ทะลุมิติเป็นดีไซเนอร์ในยุค70

    ตอนที่ 3 ขายทรัพย์สิน

     

     




    เฉิงลู่จื้อติดต่อนายหน้าอสังหาริมทรัพย์เพื่อขายห้องชุดนี้ในราคา 4,010,000 ล้านหยวน สถานที่ตั้งของตึกอพาร์ทเม้นท์เป็๲ที่ทำเลดีและห้องของเธอขายราคาถูก ทำให้มีคนติดต่อซื้อภายในเวลา 2 วัน เธอจ่ายค่านายหน้า 1 หมื่นหยวน ส่วนของแบรนด์เนมขายหมดภายในเวลาครึ่ง 1 วันที่ทำการลงขายและได้เงินมาจำนวน 195,000 หยวน

     

     

    เธอย้ายออกจากห้องพักในวันที่ 2 ตรงกับวันที่มีคนมาซื้อพอดี เธอย้ายมาอยู่โรงแรมระดับหรูหราเป็๲ที่พักอาศัยชั่วคราวและเช่ารถบรรทุกเป็๲เวลา 5 วัน โดยใช้เงิน 10,000 หยวน ตอนนี้เธอมีเงินทั้งหมด 4 ล้าน 4 แสนหยวน 

     

     

    ตอนเช้าของวันที่ 3 เฉิงลู่จื้อออกจากห้องพักและกินอาหารเช้าที่ทางโรงแรมจัดเตรียมไว้ จากนั้นนั่งรถแท็กซี่มายังสถานที่เช่ารถยนต์ เธอเช่ารถบรรทุกเพื่อความสะดวกในการเดินทางไปซื้อของต่างๆ เธอไม่ได้เอารถบรรทุกไปจอดไว้ที่โรงแรมเพราะรถมีขนาดใหญ่และไม่สะดวก เมื่อเธอใช้รถบรรทุกเสร็จแล้วเธอจะขับมาจอดไว้ที่เดิมและวันต่อมาเมื่อเธอ๻้๵๹๠า๱ใช้รถบรรทุกก็จะนั่งแท็กซี่มาสถานที่เช่า เธอจะทำวนแบบนี้จนซื้อของเสร็จเรียบร้อยและไม่ใช้รถบรรทุกอีก 

     

     

     เฉิงลู่จื้อขับรถบรรทุกไปที่ตลาดเฟิงฟู่ซึ่งเป็๲ตลาดขนาดใหญ่ ที่นั่นจะแบ่งโซนขายประเภทสินค้าและขายราคาส่ง พวกพ่อค้าแม่ค้าทั้งหลายทำมาค้าขายของก็จะมารับสินค้าที่นี่ตลอด เธอขับรถมาจอดไว้ในสถานที่สำหรับจอดรถก่อนจะเดินผ่านโซนต่างๆ 

     

     

    เธอมาถึงโซนขายเนื้อสัตว์ต่างๆและเดินเข้าไปในร้าน ภายในร้านมีพนักงานชายกำลังรับเงินจากลูกค้า มีลูกค้ามาที่โซนขายเนื้อต่างๆค่อนข้างมาก เธอจึงต้องรอตามคิวเมื่อมาถึงคิวของเธอก็ไม่มีคนมาซื้อเนื้อแล้ว เธอเป็๲คนสุดท้ายจึงมีเวลาเยอะ จากนั้นเดินเข้าไปหาพนักงานชาย

     

     

    “ สวัสดีค่ะ ฉันอยากจะสั่งเนื้อเป็๲จำนวนมาก ” พนักงานชายหันมามองเฉิงลู่จื้อแล้วตกตะลึงความสวยของเธอ เขาคิดว่าผู้หญิงตรงหน้าสวยกว่าดาราดังที่เห็นตามโทรทัศน์ เธอจึงส่งยิ้มนิดๆให้แก่เขา

     

     

    “ ได้ครับ เดี๋ยวผมขอไปเรียกเถ้าแก่ก่อน โปรดรอสักครู่นะครับ ” พนักงานชายรีบวิ่งไปเรียกเถ้าแก่ เขาเดินเข้าไปในตึกหลังร้าน สักพักประตูเปิดออกพร้อมผู้ชายวัยกลางคนรูปร่างค่อนข้างอวบรีบเดินมาหาเธออย่างเร็ว เมื่อมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ เธอจึงส่งเสียงทักทายเขา

     

     

    “ สวัสดีค่ะ เถ้าแก่ ” เธอส่งยิ้มอย่างเป็๲มิตรให้แก่ผู้ชายวัยกลางคน