1 อาทิตย์หลังจากนั้น
" เอ่อ ... คุณติดเลี้ยงข้าวผมมื้อนึงนะ จำได้ป่ะ ? "
ซัน เอ่ยถามเหมย ในขณะกำลังเช็คสต็อกเหล้า
"อืม ... จำได้ย่ะ ชั้นไม่ได้ความจำเสื่อม "
ซันยิ้มอย่างผู้ชนะ
"งั้นวันนี้หลังเลิกงานเป็ไง ?? คุณว่างใช่มะ "
เหมยทำหน้างอ
"นี่ !! มันจะปุบปับเกินไปมั๊ยนาย "
ชายหนุ่มทำหน้าตาอ้อนแบบ 300 %
"นะ คุณ ... นะๆๆๆๆๆ "
หญิงสาวที่กำลังเคลียร์ของบนโต๊ะลูกค้าอยู่นอกบาร์ถอนหายใจ
"ก็ได็ ...จะไปกินที่ไหนล่ะ เดี๋ยวไปเจอกันที่ร้านเลยก็ได้ "
"ไม่อ่ะ.. คุณไปไม่ถูกหรอก เดี๋ยว 6 โมงครึ่ง ผมไปรับที่หอละกัน ... ตามนี้นะ "
พูดจบชายหนุ่มก็เก็บใบเช็คสต็อกแล้วเผ่นแน่บไปจากตรงนั้นเพราะไม่อยากให้หญิงสาวเปลี่ยนใจ
"อ่อ... แต่งตัวสวยๆนะคุณ !!! "
ซันะโทิ้งท้ายแล้ววิ่งต่อ ....
----- 6.20 PM.-----
"ผมรออยู่หน้าหอนะคุณ"
ซันบอกผู้สนทนาที่อยู่ปลายสาย
" ชั้นก็ยืนรออยู่หน้าหอเนี่ย นายอยู่ตรงไหน "
ชายหนุ่มหันไปทางขวามือของตัวรถ ตรงมุมตึก เค้าเห็นหญิงสาวยืนคุยโทรศัพท์อยู่ในชุดเสื้อยืดรัดรูป กางเกงยีนส์ขาสั้นเผยให้เห็นเรียวขาเพรียวสวยชัดๆเป็ครั้งแรก
' นี่มันยูนิฟอร์มของนางฟ้าชัดๆ '
ชายหนุ่มคิดในใจ ก่อนจะตอบปลายสายว่า
"โทษทีคุณ.. พอดีผมยืมรถพ่อมาน่ะ ... คันสีขาว จอดอยู่ตรงซ้ายมือของคุณเนี่ย"
ชายหนุ่มลงจากรถ แล้วเดินอ้อมไปเปิดประตูรถให้เหมย
" เชิญครับ "
" ขอบคุณค่ะ !! "
ณ ร้านอาหาร Breeze restuarant ร้านอาหารบรรยากาศดีซึ่งตั้งอยู่บริเวณเชิงเขา ทำให้เห็นวิวเมืองยามค่ำคืนแทบจะ 360 องศาเลยทีเดียว
"จองไว้ครับ ... ชื่อวสันต์ "
ซัน บอกกับ พนักงานต้อนรับของห้องอาหาร
" เชิญทางนี้ค่ะ "
พนักงานเดินนำทั้งสองไปยังโต๊ะที่อยู่ริมระเบียงของร้าน ซึ่งเป็โต๊ะที่แทบจะเห็นวิวสวยที่สุดของทางร้านเลยก็ว่าได้
หลังจากทั้งสองนั่งลงดูเมนู เหมยก็กระซิบกับชายหนุ่มว่า
" นี่นาย .. ร้านแบบนี้คงแพงน่าดู ชั้นคงไม่มีปัญญาเลี้ยงนายหรอก "
ชายหนุ่มยิ้ม
" วันนี้ผมเลี้ยงเอง .. ตอบแทนที่คุณยอมออกมาทานอาหารกับผม "
หญิงสาวทำหน้างอ
" หึ !! บอกแล้วไง ชั้นไม่ชอบติดหนี้บุญคุณใคร ฉันจ่ายเองได้ .. ถือเป็ค่าโดยสาร"
ชายหนุ่มเอานิ้วชี้เชยคาง แสร้งทำท่าทีว่ากำลังคิดหนัก
" งั้นหารครึ่งกัน ... ตามนี้นะ ห้ามต่อรองอีก "
" ก็ได้... "
