ตอนที่ 31
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า พวกแกเห็นตอนที่ฉัน ทุบไฟหน้ารถมันไหม? โคตรสะใจเลยว่ะ" จ้าวเหว่ย ิซื่อ และตงฮั่นเหลี่ยง กำลังนั่งพูดถึงการทุบรถของชิงเทียน จนกลายเป็เศษเหล็ก
ตงฮั่นเหลียงคิดว่า สิ่งที่พวกเขาทำค่อนข้างจะรุนแรงไปหน่อย “นี่... มันจะไม่กลับมาแก้แค้นเหรอ?"
“แกกลัวหมอเหรอ มันจะเอาอะไรมาจัดการฉัน? เข็ม หรือ ถุงน้ำเกลือ ฮ่า ฮ่า จี้ว่ะ" จ้าวเหว่ยยังคงมีความสุขกับสิ่งที่ตนกระทำลงไป
ทั้ง 3 คนดื่มเหล้าจนเริ่มจะเมาได้ที่ ก็มีเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาใกล้พวกเขา “ขอโทษนะครับ พวกคุณคือ จ้าวเหว่ย ิซื่อ และตงฮั่นเหลี่ยง หรือเปล่า"
จ้าวเหว่ยลุกขึ้นมาด้วยท่าทางซวนเซ “เออ! ฉันนี่แหละจ้าวเหว่ย แกมีธุระอะไรกับพ่อคนนี้?"
ชายคนที่เดินมาถามพวกเขา หันกลับไปพูดกับกลุ่มชายฉกรรจ์ “เจอตัวแล้ว" ชายคนนั้นเขาก็คิอ จินโม่เฉินนั่นเอง
จินโม่เฉินจับหัวของจ้าวเหว่ย ที่กำลังเมาได้ที่ กระแทกลงไปที่โต๊ะอย่างแรง โต๊ะไม้เนื้อแข็งแตกหักไม่มีชิ้นดี หน้าที่ยับยู่ยี่ของเ้าเหว่ย มีเืไหลออกมาทางจมูก ฟันของเขาหักไปหลายซี่จากแรงกระแทก
ิซื่อและตงฮั่นเหลียง สร่างเมาทันที พวกเขาถูกล็อคตัวเข้าไปในรถตู้สีดำ รถตู้เคลื่อนตัวออกไป พร้อมกับจ้าวเหว่ยที่หมดสติ โดยมีิซื่อ และตงฮั่นเหลียงนั่งไปด้วย พวกเขาในตอนนี้อยู่ในอาการสั่นกลัว
รถตู้ขับเข้ามาในโกดังแห่งหนึ่ง ในเขตชานเมือง ประตูรถถูกเปิดออก เผยให้เห็นชายคนหนึ่งนั่งสูบบุหรี่อยู่ ด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด “ปลุกมันขึ้นมา"
จินโม่เฉิน ใช้มือฟาดไปที่หน้าของจ้าวเหว่ย เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา เพราะความเ็ป พร้อมกับใช้มือกุมใบหน้าที่กำลังปูดบวม จ้าวเหว่ยพยายามใช้ตาที่พร่ามัว จ้องมองไปยังชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า ภาพค่อยๆเด่นชัดขึ้นมา “ช... ชิงเทียน!"
“ดูเหมือนว่าพวกแก จะทำให้ฉันโกรธได้สำเร็จแล้วล่ะ และคนที่ฉันโกรธก็มีไม่กี่คน ที่ยังมีชีวิตอยู่" คนที่เขาเคยไว้ชีวิตก็คือถังเหยียน เธอมีความสามารถด้านการต่อสู และการจัดระเบียบแบบแผนองค์กร เขาจึงเล็งเห็นว่าเธอมีประโยชน์ แต่กับจ้าวเหว่ยนั้นไม่ใช่เลย
“ช... ชิงเทียน ถ้าแกปล่อยพวกฉันไปตอนนี้ ตระกูลฉันจะไม่เอาเื่แก" ิซื่อพูดเกลี้ยกล่อม ด้วยท่าทางหวาดระแวง ตระกูลิของเขาถือเป็หนึ่งในผู้มั่งคั่ง ในเมืองจี่หนาน พวกเป็เ้าของบริษัท อาหารบรรจุภัณฑ์ ขนาดใหญ่
ชิงเทียนละสายตาจากจ้าวเหว่ย แล้วจ้องมองิซื่อด้วยสายตาที่เ็า “หักแขนมันซะ..."
