ผมมี APP จากดาวโลก

ถูกฟ้อง

          เพียงเสี้ยวเวลาต่อมา สถานที่เหมาะแก่การหลบมุมมานั่งพักระหว่างเดินช้อปปิ้งกลับมีเสียงดังอึกทึกครึกโครมเรียกความตกอกตกใจแก่ผู้คนที่ได้ยิน พวกเขาล้วนสงสัยจึงต้องหันไปมองด้านที่เสียงดังมาทันทีด้านจุดกำเนิดเสียงมาจากรถลอยฟ้าคนหนึ่งที่อุกอาจไม่เกรงกลัวต่อความตายหรือกฎหมายขับพุ่งชนแผงกั้นฝั่งโซนเอาท์ดอร์เข้ามาในตัวอาคารโดยไม่ลดความเร็วแม้แต่น้อย

ปังๆๆๆ

กรี๊ดดดดดด

          ผู้คนในโซนพักผ่อนที่แต่เดิมก็น้อยอยู่แล้วพากันวิ่งอุตลุดหนีตายกันจ้าล่ะหวั่นไม่รู้ว่าผู้ชายเจ้าของรถลอยฟ้าเกิดบ้าอะไรถึงได้บุกเข้ามาในห้างพร้อมปืนแบบนี้เวย์ลันที่เห็นท่าไม่ดีก็รีบวิ่งหนีไม่ต่างจากคนอื่นๆคนเกือบสิบพากันวิ่งหนีตายไปคนละทิศละทาง

ปังงง

“อักกก” เสียงปืนที่ยิงสะเปะสะปะไปทุกทิศทางแต่ก็มีความคาดหวังสูงว่าจะถูกตัวคนที่หมายหัวไหวสุดท้ายก็โดนตัวผู้เคราะห์เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งรายเวย์ลันที่หันหน้าหนีเพื่อวิ่งตรงนี้ออกไป แต่กลับหนีไม่พ้นถูกกระสุนปืนยิงเข้ากลางหลังทันทีร่างกายเขาไม่อาจต้านทานอานุภาพของกระสุนนี้ไหวถึงกับทรุดตัวตัวกับพื้นอย่างเร็วทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก แต่ในหัวเขาตอนนี้เหมือนว่าเวลาผ่านไปอย่างช้าๆภาพของคนรักวิ่งเข้ามาในทุกช่วงชีวิตที่ใช้อยู่ด้วยกันภาพของทารกให้ครรภ์เทียมที่เขาแวะเวียนไปทักทายทุกวันหยุด ความรู้สึกของเขาตอนนี้ไม่มีความเจ็บปวดของร่างกายอยู่เลยมีแต่ความเศร้าใจ ความกลัว กลัวว่าจะไม่มีโอกาสกลับไปเจอหน้าพวกเขาอีกแล้ว และทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเสียงร้องในแวดล้อมรอบข้างของเขาตอนนี้ลบเลือนลางลง และภาพในหัวก็ดับลงพร้อมตัวเขาที่นอนหมดสติไปกับพื้น

          ผ่านไปไม่กี่นาทีเหตุการณ์อุกอาจที่เกิดขึ้นในห้างก็ถูกควบคุมไว้ได้โดยตำรวจที่สวมเครื่องแบบครบชุดกลุ่มใหญ่ผู้ก่อการร้ายในตอนนี้ถูกวิสามัญฆาตกรรมไปแล้วพร้อมร่างกายที่ผุพรุนเพราะกระสุนปืนเต็มไปหมดสภาพแวดล้อมกระจุยกระจาย เสียงยานพยาบาลร้องดังคลุมพื้นที่ไปหมด หลังจากที่ยานขับเข้าเทียบกับจุดเกิดเหตุผู้บาดเจ็บทั้งหมดก็ได้รับการช่วยเหลือทันทีเนื่องจากยานออกแบบมาให้พร้อมกับเหตุการณ์ฉุกเฉินอยู่แล้วดังนั้นในนี้จึงมีทั้งเครื่องมือ อุปกรณ์ต่างๆรวมถึงห้องผ่าตัดไว้พร้อมรองรับผู้ป่วยอยู่แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นสุดท้ายแล้วคนนับสิบ ก็มีผู้เสียชีวิตถึง 2 รายแล้วก็บาดเจ็บสาหัสอีก 5 คนด้วยกันนี่ถือว่าเป็นเหตุการณ์ร้ายแรงที่ออกข่าวไปทุกดวงดาว เป็นที่ตื่นตระหนกของผู้คนเป็นอย่างมากเพราะนี่คือในห้างสรรพสินค้าชั้นนำขนาดใหญ่ ใกล้กับโซนเด็กด้วยซ้ำต่อไปที่ไหนจะหาที่ไหนปลอดภัยได้อีก

