ฟางเฟยเซียนที่อยู่ข้างๆกันก็ไม่ได้เอ่ยห้ามปราบดังเมื่อครู่นางเพียงแค่ยืนชื่นชมคนตีกันก็เท่านั้นแต่อันที่จริงก็รู้สึกสะใจในยามที่ฟางซูซินถูกรังแกจากพี่น้องด้วยเช่นกันปล่อยให้ตีกันเสร็จแล้วนางค่อยห้ามปราบก็ยังไม่สายเสียหน่อย
"น้องสามวันนี้พวกเรากลับกันก่อนเถิดพี่ใหญ่อาจจะอารมณ์ไม่ดีพวกเราค่อยมาเยี่ยมนางใหม่วันหลังก็ได้"ฟางเฟยเซียนกล่าวปลอบใจผู้เป็น้องสาว นางไม่เคยมีความยินดีที่จะนับลูกอนุเป็พี่น้องหากแต่ก็ยังแสร้งรักใคร่ให้ผู้อื่นเห็น
"อารมณ์ไม่ดีแล้วจะมาลงที่ข้าได้อย่างไรกลับไปข้าจะฟ้องท่านพ่อให้จัดการนาง"รอยแดงบนใบหน้ายังไม่จางหายหากนางนำไปให้ท่านพ่อดูท่านพ่อจะต้องรีบมาจัดการกับนังซูซินแน่
"เอาเถอะๆพวกเรากลับกันก่อนถึงจวนแล้วเ้าจะทำอะไรก็ทำไปเถิด"ฟางเฟยเซียนคร้านจะพูดจากับเด็กเอาแต่ใจอย่างฟางซีหรูแล้ววันนี้นางยังมีนัดที่ต้องไปร่วมด้วยหากชักช้าจะไปสายเอาได้
"ก็ได้เ้าค่ะแต่วันนี้พี่รองต้องไปจวนตระกูลหยางใช่หรือไม่เ้าคะข้าขอติดตามไปได้หรือไม่"ฟางซีหรูมักจะขอติดตามฟางเฟยเซียนไปยังตระกูลหยางอยู่บ่อยครั้งนางแอบมีใจให้กับคุณชายใหญ่หยางชื่นชมเขามาก็หลายปีครั้นั้แ่อายุได้เพียง11ปีตอนนี้นางอายุสิบสามแล้วอีกไม่กี่ปีก็เข้าพิธีปักปิ่นสามารถออกเรือนได้หากถึงตอนนั้นนางก็อยากจะแต่งให้กับคุณชายใหญ่หยาง
ฟางเฟยเซียนรู้ว่าที่ฟางซีหรู้าขอติดตามไปด้วยเป็เพราะเหตุใดนางไม่ได้คิดจะขัดขวางแต่ก็ไม่ได้จะสนับสนุนด้วยเช่นกันคุณชายใหญ่หยางเป็ใครกันเขาเป็ผู้สืบทอดตระกูลหยางรุ่นต่อไปทั้งยังเป็สหายกับองค์รัชทยาทอีกด้วยหากจะต้องแต่งงานกับสตรีสักคนเขาจะเลือกเอาบุตรสาวอนุอย่างฟางซีหรูมาแต่งเป็ภรรยาออกหน้าออกตาเช่นนั้นหรืออย่างมากนางก็คงเป็ได้แค่อนุอย่างมารดาของนางเท่านั้นแหละ
หากแต่ฟางเฟยเซียนกลับไม่ได้นึกย้อนถึงมารดาของตนว่าแต่ก่อนนางก็เคยเป็อนุภรรยามาก่อนในยามที่มารดาของฟางซูซินยังคงครองตำแหน่งภรรยาเอกอยู่
"หากจะไปก็ทำตัวดีๆล่ะวันนี้ข้ามีนัดกับคุณหนูหยางกับสหายของนางด้วย"ฟางเฟยเซียนกล่าวขึ้น
"เ้าค่ะข้าจะไม่ทำให้พี่รองเสียหน้าอย่างแน่นอน"ฟางซีหรูรับปากเป็มั่นเป็เหมาะนางเพียงอยากไปพบหน้าคณชายใหญ่หยางก็เท่านั้นไม่ได้คิดจะไปมีเื่กับใครเสียหน่อย
เมื่อสองพี่น้องตระกูลฟางออกจากจวนแม่ทัพไปแล้วลี่ซือจึงเข้ามารายงานให้คุณหนูของนางทราบฟางซูซินหยิบเทียบเชิญขึ้นมาดูนางกำลังคิดว่าจะไปร่วมงานดีหรือไม่ใจจริงนางไม่อยากจะกลับไปที่นั่นอีกแล้ว
