ตอนที่2
สาวน้อยผู้อื่นไหวกับเื่แบบนี้พอถูกกระทำกับนำไปคิดมากมายไปไกล พอเธอกลับเข้าห้องตัวเองก็ถึงกับทรุดตัวลงที่พื้นห้องยกมือขึ้นมากุมหัวใจตัวเองที่สั่นระรัวเต้นตึกตักเกินควบคุมได้
"บ้าที่สุด เนี่ยหรือการทักทาย ที่ไม่ได้เจอกันนาน"ปากเรียวสวยบ่นแ่ๆกับตัวเองใบหน้าก็แดงระเรื่อเมื่อถึงนึกจูบที่ประทับบนคอระหงของเธอก่อนหน้านั้นยังรู้สึกอยู่เลย..เวลายามเย็นครอบครัวมาพร้อมหน้าพร้อมตากัน นั่งรับประทานอาหารเย็นที่นานมากแล้วพวกเขาไม่ได้ร่วมโต๊ะเช่นนี้กันเลยั้แ่ลูกชายบ้านนี้ย้ายออกไปใช้ชีวิตเป็ของตัวเอง...
"พี่ชายเป็ไงบ้างกลับบ้านวันแรก"
"ห้องพี่ชายยังเหมือนเดิมเลยนะ แม่ไม่ได้ย้ายอะไรเลย"
"เพราะคิดว่าสักวันพี่ชายต้องอยากกับมาพักอีกครั้ง"เธอเรียกลูกเลี้ยงเช่นนี้มานานแล้วและพูดจาเอ็นดูเหมือนเป็ลูกตัวเอง..
"ขอบคุณครับ"
"ผมตั้งใจว่าจะมาพักอยู่สักพัก"พายพูดตอบเสียงเรียบนิ่งแต่น้ำเสียงเขาดูสุภาพอยู่เมื่อพูดกับผู้ใหญ่
สายตาเหลือบมองไปที่น้องสาวที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินอาหารบนโต๊ะแบบไม่มีปากเสียงอะไรและเขายังเห็นว่าเธอไม่สบสายตาเธอเลยคงยังโกรธในเื่นั้นที่เขาทักทายเธอ..
"หนูพีชเื่เรียนถ้ายังติดอะไรไปถามพี่ชายเขานะ"
"พี่ชายเขาเก่งมากตอนนี้มหาวิทยาลัย ตอนนี้ก็ทำงานดีด้วย"
"หนูต้องเอาแบบอย่างพี่ชายนะ"แม่ของสาวน้อยพยายามทำให้ลูกสนิทกับพี่ชายเหมิอนตอนเด็กๆที่ลูกสาวเธอตามติดพี่สาวตลอด
"ไม่เป็ไรค่ะแม่หนู ยังพอไหวกับการเรียน"
"อีกอย่างพี่พายก็จบไปตั้งหลายปีแล้วหนูว่าถ้าไม่เข้าใจจะถามรุ่นพี่ก็ได้คะ"เธอตอบปฏิเสธอย่างไม่เสียมารยาท..
"จริงอย่างที่หนูพีชพูดตาพายก็จบนานแล้วให้ไปถามรุ่นพี่นั้นล่ะดีแล้วจะได้เ้าใจง่าย"ผู้เป็พ่อส่งเสริมลูกเลี้ยงของเขาโดยไม่ทันมองว่าสายตาลูกชายตนเริ่มหงุดหงิดที่ถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากเขาที่พร้อมยื่นมือช่วยแต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนของคนเ้าเล่ห์..จากนั้นการร่วมโต๊ะอาหารก็ผ่านไปอย่างราบรื่นผู้เป็พ่อเป็แม่ก็ขึ้นไปข้างบนปิดประตูอยู่ในห้องส่วนตัวของพวกเขาทิ้งให้ลูกสาวและลูกชายเก็บกวาดทำความสะอาดโต๊ะ..
"ว้าย...!!มือหนารั้งเอวของเธอเข้าไปใกล้อีกแล้วทำไหมพี่ชายของเธอถึงได้ชอบทำแบบนี้นะ
"เดี๋ยวนี่ลืมพี่ชายตัวเองที่เคยตามติดเป็ลูกหมาน้อย ไปตามติดรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยแทนแล้วเหรอ"น้ำเสียงของชายหนุ่มดุดันและจงใจพูดจาร้ายๆกับน้องสาวที่ดื้อรั้น...
"พี่พายพีชไม่ใช้หมาสักหน่อยนะ"
"อีกอย่างพีชโตแล้วจะทำอะไรก็ได้ เหมือนที่พี่พายทำตามใจตัวเองไง"
"พีชจะทำอะไรก็ได้เช่นกัน"น้ำเสียงเธอดูจะโมโหมากและไม่พอใจที่พี่ชายพูดเหมือนเธอเป็คนรับรอง อารมณ์ไม่ดีของเขาที่จะพูดจาแบบไหนใช่ก็ได้....
"พรึ่บบบ!!!
"พี่พายใกล้เกินไปแล้ว"
"พีชหายใจไม่ออก"สถานการณ์ตอนนี้รู้สึกว่ามันจะแปลกๆเมื่อตัวของเธอแนบชิดกับกายพี่ชายของเธอมากจนเมื่อจะรับรู้ถึงอะไรดุนๆขาเธออยู่...ความตื่นตระหนกใและคิดไปไกลของเธอนั่นมันก็เริ่มทำงานทันที ยิ่งพี่ชายรั้งตัวเธอแน่นกว่าเดิมอะไรที่มันนุ่มนิ่มนั้นก็เบียดเสียดกับผิวกายผ่านร่มผ้าทำให้ได้ัักัน..
