันเล็กไปกินน้ำไม่อิ่ม ไม่เต็มที่ล่ะ”3ซิง
“..................!!!!”พวกพี่ชาย และแม่มาถึงแล้วยังไม่ทันได้พูดอะไรหรือทักทายสาวน้อยทั้งสองแต่ก็ฟังบทสนทนาของสองสาวน้อยอย่างเอือมระอากันจริงๆ
“เดี๋ยวพวกเราจะต้องไปดูกล่องใส่อาหารกินกลางวันด้วยนะพี่สาว แล้วมันจะแยกไหมง่ะแบบหน้าร้อน กับหน้าหนาวน่ะ”3ซิง
“คงไม่มั้งน้อง3ซิง เพราะยังไงกล่องข้าวมันก็ต้องเก็บอาหารที่เป็อาหารน่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“..................!!!!”พวกพี่ชาย และแม่
“อาหารจากแรกๆก็ร้อน แต่พอกว่าจะได้เปิดกินก็เย็นจะได้แบบไหนไปก็ไม่สำคัญเราแค่เน้นว่า…….”3ซิง
“ใส่อาหารให้ได้เยอะๆ…ฮิ….ฮิ…..”สองสาวน้อย ประสานเสียงตอบกันอย่างรู้ใจจริงๆว่าจะพูดอะไรออกมากัน
“..................!!!!”พวกพี่ชาย และแม่
“ถ้างั้นกระติกน้ำใบขนาดกลาง กับกล่องข้าวขนาดกลางของเราสองคนเนอะน้อง3ซิง”พี่สาวเยว่ชิง
“ใช่ๆ เสียดายที่กล่องใหญ่มันใหญ่เกินไปนะพี่สาว พวกเราคงจะหิ้วกันไม่ไหวหรอกนะ”3ซิง
“ใช่ๆน่าเสียดายเนอะคงจะเหลือที่ใส่อาหารได้เยอะแยะเลย”พี่สาวเยว่ชิง
“โอ๊ะ…..หรือว่าเราจะให้พวกพี่ชายถือกล่องข้าวให้เราดีทีนี้ได้กล่องใหญ่ไปก็ไม่มีปัญหาอะไรนี่หน่า ช่องนี้ใส่ข้าว ช่องนี้ใส่กับได้สองอย่าง ช่องนี้ใส่ผลไม้ จะอิ่มไหมนะไม่มีช่องใส่ขนมหวานเลยง่ะ”3ซิง ยืนครุ่นคิดมองกล่องใส่ข้าวตรงชั้นวางของด้านนี้อย่างคิดหนัก
“..................!!!!”พวกพี่ชาย และแม่
“เราก็เอากล่องนี้ไหมน้อง3ซิง ใส่ขนมหวานน่ะ”พี่สาวเยว่ชิง ช่วยออกความคิดเห็น
“มันจะหลายกล่องไปไหมพี่สาว หรือว่าเราจะสั่งทำกล่องข้าวใหม่ดีให้มีครบช่องใส่อาหารคาว อาหารหวาน และเผื่อน้ำซุปอีกเนอะ”3ซิง
“อือ…ดีเหมือนกันนะน้อง3ซิงสั่งทำให้มีหลายๆช่องและแบบนี้เราก็สั่งขนาดให้ใหญ่กว่านี้ได้สิใช่ม๊า”พี่สาวเยว่ชิง
“ใช่ๆพี่สาวเราสั่งทำช่องใส่อาหารเยอะและกล่องใหญ่ๆเลย ทีนี้ก็อิ่มแล้วล่ะ ต้องให้อิ่มเหมือนเราอยู่ที่บ้านนะ”3ซิง
“..................!!!!”พวกพี่ชาย และแม่
“เอ่อ……..พวกน้องสาวจะไปโรงเรียนเพื่อไปเรียนหนังสือ หรือจะไปเที่ยวหาที่นั่งกินกันแน่ฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง
“แต่ว่าน้องรองลืมไปหรือเปล่าน้องสาวทั้งสองอายุไม่ถึงจะเข้าโรงเรียนได้ยังไงล่ะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“พวกน้องสาวคงคิดว่าจะได้ไปโรงเรียนกับพวกเราหรือเปล่า”พี่หนิงหวง
“ผมว่าน่าจะใช่นะดูสิซื้อของเกินจำเป็ที่จะเรียนด้วยซ้ำไป”พี่หนิงเฉิง
“ที่แน่ๆจะไปเรียนได้หรือไม่ได้ แต่น้องสาวสองคนอิ่มท้องแน่นอนฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง
“ใช่”พวกพี่ชายต่างเห็นด้วย
แม่เองก็ไม่รู้จะพูดอย่างไรดีสองสาวน้อยนี่นับวันยิ่งกินจุขึ้นในแต่ละมื้อถ้าไม่ห้ามก็ไม่เคยหยุดกินเสียด้วย ทางด้านสองสาวน้อยก็ยังคงเดินหน้าหาของจำเป็ระหว่างอยู่โรงเรียนต่อไปไม่สนใจใดๆเลยว่าตัวเองจะได้ไปเรียนได้หรือยัง
“อือ…พี่สาวพวกช้อนและตะเกียบล่ะไม่มีกล่องใส่ด้วยนะ”3ซิง
“จริงด้วย แบบนี้มันหลายกล่องจริงๆเลยนะ”พี่สาวเยว่ชิง
“สงสัยเราคงจะต้องหาร้านที่ทำกล่องข้าวอาหารกลางวันอย่างจริงจังแล้วล่ะ ไม่อย่างงั้นแล้วจะมีปัญหากับพุงน้อยๆของพวกเราได้นะพี่สาว มันเื่ใหญ่มากนะถ้าท้องร้องเพราะเรากินไม่อิ่มน่ะ”3ซิง
