หลังจากวันที่พี่เสือมาแนะนำตัวในห้องวันนั้น ชั้นก็ทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะหลบหน้าพี่เสืออยู่ตลอด
ณ โรงอาหาร
ในโรงอาหารมีอาหารให้ทานหลายอย่าง ทั้งอาหารไทย อาหารอิตาเลี่ยน อาหารญี่ปุ่น ละลานตาไปหมด กินอะไรดีน้าาาา
ระหว่างที่ชั้นกำลังเลือกอาหารอยู่เพลินๆ นั้น สายตาก็ได้เหลือบไปเห็น พี่เสือกำลังเดินมา กับกลุ่มเพื่อนผู้ชายอีก3-4คน
และแล้วสายตาคู่นั้นก็สบกับตาของชั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกับไปคุยกับเเพื่อนที่เดินมาด้วยกัน ชั้นพยายามเดินผ่านพี่เค้าไปทำเหมือนคนไม่รู้จักกันมาก่อน จนเดินสวนจนพ้นกลุ่มพี่เค้าไป แต่แล้วชั้นก็ได้ยินเสียงนึง ดังขึ้นข้างหลัง
;นี่เทอ!
(นั่นเสียงพี่เสือนิ พี่เค้าจำชั้นได้แน่ๆเลย ทำไงดี)
รินยืนตัวแข็งทื่อ ทำอะไรไม่ถูก เสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง
;ที่เรียกนี่ไม่ยินรึไง !
และแล้วเสือก็ทนไม่ไหวกับการกระทำของอีกฝ่าย จึงเดินมาคว้ามืออีกฝ่ายให้หันมาหาเขา
;เฮ้ยยย เป็ไรของเทออ่ะ
ภาพที่เห็นตอนนี้คือเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าตาสะสวย แต่ ตาแหล่ ปากเบี้ยวด้วย
;โทษทีหนูป่วยนีดหน่อย(ไม่นิดละมั้ง)
พี่เสือเดินเข้ามาเรื่อยๆ และยื่นหน้ามาใกล้ๆชั้น
;ชั้นจะบอกเทอว่าเทอทำ กระเป๋าตังหล่นน
พี่เสือพูดพร้อมกับยื่นกระเป๋าตังสีชมพูในมือให้ชั้น
;อ่อค่ะ ขอบคุณค่ะพี่
ชั้นรับกระเป๋ามา และรีบเผ่นโดยที่ไม่หันกลับไปมองอีกฝ่าย ไปเจอยัยผักบุ้งหน้าสหกรณ์พอดี มันก็ทักขึ้น
;อ้าว! ไปทำไรมาอ่ะริน หน้าบูดเป็ตูดลิงเชียว
;ไปเจอพี่เสือที่โรงอาหารมาอ่ะ เลยยังไม่ได้กินข้าว ว่าจะมาหาของกินนี่แหละ
;อ่อ แล้วทำไมแกต้องหลบหน้าพี่เค้าด้วยว่ะ
;ก็เื่นั้นแหล่ะ ชั้นเลยกลัวพี่เค้าจำชั้นได้
ผักบุ้งทำท่านึกอยู่ครู่นึง ก็นึกขึ้นได้
;อ่อออ นึกออกแล้ว พี่แกคงจำไม่ได้หรอกมั้ง เื่มันก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว อีกอย่างตอนนี้แกก็สวยมากแล้วด้วย
;ชั้นก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ะ ว่าแต่ที่บอกว่าตอนนี้ชั้นสวยมากแล้ว แปลว่าแต่ก่อนไม่สวยเรอะ
;แฮะๆ
298
