“เปรี้ยง!” ฟากฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหวสายฟ้าฟาดลง เป็ร้อยสายจากที่ไกลๆ
“แหมะ!” ๆ เม็ดฝนสีดำค่อยๆ หยดลงมาจากที่ไกลๆ เด็กหนุ่มดิ้นรนอย่างถึงที่สุดพยายามเคลื่อนไหวตัวให้ไวขึ้น สติจะใกล้พร่าเลือน ละอองฝนเริ่ม พัดพามาถึงและเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ เริ่มหยดโดนร่างกายเด็กหนุ่มเ็ปทรมานไปทั่วทั้งตัว จุดที่ละอองฝนโดนเกิดเป็แผลไหม้พร้อมขยายตัวอย่างรวดเร็วกลายเป็แผลขนาดใหญ่
“เด็กหนุ่มเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ชายป่าเริ่มมองเห็นบริเวณพื้นที่ดินร่วนสีเทา สัตว์รูปร่างแปลกประหลาดทั้งหลาย ทยอยวิ่งกลับเข้ามาเพื่อมุดกลับเข้าไปใต้ดินอีกรอบ ”ทั่วทั้งบริเวณ มีสัตว์ป่าน้อยใหญ่ ตายเกลื่อนเต็มไปด้วยซากศพ เด็กหนุ่มที่เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้มากแล้วแต่ร่างกายที่เสียเืไปมากออกอาการเริ่มชาด้านแทบจะขยับไม่ได้
เด็กหนุ่มหมดเรี่ยวแรงใกล้ที่จะหมดสติเต็มที อยู่ๆ สายตาก็เหลือบไปมอง “ซากศพของสัตว์แปลกประหลาดชนิดหนึ่งนอนตายอยู่ไม่ไกลด้านหลังของศพ เกิดภาพ เบลอๆ แปลกประหลาดมีการบิดเบี้ยวของอากาศจางๆ ปกคลุมอยู่บนศพ
“ไม่รู้ว่าเพราะใกล้สติพร่าเลือน หรือยังไง จู่ๆสติเริ่มกลับมา คมชัดดังเดิม รู้สึกเหมือนร่างกายกลับมามีเรี่ยวแรงอีกครั้ง าแตามร่างกาย เืก็หยุดไหลไปเอง “เด็กหนุ่มไม่รอช้ารู้ว่าเป็โอกาสเพียงเสี้ยวนาทีตั้งสติปรับร่างกายใหม่ ย่อตัวกระโจนมุดเข้าไปใต้ซากศพ หมาป่าที่อยู่ใกล้ๆใช้ศพหมาป่าเป็เครื่องกำบัง รีบคลานเข้าไปใกล้พื้นที่ดินร่วนสีเทา ละอองเม็ดฝนเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ บางส่วนจนทะลุ ศพหมาป่าซึมสู่แผ่นหลังของ
เด็กหนุ่ม เ็ปสุดแสน ทรมาน เด็กหนุ่มกัดฟันเร่งคลานไปข้างหน้าจัดการเร่งเอามือที่ชุ่มโชกไปด้วยเื ตะกายดินเบื้องหน้า เอาดินมาปกปิดร่างกายไว้ เด็กหนุ่ม หอบหายใจรวยริน อยู่สอง สาม อึดใจเสียงท้องฟ้า หวีด หวิว สนั่นะเื เด็กหนุ่มที่เืโทรมกาย ไหลรินปิดแม้กระทั้งดวงตายังฝืนเหลือบมองบนท้องฟ้าจากที่ไกลๆ “กลุ่มเมฆดำมืดที่รวมเป็กลุ่มอยู่บริเวณนั้นจู่ๆ เหมือนยุบตัวเข้าไปในอากาศ และแยกตัวออก ปรากฏเป็หลุมดำขนาดใหญ่ ไม่นานมีเงาขนาดใหญ่สอดแทรกออกมาบางสิ่งทะลุผ่านชั้นเมฆ ลงมา เป็ลูกไฟขนาดั์ พุ่งผ่านท้องฟ้าลงสู่พื้นดินอย่างรวดเร็ว
“ตูม!”…
“จุดเริ่มต้นของฤดูแห่งความร้อนระอุ ที่มุมหนึ่ง ณ เขตภายนอกที่ห่างไกล กลุ่มคนราวๆ5 คน เดินทางผ่านมาทางเส้นทางนี้ มีรถเลื่อน 1 คัน ลักษณะเหมือนเกวียนบรรทุกของขนาด 4 ล้อ มีหลังคาคลุม ภายในมีหินหลากสีขนาดเท่าไข่ไก่แบ่งเป็กลุ่มๆ มีเสบียงอาหารชิ้นส่วนสัตว์ป่า บรรทุกมาเกือบเต็มคัน
“หัวหน้า คีแวน ทำไมเราต้องผ่านมาเส้นทางนี้ เราควรเดินทางกลับไม่ใช่หรอกหรือ! ชายหนุ่มผมทองเดินตามอยู่ท้ายขบวนร้องถามชาย ร่างสูงใหญ่ที่อยู่หน้าขบวน ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่ อายุราว 40ปี ตัวดำร่างกายบึกบึนใส่เสื้อขนสัตว์ โชว์กล้ามแขน มีร่องรอย แผลเป็ที่ใบหน้าและร่างกาย “ซูิ ถ้าเ้าไม่พอใจ สามารถเดินทางกลับไปก่อนได้เลย
