เรื่องสั้นทรมานพันธนาการ BDSM (รวม)

“อ่า ไม่ไหวแล้วนะ ร่างกายต้องการกาแฟ น้ำหรืออาหารไม่ต้อง ออกซิเจนช่างมันไปก่อนก็ได้ ตอนนี้ขอแค่กาแฟก่อนได้ไหม? ”

แอนพร่ำบ่นขณะที่ทำงานอยู่ในห้องวิจัยของตนเอง ภายในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ตอนนี้เป็นเวลามืดค่ำ นักศึกษาส่วนใหญ่กลับกันหมดแล้ว ในอาคารก็มีเพียงแค่ห้องวิจัยของเธอเท่านั้นที่เปิดไฟอยู่ ส่วนภารโรงก็ได้ฝากกุญแจไว้กับแอนสำหรับล็อกตึก บางทีเธอก็คิดว่าตัวเองน่าจะได้เงินในฐานะผู้ดูแลตึกด้วยนะ

งานวิจัยที่เธอกำลังทำอยู่ เป็นการศึกษาสิ่งมีชีวิตบางอย่าง ก่อนหน้านี้ในตอนที่เดินป่า เธอได้บนกับสัตว์ชนิดหนึ่ง ลักษณะของมันคล้ายกับไส้เดือนสีแดง ความยาวประมาณหนึ่งนิ้วจนไปถึงหนึ่งฟุต ที่เธอไม่แน่ใจแบบนั้น เพราะร่างกายของมันสามารถยืดหดได้อย่างอิสระ 

ตอนนี้เธอกำลังจำแนกอยู่ว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดไหน บางที มันอาจจะเป็นสัตว์พันธ์ุใหม่ที่เพิ่งค้นพบ และเธออาจจะได้ตั้งชื่อมันก็ได้

แต่นั่นก็เป็นเรื่องหลังจากนี้ ตอนนี้แอนต้องหาวิธีทำให้ตัวเองไม่หลับคาห้องวิจัยนี้ไปซะก่อน เพราะนี้ก็นับเป็นวันที่สามแล้วที่เธอไม่ได้นอน เพราะมัวแต่คลุกตัวอยู่กับงานวิจัยนี้ กระทั่งการเรียนการสอนเธอก็ยังยกเลิกไป ทำเอานักศึกษาเฮกันทั้งคลาส

แต่ก็อย่างที่ว่า ร่างกายของเธอต้องการพักผ่อน เธอไม่มีเรี่ยวแรงพอจะเดินลงไปซื้อกาแฟที่ร้านสะดวกซื้อ และในที่สุด เธอก็ฟุบหลับไปบนโต๊ะ…

แต่ในขณะนั้นเอง สิ่งมีชีวิตคล้ายไส้เดือนซึ่งอยู่ในโหลทดลอง มันค่อยๆ คลืบคลานอยู่ภายในขวดโหลพักหนึ่ง ก่อนจะขยับไปมา หากมองภายนอกเหมือนมันจะพูดอะไรบางอย่างอยู่ ซึ่งความจริงมันก็ใช่

สิ่งมีชีวิตตัวนี้ หรือควรจะพูดให้ดีก็คือ ปรสิตตัวนี้กำลังเรียกพวกพ้องให้มาช่วยมัน 

เดิมทีแล้วมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ใต้ดิน และมักจะอาศัยความร้อนจากใต้เปลือกโลกเป็นสารอาหาร แต่ตอนนี้ มันได้ค้นพบบางอย่าง สิ่งมีชีวิตหนึ่งที่สามารถปล่อยความร้อนออกมาได้เหมือนกัน แต่กลับมีบางอย่างที่ต่างออกไป บางอย่างที่หอมหวนจนไม่สามารถหากได้จากสิ่งอื่นในธรรมชาติ

ซึ่งสิ่งที่มันได้กลิ่นก็คือน้่ำรักที่ชื้นแฉะของแอนนั่นเอง ถามว่าเธอมาเกิดอารมณ์ขณะที่นอนงั้นเหรอ เปล่าเลย เป็นเพราะยาที่ใครบางคนแอบใส่ไว้ต่างหาก ซึ่งใครคนนั้นก็แอบมองแอนมาตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ รอจนกระทั่งยาออกฤทธิ์และเดินเข้ามาในห้อง

ชายคนนี้เป็นนักศึกษาของแอนเอง เขาแอบชอบแอนมานานแล้ว ถึงแม้ว่าเธอจะมีนิสัยที่ค่อนข้างประหลาด และพูดภาษานักวิทยาศาสตร์จนบางครั้งก็คุยไม่รู้เรื่อง

แต่ถึงยังไงเธอก็เป็นคนหน้าตาสะสวย แถมยังซื่อและซุ่มซ่ามนิดๆ ทำให้ถูกใจชายคนนี้เป็นอย่างมาก

ด้วยความที่เขาถูกใจเธอ เขาจึงสมัครเข้ามาเป็นผู้ช่วยงานของเธอ แล้วในมื้ออาหารเย็นที่ผ่านมา เขาก็ได้ใส่ยานอนหลับและยาปลุกกำหนัดไปด้วย แต่เหตุผลที่มันเพิ่งมาออกอาการตอนนี้นะเหรอ?

ก็เพราะแอนมัวแต่สนใจงานวิจัย แล้วไม่ยอมทานอาหารเลยน่ะสิ!