"หืม...ใหญ่ขึ้นจริงๆ"เขาพูดและมองไปตรงหน้าอกอวบตูมของเธออย่างจงใจที่จะสื่อความหมายให้เธอรู้..อะไรกันนั้นเขากำลังยิ้มแบบร้ายกาจให้เธออยู่งั้นเหรอเนี่ย
"พี่พายพูดอะไร ปล่อยพีชได้แล้ว"เสียงสั่นเครือด้วยความหวั่นไหวกับอาการแปลกนี้ที่เธอรู้สึกมันอยู่..
"ถ้าไม่ปล่อยจะทำไม"เขาไม่สนใจคำพูดของเธอที่บอกให้ปล่อย แต่กับกวนประสาทเธอกลับแทนแถมทำหน้าตายียวนท้าทายให้เธอเกิดอารมณ์โมโหกว่าเดิม
"ถ้าไม่ปล่อยพีชจะตระโกน ให้พ่อกับแม่ได้ยิน"
"จะได้มาเห็นท่าทางที่ไม่น่ารักของพี่พาย"เธอข่มขู่เขาด้วยการยกพ่อแม่มาเป็ข้องอ้างให้เขาเกรงใจและปล่อยเธอออกจากพันธนาการตอนนี้...
"เดี๋ยวนี้กล้าขู่ด้วย แต่ไม่กลัว"
"จุ๊บบบ!!
"อื้ออ...พี่พาย...มากไปแล้วนะ"อยู่ๆพี่ชายของเธอก็ดึงเธอเข้าไปจูบอย่างดูดดัน เล่นเอาเธอตัวอ่อนสติเหมือนจะหายไป แต่ยังดีที่ยังพอมีสติเหลือบ้างแต่ใและผลักแผงอกแหร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นอย่างแรง
"เพี๊ยะะ...มีสติหน่อย พีชเป็น้องพี่นะ"เธอโมโหที่เขาทำเหมือนเธอเป็ของง่ายๆของเล่นของเขาแบบไม่สนใจความรู้สึกของเธอ..
"ได้เืเลย ฝามือหนักเหมือนกันนะเนี่ยหนูพีช"สายตาของเขาเหมือนคนโรคจิตและยิ้มที่ทำเอาขนลุกนั้นอีกเขาเป็บ้าอะไรหรือไง ออกไปอยู่ข้างนอกแล้วนิสัยแย่มากๆ...
"พรึ่บบบ...ไม่เคยมองว่าเป็น้องสาวสักหน่อย"มือหนารั้งท้ายทอยของร่างบางเอาไว้แน่นก่อนที่จะก้มลงไปจูบกับเธอหลังจากเอ่ยประโยคที่ว่าเธอไม่ใช่น้องสาวเขาสักหน่อยออกมาให้เธอฟัง จูบครั้งนี้ตอนแรกๆก็ละเมียดเล้าโลมให้สาวน้อยผู้ไร้ประสบการณ์เคลิบเคลิ้มแล้วลุ่มหลงจนร่างกายของเธออ่อนปลวกเปียก ขาเหมือนจะไร้เรี่ยวแรงแต่ดีที่มืออีกข้างหนึ่งของเขาช่วยล้างพยุงร่างของเธอเอาไว้..มุมองศาการจูบระหว่างชายหญิงนั้นคนที่ชำนาญดูเหมือนว่าจะเป็บุรุษรูปร่างสูงโปร่ง หล่อเหลา ทำให้สาวน้อยผู้ไม่มีความรู้ความช่ำชองหลงระเริงแล้วเขาก็เพิ่มความดุดันใช้ปลายลิ้นตวัดพัวพันดูดดื่มจนได้กลิ่นความหวานฉ่ำในปากของสาวน้อย..
เนิ่นนานหลายนาทีที่เขาเหมือนจะกลืนกินิญญาของเธอลงไปทำให้เธอนั้นเกิดอาการหายใจติดขัดจึงทุบลงไปที่หน้าอกของพี่ชายที่กำลังมอบความวาบหวิวทั่วท้องน้อยทำปั่นป่วนให้กับเธอ...
"แฮ่กกก...บ้าที่สุด พีชเกลียดพี่พาย!!เธอะโดังและวิ่งหนีไปโดยที่ยกมือขึ้นมาเช็ดปากของตัวเองแรงๆน้ำตาของสาวน้อยไหลออกมาเมื่อถูกพี่ชายแกล้งเธอแบบนี้
"หวานฉ่ำขนาดนี้ ยังไม่เคยสินะ"
"เธอเกลียดพี่ตอนนี้แต่ถ้าอยู่บนเตียงพี่จะครางเสียงหลง"เขาตั้งใจที่จะทำให้เธอรับรู้ว่าเขาไม่ได้อยากเป็พี่ชายให้กับเธอแต่เขาจะทำให้เธอรู้ว่าเธอขาดเขาไม่ได้..
อีพี่พายเป็โรคจิตชอบถูกด่าชอบให้ถูกเกลียด และตามไปโอ๋ตอนน้องง้อให้หายโกรธ...
8K
