‘ในป่าร้อยอสูรนี้กับมีถึงห้าผลไม่แปลกที่สัตว์อสูรระดับสูงจะมารวมตัวกันหลายร้อย แต่มิอาจเข้าใกล้ผลบรรลุปราณเทพได้’
หลัวเสวียนใช้พลังดึงผลบรรลุปราณเทพออกมา ก่อนที่ผลบรรลุปราณเทพจะถูกเก็บเข้าไปในแหวนมิติ
“เ้าหยุดเดียวนี้ ส่งผลบรรลุปราณเทพมาให้ข้าซะ ”
หลังสิ้นเสียงนั้นกับปรากฏผู้มีฝีมือระดับสูงนับร้อยคนต่างล้อมหลัวเสวียนเอาไว้
“เหตุใดข้าจะต้องส่งผลบรรลุปราณเทพให้พวกเ้า”
"หากเ้ามอบผลบรรลุปราณเทพมาแต่โดยดี ข้าอู๋เจียงสงผู้าุโแห่งนิกายดาบเซียนภูผา์จะปล่อยเ้าไป
“ข้าขอปฏิเสธ”
“เ้าอยากเป็ศัตรูกับนิกายดาบเซียนภูผา์แห่งดินแดนเซียนงั้นรึ ”
อู๋เจียงสง กล่าวถึงอำนาจเื้ัของตนเพื่อให้หลัวเสวียนหวาดกลัว
หลัวเสวียนไม่เอ่ยอันใดเพียงปล่อยแรงกดดันระดับเทพ์ขั้นที่เก้าออกมา
“นี้มันระดับเทพ์ขั้นที่เก้า ผู้าุโโปรดเมตตานิกายดาบเซียนภูผา์ด้วย ข้าไม่้าผลบรรลุปราณเทพแล้ว”
“พวกเ้ารีบไสหัวไปให้พ้นหน้าข้า” หลัวเสวียนกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ขอรับๆ พวกเราจะไปทันที”
“ท่านอาจารย์ช่างเก่งกาจยิ่งนักเ้าค่ะ”
“ชิงเยี่ยนศิษย์ข้าไม่ว่าเ้าจะแข็งแกร่งหรืออ่อนแอห้ามเผยจุดอ่อนใดๆให้ศัตรูเห็นเด็ดขาดเข้าใจหรือไม่”
“ศิษย์เข้าใจแล้วเ้าคะท่านอาจารย์ ”
“ก่อนจะเดินทางอาจารย์จะเก็บเอาแก่นสัตว์อสูรที่ฆ่านี้ก่อน”
“เ้าค่ะ”
ระหว่างที่หลัวเสวียนและศิษย์กำลังเอาแก่นสัตว์อยู่นั้น หลัวเสวียนกับััได้ถึงตัวตนที่อันตรายยิ่ง
‘ัันี้คล้ายกับตัวตนโบราณที่เคยเจอในดินแดนลับบนเกาะกับศิษย์น้อง แต่ตอนนี้ตัวตนที่ว่ากำลังมุ่งหน้ามาทางเขาหรือจะเป็เพราะผลบรรลุปราณเทพ ด้วยระดับเทพพิภพขั้นที่เก้าของเขาในปัจจุบันยังไม่อาจต่อกรระดับเทพเ้าะได้ เขาห่วงความปลอดภัยของศิษย์ตนเองด้วย’
“ชิงเยี่ยนจับตัวอาจารย์ไว้”
“เ้าค่ะ”
หลัวเสวียนใช้ทักษะท่องทะยานหมื่นลี้ออกไปจากป่าร้อยอสูร
‘ผลบรรลุปราณเทพของข้า น่าเจ็บใจนักมันเป็ใครกันที่กล้า่ชิงของข้าไป หากข้าเจอมันจะสับมันเป็หมื่นๆชิ้น’
“ตูมมมม!!” พลังมหาศาลถูกปล่อยออกมา
ลั่วฉางเสิ่น ตัวตนาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นที่ถูกแย่งชิงผลบรรลุปราณเทพไป แต่สิ่งที่ทำให้ลั่วฉางเสิ่นประหลาดใจเมื่อขยายััของตนออกไป ผู้ที่ชิงผลบรรลุปราณเทพไปกับอยู่ห่างลั่วฉางเสิ่นนับหมื่นลี้แล้ว
“นี้มันทักษะแบบใดกัน เจ็บใจนักหากไม่ใช่เพราะร่างหลักของข้าโดนผนึกอยู่เ้าหนีไม่พ้นเอื้อมมือข้าแน่”