          ผู้ร้ายในคดีเมื่อสืบสวนหาสาเหตุจนแน่ชัดแล้วพบว่าเขาเคยเป็นพนักงานระดับสูงในห้างแห่งนี้มาก่อน แต่เนื่องจากเขารู้ว่าเพื่อนร่วมงานอีกคนได้เลื่อนตำแหน่งทั้งๆที่ตัวเขาเองทำผลงานไว้มากมาย ช่วยให้ห้างมีกำไรมากมายในช่วงที่ผ่านมา แต่มารู้ทีหลังว่าเพื่อนร่วมงานคนนั้นมีเส้นสายเกี่ยวโยงกับผู้บริหารเขาเลยรับเรื่องนี้ไม่ได้ ถึงกับไปโวยวายกับบอร์ดบริหาร จนสุดท้ายเลยถูกไล่ออกและหลังจากถูกไล่ออกเขายังถูกใส่ร้ายต่างๆนานาไม่สามารถไปสมัครงานในแวดวงงานเดิมได้อีกแล้วจนสุดท้ายความโกรธที่เพิ่มเป็นเท่าทวีจึงได้ก่อเหตุการณ์ดังกล่าวขึ้นเพราะทำงานกับห้างมาหลายปีเขาเลยรู้จักช่องโหว่ของที่นี่ดี จุดนี้รถลอยฟ้าสามารถเข้ามาได้โดยไม่มีสิ่งกีดขวางและเขารู้ว่าวันนี้เพื่อนร่วมงานคนนั้นจะมาตรวจงานที่ชั้นนี้ด้วยเลยได้เลือกวันนี้ลงมือ และก็ได้ทำอย่างที่หวังไว้สำเร็วอดีตเพื่อนร่วมงานเขาคนนั้นตายในที่เกิดเหตุ หลังจากถูกยิงไปร่วม 7นัด

          หลังจากที่เพเนียสได้อ่านข้อความที่ถูกส่งเข้าเขารู้สึกตกใจอยู่เล็กน้อยกับเรื่องที่เกิดขึ้นจนรีบให้ครอบครัวได้อ่านข้อความนี้ด้วยเพราะไม่อยากปิดบังและแอบทำอะไรโดยไม่บอกพวกเขา

“ถูกฟ้องอย่างนั้นเหรอ”เพวิสที่อ่านจบแล้วว่าออกมาเสียงจริงจัง

“ครับ” เพเนียสพยักหน้ารับคนที่ส่งข้อความขอความช่วยเหลือเข้ามามีชื่อว่าอาธาเขาคือหนึ่งในแฟนคลับของช่องไลฟ์สตรีมของเพเนียสเลยทีเดียว ติดตามมาตั้งแต่ๆช่วงแรกๆด้วยซ้ำและน่าจะเป็นคนแรกๆเลยที่ลองทำอาหารตามเพเนียส จนฝีมือเข้าขั้นจึงได้ทำขายแต่ไม่ได้ถึงกับมีหน้าร้านอะไร รับออเดอร์จากคนรู้จักที่สั่งเข้ามาเท่านั้น เพราะเขาต้องอยู่ดูแลคนที่บ้านด้วย