วนอยู่กับงานวิจัย นึกได้ว่าท้องหิว หันมาตักอาหารคำนึง แล้วย้อนกลับไปข้อแรก วนลูบกลับไปกลับมา

แต่ในที่สุด ตอนนี้เธอก็กินอาหารเข้าไปมากพอ ในจำนวนที่ยาจะออกฤทธิ์ ส่วนที่เหลือก็แค่ เข้าไปทำการลักหลับเธอเท่านั้น

แล้วถ้าเธอตื่นมาจะทำยังไงดี สารภาพกับเธอไปตามตรงว่าเขารักเธอ ว่าแต่ เธอจะยอมเขารึเปล่า บางทีเธออาจจะโกรธจนแจ้งเรื่องนี้กับมหาลัย

แต่ถ้าให้เดาแล้ว เธอน่าจะถีบเขาออกจากห้อง แล้วหันไปสนงานวิจัยต่อมากกว่า ผู้หญิงคนนี้อุทิศตัวให้งานวิจัยนี่นะ

แต่ยังไงก็ช่างมันก่อนเมื่อโอกาสมาถึงเขาก็คว้าเอาไว้ ชายหนุ่มค่อยๆ อุ้มร่างของแอนลงมานอนบนพื้น เธอส่งเสียงงัวเงียออกมานิดหน่อย แต่ด้วยยาที่เขาใส่ไป มั่นใจว่าเธอจะไม่ได้สติจนกว่าจะถึงเช้าแน่นอน

หน้าอกอวบอิ่มที่มักจะถูกปกปิดด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาว คลุมด้วยเสื้อกาวน์อีกที หากถามว่า อากาศก็ร้อน ทำไมเธอต้องใส่เสื้อแบบนั้นด้วย เธอก็ตอบพร้อมกับยิ้มร่าว่า เพราะมันทำให้ดูเหมือนนักวิทยาศาสตร์ยังไงล่ะ ช่างเป็นเหตุผลที่ใสซื่อเหลือเกิน

แต่ว่าตอนนี้ ร่างกายบริสุทธิ์แสนไร้เดียงสาผิดกับมันสมองและอายุ หน้าอกของแอนเด้งออกมาทันทีที่ทันชายหนุ่มปลดบราเธอออก เหมือนว่าหน้าอกเธอจะใหญ่ขึ้น แต่เธอขี้เกียจเสียเวลาซื้อชุดชั้นในใหม่ เลยใส่ชุดชั้นในที่ไม่พอดีตัวแบบนี้ ชายหนุ่มเห็นก็แอบยิ้มแล้วส่ายหน้า ก่อนจะคลึงหน้าอกของเธอ

แอนส่งเสียงร้องออกมาอย่างแผ่วเบา เป็นเสียงที่ทำให้ชายหนุ่มมีอารมณ์มากขึ้น แต่แล้วจู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงเหมือนบางอย่างกำลังเคลื่อนไหว แล้วเมื่อหันไปมองทางต้นเสียงก็พบกับสิ่งมีชีวิตคล้ายไส้เดือนคลืบคลานอยู่เต็มห้อง

ชายหนุ่มตื่นตกใจ เขาละทิ้งหญิงสาวที่บอกว่ารักนักรักหนาเพื่อจะออกไปจากห้อง แต่ว่า สิ่งมีชีวิตพวกนั้นก็ทำการกัดกินเขา เสียงกรีดร้องโอดครวญ เสียงถูกแทะชอนไช และค่ำคืนแห่งความโหดร้ายก็ผ่านไป

เช้าวันถัดมา แอนตื่นมาแล้วก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าตัวเองอยู่ในสภาพเปลือยอก แต่ภายในห้องไม่มีใครอยู่เลย นั่นทำให้เธอโล่งอกเพราะคิดว่าถูกใครมาลักหลับเขาแล้ว

เธอหวงเนื้อหวงตัวเหรอ?

เปล่าเลย เธอแค่คิดว่าถ้าเผลอท้องขึ้นมา การจะทำงานวิจัยก็จะลำบากขึ้น ไหนจะต้องมาเลี้ยงลูกอีก คงเสียเวลาน่าดู

ถ้างั้นทำไมเธอถึงอยู่ในสภาพเปลือยอกแบบนี้ได้นะ?

แอนคิดว่าเธอเหมือนกับทุกครั้งที่เธอนอน แล้วด้วยอากาศร้อน เธอมักจะเผลอถอดเสื้อผ้า จนหลายครั้งเวลาตื่นมา ก็มักจะพบว่าตัวเองเปลือยเปล่าอยู่เสมอ กระทั่งชุดชั้นในก็ไม่เหลือ ใช่ๆ คงเป็นแบบนั้นนั่นล่ะ

"อ่า เผลอหลับไปจนได้ อ่าวเจ้าหนู หายไปไหนล่ะ!"

แอนถึงกับตื่นตกใจ เมื่อหันไปมองหัวโหลที่ควรจะอยู่บนโต๊ะทำงาน แต่ตอนนี้มันกลับแตกอยู่บนพื้น สิ่งมีชีวิตปริศนาหายไป แอนเห็นแบบนั้นจึงลุกขึ้นเพื่อจะไปตามหาร่องรอยของเจ้าตัวนั้น

โดยที่ไม่ได้รู้ตัวเลยว่า ภายใต้กระโปรงของเธอ ภายในชุดชั้นในของเธอ ตรงกลีบกุหลาบ ข้างในนั้นมีสิ่งมีชีวิตปริศนามากมายอัดแน่นอยู่