ส่วนแบ่งของงานนี้ข้าจะแบ่งให้ตามสัดส่วน คีแวน มองที่ชายหนุ่มผมทองอย่างไม่สนใจ “โธ่! หัวหน้าข้าแค่อยากรีบกลับ ข้าเห็นว่าพวกเราออกมาไกลมากแล้ว ที่สำคัญข้าแค่กังวลเื่พภัยพิบัติ “ซูินายก็กังวลเกินไปสารจากแดนในระบุว่า ลูกไฟจะตกครั้งถัดไปอาจกินเวลามากกว่า 2 เดือน ชายหนุ่มรูปร่างท้วมเป็แรงงานเข็นรถเลื่อนเอ่ย “เชอะ! เสี่ยวหมาน เ้าทำหน้าที่ของเ้าไปเถอะ ซูิออกอาการหงุดหงิด
“พวกเราจะไปทางทิศตะวันตกอีกประมาณ20 กิโลเมตร ถ้าฉันคาดเดาไม่ผิดเราอาจจะได้โชคครั้งใหญ่แถวนั้นหัวหน้าหมายถึงเราจะได้ ”หินเท็นซี่” เพิ่ม ในบริเวณนั้นเหรอครับ “ใช่! ถ้าฉันคาดเดาไม่ผิดเมื่อ่ 3 เดือนก่อนหน้านี้ ตอนที่ลูกไฟั์ตก
บริเวณแถวๆ นั้นอาจจะหลงเหลือ สะเก็ดหินเท็นซี่ ให้กับพวกเราได้ ยังไงเราคงต้องลองเสี่ยงโชคดูสักครั้ง
“ดีเลยครับหัวหน้าถ้าครั้งนี้พวกเราได้โชคดีคงมีโอกาสได้เป็พลเมืองซะที เสี่ยวซู ที่เข็นรถเลื่อนคู่กับเสี่ยวหมานเอ่ยอย่างมีความหวัง
“ของยิ่งมีมูลค่าพื้นที่ยิ่งอันตราย อาจจะเต็มไปด้วยสัตว์ป่าสัตว์ร้ายที่รอเราอยู่ “แต่ถึงยังไงเราก็จะเสี่ยง เรามีหัวหน้าอยู่ทั้งคนนะครับ
“ทุกๆ คนระมัดระวัง นี่เป็ครั้งแรกที่เราเดินทางมาไกลขนาดนี้ทางต่อจากนี้ไปจะเป็ลักษณะป่าทึบคอยระวังภัยให้กันกลุ่มเราจะเสียคนอีกไม่ได้ ชายวัยกลางคนผิวสีแทนหัวล้านรูปร่างใกล้เคียงกับหัวหน้ากล่าว
“ภายนอกเขตอาณานิคมจะมีกลุ่มที่ว่าเรียกว่าหน่วยเก็บเกี่ยวในแต่ละ แคมป์ เพื่อออกค้าหาสิ่งที่เรียกกันว่า
“หินเท็นซี่” เป็หินสีต่างๆ ยิ่งขนาดใหญ่ยิ่งมีมูลค่าสูง เพื่อกลับไปเป็ของบรรณาการแลกเปลี่ยนกับสิทธิต่างๆ บางครั้งอาจได้ถึงสิทธิ์การเข้าเป็พลเมืองใน
“อาณานิคม”
กลุ่มของคีแวน ก็เป็หน่วยหนึ่งในนั้นที่ออกมาเก็บเกี่ยว “ในกลุ่มประกอบด้วย คีแวน ซึ่งเป็หัวหน้าอายุราว 40 ปีรูปร่างสูงใหญ่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชนบริเวณเอวแขวนด้วยปืนเก่าลักษณะคล้ายปืนโบราณลำกล้องขนาดเท่าปืนลูกซองดูแล้วน่าจะเก่าใช้งานมามากด้านหลังสะพายกระเป๋าสัมภาระเสียบ ดาบหัวตัดขนาดใหญ่ไว้
มากัส รองหัวหน้าอายุใกล้เคียงกับหัวหน้าเป็ชายรูปร่างใหญ่ท้วมหัวล้านมือถือดาบปลายแหลมด้านหลังแขวนหน้าไม้ใหญ่ “ซูิ หนุ่มผมทองอายุ 28ปี ถือธนูข้างเอวพกมีดสั้น 2 เล่ม เป็หน่วยระมัดระวังหลังเดินตามท้ายขบวน “มี เสี่ยวหมานเสี่ยวซู สองพี่น้อง เป็แรงงานรถเลื่อน ในขณะเดินทางครั้งนี้ในกลุ่มได้สูญเสียคนในกลุ่มไป2 คน ซึ่งเป็ พ่อครัว กับแรงงาน จากสัตว์ป่ามีพิษ การสูญเสียของการออกมาสำรวจเก็บเกี่ยวเป็เื่ปกติที่ทุกๆคนรู้อยู่แก่ใจ
แล้วกับการเดินทางเสี่ยงตายในแต่ละครั้งเพื่อแลกกับโชคครั้งใหญ่ในขณะที่กลุ่มของคีแวน เดินทางเข้าไปในป่าลึก “ทุกคนระมัดระวังตัวด้วย! ข้าสังเกตอยู่พักใหญ่แล้วว่ามีสัตว์ป่าตามกลิ่น หินเท็นซี่ ของพวกเรามาตลอดทางทุกคนเตรียมอาวุธไว้ให้ดี
ทั้งกลุ่มเดินมาถึงจุดหนึ่งในป่าทึบ สังเกตเห็นทาง แยกที่แบ่งเป็สองทางเส้นทางหนึ่งเต็มไปด้วยรอยเท้าสัตว์ป่าเต็มไปหมด ทำให้ต้องสลับไปเดินอีกเส้นทางหนึ่ง
816
