ทุกๆสัปดาห์อู่จินหยางจะพาไป๋ฉีเข้าไปที่เดอะคอสมิคหนึ่งครั้งเพื่อประลองฝีมือตลอดมา การปรากฏตัวของเขาทำให้หลายคนแตกตื่นไปตามๆกัน เนื่องจากทุกๆครั้งที่มาประลอง ไป๋ฉีจะเก็บชัยชนะอย่างขาดลอยแม้แต่คนของราชวงศ์ทั้งสิบในระดับเดียวกันก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา
เื่นี้ทำเอาราชวงศ์ทั้งสิบถึงกับนั่งไม่ติดเก้าอี้ตามหาตัวไป๋ฉีหรือที่มีนามแฝงว่าเสี่ยวฉีว่าเป็ใครมาจากไหน แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับมาเพียงข้อมูลที่ว่าชายคนนี้อยู่ในดราก้อนการ์เด้นเท่านั้น ส่วนตัวตนของเขาถูกเก็บเป็ความลับที่ไม่มีใครทราบได้
สถิติการแข่งขันของไป๋ฉีตอนนี้คือ ชนะห้าสิบ แพ้ศูนย์ เป็สถิติใหม่ของคอสมิคอารีน่าในเวลานี้ และที่สำคัญกว่านั้นคือในการแข่งขันมีน้อยครั้งมากที่เขาจะใช้คอสมิคฟรอสออกมา ดังนั้นจึงเป็ที่ยอมรับว่าเป็คนที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง
"อาจารย์ครับ วันนี้มีฝึกอะไรหรือเปล่าครับ"ณ ตึกัขาวชั้นบนเสียงที่กระตือรือล้นของไป๋ฉีดังขึ้นมาทำให้อู่จินหยางที่กำลันั่งอ่านข้อมูลต้องเงยหน้าขึ้นมองและยกยิ้ม เ้าเด็กคนนี้นับวันไม่ฝึกฝนก็เอาแต่อยู่ในห้องแล็บทดลองอะไรก็ไม่รู้
นี่ก็ตั้งสามเดือนมาแล้วไป๋ฉีก็ยังทำเหมือนเดิมทุกครั้งไป อีกทั้งยังให้พวกหัวหน้าทีมของเขาเอาวัตถุดิบมาให้อีก เขาจะเข้าไปดูก็ไม่ให้เข้าไปบอกว่าเป็เซอไพร์อะไรก็ไม่รู้ ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้ก้าวก่าย
"ฉีเอ่อร์ ไม่คิดจะพักผ่อนมั่งหรือไง เอาแต่ฝึกฝนและก็อยู่ในแล็บ ออกไปเปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ได้นะ"อู่จินหยางกล่าวถาม
"ฮิฮิ ถ้าวันนี้ไม่มีฝึกซ้อม ผมเองก็มีของให้อาจารย์ดูด้วย ช่วยไปที่ห้องแล็บด้วยกันหน่อยได้ไหมครับ"ไป๋ฉีกล่าวอย่างร่าเริง อู่จินหยางมองศิษย์ด้วยสายตาที่ดูแปลกใจ ก่อนจะลุกขึ้นและเดินตามไป๋ฉีไปที่ห้องแล็บชั้นหก ไหนๆเ้าศิษย์คนนี้ก็อุตส่าทดลองมากว่าสามเดือน ไปดูสักหน่อยก็แล้วกัน
เมื่อเดินมาถึงยังห้องแล็บสายตาของอู่จินหยางก็กวาดเป็เห็นโพชั่นมากมายจนเขาต้องแปลกใจ ไป๋ฉีเชิญอาจารย์เข้ามาด้านในก่อนที่เขาจะหยิบโพชั่นขวดหนึ่งมาให้อู่จินหยางลองดื่มดู
"อึก!"