“แล้วลูกช่วยเขาได้ไหมล่ะ”

“จริงๆผมจดลิขสิทธิ์ไว้แล้วครับก็คงต้องช่วยได้อยู่แล้ว ทางนั้นได้รับหมายเรียกจากศาลตอนนี้ต้องรีบยื่นคำให้การแล้วด้วย เดี๋ยวผมบอกเขาว่าเราจะช่วยอย่างเต็มที่นะครับ”เพเนียสว่า พร้อมรีบตอบกลับอีกฝ่ายหรือคนที่ชื่อว่าอาธากลับไปทันทีว่าเขายินดีช่วยเหลืออย่างเต็มที่

“นี่ถ้านายไม่จดลิขสิทธิ์ไว้ก่อนคนอื่นก็อาจจะถูกฟ้องอีกหลายคนเลยนะ นายคิดถูกแล้วจริงๆ”เพวิสว่าขึ้นอย่างชื่นชมน้องชาย ไม่ใช่แค่คนอื่นจะถูกฟ้องแต่อาจจะรวมถึงน้องชายเขาด้วยก็เป็นได้ ร้านอาหารมีชื่อเสียงและมีพรรคมีพวกอยากจะทำอะไรกับคนธรรมดาที่ไม่มีคนหนุนหลังยังไงก็ได้แต่ก่อนอาจจะเป็นอย่างนั้นถ้าเราไม่มีหลักฐานเอาผิด แต่ครั้งนี้ไม่ใช่แน่เขาคิดว่าน้องชายต้องช่วยคนๆนั้นได้แน่ไม่ใช่สิ เขาเองจะต้องช่วยงานน้องชายอีกทอดหนึ่ง

“ในทีมกฎหมายของบริษัทเราช่วยก็ได้นะ”

“แม่ใช้คำดูยิ่งใหญ่จังนะครับฝ่ายกฎหมายเรามีแค่คนเดียวเอง คงใช่คำว่าทีมไม่ค่อยจะได้นะ”เพเนียสเอ่ยออกมาเชิงยอกเล่นให้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้น

“ก็นั่นแหละน่า ให้เขาช่วยเถอะ ทางฝ่ายนั้นจะได้ง่ายขึ้นด้วย”

“ครับแม่” พวกเขามีนักกฎหมายด้วยนี่นาจะมากจะน้อยก็ต้องช่วยได้อยู่แล้ว ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยเกี่ยวกับงานนี้เท่าไหร่แต่มันเป็นงานที่เกี่ยวข้องกับช่องไลฟ์ของเขาเลยนะแฟนคลับถูกฟ้องเพราะอาหารที่เขาสอน ถ้างานนี้จะเป็นการเอาเปรียบนักกฎหมายของบริษัทไปเสียหน่อยเดี๋ยวเขาค่อยจ่ายเงินจ้างต่างหากก็ได้ หวังว่าเขาจะคิดในราคาคนกันเองนะ

          ด้านฝ่ายของอาธาที่ตัดสินใจส่งข้อความขอช่วยเหลือไปยังเพเนียสเขามีความหวังอยู่ลึกๆว่าอีกฝ่ายจะต้องช่วยแน่ๆก็เด็กคนนั้นทั้งน่ารักแล้วก็ดูใจดี เป็นมิตรขนาดนั้นแต่ถึงอย่างนั้นในเวลาที่กำลังรออีกฝ่ายตอบกลับมา เขาก็ต้องเตรียมทำอะไรสักอย่างเผื่อว่าทางนั้นปฏิเสธให้การช่วยเหลือ เขาจะยังสามารถช่วยเหลือตัวเองได้อยู่