เหมยตอบพร้อมดูเมนูต่อ
ระหว่างทานอาหาร ชายหนุ่มแปลกใจไม่น้อยที่ทั้งเขาและเธอต่างก็หาเื่คุยกันได้แทบจะตลอดเวลา ทั้งเื่ดนตรี การเมือง สถานที่ท่องเที่ยว หรือแม้กระทั่งกีฬา โดยเฉพาะฟุตบอล ทำให้เขารู้สึกว่า ภายใต้บุคลิกซุ่มซ่าม แก่นโก๊ะของหญิงสาว มีมุมที่น่าค้นหาไม่น้อย
หลังทานอาหารกันเสร็จ ซันก็ถามขึ้น
" เอ่อ.. คุณ !! ไปเดินเล่นกันมั๊ย "
" อื่อ.. ไปสิ "
หลังจากจ่ายค่าอาหารเสร็จ ทั้งคู่ก็เดินมาตรงจุดชมวิวซึ่งต้องเดินขึ้นมาจากร้านอาหารอีกประมาณ 800 เมตร
เหมยเดินไปเกาะราวกั้นแล้วมองทอดไปยังบรรยากาศยามค่ำคืนของเมืองด้านล่างอย่างอารมณ์ดี แล้วทำท่าสูดหายใจเบาๆเป็การรับบรรยากาศและผ่อนคลาย เนื่องจากั้แ่เริ่มทำงานที่โรงแรมนี้เธอก็แทบจะไม่ได้เที่ยวแบบนี้เลย
" สวยเนอะ "
ชายหนุ่มซึ่งเดินมายืนอยู่ข้างๆเหมยเอ่ยขึ้น
" อื้ม "
เหมยตอบสั้นๆพร้อมหันมาส่งยิ้มให้กับชายหนุ่มอย่างอารมณ์ดี
หลังจากยืมทอดสายตาชมวิวตรงนั้นกันอยู่พักนึง เหมยก็ชวนชายหนุ่มกลับ
ระหว่างทางเดินกลับไปยังรถที่จอดอยู่ด้านข้างของร้านอาหาร ซันก็ตัดสินใจเอ่ยขึ้น
" นี่ เหมย !! ขอไรอย่างได้มะ "
หยิงสาวหยุดเดินแล้วหันมามองหน้าชายหนุ่มอย่างสงสัย
" อะไรอีกล่ะ "
" เอ่อ.. ขอเดินจับมือได้มั๊ย .. "
เหมยทำหน้างง พร้อมแสดงท่าทีใเล็กน้อยกับคำขอของซัน
" ทำไมต้องจับมืออ่ะ "
ซันเกาหัวตัวเองแก้เขินเล็กน้อยแล้วพูดต่อ
" ก็วันนี้คุณสวยมาก... ผมเลยอยากเดินจับมือคุณ .... แค่นั้นเอง "
....
' โธ่...คิดเหตุผลได้อนุบาลมากเลยไอ้ซันเอ๊ยยยย '
เหมยอึ้งอยู่ครู่นึง แล้วยิ้มบางๆ
" อื่อ.. "
ซันยิ้มกว้างแล้วเดินไปคว้ามือของหญิงสาว
" หมั่บเข้าให้ "
หลังจากเดินไปจนเกือบจะถึงที่บริเวณรถจอดอยู่
" เหมยครับ !! "
" คะ "
เหมยเอ่ยตอบแทบจะทันที
" ผม เอ่อ... ผม มีเื่จะบอกคุณ "
" อะไรอีกล่ะ ?? อย่าบอกนะว่าจะขอขึ้นขี่คอชั้น .. ไม่เอาหรอก "
หญิงสาวตอบติดตลก แก้เขินที่เมื่อกี๊หลุดมาดพูดคำว่า 'คะ' ออกไปกับชาบหนุ่ม
ซันบีบมือหญิงสาวเบาๆ ยืนก้มหน้ามองพื้นอยู่ครู่นึง แล้วเอ่ยขึ้นแบบไม่เต็มเสียงเท่าไหร่
" เรา..ลอง...เอ่อ ... ลอง คบกัน..ดะ..ดูมั๊ย "
.... ' โถ่ววว... ซันเอ๊ย .. น้ำเสียงไม่เท่ห์เลย '
