Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

    บทที่29 คืนแห่งการนองเลือด (7)

    ภาพฉายที่ถูกฉายออกมาปรากฏชายหนุ่มคนหนึ่งเคลื่อนตัวเข้าหาบอดี้การ์ดนับสิบด้วยตัวคนเดียวแล้วทําการโจมตีอย่างไม่บอกไม่กล่าวและด้วยการโจมตีเพียงแค่หนึ่งฝ่ามือที่ทาบลงบนร่างกาย พวกเขาล้วนร่างกายบิดเบี้ยว แขนและขาสองข้างล้วนงอโดยสามารถรู้ได้ทันทีว่าพวกมันหักจากภายในเช่นกัน ภายหลังจากนั้นพวกเขาล้วนกระอักเลือดออกมาก่อนจะปรากฏเลือดไหลไม่หยุดตามแหล่งทวารทั้งเจ็ด

     

    ผลที่ปรากฏย่อมชัดเจนมันเปลี่ยนให้พวกเขาเป็นคนพิการที่แย่ยิ่งกว่า

     

    สรุปง่ายๆ บอดี้การ์ดนับสิบคนในตอนนี้ต่างยืนไม่ได้ลุกไม่ขึ้นอีกต่อไปพวกเขาได้แต่คลานอยู่บนพื้นเหมือนสุนัขอย่างไรอย่างนั้น

     

    ช่างเป็นภาพที่น่าเวทนาเป็นอย่างมาก!

     

    “บัดซบ!คนของเราเป็นทหารผ่านศึกมาไม่ใช่เหรอ? ทําไมพวกมันถึงยังได้แพ้ไอ้เด็กนั่นอีก?แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น? เด็กนั่นทําได้อย่างไร!’’เสิงเทียนหม่าสบถแล้วทุบโต๊ะอย่างโกรธเกรี้ยวคําถามมากมายต่างพรั่งพรูเข้าใส่หัวของเขาไม่หยุด

     

    มันเป็นไปได้อย่างไรที่ชายหนุ่มคนหนึ่งสามารถทําให้ทหารผ่านศึกนับสิบกลายเป็นคนพิการได้ง่ายดายซํ้ายังภายในหนึ่งฝ่ามือ!

     

    บัดซบ!แท้จริงแล้วมันเป็นใครกันแน่?

     

    “คาดว่าที่หลินไห่พลาดอาจจะเป็นเพราะการฝึกฝนของเจ้านี่มันเหนือกว่าหลินไห่แล้วก็ได้ดังนั้นแม้พวกบอดี้การ์ดจะมีประสบการณ์จากการทหารแต่การจะต่อกรกับผู้ฝึกยุทธ์ที่มีความโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ย่อมไม่สามารถทําได้ง่ายดายอยู่แล้ว ดังนั้นผมคิดว่าเราควรสั่งให้พวกเขาใช้ปืนกําจัดมันในทันที!’’แววตาของผู้ดูแลคาสิโนเผยความโหดเหี้ยมขึ้นมาใครก็ตามที่กล้าเป็นศัตรูกับคาสิโนแห่งนี้ พวกมันจะต้องวอดวาย

     

    เช่นกันถ้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์พวกมันก็มิอาจหนีพ้นความตาย!

     

    “อืม!สั่งให้คนของเราปิดลิฟท์ทันที และให้ล้อมรอบในตอนที่มันเดินขึ้นมาเอาไว้!’’เสิงเทียนหม่าพยักหน้าเห็นด้วย ในความเห็นของเขาถึงจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะต่อต้านปืน

     

    ผู้ดูแลคาสิโนรีบทําตามคําสั่ง เขาสั่งการลงไปอย่างรวดเร็วโดยเน้นกําชับว่าอย่าให้เหล่าลูกค้าโดนลูกหลง

     

    …

     

    ทางเดินบนชั้นหนึ่งมู่หลินที่เพิ่งมาถึงก็ขมวดคิ้วแล้วแค่นเสียงอย่างเย็นชา “ฮึ่ม!คิดว่าปืนพวกนี้จะเอาฉันอยู่อย่างนั้นรึไง!’’

     

    สําหรับผู้บําเพ็ญเพียรที่มีฌานหยั่งรู้อย่างเขาแล้วถึงปืนจะยังเป็นอันตรายอยู่บ้าง แต่ถ้าหลบพ้นหรือใช้วิธีอื่น มันก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะได้รับอันตราย ดังนั้นในสายตาของเขาของพวกนี้มันก็แค่ของเด็กเล่น!

