"ทุ้ยยย... หลี่น่าพ้นน้ำลายที่เต็มไปด้วยเืใส่หน้าประมุขเงาจันทร์แล้วยิ้มเยาะเย้ย.... ประมุขเงาจันทร์นั้นโมโหขึ้นมาทันที
"ในเมื่อข้าให้ทางรอดแก่จ้าววิหาร แต่ทว่าเ้าไม่รับน้ำใจของข้าครั้งนี้ เช่นนั้นก็ตายเสียเถอะ ประมุขเงาจันทร์พูดจบ ก็ยกฝ่ามือที่ปรกคุมไปด้วยพลังยุทธ์เตรียมจะปลิดชีวิต หลี่น่าจ้าววิหารไท่ชิง แต่หลี่น่าหาได้กลัวความตาย นางกำลังจ้องมองประมุขเงาจันทร์ด้วยสายตาอาฆาต
"ไปลงนรกซะเถอะ.. ประมุขเงาจันทร์ปล่อยฝ่ามือออกไป ขณะที่ฝ่ามือกำลังจะถึงศรีษะของนาง ทันใดนั้นก็เกิดเสียงแหวกอากาศบนท้องฟ้าและเป็ความเร็วที่ทุกคนไม่อาจมองเห็นได้
ฉิงงง ... เสียงกระบี่ปลดออกจากฝัก ฉึก ฉึก ฉึก ตามมาด้วยเสียงกระบี่ที่สะบัดใส่ศิษเงาจันทร์ที่ขวางทาง ิเฉิงพุ้งไปที่หลี่น่าเพื่อช่วยนางให้พ้นจากเงื่อมมือประมุขเงาจันทร์ เขาสะบัดกระบี่ไปที่แขนที่บีบคอของนางไว้ ประมุขเงาจันทร์ที่เห็นเช่นนั้นก็พลันปล่อยมือที่กำลังบีบกุมลำคอของหลี่น่า เพราะหากไม่ปล่อย มือขวาคงขาดเป็แน่
ิเฉิงโอบกอดเอวของนางแล้วพุ้งไปอีกข้าง "ิเฉิงงง.... ทั้งหลี่น่าและาุโต่างอุธานออกมาพร้อมกัน ิเฉิงตอนนี้ก็พลันวางร่างของหลี่น่าลงพื้นแล้วส่งพลังยุทธ์เข้าไปเพื่อหยุดเืที่ไหลออกมาตามขุมขนของนาง หลี่น่าพลันลืมตาขึ้นช้าๆ แล้วพูดอย่างมาอย่างหมดแรง
"ิเฉิง.... เ้าหายไปไหนมา....หนี่... หนี่ไป นี่คือประโยคและคำถามแรกที่นางพูดขึ้น.....
"ท่านจ้าววิหารอย่างเพิ่งพูดอะไรเลย.. ิเฉิงพลันพูดตัดคำของนาง สภาพของนางยามนี้ กึ่งเป็กึ่งตาย ใบหน้าซีดเขียวไม่มีเื ทั่วทั้งตัวอาบย้อมไปด้วยโลหิต จากนั้นเขาก็ส่งตัวหลี่น่าไปให้าุโหนึ่งดูแล ชายหนุ่มลุกขึ้นหยิบกระบี่ขึ้นมาแล้วมองไปทางประมุขเงาจันทร์ ด้วยใบหน้านิ่งเฉย
"เหอะ.... ไม่เจอเพียง3-4เดือน แต่พลังยุทธ์กลับพุ้งะโ นับว่าเ้ามีพร์อยู่บ้าง แต่แล้วมันจะอย่างไรในเมื่อวันนี้ วิหารไท่ชิงก็ต้องจบสิ้นอยู่ดี จางหย่งศิษเอกสำนักเงาจันทร์พูดขึ้นมา
"ในเมื่อเ้ามาแล้วก็ดี ข้าจะได้ไม่ต้องไปตามหาตัวเ้าให้ยาก วันนี้ข้าจะเป็คนฆ่า ฉึบ... จางหย่งพูดไม่ทันจบ ิเฉิงก็หายไปแล้วสะบัดกระบี่เข้าใส่ที่คอหอยของจางหย่ง ศรีษะหลุดขาดแล้วกลิ้งลงไปที่พื้น ิเฉิงนั้นเร็วมาก จางหย่งกำลังพูดอยู่ แต่ทว่าหัวขาดอย่างไม่ทันรู้ตัว
ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ที่อยู่ๆหัวของจางหย่งก็หลุดขาด ทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพียงพริบตาเท่านั้น
"เกิดอะไรขึ้น.... ใครมันเป็ใครกัน... ศิษเงาจันทร์คนหนึ่งพูดออกมาเพราะกำลังใ ห่างออกไป10เมตร ชายหนุ่มกำลังยืนถือกระบี่
ปลายกระบี่เต็มไปด้วยเืของจางหย่ง เขาค่อยๆหันมา
"เป็มัน... เป็มันที่ฆ่าศิษพี่ใหญ่.... ศิษเงาจันทร์คนหนึ่งชี้นิ้วมาทางิเฉิงแล้วพูดออกมา
"เป็ไปไม่ได้... ทำไมมันถึงเร็วขนาดนี้...