‘กร๊อบบบ...' “อ้ากกกกกก !!! " ิซื่อร้องด้วยความเ็ป จ้าวเหว่ย และตงฮั่นเหลี่ยง มีสีหน้าที่ซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด นี่หรือคือแพทย์เทวะ ควรจะเรียกปีศาจในร่างมนุษย์ เสียมากกว่า
“หักแขนขาพวกมัน แล้วก็ให้พวกมันโทรไปหาครอบครัว ถ้าพวกมันไม่ชดเชยให้ฉัน เื่นี้ไม่จบง่ายๆแน่" เขาหันไปสั่งจินโม่เฉิน ทั้ง 3 คนที่ถูกจับตัวมา ร้องขอความเมตตา แต่ชิงเทียนไม่มีทีท่าว่าจะเห็นใจ เขา้าระบายความโกรธ ที่สุมอยู่ในอก ที่จริงเขาอยากจะฆ่าพวกมันเสียตรงนี้ด้วยซ้ำไป
*********************************
ภัตตาคารวังั หลงหยินกำลังนั่งทานอาหารกับชายวัยกลางคนอย่างสนิทสนม “เพื่อน ตง ได้ยินว่า หุ้นของสถานีโทรทัศน์นาย ปีนี้สูงอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน ยินดีด้วยๆ" ชายที่หลงหยินกำลังคุยด้วยคือ ตงซุนกุ่ย เ้าของสถานีโทรทัศน์ พ่อของตงฮั่นหลียง
“เพื่อนหลงก็ชมเกินไป ได้ยินมาว่าตระกูลถัง หนีออกนอกประเทศ เพื่อหนีคดีฉ้อโกง เช่นนี้ตระกูลหลงของนาย ก็จะไม่มีใครคอยขัดแข้งขัดขาอีกต่อไป" หลงหยินรู้ดีว่าเื่นั้นเป็เพียงข่าวลวง ความจริงแล้ว หลังจากที่พวกชิงเทียนกวาดล้างตระกูลถัง พวกเขาก็ยึดธุรกิจมาทั้งหมด แล้วแบ่งกับผู้ร่วมแผนการ และหลงหยินก็คือหนึ่งในนั้น
เสียงเรียกเข้าของตงซุนกุ่ยดังขึ้น “สักครู่นะ" เบอร์ที่โทรมา เป็ของของตงฮั่นเหลียง ลูกชายเ้าปัญหาของเขา ตงซุนกุ่ยกดรับสาย “มีอะไรเหลียงเอ๋อ"
“สวัสดี คุณตงซุนกุ่ย" เสียงที่ตอบกลับมาไม่ใช่เสียงของลูกชายเขา
คิ้วของตงซุนกุ่ยขมวดเข้าหากัน “แกเป็ใคร?"