"หืม โพชั่นระดับกลาง ฉีเอ่อร์เธอเป็คนทำมันขึ้นมาหรือ"อู่จินหยางกล่าวถามด้วยท่าทีแปลกใจแต่ก็ไม่มาก ไป๋ฉีพยักหน้าอย่างเริงร่าแล้วกล่าวตอบ "ใช่ครับ ผมทำมันขึ้นมาเอง เป็ไงดื่มง่ายใช่ไหมครับ"
"อืม ดื่มง่ายจริงๆ "อู่จินหยางกล่าว ทำให้ไป๋ฉีถึงกับหน้ามุ้ยไป
"อะไรกัน นึกว่าอาจารย์จะใมากกว่านี้ซะอีก ผมเตรียมการทุกอย่างมาเซอร์ไพร์อาจารย์เลยนะ ต่อไปหน่วยงานของเราจะได้ไม่ต้องไปซื้อโพชั่นข้างนอกมาใช้อีก"
"หืม อาจารย์เข้าใจว่าเธอมีความปรารถนาดี แต่จะให้เธอเสียเงินซื้อวัตถุดิบมาทำโพชั่นแบบนี้เพื่อหน่วยงานได้อย่างไรกัน" ใช่! อู่จินหยางไม่รู้ถึงกระบวนการทำจึงคิดว่าไป๋ฉีก็แค่ซื้อวัตถุดิบต่างๆมาแล้วให้เหล่าหัวหน้าทีมไปหาวัตถุดิบเสริมมาให้ก็เท่านั้น
ไป๋ฉีทำหน้างงๆ "อาจารย์พูดอะไรน่ะครับ โพชั่นพวกนี้ผมทำมาจากหญ้าปีศาจม่วง หญ้าหยกน้ำค้าง ว่านฟ้าคราม และโสมเหลือง ทุกอย่างล้วนแต่เป็สมุนไพรที่ใครต่อใครก็บอกว่ามันไร้ค่าแล้วผมจะเสียเงินได้อย่างไงครับ"
อู่จินหยางที่ได้ยินตกตะลึงจนตาค้าง เขามองไปรอบด้านก็หันขวับไปกล่าวกับศิษย์ของตน "ฉีเอ่อร์ เื่นี้พูดเล่นไม่ได้นะเพราะมันถึงขั้นพลิกประวัติศาสตร์ของการวิจัยโพชั่นได้เลย"
"ผมไม่ได้พูดเล่นสักหน่อย ถ้าอาจารย์ไม่เชื่อลองไปถามพวกพี่ๆที่เก็บหญ้าสมุนไพรพวกนี้ให้กับผมดูได้ ผมอุตส่าตั้งใจทำเอามากเลยเชียวนะ"ไป๋ฉีทำหน้ามุ่ย อู่จินหยางที่ได้ยินก็ถึงกับหัวใจเต้นระรัวกลืนน้ำลายอึกใหญ่
ต้องบอกก่อนว่าโพชั่นที่ทำมาจากหญ้าปีศาจม่วงนั้นหลายๆประเทศก็วิจัยแต่ยังไม่มีประเทศไหนทำให้มันได้ประสิทธิภาพถึงขนาดกลายเป็โพชั่นฟื้นฟูระดับกลาง หรือก็คือหากเป็อย่างที่ไป๋ฉีว่าจริงๆ ตัวไป๋ฉีเองจะกลายเป็ผู้บุกเบิกโพชั่นจากหญ้าปีศาจม่วงในทันที
นี่คือเื่ใหญ่! เพราะโดยปกติแล้วโพชั่นและยาต่างๆจากถูกนำเข้ามาจากฮิลการ์เด้นเสียส่วนมาก เพราะที่นั่นขึ้นชื่อเื่ยาและการรักษา ถ้าหากสูตรยานี้ถูกเผยแพร่ออกไปมีความวุ่นวายระดับประเทศได้เริ่มขึ้นอย่างแน่นอน
"ดีมาก!! นี่มันดีมากๆเลยทีเดียว ฉีเอ่อร์สุดยอดมากๆสมแล้วที่เป็ศิษย์ของอาจารย์"อู่จินหยางกล่าวอย่างอารมณ์ดี ไป๋ฉีผู้เป็ศิษย์ที่ได้เห็นอาการเช่นนี้ของอาจารย์ครั้งแรกก็อารมณ์ดีเช่นเดียวกัน