ชายหนุ่มหันไปมองบรรยากาศรอบๆ ตรงข้างๆมีถังขยะที่ขยะแทบจะล้นทะลักออกมา หลังถังขยะมีเสาไฟฟ้าสองต้นซึ่งมีป้ายกำจัดปลวก และ ป้ายโฆษณารับดูดส้วมแปะอยู่
' เวรกรรมแท้ไอ้ซัน... เลือกทำเลสารภาพรักได้โรแมนติกมากๆ '
ชายหนุ่มนึกเสียใจอยู่ลึกๆที่ถามแบบนั้นออกไป
เหมยยืนเงียบ เธอมองชายหนุ่มอย่างพินิจ ในแววตามีแววประกายแห่งความลังเล เธอรู้ดีว่า่ที่เขาไปรับไปส่งเธอ เวลาที่ใช้ด้วยกันในที่ทำงานแทบจะทั้งวัน บวกกับสายที่โทรมาบอก 'ราตรีสวัสดิ์' เธอแทบจะทุกคืน มีผลต่อการตัดสินใจของเธอไม่น้อย
ตอนนี้เธอรู้สึกว่า มีกามเทพคิวปิด และ ยมทูต ตัวน้อยๆ กำลังเถียงกันอยู่ตรงรอบๆหัวของเธอ
' ตอบตกลงไปสิยัยบื้อ ... เธอเองก็รู้สึกดีกับเค้าด้วยไม่ใช่เหรอ '
เสียงคิวปิดก้องอยู่ในหัวของเธอ
' ความรักมันคือยาพิษดีๆนี่เองสาวน้อย..อย่าโง่ไปหน่อยเลย '
เสียงยมทูตตัวน้อยๆพูดสวนออกมา
...
' ตอบตามเสียงหัวใจสิยัยเหมย อย่าใช้สมอง... ใช้หัวใจ กับ ความรู้สึกของตัวเองสิ '
หญิงสาวคิดในใจ จนในที่สุด เธอก็ตอบรับคำขอของชายหนู่ม
" กะ..ก็ได้ค่ะ !! "
เป็ครั้งที่ 3 ของวันนี้ที่เธอเผลอพูดคะขากับเขาออกไป
ซันยิ้มขึ้นอย่างบอกไม่ถูกว่านี่เป็ความรู้สึกดีใจ หรือ โล่งใจกันแน่ แต่อย่างน้อยๆ คำตอบของหญิงสาว ทำให้เค้าเลิกหงุดหงิดตัวเอง ที่ดันเลือกทำเลสารภาพรักได้แย่มาก ...
" งั้น..เราไปหาที่ฉลองให้กับการคบกันวันแรกของเรานะ "
" นี่มันสามทุ่มกว่าแล้วนะ .. นายจะไปไหน "
" คุณดื่มเบียร์มั๊ย ?? "
ซันเอ่ยถาม
" ก็พอได้นะ "
" งั้นเราไปนั่งดื่มกันที่ร้านแถวๆหอพักคุณดีมั๊ย .. ตอนขับผ่านผมเห็นอยู่ร้านนึง ... "
" ก็ได้ .. แต่ไม่ดึกนะ "
ซันยิ้มกว้าง
" ดีล "
---- ณ ร้านเหล้าแห่งหนึ่งแถวๆหอพักของเหมย-----
ทั้งคู่นั่งดื่มกันเป็ขวดที่ 4 ของคืนนี้ มีเสียงดนดรีเคล้ากับบรรยากาศที่ออกแนวโรแมนติกทำให้ทั้งคู่คุยกันออกรสออกชาติ เขารู้สึกว่าฤทธิ์ของเบียร์ทำให้หญิงสาวตรงหน้าดูเป็คนเปิดเผยขึ้น จนชายหนุ่มรู้สึกได้ว่า อุปนิสัยใจคอของเธอ คงจะเป็คนชอบในการท่องเที่ยว และ รักในอิสระไม่น้อย
"ฟังจากที่คุณพูด ผมขอเดาว่า คุณต้องอยากเป็ไกด์แน่นอนเลยใช่มะ "
" ทำไมคิดแบบนั้นล่ะคะ "
เธอตอบด้วยรอยยิ้ม
" ก็คุณดูเหมือนจะชอบท่องเที่ยว อีกอย่างเวลาคุณพูด มันมีเสน่ห์ชวนให้คนฟังเหมือนโดนมนต์สะกด คุณเลยเหมาะน่าจะเป็ไกด์ หรือ ไม่ก็นักวิชาการ "
