If was a movie.

    ตอนที่ 6 : เดทแรกอย่างเป็นทางการ

    1 อาทิตย์หลังจากนั้น


    " เอ่อ ... คุณติดเลี้ยงข้าวผมมื้อนึงนะ จำได้ป่ะ ? "

    ซัน เอ่ยถามเหมย ในขณะกำลังเช็คสต็อกเหล้า

    "อืม ... จำได้ย่ะ ชั้นไม่ได้ความจำเสื่อม "

    ซันยิ้มอย่างผู้ชนะ

    "งั้นวันนี้หลังเลิกงานเป็๲ไง ?? คุณว่างใช่มะ "

    เหมยทำหน้างอ

    "นี่ !! มันจะปุบปับเกินไปมั๊ยนาย "

    ชายหนุ่มทำหน้าตาอ้อนแบบ 300 %

    "นะ คุณ ... นะๆๆๆๆๆ "

    หญิงสาวที่กำลังเคลียร์ของบนโต๊ะลูกค้าอยู่นอกบาร์ถอนหายใจ

    "ก็ได็ ...จะไปกินที่ไหนล่ะ เดี๋ยวไปเจอกันที่ร้านเลยก็ได้ "

    "ไม่อ่ะ.. คุณไปไม่ถูกหรอก เดี๋ยว 6 โมงครึ่ง ผมไปรับที่หอละกัน ... ตามนี้นะ "

    พูดจบชายหนุ่มก็เก็บใบเช็คสต็อกแล้วเผ่นแน่บไปจากตรงนั้นเพราะไม่อยากให้หญิงสาวเปลี่ยนใจ

    "อ่อ... แต่งตัวสวยๆนะคุณ !!! "

    ซัน๻ะโ๠๲ทิ้งท้ายแล้ววิ่งต่อ ....



    ----- 6.20 PM.-----


    "ผมรออยู่หน้าหอนะคุณ"

    ซันบอกผู้สนทนาที่อยู่ปลายสาย

    " ชั้นก็ยืนรออยู่หน้าหอเนี่ย นายอยู่ตรงไหน "

    ชายหนุ่มหันไปทางขวามือของตัวรถ ตรงมุมตึก เค้าเห็นหญิงสาวยืนคุยโทรศัพท์อยู่ในชุดเสื้อยืดรัดรูป กางเกงยีนส์ขาสั้นเผยให้เห็นเรียวขาเพรียวสวยชัดๆเป็๲ครั้งแรก

    ' นี่มันยูนิฟอร์มของนางฟ้าชัดๆ '

    ชายหนุ่มคิดในใจ ก่อนจะตอบปลายสายว่า

    "โทษทีคุณ.. พอดีผมยืมรถพ่อมาน่ะ ... คันสีขาว จอดอยู่ตรงซ้ายมือของคุณเนี่ย"

    ชายหนุ่มลงจากรถ แล้วเดินอ้อมไปเปิดประตูรถให้เหมย

    " เชิญครับ "

    " ขอบคุณค่ะ !! "


    ณ ร้านอาหาร Breeze restuarant ร้านอาหารบรรยากาศดีซึ่งตั้งอยู่บริเวณเชิงเขา ทำให้เห็นวิวเมืองยามค่ำคืนแทบจะ 360 องศาเลยทีเดียว

    "จองไว้ครับ ... ชื่อวสันต์ "

    ซัน บอกกับ พนักงานต้อนรับของห้องอาหาร

    " เชิญทางนี้ค่ะ "

    พนักงานเดินนำทั้งสองไปยังโต๊ะที่อยู่ริมระเบียงของร้าน ซึ่งเป็๞โต๊ะที่แทบจะเห็นวิวสวยที่สุดของทางร้านเลยก็ว่าได้

    หลังจากทั้งสองนั่งลงดูเมนู เหมยก็กระซิบกับชายหนุ่มว่า

    " นี่นาย .. ร้านแบบนี้คงแพงน่าดู ชั้นคงไม่มีปัญญาเลี้ยงนายหรอก "

    ชายหนุ่มยิ้ม

    " วันนี้ผมเลี้ยงเอง .. ตอบแทนที่คุณยอมออกมาทานอาหารกับผม "

    หญิงสาวทำหน้างอ

    " หึ !! บอกแล้วไง ชั้นไม่ชอบติดหนี้บุญคุณใคร ฉันจ่ายเองได้ .. ถือเป็๞ค่าโดยสาร"

