สะใภ้สาม แกมันตัวอัปมงคล คลอดแต่ตัวไร้ประโยชน์มาให้ แล้วดูซิ ลูกสามยังต้องมาตายไปอีก แล้วแกยังจะมาเอาอะไรกับชั้นอีกหา!!
เสียงก่นด่าดังมาจากภายในบ้านทำให้ฉันรู้สึกปวดหัวเป็อย่างมาก
ใช่แล้ว....ฉันชื่อชิงเหมยสาวยุค2020 ที่ตอนนี้เ้ามาอยู่ในร่างของ หลี่ชิงเหมย ในปี1976 นี่ได้กว่าอาทิตย์นึงแล้ว
คนที่ถูกด่าอยู่คือ มารดาของฉัน โจวชิงหลานที่ถูกแม่ผัวต่อว่าอยู่ เนื่องจากเพราะย่าหลี่กำลังไล่เธอและลูกทั้งสองออกจากบ้านไป แต่โจวชิงหลานพยายามขอเงินที่สามีส่งมาให้ติดตัวไปด้วย เธอเองก็รู้ว่าวาสามีนั้นส่งเงินมาให้ทุกเดือน อีกทั้งตอนนี้ที่ตายไป เงินชดเชยทั้งหมดก็อยู่ที่ย่าหลี่แล้ว เธอไม่รู้ว่าได้เงินชดเชยมาเท่าไหร่ รู้ว่าคงไม่น้อยแต่ไม่เคยถึงมือเธอเลยซักหยวน
และที่อยู่ในอ้อมกอดของฉัน คือน้องสาวของเ้าตัว ที่กำลังตัวสั่นกลัวย่าของตัวเองอยู่ หลี่หลิงอายุสิบสองปี
ย่าหลี่ ที่ยังคงบ่นด่าโจวชิงหลานไม่จบไม่สิ้น จนฉันเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว
"คุณย่า ท่านจะมาต่อว่าแม่หนูเพื่ออะไร พ่อก็ตายไปแล้ว แม่ก็ควรที่จะได้เงินชดเชยบ้างสิคะ เงินที่พ่อส่งมาทุกเดือน ย่าก็เอาไปหมด พ่อส่งมาให้ย่าส่วนหนึ่ง ให้แม่อีกส่วนหนึ่ง แต่หนูยังไม่เคยเห็นย่าเอาให้แม่เลยสักครั้ง"
ฉันที่รู้สถานการณ์ทุกอย่างกับความทรงจำของเ้าของร่างเดิม รู้สึกรังเกียจกับความเห็นแก่ตัวของบ้านหลี่มาก แม่ของตนก็หัวอ่อน คนอื่นว่ายังไงก็ไม่เคยพูด ไม่เคยเถียง ถึงโดนเอาเปรียบอยู่เสมอ
"ตัวขาดทุนอย่างแกอย่ามาพูดเถียงผู้ใหญ่ เงินทดแทนอะไร ชั้นไม่มีหรอก"
เฮ้อ ย่าหลี่นะยาหลี่ ทหารตายไปทั้งคน อย่างต่ำๆ ก็คงได้เงินชดเชยเป็พันหยวน กับยุคนี้แล้ว ถือเป็เงินเยอะเลยทีเดียว เงินเดือนของคนที่ทำงานอยู่โรงงาน ที่ได้เงินเดือนเพียงแค่30หยวนเท่านั้น
" ถ้าคุณย่ายังคงไร้เหตุผลแบบนี้ หนูจะไปให้ลุงเจิ้งมาตรวจสอบ เอาแบบนี้ไหมคะ? ถ้าย่าคิดจะไล่ให้พวกเราออกจากบ้านไป แต่ย่าเอาเงินที่พ่อส่งมาให้ไปหมด พ่อเป็ทหารกล้านะคะ ถ้าย่าไม่กลัวจะถูกจับส่งทางการ ก็ตามใจค่ะ"
เจิ้งหยวน คือหัวหน้าของคอมมูนเก่าที่ตอนนี้ยกเลิกไปแล้วแต่ยังคงตำแหน่งหัวหน้าของหมู่บ้านหยางนี้อยู่ ที่ในยุคนี้ถือเป็คนดูแลจัดการทุกอย่างในหมู่บ้าน ถือเป็คนของทางรัฐบาล ย่าหลี่หรือจะกล้า
"แก.....นังเด็กปากดี แกกล้าเรอะ"
"ทำไมจะไม่กล้าล่ะคะ ถ้าพวกเราสามคนออกไปโดยไม่มีเงินซักหยวน พวกเราก็อดตายสิ"
เฮ้อ ที่จริงฉันก็ไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับยายแก่นี่มากหรอก แต่สามชีวิตเชียวนะ ถ้าออกไปยังไม่รู้เลยว่าจะไปอยู่ที่ใหน
ชิงเหมยที่พยายามเค้นความทรงจำอย่างหนัก ก็ยังคิดไม่ออกว่า ถ้าออกจากบ้านหลี่ไปจริงๆ จะสามารถขอความช่วยเหลือจากใครได้บ้าง