     

    “ปืน?’’ได้ยิน เทาก้านก็ขาสั่นแทบลมจับลงไปนอนเสียเดี๋ยวนั้นตั้งแต่เมื่อกี้แล้วเขาทึ่งกับฝีมือการต่อสู้ของมู่หลินเป็นอย่างมากและตอนนี้แม้เขาจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายรู้ได้อย่างไรว่าพวกบอดี้การ์ดที่กําลังเดินมาทางพวกเขามีปืนแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เชื่อว่าครั้งนี้พวกเขาต้องไม่รอดแล้ว

     

    ไม่มีทางที่มนุษย์จะสามารถสู้ปืนได้แล้วมู่หลินจะทําได้อย่างไร?

     

    นั่นเป็นไปไม่ได้!

     

    เหล่าฝูงชนที่เห็นเหล่าบอดี้การ์ดประจําชั้นทั้งสิบเคลื่อนไหวไปทางพวกมู่หลินก็เริ่มสงสัยและฮือฮา

     

    “เกิดอะไรขึ้น?’’

     

    “คนพวกนั้นต้องมาก่อเรื่องแน่ๆ!’’

     

    “แล้วนั่นพวกเขานําปืนออกมาทําไม?’’

     

    “...’’

     

    ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้คิดเพิ่มเติมมากกว่านี้หนึ่งในบอดี้การ์ดก็ชี้ปืนสั้นแล้วยิ่งออกไปในทันที

     

    ปัง!

     

    เสียงดังสนั่นหวั่นไหวตามมาพร้อมเสียงแตกตื่นของฝูงชนพวกเขาต่างตื่นตะหนกและเริ่มวิ่งวุ่นไปทางอื่นอย่างกลัวตาย

     

    เทาก้านก็เซแทบล้มเสียงๆนี้มันทําให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก เขาจึงอดมองไปที่มู่หลินไม่ได้

     

    และวินาทีนั้นก่อนที่กระสุนปืนจะพุ่งตรงมาถึงมู่หลินร่างกายของเขาก็เคลื่อนไหว แขนขวายกขึ้นพลางกลางมือออก

     

    ควับ!

     

    ทันใดนั้นลูกกระสุนที่พุ่งเข้ามาก็ถูกคว้าเอาไว้คว้าเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย!

     

    ฉากที่เกิดขึ้นนี้ทําให้เหล่าบอดี้การ์ดต่างตะลึงงันและตกใจพวกเขาแทบคิดไม่ออกว่าชายหนุ่มคนนี้รับมือมันได้อย่างไร โดยไม่รอช้าด้วยสัญชาตญาณที่เตือนถึงอันตราย พวกเขาระดมยิงปืนไปทางชายหนุ่มคนนั้นทันที

     

    ปัง!ปัง! ปัง!

     

    เสียงสนั่นดังขึ้นไม่หยุดทว่ามู่หลินกลับเพียงเคลื่อนไหวเหมือนเดิมแขนขวาพริ้วไหวไปมาตามแรงลมโดยมือขวาคว้ารับกระสุนทั้งหมดเอาไว้

     

    ไม่ช้าปืนของพวกบอดี้การ์ดก็หมดกระสุนแต่เมื่อพบว่ากระสุนพวกนั้นไม่อาจทําให้ชายหนุ่มเป็นอะไรได้เลย พวกเขาก็ตื่นตะหนก

     

    “อะไรกัน!’’

     

    “หมอนี่มันไม่ใช่คนแล้ว!’’

     

    “เร็ว!เร็วเข้า! รีบล้อมมันแล้วยิงมันรอบด้านซะ!’’

     

    “...’’

     

    ถึงจะอย่างนั้นพวกเขาก็ไม่เชื่อว่าถ้ายิงพร้อมกันทุกด้านชายหนุ่มจะสามารถหลบได้อย่างไรก็ตามในระหว่างที่พวกเขาก็กําลังเติมกระสุนเสียงโลหะกระทบเข้ากับพื้นก็ดังขึ้นไม่หยุด

     

    เคร้ง!เคร้ง! เคร้ง!

