ตอนที่ 12 จวนติ้งกั๋วกง (2)
ชาติที่แล้วจางหมอมอมารับนางกลับจวนคุณหนูใหญ่แห่งจวนกั๋วกงอย่างนางยืนอยู่หน้าประตูจวนด้วยสภาพอดสูนางที่ประสบเหตุเผชิญกับเื่เลวร้าย เมื่อกลับมาถึงจวนสิ่งที่ต้องเจอคือการดุด่าของฮูหยินผู้เฒ่าความผิดหวังของท่านปู่ การรังเกียจของท่านพ่อคำวิพากษ์วิจารณ์และการหัวเราะเยาะของทุกคนในจวน นางร้องไห้โวยวายเสียงดังด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจอู่เวยแสร้งทำเป็หวังดีจะพานางไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า นางผลักอู่เวยออกเบาๆทว่าสิ่งที่รอนางอยู่คือการกักบริเวณซึ่งก็เป็จุดเริ่มต้นของการถูกทอดทิ้งจากจวนกั๋วกง
ทิวทัศน์ที่ผ่านตาเปลี่ยนกลายเป็ถนนหนทางเจริญรุ่งเรืองที่คุ้นตาอู่เย่ว์เลิกคิดเรื่อยเปื่อย จวนกั๋วกงที่ไม่ได้พบกันนาน อยู่ตรงหน้านี้แล้ว
“คุณหนู ถึงแล้วเ้าค่ะ”เสียงของจางหมอมอดังมาจากข้างนอกรถม้า
ถงซินเปิดผ้าม่านลงจากรถม้าไปเตรียมตัวก่อนส่วนอิ๋งชิวประคองอู่เย่ว์ลงจากรถม้าตามมาติดๆ คนที่ผ่านไปมาบางคนเหลียวมองไม่หยุดแม้แต่องครักษ์ที่อยู่ตรงประตูก็อดตกตะลึงไม่ได้
อู่เย่ว์ยกหางตาขึ้นเล็กน้อย แล้วเดินตรงเข้าไป
จวนอู่แบ่งออกเป็เรือนตะวันตกและเรือนตะวันออกอู่ฉงหลินเป็บุตรชายคนโต อาศัยอยู่ในเรือนตะวันออกอู่ฉงเหวยอารองของนางเป็บุตรชายคนรอง อาศัยอยู่ในเรือนตะวันตกเรือนิฟังตั้งอยู่ระหว่างเรือนตะวันตกและเรือนตะวันออกเป็เรือนของอู่หรงปี่กับอิ่นซื่อ เมื่อเดินผ่านระเบียงยาวและห้องโถงกลางทะลุศาลาในสวนดอกไม้เข้าไปก็จะเป็ห้องโถงใหญ่ของจวนอู่ที่ชื่อว่าห้องโถงิหรง
ตลอดทางที่อู่เย่ว์เดินผ่านได้สร้างความตกตะลึงให้กับพวกบ่าวรับใช้ที่ต่างคิดว่าตัวเองมองผิดแต่ไหนแต่ไรคุณหนูของพวกเขาหน้าตาไม่โดดเด่น เหตุใดอยู่ๆ ก็เหมือนเปลี่ยนกลายเป็อีกคนได้อีกทั้งบุคลิกท่าทางที่สง่างามเช่นนี้ช่างละม้ายคล้ายคลึงกับเล่ออี๋จวิ้นจู่่หลายปีมานี้เล่ออี๋จวิ้นจู่ป่วยหนักนอนซม ไม่ค่อยได้ออกไปไหนทว่าในจวนก็มีผู้แก่ผู้เฒ่าบางคนที่เคยเห็นกิริยาท่าทางของนางนั่นคือบุคลิกของผู้ดีมีสกุลอย่างแท้จริง ไม่ว่าจะลุกนั่งเดินเหินต่างเรียบร้อยสง่างามแบบนั้นต่างหากที่สมกับคำว่าสตรีสูงศักดิ์
สาวใช้ที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องโถงิหรงคืออวิ๋นไฉ่สาวใช้ขั้นหนึ่งในเรือนของฮูหยินผู้เฒ่า ตอนที่เห็นอู่เย่ว์ถึงแม้นางจะใอยู่บ้างแต่ก็ปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว รีบยกมือทำความเคารพแล้วพูดขึ้น “คุณหนูทุกคนในจวนรออยู่ด้านในเ้าค่ะ”
อู่เย่ว์พยักหน้าแล้วเดินเข้าไป