"ส่วนประมุขเงาจันทร์ตอนนี้กำลังจ้องมองมาที่ิเฉิงด้วยสีหน้าคิ้วขมวดแล้วพูดขึ้นในใจ " เร็วมาก " ทุกคนที่มองดูต่างก็ตกตะลึงความเร็วของิเฉิง
ิเฉิงตอนนี้เขาปลดปล่อยไอสังหารออกมา ภายใต้รัสมี500เมตรเต็มไปด้วยเกล็ดน้ำแข็งและกลิ่นอายที่คมกริบ
"จ้าวิญญาขั้นต้นเช่นนั้นรึ... เหอะ.. ไม่เจียมตัว.... ประมุขเงาจันทร์ ที่เห็นศิษเอกของตนถูกฆ่ากลับไม่มีอารมณ์ทางสีหน้า แต่กลับพูดออกมาดูถูกิเฉิงแทน
"ขนาดจ้าววิหารที่ขอบเขตพลังยุทธ์จ้าวิญญาขั้นสูงสุด ก็ยังมีสภาพตกต่ำเช่นนี้ ิเฉิงเ้าคิดจริงๆหรือว่าเพียงแค่เ้า ก็จะสามารถเปลี่ยนชะตาของวิหารไท่ชิงวันนี้ได้... พูดจบประมุขงาจันทร์ก็พุ้งเข้าใส่ิเฉิงทันที ประมุขเงาจันทร์ปล่อยหมัดออกมา ิเฉิงยังคงยืนอยู่ตรงนั้นไม่ขยับ
หลี่น่าที่เห็นว่าิเฉิงไม่ขยับก็ร้อนใจขึ้นมา ขนาดนางอยู่ขอบเขตจ้าวิญญาขั้นสูงสุดก็ยังสู้ประมุขเงาจันทร์ไม่ได้ ิเฉิงที่พึ่งทะลวงเข้าสู่ขอบเขตจ้าวิญญาขั้นต้นแน่นอนมันทำให้นางแปลกใจและใอยู่มาก แต่เขาย่อมสู้ประมุขเงาจันทร์ไม่ได้แน่...
" หนีไป.... หลี่น่าะโไปทางิเฉิง... ทันใดนั้นิเฉิงก็หายไปจากประสาทััของทุกคน เหลือไว้เพียงเงาเลือนลางที่ค่อยๆจางหายไป ิเฉิงโพล่มาที่ข้างหลังของประมุขเงาจันทร์ หมัดที่ประมุขเงาจันทรปล่อยออกมา ต่อยได้เพียงอากาศเท่านั้น
ิเฉิงใช้เคล็ดวิรุฬที่สองสะบัดเข้าใส่ประมุขเงาจันทร์ หวังปลิดชีพในพริบตา... แต่ทว่าประสบการณ์ต่อสู้ของิเฉิงยังอ่อนหัด ประมุขเงาจันทร์ที่เห็นิเฉิงสะบัดกระบี่มาทางตน ก็ยิ้มอย่างชั่วร้ายขึ้นมาทันที
ตูมมม..... ระยะห่างกันเพียงไม่กี่ก้าวิเฉิงหลบหมัดไม่ทัน หมัดพุ้งเข้าใส่ที่หน้าอก ต่อยิเฉิงกระเด็นไปใกล
" เพียงไม่กี่เดือนเ้าหนุ่มนี่กลับทะลวงเข้าสู่จ้าวิญญา... ประมุขหมื่นพิษที่มองดูาในครั้งนี้ก็พูดขึ้นมาอย่างใ เพราะิเฉิงนั้นทะลวงข้ามขั้นเร็วเกินไป แต่เขาไม่รู้ ที่ิเฉิงทะลวงข้ามสองขั้นใหญ่เป็เพราะได้รับการถ่ายโอนพลังยุทธ์จากเจี๋ยคง
".. หือออ... ห่างใกลออกไป เด็กหนุ่มอุธานออกมา กับความเร็วของิเฉิงและวิถีกระบี่ของเขา
ิเฉิงที่โดนต่อยกระเด็นออกไป ก็ค่อยๆลุกขั้นมาที่มุมปากของเขามีเืเล็กน้อย แต่ใบหน้าของเขายังคงเหมือนเดิม ไม่มีความรู้สึกทางสีหน้า คนเพียงยกมือขั้นมาเช็ดเืที่มุมปากเท่านั้น