“ใช่ๆ พวกเราจะปล่อยให้เป็แบบนี้ไม่ได้ที่โรงเรียนต้องเสมมือนอยู่กับบ้านนะเราจะได้รู้สึกอบอุ่น และอุ่นในทุกครั้งที่ไปโรงเรียนไงล่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“จริงแท้แน่นอนเลยพี่สาว ถึงเวลาก็นอน ได้เวลากินก็กินเนอะ”3ซิง
“อือ…หึ…”พี่สาวเยว่ชิง
“..................!!!!”พวกพี่ชาย และแม่
“เฮ้อ………..”พวกพี่ชายได้แต่หันหน้ามองกันและถอนหายใจออกมาเบาๆ พวกน้องสาวไม่ได้ไปโรงเรียนแน่ๆไปหาที่กินจริงๆ
แม่ได้แต่แอบมองพี่ชายบ้าง น้องสาวบ้างที่แต่ละคนมีความคิดกันคนละทางไปเลย
“แม่ฮะเราต้องเรียกน้องสาวทั้งสองคนให้มาคุยให้รู้เื่นะฮะว่าไปโรงเรียนจริงๆ ไม่ใช่ไปเรียนกินฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง
“เอาล่ะ เดี๋ยวแม่จะคุยกับน้องๆให้รู้เื่นะถ้าสองสาวน้อยอยากจะเรียนจริงๆแม่จะให้คนมาสอนที่ร้านละกัน จะได้ให้เด็กน้อยที่ศาลเ้าร้างกับเด็กๆที่อื่นได้มารวมเรียนกันเพื่อเตรียมความพร้อมก่อนจะเข้าเรียนจริง จะได้ไม่มีปัญหาในการปรับตัวเข้าโรงเรียน”แม่
“แม่ฮะ ผมว่ายังไงน้องสาวสองคนก็มีปัญหาที่ไปโรงเรียนแน่นอนฮะ เห็นแค่นี้ก็รู้แล้วล่ะ”พี่รองเยว่เลี่ยง
“............!!!!”แม่ ได้แต่ยิ้มแหยๆใส่ลูกชายเพราะลูกชายพูดได้ถูกต้อง แค่มองแค่นี้ก็เริ่มเห็นปัญหาแล้วจริงๆ
“ครูที่โรงเรียนต้องปวดหัวแน่นอนเลยครับแม่ น่าสงสารครูพวกนั้นนะครับที่จะได้สอนและดูแลพวกน้องสาวน่ะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“เอ่อ……….จ้ะ”แม่ ก็พูดไม่ออกเลยจริงๆเพราะรู้เลยว่าสองสาวน้อยนั้นแสบแค่ไหน
“แล้วน้อง3ซิงนะฮะ เวลากินอิ่มมากๆก็หลับคาเก้าอี้เลยแบบนี้น่ะ ถ้าขืนให้น้องกินอาหารเยอะจริงๆน้องคงได้แต่หลับยาวไม่ได้เรียนหนังสือหรอกฮะ เรียนหลับ……เรียนกิน…..เป็วิชาที่ถนัดของน้องสาวฮะแม่”พี่รองเยว่เลี่ยง ทำท่าเวลาน้องสัปหงกหลังกินข้าวอิ่ม บางครั้งยังไม่อิ่มดีก็นั่งหลับแล้วด้วย
“ใช่ครับน้องสาวจะเก่ง วิชาเรียนหลับ…..และวิชาเรียนกิน…….”พวกพี่ชาย
“............!!!!”แม่
พวกพี่ชายก็นินทาน้องสาวอย่างเมามัน ส่วนสองสาวน่ะเหรอไม่ได้รับรู้เื่แต่อย่างใดเลย ต่างยังคงวุ่นวายปรึกษากันในของที่จำเป็ต้องมี ของจำเป็ที่ต้องใช้ในระหว่างอยู่ในโรงเรียนกัน
“พี่สาวและพวกที่นอนล่ะเราต้องเอาไปเองด้วยไหมหรือที่โรงเรียนมีให้น่ะ”3ซิง
“เอาไปเองก็ได้ หรือจะใช้ของโรงเรียนก็ได้แต่จะเก่าหน่อยนะและมีกลิ่นด้วยพวกพี่ชายเคยเล่าให้ฟังล่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“ว้า…..แบบนี้เราเอาไปเองดีกว่านะพี่สาว ทั้งหมอนและผ้าห่ม และฟูกนอนด้วย”3ซิง
“อันนี้พี่สาวเห็นด้วยล่ะไม่อยากได้กลิ่นแบบที่พวกพี่ชายเคยดมน่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“แต่พี่ชายก็ดมจนหลับที่โรงเรียนได้ทุกๆวันนี่หน่า ลึกๆพวกพี่ชายน่าจะชอบดมกลิ่นแปลกๆก็ได้นะพี่สาวนะ”3ซิง
“อ้า…จริงด้วยสินะไม่เคยได้ยินว่าพวกพี่ชายจะบ่นว่านอนไม่หลับเลยนี่หน่าตอนไปโรงเรียนน่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“....................!!!!!”พวกพี่ชาย ต่างคิดเลยว่าใครจะชอบดมของมีกลิ่นเหม็นกัน ที่พวกเขาหลับเป็เพราะได้ดมกลิ่นหืนๆจนเวียนหัวและหลับไปเสียมากกว่า ไม่ใช่ชอบกลิ่นและหลับน้องสาวทั้งสองเข้าใจผิดแล้ว แบบนี้จะต้องอธิบาย!!!