"ฮูหยินจะไปร่วมงานของคุณหนูรองหรือไม่เ้าคะ"ลี่ซือถามขึ้นเมื่อเห็นว่าฟางซูซินเอาแต่จ้องมองเทียบเชิญ
"ข้าไม่อยากไป" ฟางซูซินตอบ
"ดีเหมือนกันเ้าค่ะบ่าวเองก็ไม่อยากไปร่วมงานของคุณหนูรองด้วยเช่นกันไม่แน่ว่าพวกนางอาจจะกำลังวางแผนไว้กลั่นแกล้งฮูหยินอยู่ก็เป็ได้นะเ้าคะ"ลี่ซือออกความเห็นนางคิดว่าที่คุณหนูรองมาเชิญให้คุณหนูของนางไปร่วมงานด้วยไม่เพียงแต่จะมาเยาะเย้ยเท่านั้นจะต้องมีเื่อื่นแอบแฝงอยู่ด้วยเป็แน่
"อืม" ฟางซูซินตอบรับสั้นๆ นางคิดว่าหากตนเองไม่เอาตัวเข้าไปอยู่ในที่แห่งนั้นก็คงไม่จะเกิดเื่ร้ายใดๆขึ้นแน่
แต่เหตุการณ์กลับไม่เป็ไปอย่างที่ฟางซูซินหวังไว้เมื่อวันถัดมาได้มีจดหมายจากผู้เป็บิดาบอกให้นางไปร่วมงานของฟางเฟยเซียนให้ได้นางไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับท่านพ่อถึง้าให้นางไปร่วมงานนี้ให้ได้ทั้งยังทิ้งท้ายในจดหมายอีกว่าหากนางยังไม่เชื่อฟังเขาจะป่าวประกาศให้ผู้คนได้รู้ว่าบุตรสาวคนโตเมื่อแต่งงานออกไปแล้วก็ลืมพี่ลืมน้องไปเสียสิ้นไม่ยอมกลับมาร่วมงานของน้องสาว
"ฮูหยินเ้าคะนี่มันเกิดอะไรขึ้นนายท่านทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรเ้าคะ"ลี่ซือที่อ่านจดหมายด้วยเช่นกันก็ถึงกับมึนงงไปเลยว่านายท่าน้าให้คุณหนูไปร่วมงานทำไมเขาไม่ได้เกลียดคุณหนูหรอกหรือ
"ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันแต่คงจะปฎิเสธไม่ไปร่วมงานไม่ได้เสียแล้ว"ฟางซูซินถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้านางไม่้าไปพบเจอกับบิดาทั้งภรรยาแล้วก็บุตรสาวทั้งหลายของเขานางอยากจะอยู่อย่างสงบในที่ของตนเองมากกว่า
"ฮูหยินท่านต้องระวังตัวให้มากนะเ้าคะบ่าวว่าพวกเขาจะต้องวางแผนอะไรบางอย่างไว้แน่นอนไม่เช่นนั้นคงไม่บังคับให้ท่านไปร่วมงานเช่นนี้หรอกเ้าค่ะ"ลี่ซือมีลางสังหรณ์ไม่ดีเสียแล้วนางกลัวว่าจะเกิดเื่กับคุณหนูของนาง
"อืม ข้าจะระวังตัว"ฟางซูซินตอบรับเพียงเท่านั้นนางเองก็รับรู้ได้ว่าเื่นี้มีความผิดปกติหากแต่ก็ไม่สามารถที่จะล่วงรู้ได้ว่าเป็สิ่งใด
เมื่อถึงวันงานฟางซูซินแต่งตัวเรียบง่ายไม่ได้ดูหรูหราจนเกินไปนางออกมาขึ้นรถม้าพร้อมกับลี่ซือก่อนที่จะได้ขึ้นรถม้าก็มีเสียงเรียกจากทางด้านหลังเสียก่อนจึงได้หยุดชะงักหันไปมองผู้เดินเข้ามาหา
"น้องซูซินจะออกไปข้างนอกหรือดีจริงข้าขอติดรถม้าไปด้วยได้หรือไม่พอดีว่ารถม้าอีกคันล้อพังกำลังซ่อมแซมอยู่"ลู่เจินจือกล่าวขึ้นนางกำลังจะออกไปข้างนอกแต่ว่าบ่าวเพิ่งจะมาแจ้งว่ารถม้าเสียพอดีที่เห็นว่าฟางซูซินกำลังจะออกไปข้างนอกเช่นกันก็เลยถือโอกาสขอติดรถม้าออกไปด้วย