ก็เหมือนกับที่อวิ๋นไฉ่บอก ทุกคนในจวนอยู่กันครบอู่เย่ว์เดินไปกลางห้องโถงอย่างสุขุม ทำความเคารพตามลำดับ “ซูหนิงคารวะท่านปู่ท่านย่า ท่านพ่อ อารองและอาสะใภ้” อู่เย่ว์เป็ชื่อจริงของนางส่วนซูหนิงเป็ชื่อเล่นของนาง ชื่อนี้ไทฮองไทเฮาช่วยตั้งให้ ผลปรากฏว่าอิ่นซื่อลำเอียงอย่างมากตั้งชื่อเล่นให้อู่เวยด้วยตัวเองว่าโหรวฮุ่ย แต่อู่เวยเป็บุตรสาวในอนุไม่มีเหตุผลอะไรต้องทำเช่นนี้ในตระกูลสูงศักดิ์นี่เป็การตบหน้าท่านแม่ของนางอย่างเห็นได้ชัด
สายตาของทุกคนในห้องโถงใหญ่ต่างจับจ้องไปที่อู่เย่ว์ฮูหยินผู้เฒ่ายังเกือบปัดแก้วบนโต๊ะตกด้วยความใเมื่อทุกคนได้สติกลับมาและสังเกตดูให้ดีถึงได้พบว่าที่แท้อู่เย่ว์ก็เป็คนที่หน้าตางดงาม ก็แค่เมื่อก่อนนางแต่งตัวไม่ประสีประสาตอนนี้แค่แต่งตัวแบบคนปกติเท่านั้น เพียงเท่านี้ก็ดึงดูดสายตาได้อู่เวยที่พิถีพิถันในการแต่งตัวก็งดงามเหมือนกัน ทว่าปกติเห็นบ่อยแล้วจึงไม่รู้สึกอะไรกลับกลายเป็อู่เย่ว์ที่มีบุคลิกท่าทางแบบที่ทำให้ตะลึงได้ อู่เวยจึงหมองดูลงในทันที
อู่เวยกัดฟันกรอดสะกดความไม่พอใจที่มีอยู่เต็มอก พยายามทำให้ตัวเองดูอ่อนโยนใจดี ทว่ามุมปากที่แข็งทื่อกลับฟ้องว่านางอารมณ์ไม่ดีอย่างเห็นได้ชัด
จ้าวซูเฉี่ยวเองก็คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อยแต่นางไม่เหมือนกับอู่เวยที่เก็บอารมณ์ไม่อยู่ ใบหน้ากลับเรียบนิ่งอยู่ตลอด
“โชคดีในความโชคร้ายกลับมาได้อย่างปลอดภัยก็ดีแล้ว” คนที่พูดขึ้นคนแรกคือนายท่านผู้เฒ่า
คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แดงเคลือบทองที่อยู่ด้านหน้ากลางห้องโถงิหรงก็คือผู้เฒ่าอู่หรงปี่กับอิ่นซื่ออู่ฉงหลินท่านพ่อของนาง อู่ฉงเหวยอารองกับฟังซื่ออาสะใภ้รอง รวมถึงอู่จิ่นเหลียงบุตรชายของฟังซื่อบุตรสาวอู่เสียวเสี่ยว บุตรสาวคนรองอู่ซานซาน ต่างยืนอยู่สองฝั่งอี๋เหนียงกับลูกไม่สามารถเข้าร่วมประชุมเื่ใหญ่ของจวนในห้องโถงใหญ่ได้อย่างเปิดเผยดังเช่นท่านพ่อของนางที่ยังมีอนุอีกคนชื่อกู้ซินหลานอู่อวี้น้องสี่ของนางก็ไม่อยู่เช่นกันทว่าเห็นได้ชัดว่าจวนอู่ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของอิ่นซื่อนั้นกลับมองข้ามเื่นี้จ้าวซูเฉี่ยวยืนอยู่ในตำแหน่งของท่านแม่ของนางอย่างหน้าตาเฉย โดยมีอู่เวยยืนอยู่ติดกัน
คนที่ไม่รู้คงคิดว่าท่านแม่ของนางตายไปแล้วจ้าวซูเฉี่ยวเป็ภรรยาหลวงที่แท้จริง ส่วนอู่เวยเป็คุณหนูใหญ่ของบ้านนี้
ถ้าเป็เมื่อก่อนอู่เย่ว์คงโมโหอาละวาดไปแล้วทว่าตอนนี้นางกลับยิ้มเพียงเล็กน้อย “เฉี่ยวอี๋เหนียงกับน้องรองก็อยู่ที่นี่ด้วยหรือเมื่อครู่ตอนทำความเคารพข้าไม่เห็น”
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/0bbbc3b1cc93fc7757bd93c032d45e97
453