“ปะ ปะ”อาธาที่นั่งหน้าเครียดติดต่อหาคนช่วยเรื่องคดีอยู่ ก็มีเสียงเล็กๆเรียกเขาอยู่ไม่ห่างตัวนักในห้องนั่งเล่นของบ้าน(คอนโด) พื้นที่ส่วนหนึ่งถูกกั้นด้วยวัสดุหนานุ่มทำเป็นคอกเล็กๆใด้เด็กชายตัวน้อยได้อาศัยเวลาที่ผู้ปกครองกำลังทำงานอยู่เสียงที่ร้องเรียกมาจากเด็กชายวิณณ์วัย 6 ขวบที่ตอนนี้เดินเตาะแตะเก่งจนมั่นใจในสองขาออกวิ่งไปมาได้แล้วถึงจะล้มบ้างแต่เขาก็ยังชอบเดินชอบวิ่งอยู่ดี ตอนนี้ถึงวัยที่จะเริ่มหัดพูดแล้วเขาก็ยังเก่งกว่าเด็กวัยเดียวกันอยู่เล็กน้อยที่เริ่มจะเอ่ยคำสั้นๆได้แล้ว

“ครับลูก ว่าไงครับ”อาธาที่สีหน้าเครียดจากเรื่องตรงหน้าเป็นต้องปรับสีหน้าใหม่ส่งยิ้มให้ลูกชายพร้อมเดินเข้าไปหาลูกชายที่ยืนเกาะคอกจ้องเขาอยู่ตาแป๋ว

“ปา ปา”

“ครับๆ ปะป๋ามาแล้วนี่ไงครับ” ขาเรียวก้าวข้ามที่กั้นคอกที่สูงเลยเข่าไม่มากเข้าไปนั่งเล่นกับลูกชาย

“ไหน ดูซิ เรียกปะป๋ามาทำไมเอ่ย เรียกมาเล่นกับพุงน้อยๆนี่หรือเปล่านะ”ได้ทีก็ก้มหน้าลงเป่าพุงลูกชายเล่นทันที

“ฮ่าๆๆๆ” ด้านลูกชายตัวน้อยที่ถูกพ่อแกล้งจนจักจี้ก็หัวเราะชอบใจทันทีรีบป่ายแขนคอคนเป็นพ่อไว้แน่นอาธาที่หันมาสนใจลูกชายแทนที่จะนั่งหน้าเครียดคิดหาทางออกต่อเลยไม่รู้เลยว่าด้านเพเนียสก็ยินดีช่วยรีบส่งข้อความกลับมาถามไถ่พร้อมข้อความที่เขียนออกมาอย่างหนักแน่นว่าจะช่วยเหลือเขาอย่างเต็มที่

          เพเนียสได้คุณทนายสาวความคนเก่ง ที่เก่งที่สุดของบริษัททรัพเพิลพี ยัมมี่ฟู้ดส์ มาช่วยงานโดยไม่คิดค่าแรงเพิ่มแม้แต่เครดิตเดียว เพียงแต่บอกว่าเลี้ยงข้าวเธอด้วยอาหารฝีมือเขาสักมื้อก็พอแล้วทนายความประจำบริษัทมีชื่อว่าเคย์ล่า เธอแจ้งกับเพเนียสแล้วว่าเรื่องนี้ต้องดำเนินการไปต่ออย่างไรต้องใช้เอกสารอะไรบ้างที่จะเป็นประโยชน์ต่อฝ่ายอาธาซึ่งเวลาที่รวบรวมหลักฐานต่างๆที่ฝ่ายพวกเขามีก็ใช้เวลาไม่ถึงวันเท่านั้นบวกกับเพิ่มเสริมเติมแต่งข้อมูลอีกนิดหน่อยก็ส่งต่อให้อาธาได้เลยเรื่องนี้เคย์ล่าบอกว่าไม่ยาก ถ้าไม่มีตัวแปรอื่นๆเข้ามาเกี่ยวข้องกับคดีความอย่างไรศาลก็ต้องยกฟ้องแน่และเธอยังแนะนำให้เพเนียสและอาธายื่นฟ้องกลับด้วยเช่นกัน