" ให้มันน้อยๆหน่อยเหอะ.. อย่าเว่อร์ ... แต่ก็เกือบถูกนะ จริงๆแล้งชั้นอยากเป็แอร์โฮสเตสน่ะ จะได้เที่ยวรอบโลกไปด้วย ทำงานไปด้วย มันเหมือนๆกับ ไปเที่ยวแล้วได้เงินเดือนด้วยน่ะ "
เธอตอบพร้อมกับสั่งเครื่องดื่ม ขวดที่ 5 ต่อทันที
" แล้ว.. นี่ นายนึกยังไงถึงมาขอคบกับชั้นเนี่ย "
เหมยถามพร้อมกับยกเครื่องดื่มขึ้นจิบ
" แล้วคุณนึกยังไงถึงตอบรับผมล่ะ "
" นี่นาย !! ที่บ้านไม่เคยสอนเหรอว่า ห้ามตอบคำถามด้วยคำถามน่ะ "
" ฮ่าฮ่าฮ่า .. ก็ได้ๆๆ ... คือ ผมว่าผมชอบตัวเองเวลาที่ได้อยู่กับคุณน่ะ ผมรู้สึกเป็ตัวเองแบบไม่ต้องแอ๊บไม่ต้องเฟค "
" ทำไม .... เวลาอื่น นายไม่เป็ตัวของตัวเองเหรอ "
ชายหนุ่มทำหน้าหงอย แววตาแสดงถึงความอึดอัด แต่ก็ยังตอบกลับไป
" คือ ผมน่ะ ต้องเป็ลูกที่ต้องเดินตามทางที่พ่อขีดเส้นไว้ให้ั้แ่เด็กแล้วล่ะ .. "
หญิงสาวรู้สุกได้ถึงความอึดอัดในคำตอบ เลยเปลี่ยนเื่คุย
" อ่ะ ..ชนแก้วหน่อยนาย .. "
ทันใดนั้น เสียงนักร้องโฟล์กซองบนเวทีก็พูดขึ้น
" สวัสดีลูกค้าทุกท่านอีกครั้งนะครับ วันนี้ทางร้านเรารู้สึกเป็เกียรติมากที่ได้ต้อนรับนักร้องนำในวงดนตรีสมัยเรียนของผม ซึ่งวันนี้มากับสาวสวยซะด้วย เป็ภาพที่หาได้ยากมาก กระผมขออนุญาติเรียนเชิญคุณ 'ซัน' ให้เกียรติขึ้นมาร่วมร้องเพลงกับพวกเราสักเพลง .. ขอเสียงปรบมือด้วยครับ ... "
นักดนตรีพูดพร้อมกับผายมือมาทางโต๊ะของซันและเหมย
สิ้นเสียงของนักดนตรีคนนั้นก็มีเสียงปรบมือจากลูกค้าในร้านดังกระหึ่มขึ้น
ซันมองขึ้นไปบนเวที พร้อมกับนึกในใจ
'โธ่ ไอ้แหลม .. ร้านมีตั้งเยอะตั้งแยะ ดันมาเล่นอยู่ร้านนี้ซะได้'
" เอ้า .. นาย !! เค้าเรียกนายน่ะ รีบไปสิ .. วู้วววววว "
เหมยพูดพร้อมกับส่งเสี้ยงวี้ดวิ้วเชียร์ชายหนุ่มที่ตอนนี้ทำตัวไม่ถูก
ซันเดินขึ้นไปบนเวที แล้วกระซิบกับแหลมเพื่อนสนิทสมัยเรียนที่เคยเล่นดนตรีด้วยกัน
" ไอ้แหลม .. มึงจะเรียกกูขึ้นมาทำบ้าไรวะ ?? "
" เอาน่า .. รำลึกความหลังกันหน่อยเพื่อน ... คิดถึงมึงอ่ะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ... แล้วนี่คุณมึงจะร้องเพลงอะไรวะครับ "
" คิดไม่ออกว่ะ.... งั้นนนน เอา.. เพลงหากินของวงเรานั่นแหละ .... "
แล้วแหลมก็เริ่มเล่นกีต้าร์ ซันจับไมโครโฟนอย่างเก้ๆกังๆ แล้วเริ่มร้อง