“ผมมีชื่อว่าชิงเทียน ลูกชายของคุณทำทรัพย์สินของผมจนเสียหาย ถ้าคุณไม่อยากได้รับศพลูกคุณกลับไป ก็มาหาผมตามที่อยู่ที่ผมกำลังจะบอกซะ" หลังจากที่บอกที่อยู่เสร็จ สายก็ถูกตัดไป ตงซุนกุ่ยกำโทรศัพท์แน่นด้วยความโมโห
หลงหยิน มองเห็นอาการที่ผิดปกติของตงซุนกุ่ย จึงเอ่ยถามด้วยความเป็ห่วง “เกิดอะไรขึ้น? นายดูเครียดๆนะ"
“เหลียงเอ๋อถูกจับตัวไป" เขาพูดพร้อมกับกัดฟัน “มันบอกว่าลูกฉันทำให้ทรัพย์สินของมันเสียหาย เลยจับตัวลูกฉันไป ถ้าฉันไม่ไปหามันตอนนี้ มันจะฆ่าลูกฉัน" ตงซุนกุ่ยโกรธจนตัวสั่น
“ใครกัน...?" หลงหยิน อยากจะรู้นักว่า ใครกันที่บ้าบิ่นพอจะทำเื่แบบนี้
“มันบอกว่า ชื่อชิงเทียน"
‘เฮือกกกก' หลงหยินสูดหายใจลึก และมีท่าทางตื่นตระหนก
ตงซุนกุ่ยหันมาถามเขา “นายรู้จักชิงเทียน? มันเป็ใคร" เขาเห็นว่าหลงหยินมีท่าทีที่แปลกไป
หลงหยินถอนหายใจยาว “ลูกนายเตะแผ่นเหล็กเข้าอย่างจังเลยล่ะ" หลงหยินส่ายหน้าอย่าง เขาค่อนข้างจะลำบากใจกับเื่นี้
“ทำไม มันยิ่งใหญ่มาจากไหน?" ตงซุนกุ่ยไม่เคยเห็นหลงหยินเป็แบบนี้มาก่อน
“ในเมื่อนายเป็เพื่อนฉัน ฉันจะบอกให้แล้วกัน ตระกูลถังไม่ได้ออกนอกประเทศ พวกเขาตายแล้ว และคนที่อยู่เื้ัก็คือชิงเทียน" เขาเห็นว่าตนกับตงซุนกุ่ย เป็เพื่อนกันมาั้แ่เด็ก จึงไม่อยากให้เขาไปยั่วยุชิงเทียน
หลังจากตงซุนกุ่ยฟังเื่ราวเขาก็แข็งค้างไปทันที “บ....บ้าน่า แล้วจะจัดการกับหลักฐานยังไง ตระกูลทั้งตระกูลหายไปเลยนะ ทำไมตำรวจถึงไม่สืบคดีหรือทำอะไรเลย" เขารู้สึกหวาดกลัวมาก การที่จะทำแบบนั้นได้ ต้องมีอำนาจมากขนาดไหนกัน
หลงหยิน หันมองซ้ายมองขวาอย่าหวาดระแวง “คนที่ร่วมแผนการนี้มีทั้งหมด 6 กลุ่ม บริษัทยา โอวหยาง ตระกูลเกาจากเมืองไท่หยวน หยางเล่ย นายใหญ่บริษัทรักษาความปลอดภัย ตระกูลหลงของฉัน ตระกูลฮวง จากเมืองหลวง และชิงเทียน เขาคือจุดศูนย์กลางของแผนนี้"
‘เฮือกกกกก !!' คราวนี้เป็ฝ่ายตงซุนกุยที่ตื่นตระหนกบ้าง หากเป็ตามที่หลงหยวนว่ามา ก็เป็ไปได้ที่ตระกูลเกาจะถูกกวาดล้าง แม้แต่ตระกูลฮวงยังช่วยเหลือชิงเทียน ตงซุนกุ่ยรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่หน้าเหวลึก และพร้อมจะตกลงไปได้ทุกเมื่อ
“เพื่อนหลง! ฉันควรทำอย่างไรดี..." เขาร้องขอคำแนะนำจากหลงหยิน
หลงหยินทำหน้าลำบากใจ “ฉันจะช่วยนายสักครั้งแล้วกัน ตามที่นายเล่ามาดูเหมือนว่าลูกชายนาย ต้องไปทำให้เขาโกรธมากแน่ๆ ฉันคิดว่านายต้องชดใช้ให้ชิงเทียนเยอะหน่อย นายต้องทำให้เขาอารมณ์ดี"