ิเฉิงพุ้งเข้าใส่ประมุขเงาจันทร์ใหม่อีกครั้ง ประมุขเงาจันทร์ก็ปลดปล่อยเคล็ดวิชาวิถีกายาออกมา เนื้อตัวของมันนั้นแดงก่ำ เส้นเืปูดโปนแล้วยืนนิ่ง คราวนี้ิเฉิงเขาเร่งความเร็วให้เพิ่มขั้น ฉึบ เคร่ง เคร่ง เคร่ง เสียงกระบี่ที่สะบัดเข้าใส่ แต่ทว่า เหมือนิเฉิงกำลังฟันกระบี่เข้าใส่เหล็กซะอย่างงั้น
เพราะกระบี่ที่เขาใช้ออกไปนั้น กลับฟันขาดเพียงอาภรณ์ของประมุขเงาจันทร์นั้น กระบี่ของิเฉิงเร็วมากจนประมุขเงาจันทร์มองและจับทางิเฉิงไม่ถูก ตูมมมม... ประมุขเงาจันทร์ปล่อยพลังออกมาเป็วงกว้าง พลักให้ิเฉิงถอยออกไป ิเฉิงถอยออกมาเพราะแรงะเิพลังเป็วงกว้างทำให้เขาเสียหลักในการยืน เขากระเด็นออกมาเป็ครั้งที่สอง
"ิเฉิง... ถึงแม้วิถีกระบี่ของเ้าจะรวดเร็ว แต่แล้วมันจะทำไม ในเมื่อเ้าฟันข้าไม่เข้า ฮ่าๆๆๆๆๆๆ.... ประมุขเงาจันทร์หัวเราะออกมา
ทุกคนที่มองดูิเฉิงพุ้งเข้าใส่ประมุขเงาจันทร์ ถึงแม้กระบี่ของิเฉิงจะทำร้ายประมุขเงาจันทร์ไม่ได้ แต่ทว่าทุกคนต้องตะลึงกับความเร็วของเขาที่สำเเดงออกมา..
ทันใดนั้นประมุขเงาจันทร์บนร่างของมันก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น จากเนื้อตัวแดงก่ำตอนนี้ กำลังเปลี่ยนเป็สีเขียว และร่างกายก็สูงและใหญ่ขึ้น ต่างไปจากเดิม กลิ่นอายของประมุขเงาจันทร์ตอนนี้กลับแข็งเกร่งขึ้นมาอีกขั้น
"ท่านประมุขกำลังจะใช้ท่าร่างจันทร์ดับ ทุกคนถ่อย... าุโเงาจันทร์คนหนึ่งพูดขึ้นเมื่อเห็นประมุขของตนเกิดการเปลี่ยนแปลง แล้วสั่งให้ศิษเงาจันทร์ทุกคนถ่อยออกมา
ส่วนหลี่น่าที่อ่อนแรงกำลังมองดูิเฉิงสู้ นางเห็นท่าไม่ดีก็พลันพูดขึ้น " ท่านหนึ่ง ... บอกให้ศิษทุกคนถ่อยออกมา นางพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง
"ิเฉิง ที่มันกำลังใช้ออกมา นั้นคือท่าร่างจันทร์ดับ มันจะเพิ่มกำลังของผู้ใช้เป็เท่าตัว เ้าระวังตัวด้วย หลี่น่าพูดเตือนมาทางิเฉิงให้เขาระวังตัว จากนั้นาุโหนึ่งก็พานางถอยออกไปที่ปลอดภัย แล้วยืนดูิเฉิงต่อสู้
รัสมีรอบๆวิหารไท่ชิงที่ผุพังตอนนี้ จากรอบๆ500เมตรที่เต็มไปด้วยเกล็ดน้ำแข็งที่คมกริบ แต่ทว่าตอนนี้มันกำลังร้อนละอุ อากาศรอบๆ พลันดิ่งต่ำลง พื้นที่ิเฉิงยืนอยู่ตอนนี้กำลังสั่นไหว