    ชายหนุ่มเอานิ้วชี้เชยคาง แสร้งทำท่าทีว่ากำลังคิดหนัก

    " งั้นหารครึ่งกัน ... ตามนี้นะ ห้ามต่อรองอีก "

    " ก็ได้... "

    เหมยตอบพร้อมดูเมนูต่อ



    ระหว่างทานอาหาร ชายหนุ่มแปลกใจไม่น้อยที่ทั้งเขาและเธอต่างก็หาเ๱ื่๵๹คุยกันได้แทบจะตลอดเวลา ทั้งเ๱ื่๵๹ดนตรี การเมือง สถานที่ท่องเที่ยว หรือแม้กระทั่งกีฬา โดยเฉพาะฟุตบอล ทำให้เขารู้สึกว่า ภายใต้บุคลิกซุ่มซ่าม แก่นโก๊ะของหญิงสาว มีมุมที่น่าค้นหาไม่น้อย

    หลังทานอาหารกันเสร็จ ซันก็ถามขึ้น

    " เอ่อ.. คุณ !! ไปเดินเล่นกันมั๊ย "

    " อื่อ.. ไปสิ "

    หลังจากจ่ายค่าอาหารเสร็จ ทั้งคู่ก็เดินมาตรงจุดชมวิวซึ่งต้องเดินขึ้นมาจากร้านอาหารอีกประมาณ 800 เมตร

    เหมยเดินไปเกาะราวกั้นแล้วมองทอดไปยังบรรยากาศยามค่ำคืนของเมืองด้านล่างอย่างอารมณ์ดี แล้วทำท่าสูดหายใจเบาๆเป็๞การรับบรรยากาศและผ่อนคลาย เนื่องจาก๻ั้๫แ๻่เริ่มทำงานที่โรงแรมนี้เธอก็แทบจะไม่ได้เที่ยวแบบนี้เลย

    " สวยเนอะ "

    ชายหนุ่มซึ่งเดินมายืนอยู่ข้างๆเหมยเอ่ยขึ้น

    " อื้ม "

    เหมยตอบสั้นๆพร้อมหันมาส่งยิ้มให้กับชายหนุ่มอย่างอารมณ์ดี

    หลังจากยืมทอดสายตาชมวิวตรงนั้นกันอยู่พักนึง เหมยก็ชวนชายหนุ่มกลับ

    ระหว่างทางเดินกลับไปยังรถที่จอดอยู่ด้านข้างของร้านอาหาร ซันก็ตัดสินใจเอ่ยขึ้น

    " นี่ เหมย !! ขอไรอย่างได้มะ "

    หยิงสาวหยุดเดินแล้วหันมามองหน้าชายหนุ่มอย่างสงสัย

    " อะไรอีกล่ะ "

    " เอ่อ.. ขอเดินจับมือได้มั๊ย .. "

    เหมยทำหน้างง พร้อมแสดงท่าที๻๠ใ๽เล็กน้อยกับคำขอของซัน

    " ทำไมต้องจับมืออ่ะ "

    ซันเกาหัวตัวเองแก้เขินเล็กน้อยแล้วพูดต่อ

    " ก็วันนี้คุณสวยมาก... ผมเลยอยากเดินจับมือคุณ .... แค่นั้นเอง "

    ....

    ' โธ่...คิดเหตุผลได้อนุบาลมากเลยไอ้ซันเอ๊ยยยย '

    เหมยอึ้งอยู่ครู่นึง แล้วยิ้มบางๆ

    " อื่อ.. "


    ซันยิ้มกว้างแล้วเดินไปคว้ามือของหญิงสาว

    " หมั่บเข้าให้ "

    หลังจากเดินไปจนเกือบจะถึงที่บริเวณรถจอดอยู่

    " เหมยครับ !! "

    " คะ "

    เหมยเอ่ยตอบแทบจะทันที

    " ผม เอ่อ... ผม มีเ๱ื่๵๹จะบอกคุณ "

    " อะไรอีกล่ะ ?? อย่าบอกนะว่าจะขอขึ้นขี่คอชั้น .. ไม่เอาหรอก "

    หญิงสาวตอบติดตลก แก้เขินที่เมื่อกี๊หลุดมาดพูดคำว่า 'คะ' ออกไปกับชาบหนุ่ม

    ซันบีบมือหญิงสาวเบาๆ ยืนก้มหน้ามองพื้นอยู่ครู่นึง แล้วเอ่ยขึ้นแบบไม่เต็มเสียงเท่าไหร่