ยายแก่นี่พอลูกชายตายไป ก็จะไล่คนในครอบครัวออกซะแล้ว ก็รู้อยู่หรอกว่าอยากจะเอาเงินไปให้กับลุงใหญ่กับลุงรอง เพราะสะใภ้ใหญ่คลอดลูกชายให้เขาตั้งสองคน สะใภ้รองคลอดให้อีกหนึ่งคน ลูกชายคนโตของลุงใหญ่ ตอนนี้เรียนอยู่ในเมือง หวังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้มาหลายปีแล้ว ย้ำว่าหลายปีแล้ว แต่เท่าที่เห็นหลี่เหวินเทียน ลูกชายคนโตของลุงใหญ่ที่โรงเรียนไม่น่าจะมีหวังที่จะสอบได้
แต่เงินก็ต้องแบ่งมาทางนี้บ้างสิ พ่อของทางนี้นะที่เสียไปน่ะ
"ได้....ชั้นจะให้พวกแกร้อยหยวน แต่แกรีบไปเรียกหัวหน้าคอมมูนมา ให้เขียนหลักฐานว่า ตระกูลหลี่กับพวกเ้าบ้านสาม ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก "
"ห้าร้อยหยวน" ฉันบอก
"ฝันไปเถอะ ตัวขาดทุนอย่าพวกแกจะเอาไปทำอะไร นี่มันเงินลูกชายของชั้น ชั้นจะให้พวกแกสองร้อยหยวน จะเอาไม่เอา"
ฉันหันไปพยักหน้าให้โจวชิงหลาน เพราะยังไงบ้านหลี่คงไม่อยากให้บ้านสามอยู่อีกต่อไปแล้ว โจวชิงหลานเป็คนเดียวของบ้านสาม ที่ลงนาได้แต้มมาให้กับบ้านหลี่สมัยที่ยังมีระบบคอมมูนอยู่ ส่วนฉันกับน้องนั้นต้องไปเรียนหนังสือ ยังดีที่พ่อทหารบิดาตน บอกบ้านหลี่ว่า เขาจะส่งเงินมาให้ทุกเดือน แต่บ้านหลี่ต้องให้ลูกสาวทั้งสองเข้าโรงเรียน แต่ยังไม่วาย ย่าหลี่ยังคงให้โจวชิงหลานลงนาเอาแต้มอยู่ดี ครั้นพอได้ข่าวว่า หลี่เฟิง พ่อทหารของตนเสียชีวิตในสนามรบ ย่าหลี่คงไม่อยากจะเสียเงินส่งทั้งสองเรียนต่อ จึงคิดจะให้ออกจากตระกูลไป
ในเมื่อตกลงกันแล้วว่าย่าหลี่จะให้เงินบ้านสาม สองร้อยหยวน สะใภ้ใหญ่ รีบไปบอกให้ลุงเจิ้ง หัวหน้าคอมมูนมาจัดการเื่หลักฐานการแยกบ้าน...ใช่สิ ทีแบบนี้ล่ะรีบไปเลยนะ เพราะเงินที่ได้มาชดเชยจาการตายของพ่อหลี่ชิงเหมยน่าจะเกินพันหยวน จะได้นำไปให้ลูกชายของตน หลี่เหวินเทียนใช้จ่ายถ้าปีนี้เขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้
ไม่นาน ลุงเจิ้งหัวหน้าคอมมูนเดินเข้ามาในบ้านพร้อมสะใภ้ใหญ่ที่ไปเรียกมา ทำหน้าเบื่อหน่าย เนื่องจากทั้งรู้ดีว่า ย่าหลี่มีนิสัยอย่างไร
หลักฐานการแยกบ้านของบ้านหลี่และบ้านสาม ถูกเขียนขึ้นมาสามฉบับ แบ่งกันให้บ้านหลี่หนึ่งฉบับ บ้านสามหนึ่งฉบับ และอีกฉบับทางการจะเป็คนเก็บไว้
ย่าหลี่ยื่นเงินให้โจวชิงหลานสองร้อยหยวน ด้วยความเสียดาย แต่ก็ยังดีกว่าต้องมาดูแลตัวขาดทุนทั้งสองอีก
ทีนี้บ้านสามก็ตัดขาดจากบ้านหลี่เป็ที่เรียบร้อย ทั้งสามเดินออกจากบ้านหลี่พร้อมข้าวของอันน้อยนิด น่าเวทนายิ่ง
แต่ไม่เป็ไร ตัวฉัน ชิงเหมย ผู้มาจากยุค2020 จบจากมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของโลก ด้วยคะแนนสูงสุดของรุ่น ฉันไม่เชื่อหรอกว่าความรู้ที่มีจะดูแลคนแค่สองคนไม่ได้เชียวหรือ
________________________