"ฮ่าๆๆๆ.... ฮ่าๆๆๆๆ.... ิเฉิง... ประมุขเงาจันทร์หัวเราะออกมาด้วยน้ำเสียงที่น่ากลัว กลิ่นอายรอบๆตัวของประมุขเงาจันทร์ตอนนี้มันร้อนละอุและพลังกดดัน จนทำให้ิเฉิงนั้นเหงือตก นี่คือหนึ่งในเคล็ดวิถีกายาที่ประมุขเงาจันทร์กำลังใช้ เคล็ดจันทร์ดับ
ตูมมม ตูมมม ตูมมม ตูมม ทันใดนั้นลาวาจากใต้ฟื้นรอบๆที่ิเฉิงกำลังยืนอยู่พลันปะทุขึ้นมาจากพื้นแล้วพุ้งเข้าใส่ิเฉิงอย่างต่อเนื่อง ิเฉิงใช้ท่าร่างวิรุฬที่สองเมฆาบังจันทร์ออก แล้วหลบหลีกลาวาเ่าั้ที่ะเิขึ้นจากพื้น
แต่ทว่า ลาวาเ่าั้กลับยิ่งปะทุออกมาเรื่อย มันะเิขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วพุ้งมาทางิเฉิง ิเฉิงตอนนี้เริ่มขมวดคิ้ว แม่ความเร็มของเขาจะสามารถหลบหลีกลาวาเหล่านี้ได้ แต่ทว่าด้วยจำนวนของลาวาที่มีมากและตามติดพุ้งมาทางเขา หากเป็เช่นนี้ต่อไป ิเฉิงคงหมดแรงกับการหลบ และคงต้องโดนลาวาปลิดชีพเป็แน่
ิเฉิงที่คิดจะพุ้งออกไปให้ห่างจากรัสมีของลาวา แต่ว่าเขาต้องขมวดคิ้วอีกครั้ง เพราะนี้คือเขตแดน รอบๆ800เมตรคือม่านปราการณ์เขตแดน ิเฉิงไม่สามารถหนีออกไปได้
"ฮ่าๆๆๆๆ... ดิ้นรนเข้าไป.. ฮ่าๆๆๆ หนี หนีสิ หนีให้รอด... ฮ่าๆๆๆ นี่คือเขตแดนจันทร์ดับของข้า ภายใต้รัสมี800เมตรล้วนเป็เขตแดนของข้า เ้าเร็วนักมิใช่หรือ ฮ่าๆๆ เช่นนั้นก็ใช้ความเร็วหนีลาวาให้ข้าดูหน่อย พูดจบประมุขเงาจันทร์ก็วาดมือออกไป เพื่อบังคับลาวาที่ะเิขึ้นจากพื้นให้พุ้งมาทางิเฉิง
ิเฉิงตอนนี้กำลังเข้าตาจน เขาหน้านิ้วคิ้วขมวด ตอนนี้เขาจะฝ่าออกไปก็ไม่ได้ เพราะปราการณ์เขตแดนที่ขว้างกันนั้นแข็งเกร่งเกินไป หากพุ้งฝ่าออกไป ร่างของเขาคงต้องละเอียดเป็แน่
ิเฉิงยังคงหนีไปเรื่อยๆ แต่พลังของเขาก็กำลังอ่อนแอลงเพราะใช้พลังอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าของเขาตอนนี้เริ่มซีด
"หากเป็แบบนี้ต่อไป ไม่ดีแน่.... ิเฉิงพูดกับตัวเอง
"เ้าเด็กงี่เง่า... ถ้าหนีไม่ได้ก็สู้มันไปเลยสิ คิดแต่จะหนีอย่างเดียว นี่สมองเ้าคงมีปัญหาแน่ๆ ซิ่วอิงที่กำลังมองดูิเฉิงอยู่นาน และแล้วนางก็พูดขึ้นมา...
171
![[จบ] มรรคาไร้สิ้นสุด เซียนยุทธ์เหนือฟ้า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1763435894_51082588.webp)
![[จบ] บรรพบุรุษสายมูตัวน้อย ดูดนมขวดทำนายดวงชะตา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1760593036_6098261.webp)