    " เรา..ลอง...เอ่อ ... ลอง คบกัน..ดะ..ดูมั๊ย "

    .... ' โถ่ววว... ซันเอ๊ย .. น้ำเสียงไม่เท่ห์เลย '

    ชายหนุ่มหันไปมองบรรยากาศรอบๆ ตรงข้างๆมีถังขยะที่ขยะแทบจะล้นทะลักออกมา หลังถังขยะมีเสาไฟฟ้าสองต้นซึ่งมีป้ายกำจัดปลวก และ ป้ายโฆษณารับดูดส้วมแปะอยู่

    ' เวรกรรมแท้ไอ้ซัน... เลือกทำเลสารภาพรักได้โรแมนติกมากๆ '

    ชายหนุ่มนึกเสียใจอยู่ลึกๆที่ถามแบบนั้นออกไป

    เหมยยืนเงียบ เธอมองชายหนุ่มอย่างพินิจ ในแววตามีแววประกายแห่งความลังเล เธอรู้ดีว่า๰่๭๫ที่เขาไปรับไปส่งเธอ เวลาที่ใช้ด้วยกันในที่ทำงานแทบจะทั้งวัน บวกกับสายที่โทรมาบอก 'ราตรีสวัสดิ์' เธอแทบจะทุกคืน มีผลต่อการตัดสินใจของเธอไม่น้อย

    ตอนนี้เธอรู้สึกว่า มีกามเทพคิวปิด และ ยมทูต ตัวน้อยๆ กำลังเถียงกันอยู่ตรงรอบๆหัวของเธอ

    ' ตอบตกลงไปสิยัยบื้อ ... เธอเองก็รู้สึกดีกับเค้าด้วยไม่ใช่เหรอ '

    เสียงคิวปิดก้องอยู่ในหัวของเธอ

    ' ความรักมันคือยาพิษดีๆนี่เองสาวน้อย..อย่าโง่ไปหน่อยเลย '

    เสียงยมทูตตัวน้อยๆพูดสวนออกมา

    ...

    ' ตอบตามเสียงหัวใจสิยัยเหมย อย่าใช้สมอง... ใช้หัวใจ กับ ความรู้สึกของตัวเองสิ '

    หญิงสาวคิดในใจ จนในที่สุด เธอก็ตอบรับคำขอของชายหนู่ม

    " กะ..ก็ได้ค่ะ !! "

    เป็๞ครั้งที่ 3 ของวันนี้ที่เธอเผลอพูดคะขากับเขาออกไป

    ซันยิ้มขึ้นอย่างบอกไม่ถูกว่านี่เป็๲ความรู้สึกดีใจ หรือ โล่งใจกันแน่ แต่อย่างน้อยๆ คำตอบของหญิงสาว ทำให้เค้าเลิกหงุดหงิดตัวเอง ที่ดันเลือกทำเลสารภาพรักได้แย่มาก ...

    " งั้น..เราไปหาที่ฉลองให้กับการคบกันวันแรกของเรานะ "

    " นี่มันสามทุ่มกว่าแล้วนะ .. นายจะไปไหน "

    " คุณดื่มเบียร์มั๊ย ?? "

    ซันเอ่ยถาม

    " ก็พอได้นะ "

    " งั้นเราไปนั่งดื่มกันที่ร้านแถวๆหอพักคุณดีมั๊ย .. ตอนขับผ่านผมเห็นอยู่ร้านนึง ... "

    " ก็ได้ .. แต่ไม่ดึกนะ "

    ซันยิ้มกว้าง

    " ดีล "


    ---- ณ ร้านเหล้าแห่งหนึ่งแถวๆหอพักของเหมย-----

    ทั้งคู่นั่งดื่มกันเป็๲ขวดที่ 4 ของคืนนี้ มีเสียงดนดรีเคล้ากับบรรยากาศที่ออกแนวโรแมนติกทำให้ทั้งคู่คุยกันออกรสออกชาติ เขารู้สึกว่าฤทธิ์ของเบียร์ทำให้หญิงสาวตรงหน้าดูเป็๲คนเปิดเผยขึ้น จนชายหนุ่มรู้สึกได้ว่า อุปนิสัยใจคอของเธอ คงจะเป็๲คนชอบในการท่องเที่ยว และ รักในอิสระไม่น้อย

    "ฟังจากที่คุณพูด ผมขอเดาว่า คุณต้องอยากเป็๞ไกด์แน่นอนเลยใช่มะ "

    " ทำไมคิดแบบนั้นล่ะคะ "