     

    บัดนี้มือที่กํากระสุนทั้งหมดเอาไว้ได้คลายออกส่งผลให้พวกมันร่วงหล่นเหมือนเศษเหรียญธรรมดาทั่วไปจนต้องส่งเสียงดังเมื่อกระแทกเข้ากับพื้น

     

    พริบตาต่อมาร่างกายของชายหนุ่มก็เคลื่อนผ่านบอดี้การ์ดทั้งสิบอย่างรวดเร็ว

     

    หัตถ์เปลี่ยนสวรรค์!

     

    อั๊ก!

     

    บอดี้การ์ดนับสิบคนกระอักเลือดและต่างมีสภาพเหมือนกับพวกก่อนหน้านี้ในทันทีพวกเขาล้มลงแล้วคลานบนพื้นอย่างน่าอนาภโดยที่มีเลือดไหลออกมาผ่านทวารทั้งเจ็ด

     

    เหล่าผู้ที่แตกตื่นและกําลังวิ่งหนีอย่างตกใจก็หยุดลงและมองไปยังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความไม่อยากเชื่อ

     

    นะ...นี่!เขายังใช่มนุษย์อยู่แน่เหรอ?

     

    ส่วนเทาก้านที่กลัวจนหัวหดหลับตาสนิทเมื่อไม่ได้ยินเสียงปืนอีก เขาก็ลืมตาขึ้นร่างกายของเขาสั่นเทิ้มเล็กน้อยก่อนจะแข็งทื่อไป

     

    อะไรกัน?นี่มันเกิดอะไรขึ้น!

     

    ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าทําให้เทาก้านรู้สึกตกตะลึงและช็อคเป็นอย่างมากเพราะเขามองเห็นว่ามู่หลินนั้นไม่เป็นอะไรเลย กลับกันพวกบอดี้การ์ดที่พกอาวุธมาเต็มมือกลับมีสภาพอนาถไม่ต่างจากขอทาน

     

    เฮ้ย!มันไม่ควรเป็นเช่นนี้ดิ!

     

    “ยังมัวยืนบื้อรออะไรอีก?ตามฉันมา! ขอแค่นายอยู่ข้างฉันเอาไว้เฉยๆ...นายจะปลอดภัย!’’ขณะที่เทาก้านยังไม่รู้ว่าควรจะเดินหน้าต่อดีหรือไม่เสียงของมู่หลินก็ดังขึ้นทําให้แรงใจของเขากลับมา

     

    จริงสิ!ถ้าขนาดปืนยังทําอะไรหมอนี่ไม่ได้ แล้วเขาจะยังต้องกลัวอะไรอยู่อีก?

     

    ตามไปให้ไวเลยเดี๋ยวช้าและเกิดอะไรขึ้นจะเป็นตัวเขาเองนี่แหละที่ซวย!

     

    …

     

    เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดล้วนอยู่ในสายตาของพวกเสิงเทียนหม่าแทบทั้งสิ้นเวลานี้พวกเขาจึงเต็มไปด้วยความตกใจ

     

    นี่พวกเขาไปยั่วยุคนที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร?

     

    ทั้งสองอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากันอย่างเคร่งเครียด

     

    “หมอนี่มันไม่ธรรมดาแล้ว!เผลอๆอาจจะเป็นผู้ใช้กําลังภายใน!’’ สีหน้าของเสิงเทียนหม่าดูเครียดเป็นอย่างมากเพราะถ้าอีกฝ่ายมาถึงที่นี่จริง เขาอาจถูกทําอะไรบ้างก็ไม่มีใครรู้

     

    “ผู้ใช้กําลังภายใน?นี่คงเป็นคําอธิบายได้ดีที่สุดว่าทําไมการโจมตีของมันถึงได้ร้ายกาจนัก!’’ผู้ดูแลคาสิโนพยักหน้าเห็นด้วยก่อนหรี่ตาลง“ถึงจะอย่างนั้นมันก็ใช่ว่าจะไร้เทียมทาน!สิ่งที่เราต้องทําก็แค่เรียกทุกคนให้มารวมกันอยู่ที่ห้องนี้ แล้วพอมันเดินมาถึงเราก็ระดมยิงไปเลย แน่นอนว่าถ้าเป็นอย่างนั้นต่อให้เป็นยอดมนุษย์ก็ไม่มีทางที่จะรอด!’’

     

    อีกอย่างพวกเขาก็ยังมีชายคนนั้นอยู่!

     

    แล้วแบบนี้ยังต้องให้กลัวไอ้เด็กเมื่อวานซืนแบบนี้อีกเรอะ!