คำนำ
เมื่อวันที่1 เมษายน 1924ศาลพิพากษาประชาชนมิวนิกตัดสินให้ผมรับโทษจำคุกในป้อมปราการลันทส์แบร์คอัมเล็ชในวันนั้น
หลังจากที่ทำงานมาอย่างต่อเนื่องไม่หยุดมายาวนานหลายปี เป็ครั้งแรกที่ได้เริ่มงานที่หลายคนเรียกร้องและผมเองรู้สึกว่ามีประโยชน์ต่อขบวนการเคลื่อนไหว ผมจึงตัดสินใจเขียนเป้าหมายการเคลื่อนไหวทางการเมืองเป็สองเล่ม[1]เท่านั้น แล้วยังรวมถึงเป้าหมายการพัฒนาขบวนการของพวกเราด้วย ซึ่งสามารถเรียนรู้ได้มากกว่าบทความหลักคำสอนใดๆ
แล้วผมยังได้มีโอกาสเล่าถึงการพัฒนาตัวเองทั้งในเล่มที่หนึ่งและเล่มที่สองเป็สิ่งที่จำเป็ต่อความเข้าใจ และทำลายล้างสื่อของชาวยิวที่ได้สร้างตำนานอันเลวร้ายของผม
งานเขียนนี้ผมไม่ได้พูดกับคนแปลกหน้า แต่พูดกับผู้ติดตามที่ขบวนการเคลื่อนไหวทางการเมืองที่มาด้วยใจของตัวเอง และผู้้าตาสว่างรู้ให้ลึกขึ้น ผมรู้ว่าผู้คนไม่ได้ถูกโน้มน้าวใจด้วยตัวอักษรมากเท่าคำพูด การเคลื่อนไหวทางการเมืองที่ยิ่งใหญ่ในโลกใบนี้ต่างก็เติบโตขึ้นจากนักพูดผู้ยิ่งใหญ่ ไม่ใช่นักเขียนผู้ยิ่งใหญ่
แต่เพื่อให้เกิดความเท่าเทียมและความเท่าเทียมในหลักการจะต้องยึดมั่นในพื้นฐานของการเขียน ขอให้ทั้งสองเล่มในหนังสือเป็รากฐานที่ผมอุทิศให้กับงานเขียนชิ้นนี้
ป้อมปราการที่คุกขัง
ลันทส์แบร์คอัมเล็ช
ผู้เขียน
[1]ตอนแรกๆ เขียนสองเล่ม ต่อมาตีพิมพ์หนังสือรวมเล่มหนึ่งกับเล่มสองเอาไว้ในเล่มเดียว 1924
696