ด้านหลัวเสวียน
“ท่านอาจารย์นี้คือที่แห่งใดเ้าค่ะ”
“นี้คือส่วนลึกของดินแดนปีศาจ ”
หลัวเสวียนบอกกับศิษย์ของตนแล้วมองสำรวจพื้นที่โดยรอบ
‘เขาจะใช้สถานที่แห่งนี้ในการฝึกฝนอีกครั้ง ’
หลัวเสวียนนำเอายันต์นำส่งและยันต์ส่งสารออกมาจากแหวนมิติ แล้วนำเม็ดยาทะลวงปราณระดับเทพจำนวนหนึ่งร้อยเม็ดยาและผลบรรลุปราณเทพหนึ่งผล ทักษะวิชาท่องทะยานหมื่นลี้ ทักษะกระบี่ตัดวัฏจักรระดับ์ขั้นสูง ทักษะวิชาปราณม่วงคุ้มกายาระดับเซียนขั้นกลาง ทักษะการสร้างค่ายกลป้องกันระดับเซียนใส่เข้าในยันต์นำส่ง และเขียนข้อความใส่เข้าไปในยันต์ส่งสารแล้วส่งไปให้ศิษย์น้องของตน
[ติ๊ง! ท่านได้มอบเม็ดยาทะลวงปราณระดับเทพให้ให้แก่ศิษย์น้องท่านจำนวนหนึ่งร้อยเม็ดยา ติ๊ง! ระบบขอมอบเม็ดยาทะลวงปราณระดับเทพจำนวนสามร้อยเม็ดยาให้แก่ท่านเป็การตอบแทน]
[ติ๊ง! ท่านได้มอบผลบรรลุปราณเทพให้แก่ศิษย์น้องของท่านจำนวนหนึ่งผล ติ๊ง ระบบขอมอบผลแห่งจิตเทพให้แก่ท่านเป็การตอบแทน]
[ติ๊ง! ท่านได้มอบทักษะวิชาท่องทะยานหมื่นลี้ให้กับศิษย์น้องของท่าน ติ๊ง! ระบบขอมอบทักษะวิชามิติเคลื่อนย้ายให้แก่ท่านเป็การตอบแทน]
[ติ๊ง! ท่านได้มอบทักษะกระบี่ตัดวัฏจักรระดับ์ขั้นสูงให้แก่ศิษย์น้องของท่าน ติ๊ง! ระบบขอมอบทักษะกระบี่ตัดวัฏจักรระดับมหาเทพขั้นสูงให้แก่ท่านเป็การตอบแทน]
[ติ๊ง! ท่านได้มอบทักษะวิชาปราณม่วงคุ้มครองกายาระดับเซียนขั้นกลางให้แก่ศิษย์น้องของท่าน ติ๊ง! ระบบขอมอบทักษะวิชาปราณม่วงคุ้มครองกายาระดับมหาเทพขั้นต่ำให้แก่ท่านเป็การตอบแทน]
[ติ๊ง! ท่านได้มอบทักษะการสร้างค่ายกลป้องกันระดับเซียนให้แกศิษย์น้องของท่าน ติ๊ง! ระบบขอมอบทักษะการสร้างค่ายกลป้องกันระดับสรวง์ให้แก่ท่านเป็การตอบแทน]
เสียงแจ้งเตือนจากระบบในครั้งนี้กับทำให้หลัวเสวียนพึงพอใจ
อาณาจักรเพลิงศักดิ์สิทธิ์
ภายในตำหนักของหลินซูเหยา
“นี้มันยันต์นำส่งและยันส่งสารของศิษย์พี่”
เมื่อยันต์นำส่งมาถึงที่หมายก็สลายหายไปก็ปรากฎเม็ดยาทะลวงปราณระดับเทพและทักษะวิชา หลินซูเหยาอ่านข้อความของผู้เป็ศิษย์พี่จนจบ
‘อีกสี่ปีถึงได้เจอศิษย์พี่ ในข้อความที่ส่งมาให้ฝึกฝนและหาประสบการณ์ และการหาลูกศิษย์เพื่อเตรียมตัวรับมือกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นอย่างงั้นหรือ’ หลินซูเหยาแปลกใจกับเนื้อความที่ส่งมา
8K