"อาจารย์ครับ ผมคิดจะจดสิทธิบัตรสูตรยาและเปิดเผยมันให้ฟรีๆกับดราก้อนเอ็มไพร์ แต่ก่อนหน้านั้นผมอยากให้พวกเราช่วยกันสต๊อกสมุนไพรพวกนี้เอาไว้ก่อนเพราะในอนาคตมันย่อมต้องขึ้นราคาอย่างแน่นอน อาจารย์คิดอย่างไรครับ"ไป๋ฉีกล่าวถาม
"แน่นอน นั่นคือสิ่งที่เยี่ยมยอดที่สุดแล้ว เพราะหากประเทศอื่นลอกเลียนแบบพวกเราก็สามารถใช้กระบวนการทางกฏหมายฟ้องหรือเรียกค่าเสียหายได้ แต่เธอแน่ใจแล้วใช่ไหม เพราะถ้าหากจดสิทธิบัตรก็เท่ากับว่าต้องเปิดเผยหน้าตาของผู้คิดค้นด้วย แล้วมันจะทำให้ความเป็ส่วนตัวหายไปบางส่วน"อู่จินหยางถาม
"แน่ใจครับ ถ้าผมอยู่ตัวคนเดียวแล้วถูกเปิดเผยมันจะแย่ไปกันใหญ่ แต่ถ้าจดสิทธิบัตรถึงอย่างไรอาจารย์และดราก้อนเอมไพร์ก็ต้องปกป้องผมใช่ไหมล่ะครับ"ไป๋ฉีกล่าว คำพูดนี้ของเขาเต็มไปด้วยความเ้าเล่ห์ยิ่ง หากไม่จดสิทธิบัตรก็ไม่สามารถปล่อยโพชั่นสู่ท้องตลาดและขายได้ อีกทั้งเป้าหมายที่ให้สูตรดราก้อนเอ็มไพร์ไปฟรีๆก็เพื่อให้ปกป้องตนและครอบครัว
ไป๋ฉีได้คาดการณ์ในเื่นี้เอาไว้แล้ว เขาจะลองทำแบบเสี่ยวไป๋พูดดูสักครั้ง สร้างบรรทัดฐานของโพชั่นใหม่โดยเริ่มจากสิ่งของเล็กๆอย่างโพชั่นฟื้นฟูขั้นกลางแล้วค่อยๆพัฒนาเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ
"แน่นอนดราก้อนเอ็มไพร์และอาจารย์จะต้องปกป้องเธอ"อู่จินหยางกล่าวอย่างมั่นใจ ในตอนนี้คงไม่มีใครชื่นใจไปมากกว่าเขาอีกแล้ว เพราะนอกจากจะมีศิษย์ที่มีพร์ต่อสู้แล้วยังมีพร์ในการเป็นักวิจัยอีก นี่ถือเป็ความโชคดีของเขาเอามากๆเพียงเท่านี้ตระกูลอู่ย่อมไม่มีใครกังขาในคุณสมบัติของไป๋ฉีในฐานะศิษย์ของเขาอีกแล้ว
"ฉีเอ่อร์ วันนี้เธอพักผ่อนไปก่อนนะ เดี๋ยวอาจารย์จะไปออกคำสั่งให้ทีมทั้งสี่ออกหาวัตถุดิบมาสต๊อกเอาไว้ให้ ไหนๆก็ไหนๆแล้วเอาให้ขาดตลาดกันไปเลย"อู่จินหยางกล่าวอย่างตื่นเต้นและออกจากห้องวิจัยไปในทันทีพร้อมด้วยโพชั่นอีกหนึ่งหลอดที่จะต้องต้องนำไปตรวจคุณภาพเพื่อรับประกันว่าไม่เป็อันตราย
นับจากวันนั้นเป็ต้นมาหน่วยัขาวก็ไม่รับภารกิจใดๆพวกเขาพากันออกไปหาหญ้าสมุนไพรทั้งสี่ชนิดกันอย่างบ้าคลั่ง การกระทำของพวกเขานั้นเรียกได้ว่าทำให้ทั่วทั้งดราก้อนเอ็มไพร์ถึงกับประหลาดใจ แต่ด้วยที่หน่วยัขาวเป็หน่วยที่แปลกอยู่แล้วดังนั้นเพียงไม่นานก็ถูกมองว่าเป็เื่ปกติไปโดยปริยาย
ส่วนทางด้านไป๋ฉี่นี้อู่จินหยางให้เขาพักผ่อนไป ดังนั้นชายหนุ่มจึงใช้โอกาสนี้ในการทะลวงระดับกลายเป็ผู้ขุนพลเสียเลย