ในที่สุดเกมในครึ่งหลังก็เริ่มขึ้น
เจิ้งซื่อเขี่ยบอลให้จิ่นลี่พร้อมทั้งเคลื่อนตัวไปทางด้านหน้า หลังจากครึ่งแรกคนทั้งสองถูกจ้าวหานและหยางหลิวกดดันอย่างหนักหน่วง ทำให้ทั้งสองคนตัดสินใจเปลี่ยนวิธีการเล่น โดยจะพยายามเริ่มบุกจากปีกหรือเริ่มบุกจากด้านข้างก่อน เพื่อป้องกันการปะทะกับหยางหลิวและจ้าวหาน ซึ่งผลจากการเปลี่ยนวิธีการเล่นก็ทำให้เกมรุกเริ่มดูมีชีวิตชีวามากขึ้น เจิ้งซื่อและจิ่นลี่แยกไปกันคนละฝั่งทำให้จ้าวหานกับหยางหลิวต้องแยกไปประกบแต่ละคนเช่นกัน-ดังนั้นการเล่นเกมรับแบบประสานกันของจ้าวหานและหยางหลิวจึงมีประสิทธิภาพต่ำลงมาก
รูปแบบเกมที่เปลี่ยนไปทำให้การเล่นของหยางหลิวเปลี่ยนไปด้วย ในตอนแรกทุกคนคิดว่าถ้าหยางหลิวกับจ้าวหานไม่ได้เล่นประสานกันจะทำให้ความได้เปรียบไปตกอยู่ทางฝั่งจิ่นลี่และเจิ้งซื่อ แต่ก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับหยางหลิวมากนั้น หลังจากเวลาผ่านไปไม่นานทุกคนจึงเริ่มสังเกตว่าหยางหลิวเล่นได้โดดเด่นอย่างมาก ผู้เล่นที่พยายามบุกทะลวงฝ่าหยางหลิวถูกหยางหลิวแย่งบอลหรือไม่ก็เข้าสกัดจนเสียการครอบครองบอลไป นอกจากนี้การวางบอลหรือผ่านบอลไปให้เพื่อนร่วมทีมของหยางหลิวค่อนข้างแม่นยำและน้ำหนักบอลดีมาก การทำเกมรุกของหยางหลิวถือว่าดีมาก มีโอกาสจบสกอร์ในช่วงครึ่งหลังเกือบสิบครั้ง โดยโอกาสเหล่านี้ส่วนใหญ่ก็มาจากหยางหลิวนั่นเอง
แต่ทว่า ทีมของหยางหลิวไม่ได้มีผู้เล่นกองหน้าที่มีความสามารถด้านจบสกอร์เท่าไหร่จึงทำให้ไม่สามารถเพิ่มประตูเป็น 2-1 , 3-1 ได้
สุดท้ายในช่วงใกล้หมดเวลา หยางหลิวได้ครอบครองบอล ทุกคนที่ได้เห็นทักษะการผ่านบอลไปให้เพื่อนร่วมทีมของหยางหลิว ในตอนนั้นทุกคนคิดว่าหยางหลิวจะต้องส่งบอลไปให้กับเพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ ทำให้ผู้เล่นทีมฝ่ายตรงข้ามพยายามวิ่งเข้าไปประกบผู้เล่นฝ่ายหยางหลิว ส่วนผู้เล่นทีมหยางหลิวเองก็คิดว่าหยางหลิวจะส่งบอลมาให้ตนเอง แต่ละคนจึงพยายามวิ่งฉีกตัวประกบเพื่อไปยังตำแหน่งที่ว่าง
ฝ่ายหนึ่งหนี ฝ่ายหนึ่งไล่ตาม
ทำให้เกิดช่องว่างตรงกลางสนามขนาดใหญ่ ทันใดนั้นหยางหลิวจึงตัดสินใจได้ในทันที เขาตัดสินใจไม่ส่งบอลไปให้เพื่อนร่วมทีมคนอื่นแต่บุกทะลวงฝ่าแดนกลางเข้าไปเอง
หยางหลิวกระชากบอลอย่างเร็ว มุ่งหน้าตรงไปที่กรอบเขตโทษ
ทีมฝ่ายตรงข้ามเห็นดังนั้นก็เลยวิ่งกลับมาประจำตำแหน่งตัวเอง พร้อมทั้งวิ่งไปประกบหยางหลิวด้วยแต่ทว่ามันไม่ทันการณ์เสียแล้ว มีเพียงไม่กี่คนที่อยู่ใกล้หยางหลิว แต่พอเตรียมจะเข้าประกบ หยางหลิวกลับส่งบอลไปทางซ้ายซึ่งมีจ้าวหานอยู่ใกล้ ๆ เขาวิ่งทะลวงฝ่าคนสองคนที่ขวางเขาไว้