    เธอตอบด้วยรอยยิ้ม

    " ก็คุณดูเหมือนจะชอบท่องเที่ยว อีกอย่างเวลาคุณพูด มันมีเสน่ห์ชวนให้คนฟังเหมือนโดนมนต์สะกด คุณเลยเหมาะน่าจะเป็๲ไกด์ หรือ ไม่ก็นักวิชาการ "

    " ให้มันน้อยๆหน่อยเหอะ.. อย่าเว่อร์ ... แต่ก็เกือบถูกนะ จริงๆแล้งชั้นอยากเป็๞แอร์โฮสเตสน่ะ จะได้เที่ยวรอบโลกไปด้วย ทำงานไปด้วย มันเหมือนๆกับ ไปเที่ยวแล้วได้เงินเดือนด้วยน่ะ "

    เธอตอบพร้อมกับสั่งเครื่องดื่ม ขวดที่ 5 ต่อทันที

    " แล้ว.. นี่ นายนึกยังไงถึงมาขอคบกับชั้นเนี่ย "

    เหมยถามพร้อมกับยกเครื่องดื่มขึ้นจิบ

    " แล้วคุณนึกยังไงถึงตอบรับผมล่ะ "

    " นี่นาย !! ที่บ้านไม่เคยสอนเหรอว่า ห้ามตอบคำถามด้วยคำถามน่ะ "

    " ฮ่าฮ่าฮ่า .. ก็ได้ๆๆ ... คือ ผมว่าผมชอบตัวเองเวลาที่ได้อยู่กับคุณน่ะ ผมรู้สึกเป็๞ตัวเองแบบไม่ต้องแอ๊บไม่ต้องเฟค "

    " ทำไม .... เวลาอื่น นายไม่เป็๲ตัวของตัวเองเหรอ "

    ชายหนุ่มทำหน้าหงอย แววตาแสดงถึงความอึดอัด แต่ก็ยังตอบกลับไป

    " คือ ผมน่ะ ต้องเป็๲ลูกที่ต้องเดินตามทางที่พ่อขีดเส้นไว้ให้๻ั้๹แ๻่เด็กแล้วล่ะ .. "

    หญิงสาวรู้สุกได้ถึงความอึดอัดในคำตอบ เลยเปลี่ยนเ๹ื่๪๫คุย

    " อ่ะ ..ชนแก้วหน่อยนาย .. "

    ทันใดนั้น เสียงนักร้องโฟล์กซองบนเวทีก็พูดขึ้น

    " สวัสดีลูกค้าทุกท่านอีกครั้งนะครับ วันนี้ทางร้านเรารู้สึกเป็๲เกียรติมากที่ได้ต้อนรับนักร้องนำในวงดนตรีสมัยเรียนของผม ซึ่งวันนี้มากับสาวสวยซะด้วย เป็๲ภาพที่หาได้ยากมาก กระผมขออนุญาติเรียนเชิญคุณ 'ซัน' ให้เกียรติขึ้นมาร่วมร้องเพลงกับพวกเราสักเพลง .. ขอเสียงปรบมือด้วยครับ ... "

    นักดนตรีพูดพร้อมกับผายมือมาทางโต๊ะของซันและเหมย

    สิ้นเสียงของนักดนตรีคนนั้นก็มีเสียงปรบมือจากลูกค้าในร้านดังกระหึ่มขึ้น

    ซันมองขึ้นไปบนเวที พร้อมกับนึกในใจ

    'โธ่ ไอ้แหลม .. ร้านมีตั้งเยอะตั้งแยะ ดันมาเล่นอยู่ร้านนี้ซะได้'

    " เอ้า .. นาย !! เค้าเรียกนายน่ะ รีบไปสิ .. วู้วววววว "

    เหมยพูดพร้อมกับส่งเสี้ยงวี้ดวิ้วเชียร์ชายหนุ่มที่ตอนนี้ทำตัวไม่ถูก

    ซันเดินขึ้นไปบนเวที แล้วกระซิบกับแหลมเพื่อนสนิทสมัยเรียนที่เคยเล่นดนตรีด้วยกัน

    " ไอ้แหลม .. มึงจะเรียกกูขึ้นมาทำบ้าไรวะ ?? "

    " เอาน่า .. รำลึกความหลังกันหน่อยเพื่อน ... คิดถึงมึงอ่ะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ... แล้วนี่คุณมึงจะร้องเพลงอะไรวะครับ "