♪♪♫ ปล่อยให้ใจ.. เข้าข้างตัวเองทุกที .... ว่าจะมี... เธออยู่กับฉัน ♫♫
ส่วนด้านล่างของเวที เหมยนั่งยิ้มแก้มปริมองชายหนุ่มอย่างหัวใจพองโต
จนถึงท่อนฮุค
♫♫ คืนที่ดาวเต็มฟ้า...ฉันจินตนาการเป็หน้าเธอ ♫♫
ทันทีที่ชายหนุ่มร้องท่อนนี้ ลูกค้าแทบทุกคนในร้านก็ส่งเสียงเฮเหมือนเชียร์เค้า ซันแอบยิ้มในใจ
'ขนาดไม่ได้จับไมค์มาหลายปีนะเนี่ย .. จะทำให้คนกรี๊ดได้ขนาดนี้ เรานี่มันเทพจริงๆ ... ว่าแต่ ทำไมลูกค้าไม่มองมาทางเราวะเนี่ย '
ชายหนุ่มหันไปทางขวาของเวที แล้วเขาก็ได้คำตอบของเสียงกรี๊ดเสียงเฮเมื่อสักครู่
ตรงมุมข้างๆเวทีมีถ่ายทอดสดฟุตบอลอยู่ แล้วเสียงเฮเมื่อสักครู่ไม่ใช่เพราะเพราะเพลงที่เค้าร้อง
เอิ่มมมมมม...
.... ลิเวอร์พูล ได้ประตู .....
แต่ The show must go on .... ชายหนุ่มฝืนร้องต่อจนจบเพลง ก่อนที่จะกล่าวขอบคุณทุกคนแล้วลงมาด้วยความเขินที่ดันคิดไปไกล
...
" กรี๊ดดดดด.... ชั้นขอเป็ FC นายด้วยคนนะ ฮ่าฮ่าฮ่า .... ไม่เห็นเคยบอกเลยว่านายเคยเล่นดนตรีด้วย "
ทันทีที่กลับมาถึงโต๊ะเหมยก็แซวทันที
" ก็เคยเล่นงูๆปลาๆกับเพื่อนั้แ่สมัยเรียนโน่นแหละคุณ "
" โหย.. นี่คุณดื่มคนเดียวหมดขวดเลยเหรอ ... "
ซันทักขึ้นเมื่อพบว่าเครื่องดื่มที่หญิงสาวเพิ่งสั่งมาล่าสุด เหลือแค่ขวดเปล่าๆแล้ว
" นั่งฟังนายร้องเพลง ชั้ยเลยจิบเพลินๆ มีความสุขดีออก "
เหมยตอบออกมาแบบตรงๆ ไม่รู้ว่าเป็เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปหรืออะไร แต่ก็ทำให้ชายหนุ่มที่ได้ฟังยิ้มออกมา
" คุณชอบผมเหรอ "
ซันถามออกไปตรงๆ
" ถ้าไม่รู้สึก ชั้นจะตอบรับนายเหรอ ?? "
" นี่ คุณ ... ที่บ้านไม่สอนเหรอ ว่าอย่าตอบคำถาม ด้วย คำถามน่ะ "
เหมยเอื้อมมือไปหยิกจมูกชายหนุ่มที่ยอกย้อนเธอด้วยคำพูดที่เธอเพิ่งแซะเขาไปเมื่อก่อนหน้านี้
" ยอกย้อนเก่งนะเรา ... ก็รู้สึกดีอ่ะแหละ ถึงได้ตอบตกลงอ่ะ... แต่ชั้นขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะ ว่าชั้นไม่ใช่แม่พระ ไม่ใช่คนใจกว้างแบบนางเอกในละครน้ำเน่า เพราะฉะนั้นทันทีที่นายขอคบกับชั้น นั่นหมายความว่า นายหมดสิทธิ์ไปทำท่าทางเ้าชู้ หรือแม้แต่ เต๊าะผู้หญิงอื่นแล้ว ... ถ้าชั้นเห็น บอกเลย ... นายไม่ตายก็พิการแน่ๆ.......เข้าใจ๊ ??"
............