คนทั้งสองไม่ทันได้มีปฏิกิริยาอะไร หยางหลิวจึงตะโกนขอบอลกับจ้าวหาน ทันทีที่จ้าวหานได้ยินเสียงของหยางหลิวเขาจึงส่งบอลกลับไปให้หยางหลิวโดยสัญชาตญาณ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเร็วมากถึงขนาดที่ว่าตัวจ้าวหานเองยังไม่รู้ว่าคนที่ตะโกนมาคือหยางหลิว เขารู้เพียงแต่ว่าต้องไปทางข้างหน้า เขาแทบไม่ได้มองผู้เล่นที่ขอบอลด้วยซ้ำ แต่จ้าวหานส่งบอลไปได้เหมาะเจาะมาก บอลมาถึงที่เขตหน้ากรอบเขตโทษซึ่งหยางหลิววิ่งไปถึงตำแหน่งนั้นพอดี หยางหลิวไม่ลังเลที่จะซัดบอลไปอย่างเต็มแรง บอลพุ่งทะยานไปทางด้านขวาอย่างเร็วและแรง หลาย ๆ คนที่พยายามวิ่งมาขวางหยางหลิวยังไม่ทันจะถึงตัวหยางหลิวก็พบว่ามันสายไปเสียแล้วเพราะมีเสียงหนึ่งดังขึ้น “ สวบบบ ”
ลูกบอลตุงตาข่ายไปอย่างสวยงาม
คนทั้งสนามอึ้ง คนที่อยู่นอกสนามก็อึ้ง
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่นานเกิน 5ลมหายใจเข้าออก ตั้งแต่หยางหลิวลากบอลมาชิ่ง 1-2 กับจ้าวหาน ทะลวงฝ่าผู้เล่นฝั่งตรงข้าม พร้อมทั้งยิงไปอย่างเต็มแรง เข้าประตูอย่างสวยงาม แม้กระทั่งผู้รักษาประตูยังไม่ทันมองเห็นจังหวะยิงของหยางหลิว ได้ยินเพียงเสียงลูกฟุตบอลพุ่งชนกับตาข่ายประตูเท่านั้น
ในท้ายที่สุดเกมนี้ก็จบลง
เกมนี้ถือเป็นเกมที่สนุกสำหรับใครหลาย ๆ คนในเพื่อนร่วมห้องของหยางหลิว
อาจจะถือได้ว่าเป็นเกมสำคัญที่จะได้อำลาแยกย้ายไปตามความฝันของแต่ละคน
แต่ก็ไม่ใช่สำหรับจิ่นลี่ สำหรับเกมนี้ถือว่าเป็นความอัปยศอันยิ่งใหญ่ในชีวิต สำหรับเขาแล้วต้องชนะเท่านั้น คำว่าแพ้เขาไม่อยากได้ โดยเฉพาะการแพ้ให้กับหยางหลิว ถึงแม้หยางหลิวไม่นับว่าเป็นศัตรูหัวใจเพราะลู่เอินไม่ได้ให้ความสำคัญกับหยางหลิวมากในช่วงที่เรียนอยู่ แต่สำหรับเขาลู่เอินคือที่สุดของที่สุด เขาไม่ยอมให้ใครแน่นอน ดังนั้นไม่ว่าใครก็ตามที่มาชอบลู่เอิน มันผู้นั้นจะต้องโดนลงทัณฑ์อย่างสาสม
ท้ายที่สุดเขาก็เป็นฝ่ายแพ้ ในคราแรกเขาอยากทำให้มันได้รับความอับอายขายขี้หน้า แม้กระทั่งเหยียดหยามอะไรหลาย ๆ อย่าง แต่สุดท้ายฟอร์มการเล่นของเขาก็โดนหยางหลิวทำลายอย่างสิ้นเชิง เขาโดนหยางหลิวเข้าสกัด โดนแย่งบอลไปหลายครั้งหลายคราซึ่งมันก็คือความพ่ายแพ้ต่อหยางหลิวที่จิ่นลี่ไม่อาจยอมรับได้
สุดท้ายจิ่นลี่ก็จากไปอย่างเงียบ ๆ เพื่อนแต่ละคนก็แทบจะลืมจิ่นลี่ไปเช่นกัน
หลังจบการแข่งขันทุกคนเลยพูดถึงการไปกินเลี้ยงในช่วงเย็น พร้อมทั้งกับสาว ๆ ในห้อง
ในตอนแรกหยางหลิวคิดจะปฏิเสธ เพราะอีกไม่กี่วันเขาก็จะเดินทางไปปักกิ่งแล้ว แต่สุดท้ายเขาก็เปลี่ยนใจในทันทีทันใด เพราะจ้าวหานเพื่อนรักได้กระซิบบอกเขาว่าลู่เอินก็จะไปด้วย
5K
![[จบ] บันทึกตำนานราชันอหังการ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1652071564_22878682.webp)
![หนึ่งดาบสังหาร ปรมาจารย์อสูร [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1711610857_86701450.webp)