“เข้าใจแล้วเพื่อนหลง ฉันจะทำตามคำแนะนำของนาย" ตงซุนกุ่ยรีบตรงไปยังสถานที่ ตามที่ชิงเทียนบอกทันที เขาตัดสินใจไปคนเดียว เพื่อจะแสดงให้ชิงเทียนเห็นว่า เขาไม่ได้คิดที่จะเป็ศัตรู
****************************
หน้าโกดังในเขตชานเมือง มีรถหลายคันจอดอยู่ จ้าวเหวินมาพร้อมกับชายฉกรรจ์กว่า 30 คน ถืออาวุธพร้อมที่จะบุก “มันกล้าดียังไง ถึงจับลูกชายฉันมา!" เขากำลังจะไปในโกดัง ก็มีอีกกลุ่มมาถึงเช่นกัน เป็ิห่าวอู๋ พร้อมลูกน้องมากกว่า 50 คน
รถอีกคันขับตามเข้ามา ตงซุนกุ่ยลงมาจากรถ สร้างความประหลาดใจให้กับ จ้าวเหวินและิห่าวอู๋ เป็อย่างมาก
“ตงซุนกุ่ย ทำไมนายมาคนเดียว?" จ้าวเหวินถามเขา
ตงซุนกุ่ยทำเป็ไม่สนใจเขา แล้วเดินเข้าไปในโกดัง เขาไม่มีเวลามาอธิบาย อีกทั้งหากเขาเล่าให้ฟังว่าชิงเทียนเป็คนฆ่าตระกูลถัง หากชิงเทียนรู้ ตระกูลเขาอาจจะได้ตามตระกูลถังไป
จ้าวเหวินและิห่าวอู๋ งุนงงหนักยิ่งกว่าเดิม ที่ตงซุนกุ่ย ทำเป็ไม่สนใจ พวกเขาเริ่มได้กลิ่นที่ไม่ชอบมาพากล และเรียกลูกน้องเดินตามตงซุนกุ่ย เข้าไปด้านใน
ภายในโกดังพวกเขาพบ จ้าวเหว่ย ิซื่อและตงฮั่นเหลียง นอนโอดโอยอยู่บนพื้น แขนและขา ของพวกเขาหักผิดรูป ตงฮั่นเหลียงและิซื่อแขนหักทั้งสองข้าง ขณะที่จ้าวเหว่ยถูกหักแขนขาทั้ง 4 ข้าง
จ้าวเหวินและิห่าวอู๋ ทำหน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ มีเพียงตงซุนกุ่ยที่ยังมีท่าทีที่สงบเยือกเย็น แค่ลูกชายของเขายังไม่ตายก็ถือวาาโชคดีแล้ว ก่อนที่จ้าวเหวินและิห่าวอู๋ จะะโออกมา ตงซุนกุ่ยก็ชิงพูดเสียก่อน “คุณชิงเทียน นี่คือค่าชดเชยสำหรับเหตุการณ์ในวันนี้" เขาหยิบเช็คเงินสดออกมาแล้วเดินเข้าไปหาชิงเทียน
จ้าวเหวินและิห่าวอู๋ มองเขาด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ ชิงเทียนหลี่ตามองตงซุนกุ่ย แล้วรับเช็คมาตรวจดู “ 2000 ล้าน ไม่เลวๆ ลุงหลงโทรมาคุยกับผมแล้ว ผมมองเห็นถึงความจริงใจ ที่คุณกล้าที่จะมาคนเดียว จะยอมให้สักครั้งก็ได้ แต่ถ้ามีครั้งหน้าอีก คงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น"
ตงซุนกุ่ยกลืนน้ำลายเสียงดัง ชิงเทียนผายมือเชิญให้เขาไปรับตัวลูกชาย ตงซุ่นกุ่ยพยุงตัวลูกชายขึ้นมา “พ...พ่อ" ตงฮั่นเหลียงพยายามพูดออกมา
‘เพี๊ยะ!!!' เสียงตบกังวานไปทั่วโกดัง “หุบปาก! วันๆหาแต่เื่ ไม่ตายก็บุญแค่ไหนแล้ว!" สองพ่อลูกพยุงร่างกันออกไป โดยทิ้งให้จ้าวเหวินและิห่าวอู๋ ยืนช็อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ตงซุนกุ่ยที่หยิ่งในศักดิ์ศรี กลับหมอบคานต่อหน้าชายที่ชื่อชิงเทียน
