เฉิงลู่จื้อติดต่อนายหน้าอสังหาริมทรัพย์เพื่อขายห้องชุดนี้ในราคา 4,010,000 ล้านหยวน สถานที่ตั้งของตึกอพาร์ทเม้นท์เป็ที่ทำเลดีและห้องของเธอขายราคาถูก ทำให้มีคนติดต่อซื้อภายในเวลา 2 วัน เธอจ่ายค่านายหน้า 1 หมื่นหยวน ส่วนของแบรนด์เนมขายหมดภายในเวลาครึ่ง 1 วันที่ทำการลงขายและได้เงินมาจำนวน 195,000 หยวน
เธอย้ายออกจากห้องพักในวันที่ 2 ตรงกับวันที่มีคนมาซื้อพอดี เธอย้ายมาอยู่โรงแรมระดับหรูหราเป็ที่พักอาศัยชั่วคราวและเช่ารถบรรทุกเป็เวลา 5 วัน โดยใช้เงิน 10,000 หยวน ตอนนี้เธอมีเงินทั้งหมด 4 ล้าน 4 แสนหยวน
ตอนเช้าของวันที่ 3 เฉิงลู่จื้อออกจากห้องพักและกินอาหารเช้าที่ทางโรงแรมจัดเตรียมไว้ จากนั้นนั่งรถแท็กซี่มายังสถานที่เช่ารถยนต์ เธอเช่ารถบรรทุกเพื่อความสะดวกในการเดินทางไปซื้อของต่างๆ เธอไม่ได้เอารถบรรทุกไปจอดไว้ที่โรงแรมเพราะรถมีขนาดใหญ่และไม่สะดวก เมื่อเธอใช้รถบรรทุกเสร็จแล้วเธอจะขับมาจอดไว้ที่เดิมและวันต่อมาเมื่อเธอ้าใช้รถบรรทุกก็จะนั่งแท็กซี่มาสถานที่เช่า เธอจะทำวนแบบนี้จนซื้อของเสร็จเรียบร้อยและไม่ใช้รถบรรทุกอีก
เฉิงลู่จื้อขับรถบรรทุกไปที่ตลาดเฟิงฟู่ซึ่งเป็ตลาดขนาดใหญ่ ที่นั่นจะแบ่งโซนขายประเภทสินค้าและขายราคาส่ง พวกพ่อค้าแม่ค้าทั้งหลายทำมาค้าขายของก็จะมารับสินค้าที่นี่ตลอด เธอขับรถมาจอดไว้ในสถานที่สำหรับจอดรถก่อนจะเดินผ่านโซนต่างๆ
เธอมาถึงโซนขายเนื้อสัตว์ต่างๆและเดินเข้าไปในร้าน ภายในร้านมีพนักงานชายกำลังรับเงินจากลูกค้า มีลูกค้ามาที่โซนขายเนื้อต่างๆค่อนข้างมาก เธอจึงต้องรอตามคิวเมื่อมาถึงคิวของเธอก็ไม่มีคนมาซื้อเนื้อแล้ว เธอเป็คนสุดท้ายจึงมีเวลาเยอะ จากนั้นเดินเข้าไปหาพนักงานชาย
“ สวัสดีค่ะ ฉันอยากจะสั่งเนื้อเป็จำนวนมาก ” พนักงานชายหันมามองเฉิงลู่จื้อแล้วตกตะลึงความสวยของเธอ เขาคิดว่าผู้หญิงตรงหน้าสวยกว่าดาราดังที่เห็นตามโทรทัศน์ เธอจึงส่งยิ้มนิดๆให้แก่เขา
“ ได้ครับ เดี๋ยวผมขอไปเรียกเถ้าแก่ก่อน โปรดรอสักครู่นะครับ ” พนักงานชายรีบวิ่งไปเรียกเถ้าแก่ เขาเดินเข้าไปในตึกหลังร้าน สักพักประตูเปิดออกพร้อมผู้ชายวัยกลางคนรูปร่างค่อนข้างอวบรีบเดินมาหาเธออย่างเร็ว เมื่อมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ เธอจึงส่งเสียงทักทายเขา
“ สวัสดีค่ะ เถ้าแก่ ” เธอส่งยิ้มอย่างเป็มิตรให้แก่ผู้ชายวัยกลางคน