"ท่านจะไปที่ใดหรือเ้าคะ"ฟางซูซินถามอีกฝ่าย
"ไปร้านซิงเยียนที่อยู่ฝั่งตะวันออกน่ะเ้าให้ข้านั่งรถม้าไปด้วยเถอะนะ"ลู่เจินจือบอกจุดหมายที่นาง้าจะไปทั้งยังขอร้องให้ฟางซูซินยอมให้นางนั่งรถม้าไปด้วย
"ก็ได้เ้าค่ะเชิญท่านขึ้นรถม้าเถิด"อันที่จริงนางก็ไม่อยากจะร่วมเดินทางกับคุณหนูผู้นี้สักเท่าไรแต่ในเมื่อมันเป็ทางผ่านอีกทั้งก็ยังมาขอร้องกันที่หน้าจวนถึงขนาดนี้แล้วปฎิเสธได้อย่างไรหากบอกว่าไม่ให้ไปนางก็คงจะดูเป็คนใจดำต่อหน้าบ่าวรับใช้เสียแล้ว
"ขอบใจน้องซูซินมากพวกเราไปกันเถิดเดี๋ยวเ้าจะไปร่วมงานสาย"ลู่เจินจือเมื่อได้รับอนุญาตให้ขึ้นรถม้าแล้วจึงเข้าไปนั่งที่ด้านในอย่างรวดเร็วฟางซูซินที่เห็นเช่นนั้นก็ตามขึ้นไปนั่งให้เรียบร้อยจากนั้นรถม้าก็ออกเดินทางภายในรถม้าไม่ได้มีการพูดคุยกันมากเพียงคำถามสองสามประโยคจากลู่เจินจือเท่านั้นและฟางซูซินก็ยังคงสงวนคำพูดเหมือนเช่นเคย
เมื่อรถม้าจอดลงคนขับจึงแจ้งว่าได้มาถึงหน้าร้านซิงเยียนแล้วลู่เจินจือที่ได้ยินก็รีบตอบรับทั้งยังหันหน้ามากล่าวขอบคุณฟางซูซินอีกรอบแต่ก่อนที่จะได้ก้าวขาออกไปนางเหมือนว่าจะสะดุดบางอย่างทำให้ลำตัวเซมาทางฟางซูซินที่นั่งอยู่อีกฝากดีที่มีลี่ซือคอยกันไว้ให้ไม่เช่นนั้นฟางซูซินคงจะถูกลู่เจินจือหล่นมาทับเป็แน่
"อ่าขอโทษด้วยนะข้าเดินไม่ดีดันไปเหยียบชายกระโปรงเข้านี่สิ แย่จริงๆ"ลู่เจินจือกล่าวขอโทษขอโพยทั้งยังแสดงสีหน้าสำนึกผิดอีกด้วย
"ไม่เป็ไรเ้าค่ะ ข้าไม่ได้เจ็บตรงไหน"ฟางซูซินกล่าวขึ้นนางไม่ได้รู้สึกเจ็บตรงส่วนไหนจริงๆอาจจะเป็เพราะว่ามีลี่ซือที่คอยปกป้องนางอยู่ด้านหน้าแล้วรับน้ำหนักแทนนาง
"ดีแล้วๆเช่นนั้นข้าขอตัวก่อนแล้วกันขอบคุณที่มาส่งนะ"ว่าแล้วลู่เจินจือก็รีบก้าวลงจากรถม้าก่อนไปยังไม่วายหันมาส่งยิ้มให้ฟางซูซินอีกครั้งแต่ดูเหมือนว่ารอยยิ้มของนางครานี้จะมีอะไรแอบซ่อนอยู่ด้วยสิ
"ฮูหยินท่านาเ็ตรงไหนหรือไม่เ้าคะคนอะไรแค่เดินยังทรงตัวไม่ได้ช่างอ่อนปวกเปียกเสียจริง"ลี่ซือถามขึ้นพลางจับเนื้อตัวของฟางซูซินเพื่อสำรวจ
"ข้าไม่เจ็บเ้าต่างหากที่รับน้ำหนักนางแทนข้าเจ็บตรงไหนหรือไม่"ฟางซูซินถามกลับพร้อมกับสำรวจลี่ซือไปด้วยเช่นกัน
"บ่าวไม่เจ็บเ้าค่ะ พวกเราออกเดินทางกันต่อเถิดหากไปถึงช้าคนพวกนั้นคงพูดจาไม่ดีใส่ท่านอีกเป็แน่"ลี่ซือไม่อยากให้คุณหนูของนางต้องมาฟังคำพูดจาร้ายกาจจากคนจวนนั้นอีก
455