“แล้วสรุปจะเอาไง จะฟ้องไม่ฟ้อง”เพวิสถามน้องชายอย่างจริงๆจังๆ ใจจริงเขาก็อยากให้น้องชายฟ้องๆไปเลย คนอื่นจะได้ไม่เอาเป็นเยี่ยงอย่างจะได้ไม่มีใครหน้าไหนทำแบบนี้อีก ไม่ใช่แค่เป็นการปกป้องเพเนียสเท่านั้นยังรวมไปถึงแฟนคลับช่องของเพเนียสด้วยที่อาศัยอาหารที่เขาสอนไปทำเป็นอาชีพทั้งหลักและเสริมเขาไม่ได้คาดคั้นนะ แค่อยากถามดูเท่านั้น

“ผม...” เพเนียสนั้นก็คิดยากอยู่ไม่น้อยมันจะไม่ดู เอ่อ โหดร้ายไปหน่อยเหรอ

“...” จ้องน้องชายเขม่งยังไงลึกๆแล้วน้องชายเขาก็เป็นคนใจอ่อนอยู่แล้วกับคนอื่นนั้นเขาใจแข็งช่วยอย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรแต่กับเรื่องของตัวเองก็จะเป็นแบบนี้ตลอด

“งั้นก็(เหล่มองพี่ชายนิดหน่อย)ตกลงครับ เราจะฟ้องกลับ เอาให้คนรู้ไปเลยว่าเราไม่ว่าใครก็มาข่มขู่ไม่ได้ง่ายๆ”ว่าเสียหนักแน่นทันทีเมื่อตัดสินใจได้เด็ดขาด แล้วก็พี่ชายครับเลิกจ้องเขาขนาดนั้นได้แล้ว

“ดีมาก” เพวิสว่าอย่างพอใจพร้อมตบบ่าน้องชายเสียงดังปุบๆอีกสองสามที

          ครบกำหนด5วันที่จะตัดรอบ มีผู้สมัครเข้ามาเป็นแฟรนไชส์ซีและลูกจ้างของแฟรนไชส์ซอร์จำนวนกว่า800ราย ซึ่งถือว่าเยอะมากๆสำหรับการเปิดตลาดแฟรนไชส์ครั้งแรกของบริษัทน้องใหม่อย่างพวกเขาต้องบอกก่อนว่าร้านค้าทั้งสามไม่เคยมีหน้าร้านขายมาก่อนพวกเขาไม่ได้เคยกินจริงๆมาก่อน พวกเขาไม่ได้รู้จักหรือมั่นใจในการทำงานของบริษัทนี้มาก่อนแต่ก็เชื่อมั่นที่จะเริ่มทำธุรกิจกับพวกเขา แต่เมื่อผู้คนเชื่อมั่นในฝีมือของบริษัทนี้พวกเขาก็ต้องตั้งใจทำงานให้สมกับที่คนอีกกลุ่มให้ความไว้ใจจนอยากลงทุนด้วย

“สวัสดีครับทุกคน”ห้องมีตติ้งแบบโฮโลแกรมของแอปพลิเคชันหนึ่ง ตอนนี้นอกจากเพเนียสแล้วก็ยังมีภาพฉายโฮโลแกรมกว่าอีก357คนปรากฏขึ้น และทักทายเขากลับทันทีด้วยความตื่นเต้นบ้างก็ตื่นเต้นเพราะได้เจอเพเนียสครั้งแรกหรือบ้างก็ตื่นเต้นเพราะจะได้หัดทำอาหารไปพร้อมๆกับเพเนียสด้วยได้ร่วมพูดคุยกับเขา แม้ไม่ได้เจอตัวเป็นๆ แต่มากกว่าครึ่งที่เป็นแฟนคลับของเพเนียสที่ร่วมลงทุนก็ล้วนตั้งตารอวันนี้กันทั้งนั้น

“พี่สาวตื่นแต่เช้าเพื่อรอเจอเพเนียสเลยนะ”