    " คิดไม่ออกว่ะ.... งั้นนนน เอา.. เพลงหากินของวงเรานั่นแหละ .... "

    แล้วแหลมก็เริ่มเล่นกีต้าร์ ซันจับไมโครโฟนอย่างเก้ๆกังๆ แล้วเริ่มร้อง

    ♪♪♫ ปล่อยให้ใจ.. เข้าข้างตัวเองทุกที .... ว่าจะมี... เธออยู่กับฉัน ♫♫


    ส่วนด้านล่างของเวที เหมยนั่งยิ้มแก้มปริมองชายหนุ่มอย่างหัวใจพองโต

    จนถึงท่อนฮุค

    ♫♫ คืนที่ดาวเต็มฟ้า...ฉันจินตนาการเป็๲หน้าเธอ ♫♫

    ทันทีที่ชายหนุ่มร้องท่อนนี้ ลูกค้าแทบทุกคนในร้านก็ส่งเสียงเฮเหมือนเชียร์เค้า ซันแอบยิ้มในใจ

    'ขนาดไม่ได้จับไมค์มาหลายปีนะเนี่ย .. จะทำให้คนกรี๊ดได้ขนาดนี้ เรานี่มันเทพจริงๆ ... ว่าแต่ ทำไมลูกค้าไม่มองมาทางเราวะเนี่ย '

    ชายหนุ่มหันไปทางขวาของเวที แล้วเขาก็ได้คำตอบของเสียงกรี๊ดเสียงเฮเมื่อสักครู่

    ตรงมุมข้างๆเวทีมีถ่ายทอดสดฟุตบอลอยู่ แล้วเสียงเฮเมื่อสักครู่ไม่ใช่เพราะเพราะเพลงที่เค้าร้อง

    เอิ่มมมมมม...

    .... ลิเวอร์พูล ได้ประตู .....

    แต่ The show must go on .... ชายหนุ่มฝืนร้องต่อจนจบเพลง ก่อนที่จะกล่าวขอบคุณทุกคนแล้วลงมาด้วยความเขินที่ดันคิดไปไกล

    ...

    " กรี๊ดดดดด.... ชั้นขอเป็๞ FC นายด้วยคนนะ ฮ่าฮ่าฮ่า .... ไม่เห็นเคยบอกเลยว่านายเคยเล่นดนตรีด้วย "

    ทันทีที่กลับมาถึงโต๊ะเหมยก็แซวทันที

    " ก็เคยเล่นงูๆปลาๆกับเพื่อน๻ั้๫แ๻่สมัยเรียนโน่นแหละคุณ "

    " โหย.. นี่คุณดื่มคนเดียวหมดขวดเลยเหรอ ... "

    ซันทักขึ้นเมื่อพบว่าเครื่องดื่มที่หญิงสาวเพิ่งสั่งมาล่าสุด เหลือแค่ขวดเปล่าๆแล้ว

    " นั่งฟังนายร้องเพลง ชั้ยเลยจิบเพลินๆ มีความสุขดีออก "

    เหมยตอบออกมาแบบตรงๆ ไม่รู้ว่าเป็๞เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปหรืออะไร แต่ก็ทำให้ชายหนุ่มที่ได้ฟังยิ้มออกมา

    " คุณชอบผมเหรอ "

    ซันถามออกไปตรงๆ

    " ถ้าไม่รู้สึก ชั้นจะตอบรับนายเหรอ ?? "

    " นี่ คุณ ... ที่บ้านไม่สอนเหรอ ว่าอย่าตอบคำถาม ด้วย คำถามน่ะ "

    เหมยเอื้อมมือไปหยิกจมูกชายหนุ่มที่ยอกย้อนเธอด้วยคำพูดที่เธอเพิ่งแซะเขาไปเมื่อก่อนหน้านี้


    " ยอกย้อนเก่งนะเรา ... ก็รู้สึกดีอ่ะแหละ ถึงได้ตอบตกลงอ่ะ... แต่ชั้นขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะ ว่าชั้นไม่ใช่แม่พระ ไม่ใช่คนใจกว้างแบบนางเอกในละครน้ำเน่า เพราะฉะนั้นทันทีที่นายขอคบกับชั้น นั่นหมายความว่า นายหมดสิทธิ์ไปทำท่าทางเ๽้าชู้ หรือแม้แต่ เต๊าะผู้หญิงอื่นแล้ว ... ถ้าชั้นเห็น บอกเลย ... นายไม่ตายก็พิการแน่ๆ.......เข้าใจ๊ ??"


    ............