“ฮิ……ฮิ…….”แม่ อดกลั้นขำไม่ไหวปล่อยเสียงออกมาน้อยๆพอไม่ให้ลูกชายรู้สึกอายมาก
“แล้วไปโรงเรียนได้นอนจนถึงกี่ขวบเหรอพี่สาวรู้ไหมอ่ะ”3ซิง
“พี่ไม่รู้เหมือนกันแต่เด็กผู้ชายที่ตัวเล็กๆ บางครอบครัวเอาไปฝากไว้ที่โรงเรียนก็จะได้นอนกลางวันนะ พวกพี่ชายแรกๆก็ได้นอน แต่พอโตขึ้นมาแล้วก็เรียนทั้งวันเลยนะ”พี่สาวเยว่ชิง
3ซิงนึกถึงเด็กเตรียมก่อนเข้าอนุบาลคงจะประมาณนั้นละมั้ง แต่พอโตหน่อยก็แน่นอนอยู่แล้วว่าจะไม่ได้นอน แต่ต้องเรียนทั้งวัน พอคิดได้ว่าจะต้องกลับมาเริ่มเรียนนับหนึ่งใหม่อีกครั้งก็รู้สึกี้เีขึ้นมาไม่ได้เลย แต่ก็ขอให้สนุกกับชีวิตวัยเด็กอย่างเต็มที่ละกัน หรือไม่เธอจะสอบเทียบดีนะเขาน่าจะมีใช่ไหมล่ะ??
“คิดแล้วพี่สาวก็อดตื่นเต้นไม่ได้นะ ตอนที่จะได้ไปโรงเรียนน่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“พวกเราจึงจำเป็จะต้องฝึกฝนไงพี่สาว จะได้พร้อมสำหรับการไปโรงเรียนน่ะ แล้วของครบยังน๊า”3ซิง กลับมาพิจารณาข้าวของที่เตรียมไว้ต่อ
“อือ….เดี๋ยวพี่สาวตรวจสอบดูของให้นะว่าครบหรือยังน่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
ระหว่างที่สองสาวน้อยกำลังตรวจตราดูว่าของที่หยิบมาสำหรับตัวเองนั้นเพียงพอหรือยัง แม่ก็พาพวกพี่ชายเข้ามาทักทาย
“เยว่ชิง 3ซิง พวกหนูได้ของกันครบยังลูก”แม่
“ยังค่ะแม่”สองสาวน้อย
“ถ้างั้นจะเอาอะไรเพิ่มเติมอีก แม่จะได้สั่งพนักงานที่ร้านเขาให้นะจะได้ส่งไปพร้อมกันหรือว่าพวกหนูจะเอาไปเองต่างหากก็ได้นะ”แม่
“ของพวกเราแยกเอาไปต่างหากค่ะแม่ เพราะมันคือสิ่งของที่จำเป็ต้องมี จำเป็ต้องใช้แบบพิจารณารอบคอบหลายต่อหลายรอบมากค่ะแม่ จะไปปะปนกับของคนอื่นไม่ได้ค่ะ”3ซิง
“ใช่ค่ะแม่ มันสำคัญต่อการกิน การนอนของพวกเราระหว่างอยู่ที่โรงเรียนนะคะ และของพวกนี้เหมาะสมกับการพิจารณาของพวกเราแล้วด้วยค่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“............!!!!”พวกพี่ชาย
“อ้อ…….ได้จ้ะ”แม่ ได้แต่รับคำไปเพียงเท่านั้น
พวกพี่ชายมิวายแอบกระซิบนินทาพวกน้องสองทั้งสองอีกครั้งไม่ได้ว่า
“วิชาการกิน…..วิชาการ….นอนน้องสาวเก่งมาก!!”พวกพี่ชายดูของเครื่องใช้ที่น้องสาวใส่ตะกร้ามาแล้วก็ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ
************
3ซิงกับพี่สาวเยว่ชิงกำลังเตรียมพร้อมก่อนเข้าโรงเรียนจริงๆกันอย่างเต็มที่