“เพเนียสๆ เห็นผมไหม”ชายคนหนึ่งที่โบกมือไปมาเรียกร้องความสนใจ

          ห้องรวมกลุ่มแบบโฮโลแกรมก็เหมือนกับห้องประชุมใหญ่ห้องหนึ่งที่แต่ละจุดจะกำหนดไว้แล้วว่าเจ้าของยูสเซอร์เนมนี้จะปรากฏตัวอยู่จุดไหนซึ่งจะทำให้การจัดระเบียบเป็นไปได้ง่ายดายส่วนเพเนียสนั้นก็ยืดอยู่พื้นที่ยกสูงกว่าส่วนอื่นเล็กน้อยที่หน้าห้องทุกคนในห้องจะได้เห็นเข้าได้ง่ายๆและชัดขึ้น หลังจากที่ทุกคนสมัครเข้ามาแล้วหลังจากนั้นจะต้องส่งข้อมูลด้านสถานที่จะตั้งร้านพร้อมข้อมูลอื่นๆเข้ามาด้วยเพื่อที่จะได้วิเคราะห์ว่าที่ตั้งนั้นเหมาะสมหรือไม่มีปัญหาเรื่องไหนอีกไหมที่ต้องร่วมกับพิจารณาเพิ่มเติม แต่นั่นไม่เป็นปัญหาเลยเพราะธุรกิจนี้พึ่งเปิดใหม่ ไม่มีในสังคมมาก่อนอยู่แล้วจะดูหลักๆก็ที่ว่าแฟรนไชส์ซีแต่ละคนละไม่กำหนดที่ตั้งร้านใกล้กันจนเกินไปก็เท่านั้น

“ผมเห็นทุกคนเลยครับผมดีใจนะครับที่ได้เจอทุกคนในวันนี้ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาพวกเรามาเริ่มฝึกทำกันเลยดีกว่าครับ” เพเนียสเริ่มสอนทุกคนไปทีละขั้นตอนช้าๆอธิบายทุกเกร็ดความรู้เล็กๆที่เขารู้ให้ทุกคนฟัง วันนี้เป็นการสอนของร้านขายอาหารทอดหลักๆก็คือสอนวิธีทอด หม้อทอดที่ใช้สามารถตั้งอุณหภูมิได้อยู่แล้วแล้วทางบริษัทก็ได้คำนวณมาแล้วว่าต้องใช้เวลาเท่าไหร่และความร้อนเท่าไหร่ในการทอดอาหารแต่ละชนิดเพียงคุณเอาของทอดลงไปหม้อทอดก็จะทำงานเองจนครบเวลามันก็จะยกตะแกรงทอดขึ้นจากน้ำมันให้เองพร้อมกับส่งเสียงเตือน ส่วนหน้าที่ต่อมาก็คือการบรรจุอาหารลงภาชนะ ใส่อย่างไรให้พอดีดูสวยงามการเสิร์ฟให้ลูกค้า การยิ้มการพูดคุย รวมไปถึงการใช้เครื่องคิดเงินการรับออเดอร์ลูกค้าที่สั่งหน้าร้านและออนไลน์ การทำบัญชีในแต่ละวันการสั่งของกับแฟรนไซส์ซอร์ เป็นต้น เวลาครึ่งวัน ล้วนเป็นไปอย่างคุ้มค่าอย่างไรเสีย พวกเขาก็ล้วนเป็นคนมีความคิดไม่ได้โง่เง่าการสอนเพียงไม่กี่ครั้งก็ล้วนเข้าใจดีนี่ยังไม่นับรวมว่าเป็นเรื่องที่ไม่ได้ยุ่งยากอะไรอีกนะ เหล่าคนสามร้อยกว่าคนนี้อดใจรอวันที่จะได้เปิดร้านไม่ไหวแล้ว พวกเขามั่นใจว่าต้องขายดีแน่ๆถึงแม้จะไม่ได้ทำวิจัยเก็บข้อมูลทางการตลาดในพื้นที่ของตนเองก่อนก็ตามแต่ด้วยมันเป็นหนึ่งในอาหารปรุงประกอบแล้ว ไหนจะขายในราคาไม่ได้แพงเกินไปนักอย่างไรก็ต้องขายได้แน่นอน