“มากันกี่คน อืม... ดูคร่าวๆน่าจะ 70 คนมั้ง แน่ใจนะว่าจะชนะ?" ชิงเทียนพูดพลางกวาดสายตามอง
จ้าวเหวินและิห่าวอู๋ อดที่จะหัวเราะไม่ได้ “อวดดีจริงนะ ไม่รู้หรอกนะว่าแกใช้วิธีไหน ถึงทำให้ตงซุ่นกุ่ยยอมก้มหัวให้ แต่แกไม่รอดไปจากที่นี่แน่"
ชิงเทียนแสยะยิ้ม “โม่เฉิน ไปเล่นกับมันหน่อย" ชายฉกรรจ์รูปร่างบึกบึนใส่สูทสีดำ เดินมาด้านหน้า และกวักมือเรียกพวกเขา
“ดูถูกกันนักนะ จัดการมัน!" จ้าวเหวินและิห่าวอู๋ สั่งลูกน้องทั้ง 70 กว่าคนเข้าไปลุมจินโม่เฉิน แต่พวกเขากลับถูกจินโม่เฉินซัดปลิวดั่งฝูงมด ที่รุมล้อมพญาราชสีห์
จินโม่เฉินหยุดออมมือ เขาเรียกกระบี่เหล็ก ออกมาจากแหวนมิติ แล้วฟันปิดชีพ ลูกน้องของจ้าวเหวินและิห่าวอู๋ เืและชิ้นส่วนอวัยวะกระจุยกระจาย เป็ภาพที่ชวนอาเจียน สำหรับพวกเขามาก
พวกเขาต่างมีสีหน้าที่หวาดกลัวสุดขีด เพียงแค่คนๆเดียวกลับสังหารคนกว่า 70 คน ในเวลาอันสั้น ภาพของตงซุนกุ่ยที่พูดกับชิงเทียนด้วยความสุภาพ ทำให้พวกเขาเริ่มรู้ตัวแล้วว่า ตงซุนกุ่ยนั้นรู้มาโดยตลอด แต่ไม่ยอมบอกพวกเขา
จ้าวเหวินควักปืนออกมาแล้วเล็งไปที่ชิงเทียน เขาลั่นไกโดยไม่ต้องคิด หากเขาจะต้องตายก็จะขอลากชิงเทียนลงนรกไปด้วย ‘ปั้ง!!' ะุพุ่งตรงไปหาชิงเทียนอย่างแม่นยำ
อณูโลหะก่อตัวเป็กระบี่สีทองเงินในมือชิงเทียน เขาฟันะุที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็ว จนมันแยกออกเป็สองซีก พุ่งแหวกออกไปด้านข้าง จ้าวเหวินและิห่าวอู๋ อ้าปากค้าง
ชิงเทียนตวัดกระบี่อีกครั้งเกิดเป็คลื่นกระบี่พุ่งมาด้วยความเร็วสูง มันมีรูปร่างเหมือนจันทร์เสี้ยว พุ่งผ่านข้อมือของจ้าวเหวินไป
“อ้ากกกก......!!" ข้อมือของจ้าวเหวินขาด และมีเืพุ่งออกมาเป็น้ำพุ
“เอาล่ะได้เวลาจบเื่นี้แล้ว" เขาไม่เคยไว้ชีวิตคนที่ตั้งตนเป็ศัตรู นั่นคือเหตุผลที่เขาเคยถูกเรียกว่ามาร การจะยกศีลธรรมขึ้นมาเป็ข้ออ้างนั้น สำหรับชิงเทียน คำว่าศีลธรรมนั้นไร้ความหมายสำหรับเขา ผู้ชนะจะเป็ฝ่ายที่อยู่รอด ผู้แพ้จะต้องถูกเหยียบย่ำ นั่นคือกฎของการมีชีวิต ไม่ว่าจะเป็แดนเซียน หรือ ในโลกมนุษย์
ชิงเทียน หันไปสั่งพวกจินโม่เฉิน “ จัดการให้เรียบร้อย แล้วก็ทำลายหลักฐานให้หมด อย่าให้เหลือร่องรอย" ชิงเทียนเดินออกมาจากโกดัง โดยทิ้งเสียงกรีดร้องไว้เื้ั
-------------------------------
Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิต์
https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิต์-105158271890771